Απεργία

Είχε μια γλύκα το κέντρο της Αθήνας σήμερα, παρά την διαδήλωση και την ταλαιπωρία που αυτή συνεπάγεται: Βγήκα από την Εθνική Βιβλιοθήκη κι έπεσα πάνω σε 100-150 νοματαίους και στη στριγγλή κραυγή να μου κάνει σαφές ότι γιατροί, μηχανικοί, δικηγόροι και δημοσιογράφοι θα συνεχίσουν τον αγώνα τους μέχρι τέλους. Από τα καταστήματα της Ακαδημίας μαγαζάτορες και πελάτες είχαν βγει στο πεζοδρόμιο και κάναν χάζι τους μεγαλοαστούς να υπερασπίζονται το παντεσπάνι τους με προλεταριακές μεθόδους. Κάπου στο πλήθος και 7-8 νεαροί με γκρίζα πλακάτ αναφωνούσαν συνθήματα που θύμιζαν τον Γιαννίτση. Ένα κορίτσι στην Κοραή μοίραζε μπροσούρες του ΚΚΕ. Μα, καλά, θεωρούνται πλέον προλετάριοι και οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι μηχανικοί και οι δημοσιογράφοι;;;

Αργότερα, στην καφετέρια της Στράβωνος με την γνωστή παρέα, συμφωνήσαμε (κι αυτό είναι σπάνιο): Το πρωί ξυπνήσαμε κι ανοίξαμε τις τηλεοράσεις κι αντί για τις γλυώδεις υστερίες του Αυτιά ή τον επιτηδευμένο τραμπουκισμό του Καμπουράκη, αντικρίσαμε μια παλιά ταινία του Θου Βου, χαλαρώσαμε.

Α, τι ωραία που είναι να απεργούν οι Έλληνες δημοσιογράφοι!

Μακάρι να τις κηρύξουν και εικοσιτετράωρες επαναλαμβανόμενες. Η ποιότητα ζωής μας θα ανέβει αυτόματα κατακόρυφα.

Ένας όμως μας προσγείωσε: Θα το μυριστούν, πού θα πάει, είπε, και αντί για απεργία, θα οργανώσουν διακαναλικό μαραθώνιο ενημέρωσης. Φανταστείτε να ξεκινάν το πρωί ο Αυτιάς κι ο Παπαδάκης, στις δύο να αναλαμβάνει Καμπουράκης, Οικονομέας, Λιάγκας, Μανώλης Καψής, στις εφτά Τρέμη, Ευαγγελάτος, Κύρτσος, Πρετεντέρης, Τσίμας και καπάκι Παπαχελάς, Χατζηνικολάου, Στάη, Γιάννης Παπαδόπουλος. Πόσο θα αντέξουμε; Ο κόσμος θα αγανακτήσει, η κυβέρνηση έντρομη θα τα μαζέψει και θα κηρύξει εκλογές…

Ναι, ο φίλος έχει απόλυτο δίκιο. Δεν θα αντέξουμε.

Ευτυχώς που ο Σόμπολος δεν διαβάζει το «Σημειωματάριο».

Advertisements

18 thoughts on “Απεργία

  1. nomansland 20/12/2007 στο 2:37 πμ Reply

    Νομίζω τα είπες όλα με μια φράση…»κάναν χάζι τους μεγαλοαστούς να υπερασπίζονται το παντεσπάνι τους με προλεταριακές μεθόδους». Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει με το ασφαλιστικό και αν μπορεί να γίνει κάτι…και αυτό το κάτι ποια συμφέροντα θα μπορεί να εξυπηρετεί και για πόσο βάθος χρόνου. Όμως διαβάζοντας το ποστ σου σκέφτηκα ότι αν το δούμε με μια ποιο κινηματογραφική ματιά, θα μπορούσε να γίνει μια cinema novo ταινία, υπάρχει και ο τίτλος έτοιμος…» Η χώρα σε αγωνία»…η οποία θα ανφέρεται στα δίκαια αιτήματα του νέου προλεταριάτου των αγροτών του Κολωνακίου με σκοπό να πείσει και να προετοιμάσει τις μάζες για την επανάσταση….Viva la Revolucion και μη χειρότερα!

  2. fvasileiou 20/12/2007 στο 7:00 πμ Reply

    Είναι η χώρα σε αγωνία;
    Δεν την πολυβλέπω.
    Εντάξει, είναι κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι που θα χάσουν τα προνόμιά τους. Ε, ας τα χάσουν. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα πρέπει να αποστρατεύονται στα 45, στα 50 ή τα 55. Ήδη την εποχή του Ζαμπέτα ο πενηντάρης ήταν ένας νέος της εποχής. Θα πέσουν και κάποια ευγενή ταμεία για να ανέβουν κάποια άλλα. Να επέλθει μια ισορροπία.
    Ας ελπίσουμε ότι θα κατορθωθεί. Ακόμα τώρα δεν μπορούμε να προβλέψουμε τίποτα: είμαστε το σημείο μηδέν.
    Είναι όμως και ευθύνη όλων μας.

    ΥΓ. Σήμερα κατεβαίνουν κι άλλοι αναξιοπαθούντες: Οι Πανεπιστημιακοί.

  3. SOFIA 20/12/2007 στο 7:01 πμ Reply

    Μη λες τέτοια πρωινιάτικα και είχα ξυπνήσει με κέφια! Αυτό είναι κατάρα για τον μέσο Έλληνα!
    Καλημερούδια!

  4. fvasileiou 20/12/2007 στο 7:10 πμ Reply

    @SOFIA
    Μα και συ, με την τσίμπλα στο μάτι ανοίγεις τον υπολογιστή;;

    (Όχι ότι εγώ κάνω κάτι διαφορετικό) 🙂

    Καλημέρα.
    Τρεις και μία μείνανε για τα Χριστούγεννα…

  5. SOFIA 20/12/2007 στο 7:15 πμ Reply

    Δεν έχω καμιά όρεξη να τρέξω στο υπολογιστή, αλλά είμαι την δουλειά (δηλαδή κολλημένη ένα 8ωρο στον υπολογιστή!) και προτιμώ μέχρι να ξυπνήσω καλά, να παίξω λίγο με το ιντερνετ… είμαι και ξενυχτισμένη και δεν παλεύεται διαφορετικά!

  6. SOFIA 20/12/2007 στο 7:17 πμ Reply

    Α! Και που είσαι; Η ώρα που εμφανίζεται στα σχόλια με τρομάζει λιγάκι! Δεν υπάρχει περίπτωση να ‘χω ξυπνήσει στις 6 για να’ μαι στην δουλειά στις 7! Κάνε κάτι!!!

  7. fvasileiou 20/12/2007 στο 7:31 πμ Reply

    Κι εμένα με τρομάζει.
    Κάτι θα γίνει…

  8. emperistatomenos 20/12/2007 στο 11:47 πμ Reply

    Έλα, ο Σόμπολος είμαι…
    Τη γ4μΗσ3ς! 😛

  9. fvasileiou 20/12/2007 στο 3:49 μμ Reply

    Κύριε Πάνο μας, κύριε Πάνο μας, μη μας κοιτάτε τόσο βλοσυρά, κύριε Πάνο μας…

  10. imwrong 20/12/2007 στο 8:35 μμ Reply

    Οι γενικεύσεις δεν είναι καλό πράγμα. Όσοι την πέφτουν στους δημοσιογράφους, ας ρίξουν μια ματιά στη δεύτερη ταχύτητα: mme-gia-somateio.blogspot.com

  11. fvasileiou 21/12/2007 στο 1:03 πμ Reply

    Οι γενικεύσεις είναι πολύ καλές και χρήσιμες: Επιτρέπουν να βλέπεις το δάσος και όχι το δέντρο. Να εκτιμάς την γενική κατάσταση κι όχι τις ατομικές προσπάθειες. Επιτρέπουν να μπορέσεις να εντοπίζεις τα προβλήματα, να βγάζεις συμπεράσματα, να βρίσκεις λύσεις.

  12. agorafoviagr 21/12/2007 στο 2:26 πμ Reply

    Όταν είναι να βοηθήσουμε πολλοί τρέχουμε. Όταν ακούσουμε ότι πρέπει να βάλουμε και εμείς το χέρι στην τσέπη, οι περισσότεροι φεύγουμε…
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  13. imwrong 21/12/2007 στο 4:43 πμ Reply

    @fvasileiou: Ή δεν μπήκες στον κόπο να επισκεφθείς το λινκ που παρέθεσα, ή θεωρείς ως «γενική κατάσταση» στον χώρο του τύπου τα δεκαπέντε ονόματα που αναφέρεις στο αρχικό σου ποστ. Κατα τ’ άλλα, σ’ αυτό ακριβώς που λες αναφέρομαι. Αν, ας πούμε, κοιτάξουμε ότι υπάρχουν περίπου 8.500 δημοσιογράφοι εγγεγραμμένοι σε σωματεία (ΕΣΗΕΑ, EΣΠΗΤ, ΕΠΗΕΑ κλπ.) και σχεδόν υπερδιπλάσιοι (2×8.500=17.000) που δεν τους δέχονται τα σωματεία του κλάδου τους και τους εκμεταλλεύονται οι εργοδότες τους απασχολώντας τους με όρους που δεν ταιριάζουν με τις πραγματικές συνθήκες της απασχόλησής τους, τότε θα μπορούσαμε να πούμε, όπως λες: «Οι γενικεύσεις είναι πολύ καλές και χρήσιμες: Επιτρέπουν να βλέπεις το δάσος και όχι το δέντρο. Να εκτιμάς την γενική κατάσταση κι όχι τις ατομικές προσπάθειες. Επιτρέπουν να μπορέσεις να εντοπίζεις τα προβλήματα, να βγάζεις συμπεράσματα, να βρίσκεις λύσεις». Μόνο που θα το λέγαμε από την άλλη πλευρά.

    Σε κάθε ένα από τα δεκαπέντε ονόματα προβεβλημένων τηλεδημοσιογράφων που αναφέρεις, αντιστοιχούν 1100 εργαζόμενοι ως δημοσιογράφοι στα ΜΜΕ εκτός σωματείων με επισφαλείς μορφές εργασίας. Επίτρεψέ μου να πιστεύω ότι αυτοί είναι η γενική κατάσταση.

  14. fvasileiou 21/12/2007 στο 5:11 πμ Reply

    @imwrong
    Επέτρεψε και σε μένα να θεωρώ ως γενική κατάσταση αυτό που εισπράττω από όλα τα ΜΜΕ (κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες, καθώς και τους περισσότερους δικτυακούς τόπους). Εγώ δεν είμαι ούτε Θεός, ούτε καρδιογνώστης για να ξέρω τι κρύβει η ψυχή του καθενός. Τα πράγματα στον Τύπο είναι έτσι ακριβώς όπως τα λες, δεν έχω καμιά αμφιβολία για αυτό. Αλλά αυτό δεν διαφοροποιεί σε τίποτα την ποιότητα της ενημέρωσης που μου προσφέρουν οι έλληνες δημοσιογράφοι μέσω των ελληνικών ΜΜΕ.

    Από την άλλη γίνονται κάποιες απεργίες. Έχω άποψη γι’ αυτές. Όπως έχω κι άποψη για όσους συστρατεύονται στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων προνομιούχων.

    Όσο για τον τρόπο αντίδρασης που περιγράφεται στο λινκ, δεν με αφορά / δεν συμφωνώ / δεν με εκφράζει. Η αναφορά μου στον Σόμπολο ήταν σαφώς σαρκαστική και δεν έχει καμιά σχέση με τους 7-8 που του την πέσανε. Τέλος πάντων, κάντε τον αγώνα σας με τον τρόπο που θεωρείτε καλλιτερο / αποτελεσματικότερο, αλλά επιτρέψτε και σε μας να μπορούμε να κρίνουμε την ποιότητα της ενημέρωσης (το αρχικό post αναφερόταν σαφέστατα σε αυτήν και όχι στον ανώνυμο συντάκτη των φαρμακείων) με όποιο τρόπο και ύφος θέλουμε.

  15. imwrong 21/12/2007 στο 11:38 πμ Reply

    @fvasileiou: Νυχτοπούλι είσαι κι εσύ!

    Αυτό που εισπράττεις από τα ΜΜΕ δεν είναι η γενική κατάσταση, αλλά η κυρίαρχη κατάσταση. Και θα πρέπει να λαμβάνεις υπόψιν σου ότι οι εργοδοσίες των ΜΜΕ, ειδικά των ηλεκτρονικών, αλλά όχι μόνο, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το περιεχόμενο των «ειδήσεων». Αυτές οι «ειδήσεις» που ο κόσμος έχει μάθει να βλέπει δεν ενημερώνουν την κοινή γνώμη, αλλά τη διαμορφώνουν και ενίοτε την χειρίζονται. Ο καθένας σήμερα στην Ελλάδα βλέπει τον τρόπο που αντιδρά η κυβέρνηση στις επιταγές των τηλεοπτικών δελτίων. Υπάρχει προφανώς κάποιο συμφέρον των ιδιοκτητών που εξυπηρετείται από αυτή τη διαμόρφωση, κι αυτό συχνά έχει να κάνει με τις λοιπές επιχειρηματικές τους δραστηριότητες.

    Το να πεις ότι το σύνολο των ελλήνων δημοσιογράφων χειρίζεται ομοιόμορφα αυτή την κατάσταση, είναι άδικο. Κατ’ αρχάς, δεν είναι όλοι ίδιοι, δεν είναι όλοι ίσοι – ούτε στα εισοδήματα, ούτε στους όρους εργασίας, ούτε στις δυνατότητες αυτόνομης άσκησης του λειτουργήματός τους. Οι δεκαπέντε που αναφέρεις ανήκουν στους προνομιούχους, και είναι αυτοί που κάνουν τη δουλειά των εργοδοτών τους που περιγράφω πιο πάνω. Προνομιούχοι είναι επίσης αυτοί που αποκομίζουν οφέλη από τη συμμετοχή τους στην ΕΣΗΕΑ, η πλειοψηφία της οποίας αρνείται να δεχθεί το σύνολο των δημοσιογράφων στους κόλπους της. Να επισημάνω, επίσης, ότι διαγραφή από την ΕΣΗΕΑ δεν έχει γίνει ποτέ. Εκπροσωπούνται, λοιπόν, στο πρόσωπο του κ. Σόμπολου σήμερα, όλοι οι ιδιοκτήτες μέσων οι προερχόμενοι από τη δημοσιογραφία, οι οποίοι ταυτοχρόνως απασχολούν δημοσιογράφους ως εργοδότες!

    Δεν προσπαθώ επ’ ουδενί να σου πω ότι έχεις άδικο όσον αφορά την ποιότητα της ενημέρωσης. Απλώς προσπαθώ να τοποθετήσω το ζήτημα σε μια ορθότερη κατά τη γνώμη μου βάση. Δεν πρόκειται για ευθύνη της μεγάλης μάζας των δημοσιογράφων, που και την βρωμοδουλειά κάνουν, και δεν πληρώνονται όσο πρέπει, και πειραματόζωα επισφαλών μορφών εργασίας γίνονται, και την υπογραφή τους δε μπορούν να βάλουν, και τη γνώμη τους δε μπορούν ελεύθερα να πουν.

    Αν θέλεις, για να το δούμε γενικότερα σε επίπεδο ελληνικής κοινωνίας, υπάρχει νομίζω ένας σφετερισμός της δημόσιας σφαίρας από την τηλεόραση. Πέφτουμε εύκολα στην παγίδα, επειδή βρίσκεται μέσα σε κάθε σπίτι, να θεωρούμε ότι αυτός είναι ο πραγματικός κόσμος, κι όχι αυτός στον οποίο ζούμε καθημερινά. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι ο «πραγματικός κόσμος» είναι αυτός στον οποίον ζω εγώ: εκεί υπάρχουν σκληρά εργαζόμενοι άνθρωποι που δεν αμείβονται ανάλογα με την αξία τους, πόσω μάλλον ανάλογα με τις ανάγκες τους.

    Παρεμπιπτόντως, ως συντάκτης φαρμακείων ξεκίνησε ο Φρέντυ Γερμανός κι εγώ δεν είμαι δημοσιογράφος, εργάζομαι σε άλλο κλάδο.

    Καλημέρα!

    imwrong.wordpress.com

  16. fvasileiou 21/12/2007 στο 11:39 πμ Reply

    Δεν εκτιμώ τον Φρ. Γερμανό. Ούτε το τι έκανε, ούτε το τι εκπροσωπούσε -αυτό είναι άλλη συζήτηση.

    Το ποιος καθορίζει το περιεχόμενο των ειδήσεων είναι γνωστό σε όλους μας. Είμαστε όλοι υποψιασμένοι σε αυτή τη χώρα. Και το ονομάζουμε διαπλοκή.

    Καθένας μας, όλοι, είμαστε υπεύθυνοι, στο βαθμό που μας αναλογεί, για τις πράξεις μας. Αν ο ανώνυμος συντάκτης των φαρμακείων ή ο τελευταίος διορθωτής των κειμένων που εκφωνεί ο παρουσιαστής του δελτίου, επαίρεται στην γκόμενα που θα συναντήσει το βράδυ στο μπαρ για την «θέση» του ή τις «γνωριμίες» του, τότε γιατί να μην είναι και υπεύθυνος; Αν τον κακοπληρώνουν, πρόβλημά του, ας κάνει άλλη δουλειά. Αλλά δεν ήξερε τι τον περίμενε σε όλους τους τομείς (αμοιβές, συνθήκες εργασίας, κτλ) πριν ξεκινήσει; Ή μήπως περίμενε να γίνει Χ»νικολάου με την πρώτη και τώρα που δεν, του φταίνε όλα.

    Χαίρομαι που δεν είσαι δημοσιογράφος.
    Πραγματικά δεν τους εκτιμώ καθόλου. Όσο χαμηλά κι αν βρίσκονται. Στην ιεραρχία.

  17. imwrong 21/12/2007 στο 11:39 πμ Reply

    Μπορείς να σβήσεις φυσικά την πρώτη εκ των δύο απαντήσεών μου, πάτησα κατά λάθος το submit προτού ολοκληρώσω αυτό που έγραφα!

  18. imwrong 21/12/2007 στο 12:13 μμ Reply

    Αυτό που λες για τον επηρμένο διορθωτή είναι υποθετικό και πάντως όχι γενικεύσιμο. Και σίγουρα η μεγάλη πλειοψηφία των δημοσιογράφων δεν ξεκινά με το όνειρο να γίνει Χατζηνικολάου – δε νομίζω ότι στα σχετικά ΑΕΙ, τουλάχιστον, καλλιεργείται μια τέτοια εικόνα για τη δημοσιογραφία. Τι σημασία έχουν τα ΑΕΙ, θα μου πεις… Κακά τα ψέματα, παράγουν δημοσιογράφους εδώ και δεκαπέντε χρόνια περίπου, οι οποίοι μπορούν να έχουν την απαίτηση να εργαστούν στον κλάδο τον οποίον σπούδασαν.

    Το «ας κάνει άλλη δουλειά» που λες, αγνοεί όλες τις στρεβλώσεις της αγοράς εργασίας που σχετίζονται με τη δομή της εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

    Έχω την αίσθηση ότι το φιλελεύθερο στοιχείο στην αντίληψή σου τείνει να αγνοεί τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά ζητήματα που μας καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό (και κανείς δε διαφωνεί σ’ αυτό!).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: