Leonard Cohen: Για την ποίηση, το τραγούδι, τα γηρατειά

Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα για τον Leonard Cohen: Είναι πολύ γνωστός και πολύ αγαπητός κι επιπλέον έχει κι έναν ιδιαίτερο δεσμό με την Ελλάδα.

Η συνέντευξη που ακολουθεί δόθηκε τον Ιούνιο του 2006 στον Jeffrey Brown, με αφορμή την έκδοση της ποιητικής του συλλογής Book of Longing. Ξεχώρισα και μετάφρασα τα σημαντικότερα κομμάτια της.

 

leonard-c.jpg

LEONARD COHEN: Μου αποδίδανε την ιδιότητα του ποιητή και ίσως να υπήρξα για κάποιο διάστημα. Και, παρότι ίσα-ίσα που μπορώ να κρατήσω τον ρυθμό, με ακολουθούσε γλυκά κι ο τίτλος του τραγουδιστή,.

 

JEFFREY BROWN: Πρόσφατα εκδώσατε το Book of Longing, την πρώτη σας ποιητική συλλογή έπειτα από 20 χρόνια. Έχετε αρχίσει να βλέπετε τον εαυτό σας ως ποιητή ή απλώς προσπαθείτε να γίνετε;

 

LEONARD COHEN: Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου ως ποιητή. Πάντα πίστευα ότι ο κόσμος ονομάζει ποίηση ένα συγκεκριμένο τρόπο γραφής. Συνεπώς είναι επικίνδυνο να αυτοαποκαλείσαι ποιητής. Αυτό πρέπει να στο λένε οι άλλοι.

 

JEFFREY BROWN: Ναι, αλλά δεν έγραφες ποιήματα στην αρχή; Πώς έβλεπες τότε τον εαυτό σου;

 

LEONARD COHEN: Ξέρετε, σκαρώνεις μερικούς στίχους για τον ένα ή τον άλλο λόγο: Κάτι που διάβασες σε συγκίνησε, θες να συγκαταλέγεσαι ανάμεσα στα λαμπρά πνεύματα ώστε να κερδίσεις κάτι ή και για άλλους λόγους, κοινωνικούς, πνευματικούς.

Κάποια φιλοδοξία θα σε ρίξει στη δουλειά και μετά εσύ θα ανακαλύψεις αν έχεις πραγματικό ταλέντο ή όχι. Εγώ θεωρούσα τον εαυτό μου πάντα σαν επαρκή αλλά ελάσσονα ποιητή. Ξέρω ποιους συναγωνίζομαι

 

JEFFREY BROWN: Ξέρετε ποιους συναγωνίζεστε;

 

LEONARD COHEN: Ναι. Συναγωνίζομαι, ξέρετε, τον Δάντη, τον Σαίξπηρ, τον Ησαΐα, τον βασιλιά Δαυίδ, τον Όμηρο. Πάντα όμως πίστευα ότι κάνω εντάξει την δουλειά μου.

 

JEFFREY BROWN: Σε τι πιστεύετε ότι διαφέρει το να γράφει κανείς τραγούδια από το να γράφει ποίηση.

 

LEONARD COHEN: Το ποίημα έχει ένα συγκεκριμένο – ένα διαφορετικό χρόνο. Για παράδειγμα: Το ποίημα είναι μια πολύ ιδιωτική εμπειρία και δεν έχει ένα ρυθμό που θα σε καθοδηγήσει. Για να το πω διαφορετικά: Μπορείτε να πάτε μπροστά ή πίσω, μπορείτε να επιστρέψετε σ’ αυτό, μπορείτε να το παρατείνετε. Έχει, ξέρετε, μια εντελώς διαφορετική αναφορά στον χρόνο.

Αντιθέτως στο τραγούδι υπάρχει ένας συγκεκριμένος ρυθμός. Είναι κάτι που βαδίζει γρήγορα και δεν μπορείτε να το σταματήσετε, σωστά; Το τραγούδι είναι φτιαγμένο να μεταδίδεται άμεσα από στόμα σε στόμα, από καρδιά σε καρδιά, ενώ ένα ποίημα μιλάει για κάτι που είναι άχρονο και έχει μια εντελώς διαφορετική προοπτική.

 

JEFFREY BROWN: Ενδιαφέρον, γιατί η ακούμε ότι η μουσικότητα παίζει μεγάλο ρόλο στην ποίηση. Λέμε και ότι η ποίηση δημιουργεί την δική της μουσική.

 

LEONARD COHEN: Μα δεν λέω ότι η ποίηση δεν έχει τη δική της μουσικότητα. Ο ρυθμός της είναι διαφορετικός. Κι ακόμα η μουσική της ποίησης ταξιδεύει ανάλογα με την διάθεση του ανθρώπου που την διαβάζει.

 

JEFFREY BROWN: Πρόσεξα ότι το βιβλίο περιλαμβάνει κι ορισμένα ποιήματα που τα έχετε ηχογραφήσει ως τραγούδια.

 

LEONARD COHEN: Ναι, γιατί μερικές φορές ένας στίχος μπορεί να επιβιώσει στο χαρτί. Μερικές φορές δεν μπορεί, αλλά κάποτε τα καταφέρνει. Προσπάθησα να επιλέξω εκείνους που το μπορούν.

 

JEFFREY BROWN: Ένα από τα πράγματα που πάντα πρόσεχα στη δουλειά σας είναι η ανάμειξη του αισθησιακού με το πνευματικό˙ η ένωση, κατά κάποιο τρόπο, της ψυχής με το σώμα. Θεωρείτε ότι αυτό περιγράφει την εργασία σας;

 

LEONARD COHEN: Ναι, αλλά ξέρετε έχουμε όλοι μας κι απ’ τα δυο.

 

JEFFREY BROWN: Σωστά…

 

LEONARD COHEN: Έχουμε αυτά τα αισθήματα που κινούνται από το χυδαίο και το κατώτερο προς το ανώτερο και το εκλεπτυσμένο. Όλοι μας τα έχουμε. Και είμαστε κι όλοι εγκλωβισμένοι σ’ αυτό το σώμα –θέλω να πω ότι όλοι πεθαίνουμε από την ανίατη ασθένεια που ονομάζεται χρόνος.

 

JEFFREY BROWN: Είναι σωστό να λέμε ότι το μεγαλύτερο μέρος του έργου σας είναι αυτοβιογραφικό;

 

LEONARD COHEN: Είναι σωστό. Είναι πολύ σωστό. Αλλά να ξέρετε ότι η αυτοβιογραφία παίρνει πολύ νερό γιατί περιλαμβάνει και την φαντασία. Να ξέρετε ότι η φαντασία σας έχει κι αυτή ιστορία, γιατί γεννιέται, μεγαλώνει, παρακμάζει και γερνάει και πεθαίνει. Κι έτσι η φαντασία είναι μέρος μιας ολοκληρωμένης αυτοβιογραφίας.

Advertisements

5 thoughts on “Leonard Cohen: Για την ποίηση, το τραγούδι, τα γηρατειά

  1. nomansland 27/12/2007 στο 3:37 πμ Reply

    Καλημέρα…

  2. nomansland 27/12/2007 στο 11:38 μμ Reply

    Γυρίσατε; γυρίσατε;…πως τα περάσατε;….αστειεύομαι..το παραπάνω είναι το αγαπημένο μου τραγούδι του Cohen…enjoy…:) Έχω και μουσικούλα στο τσαρδί μου πια…κι αυτό το avatar μόνο σ’ εσένα δε βγαίνει…τι να πεις;

  3. fvasileiou 27/12/2007 στο 11:46 μμ Reply

    Μόλις γύρισα από το τσαρδί σου.
    Ωραία η μουσική – ευχαριστώ και για το link στο youtube, έγινε η αφορμή να ψάξω κι άλλα του L.

    Κατά τ’ άλλα δεν έλειψα δυστυχώς. Τα περνάω όμως συμπαθητικά.

  4. agorafoviagr 02/01/2008 στο 11:12 πμ Reply

    Φίλε μου fvasileiou σου εύχομαι καλή χρονιά, με αγάπη, υγεία και ευτυχία! Τα χρόνια μπορεί να είναι δύσκολα σε όλα τα επίπεδα (προσωπικά, κοινωνικά, πολιτικά), όμως, μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο, όσοι μπορούμε.
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  5. fvasileiou 02/01/2008 στο 6:45 μμ Reply

    @agorafoviagr
    Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και την αγάπη σου.
    Αντεύχομαι για ό,τι καλό τη νέα χρονιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: