Πασκάλ Μπρυκνέρ: [Το Καμάκι]

Δεν πρόλαβα να καθίσω και κατακλύστηκα από ένα σμήνος καμακιών που διαδέχονταν το ένα το άλλο. Το καμάκι είναι εξάδελφος του ζητιάνου, όπως και ο ζητιάνος έτσι κι αυτός βασίζει τις ελπίδες του στη στατιστική: προσκολλάται σε αριθμούς ποτέ σε πρόσωπα. Στις δέκα γυναίκες που πλευρίζει, τουλάχιστον μία, αυτό το ξέρει, θα δεχτεί να πάρει έναν καφέ μαζί του. και στις δέκα που θα πιουν καφέ μαζί του, θα πρέπει να ‘ρθουν τα πάνω κάτω αν μια δυο δεν παραδώσουν τα όπλα, δεχόμενες να προχωρήσουν μακρύτερα. Το καμάκι δεν σαγηνεύει, καταδιώκει, κερδίσει κουράζοντας το θήραμα.

Παρά τη χαρούμενη διάθεσή μου, έμεινα αποσβολωμένη από την πεζότητα και την ηλιθιότητα των κορτάκηδων. Μου απάγγελλαν τις μπαρούφες τους δίχως να σκέφτονται, γδύνοντάς με με μια ματιά. Ήταν δουλοπρεπείς, επιθετικοί, δεν ήξεραν πως το φλερτ απαιτεί τακτ. Μονάχα ένας ξεχώρισε μέσα σε εκείνον το σωρό, ένας πολύ νεαρός σγουρομάλλης με μεγάλο στόμα.

-Ξέρετε, γενικώς δε μ’  αρέσουν καθόλου οι καστανές, αλλά για σας είμαι έτοιμος να κάνω μια εξαίρεση.

Δίσταζε, ίσως πρωτοδοκίμαζε τη μέθοδό του. Ήταν χαριτωμένος. Απομακρύνθηκα με ένα χαμόγελο («Κουράγιο, θα τα καταφέρετε»). Δεν κακίζω ποτέ έναν άντρα επειδή προσπάθησε να μου αρέσει, αλλά επειδή δεν το πέτυχε.

(Οι κλέφτες της ομορφιάς, μτφρ. Λ. Αβαγιάνου, εκδόσεις Αστάρτη)

Advertisements

5 thoughts on “Πασκάλ Μπρυκνέρ: [Το Καμάκι]

  1. nomansland 19/01/2008 στο 2:43 πμ Reply

    «Δεν κακίζω ποτέ έναν άντρα επειδή προσπάθησε να μου αρέσει, αλλά επειδή δεν το πέτυχε.»

    ….δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο…Μπρυκνέρ…ξύνεις πληγές…εφηβικές…μα…και ακόμα…σαγηνευτικός….ανατρεπτικός…. ασυμβίβαστος…γεναιόδωρος…αγαπημένος…

    ….τι καλό που μου κάνεις κάποια βράδυα να ‘ξερες….

    εσύ πάλι, να μη χάνεσαι…

    🙂

  2. fvasileiou 19/01/2008 στο 2:57 πμ Reply

    Εγώ να χαθώ;;;
    Το αντίθετο: παραείμαι εδώ.

    Λίγο δεκαετία 80-90 ο Μπρυκνέρ, αλλά…

  3. giota1 20/01/2008 στο 11:37 μμ Reply

    Mια καλησπερα και ενα ευχαριστω για τα καλα σου λογια

  4. SOFIA 21/01/2008 στο 11:21 πμ Reply

    Θα συμφωνήσω με την nomansland για την φράση κλειδί του κειμένου! Όσο για τον αν είναι 80′ ή 90’… κάποια πράγματα δεν παλιώνουν ποτέ, σαν το παλιό κρασί!!!
    Καλημέρα Φώτη!

  5. fvasileiou 21/01/2008 στο 1:50 μμ Reply

    @giota1
    Καλημέρα

    @SOFIA
    Ναι, είναι ωραία φράση. Νομίζω όμως ότι πιο πολύ έχει να κάνει με τις σχέσεις, όπως τις γνώρισε η γενιά του Μπρυκνέρ. Κατά τ’ άλλα, καλημέρα και καλή βδομάδα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: