Παρίσι: Σάββατο στο Λούβρο

Δεδομένο 1ο: Το Παρίσι έχει πάρα, μα πάρα-πάρα πολλά μουσεία. Είναι αδύνατο να τα επισκεφτεί κανείς όλα μέσα σε λίγες μέρες (ή και σε πολλές). Οπότε το καλλίτερο που έχει να κάνει κανείς είναι να επιλέξει προσεκτικά τι τον ενδιαφέρει πραγματικά. Και φυσικά να πάει στα βασικά.

Το βασικότερο, αναμφίβολα, είναι το Λούβρο.

Δεδομένο 2ο: Όσοι έχουν επισκεφτεί το Λούβρο θα σας το πούνε: Είναι αδύνατο να δει κανείς όλα τα εκθέματα σε μια μέρα. Στην πραγματικότητα δεν μπορεί να δει ούτε τα μισά. Οπότε ή αφιερώστε του πολλές μέρες. Ή, το λογικότερο, επιλέξτε από πριν τι σας ενδιαφέρει να δείτε.

Με αυτό το σκεπτικό πέρασα το Σάββατό μου στο Λούβρο.

Εγώ διάλεξα να δω ό,τι δεν υπάρχει στην Ελλάδα: Αίγυπτο και ανατολικούς πολιτισμούς, Αφρική, Αμερική και Ωκεανία. Ήθελα να δω τα ρωμαϊκά, από προσωπικό ενδιαφέρον και ό,τι άλλο μπορούσα.

Δυστυχώς η αίθουσα με τα κοπτικά έργα, που πολύ με ενδιέφεραν, ήταν κλειστή εκείνο το Σάββατο. Next time…

Να και η μούμια:

Το Λούβρο από μόνο του είναι ένα έργο τέχνης που απαιτεί την προσοχή μας

Αυτά τα τεράστια αγάλματα είναι περσικά. Μου αρέσει που χαμογελάνε!

…και το χαμόγελο των Ετρούσκων

Παντού θα δεις ανθρώπους να κάνουν σκίτσα από τα έργα ή να κρατάνε σημειώσεις

Φυσικά την μεγαλύτερη προσοχή την τραβάνε οι διασημότητες:

Τα αφρικανικά είχαν πολύ ενδιαφέρον. Δεν ήταν ρεαλιστικά κι από αυτή την άποψη θυμίζουν τα κυκλαδικά ειδώλια

Από την Κεντρική Αμερική.

Το γιγάντιο κεφάλι από τα Νησιά του Πάσχα

Είδα και αρκετούς πίνακες, κυρίως Ιταλικούς της πρώιμης Αναγέννησης, αλλά άφησα πολλά έξω. Ήδη ξέρω τι θέλω να δω την επόμενη φορά.