[scrubs]

Ο συνεσταλμένος και ανασφαλής ειδικευόμενος με την χαριτωμένη φατσούλα· ο κολλητός του που είναι χειρουργός και μαύρος· η κουκλάρα λατίνα νοσοκόμα, που τα λέει έξω από τα δόντια και τα φτιάχνει με τον χειρουργό· η ειδικευόμενη, που δεν είναι ακριβώς ωραία και που κάτι ίσως να παίζεται μ’ αυτήν και τον ήρωά μας· ο μέντορας, σκληρός, αδέκαστος, είρων, αλλά με καρδιά από χρυσάφι· ο διευθυντής του νοσοκομείου, μονίμως χαμογελαστός, αλλά πραγματικά κακός· οι ασθενείς· το προσωπικό.

Εντάξει, τα υλικά ακούγονται τόσο απλά και συνηθισμένα, που κάποιοι ίσως έχουν αρχίσει να χασμουριούνται.

Προσέξτε όμως: Η εκτέλεση κάνει την διαφορά.

Και η διαφορά βρίσκεται στο ότι δεν είναι ένα sitcom με τριαντάρηδες (Friends) ή με ένα ακόμα δράμα με γιατρούς (ER, House). Αλλά με ένα σήριαλ που πέρα από την κωμωδία) έχει γρήγορους ρυθμούς, ωραίες ατάκες, slapstick) ή το δράμα (διαδραματίζεται σε ένα νοσοκομείο και οι παραγωγοί του, πολύ έξυπνα, δεν αποφεύγουν την αρρώστια ή τον θάνατο για να πριμοδοτήσουν το feeling good) επιλέγει να μας φτιάχνει την διάθεση προβάλλοντας τον σουρεαλισμό της προσωπικής ματιάς. Έτσι δεν έχουμε απλώς μια voice-off αφήγηση από τον πρωταγωνιστή, αλλά μπαίνουμε στη θέση του, βλέπουμε με τα μάτια του, παίρνουμε την δική του οπτική γωνία. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα σουρεαλιστικές σκηνές που σχολιάζουν και υπογραμμίζουν καταστάσεις, που αλλιώς θα βυθίζονταν στην πλήξη του κλισέ.

Σημειώστε και τα εξής:

• Η μουσική είναι καταπληκτική. Το [scrubs] μας συστήνει καλλιτέχνες της ανεξάρτητης ροκ και ποπ σκηνής. Κι επιπλέον, η μουσική λειτουργεί σαν ένας ξεχωριστός χαρακτήρας στο σήριαλ, αφού δεν είναι απλώς ένα ηχητικό background, αλλά υποβάλλει στον θεατή το συναίσθημα. Το δε τραγουδάκι των τίτλων, το I’m not Superman, θα μπορούσε να γίνει σύνθημα εσωτερικής επανάστασης.
• Η Sarah Chalke, που παίζει την νευρωτική πλην όμως ευαίσθητη κι ευάλωτη γιατρό Elliot Reid, χτύπησε κάποιο εγκεφαλικό μου νεύρο, που δεν μπορώ να το προσδιορίσω. Αν ήμουν 15 θα είχα ήδη αφίσα της στο δωμάτιό μου. Είμαι όμως 33 και το πολύ-πολύ να την κάνω desktop.
• Ο Zach Braff, ο πρωταγωνιστής είναι και… συνάδελφος, blogger. Και οπαδός του Obama. Και γεννημένος το ‘75, όπως εγώ (αυτό για την Κατερίνα Χ. που ψάχνει το θέμα της «γενιάς μας»).

ΥΓ: Εγώ μπορεί να το γνώρισα εδώ και 3-4 μήνες, όμως το σηριαλάκι δεν είναι καινούργιο: Μετράει στην Αμερική 8 σεζόν. Παίζεται σε ελληνικά κανάλια;