Νίκου Καλαποθάκου: Από το Κομπολόι στο Ρολόι. Μια εσωτερική Ιστορία του Ρεμπέτικου.

Γιατί ακούμε ρεμπέτικα τραγούδια;

Καλλίτερα: Γιατί επιμένουμε να ακούμε τραγούδια που γεννήθηκαν στις αρχές του περασμένου αιώνα μέσα τους κόλπους μιας κλειστής και εν πολλοίς περιθωριακής ομάδας; Τι μυστικό κρύβουν, τέλος πάντων, τα απλοϊκά στιχάκια και οι «αφελείς μουσικές»; Ποιο νεύρο της συλλογικής μας ευαισθησίας χτυπούν οι πενιές του προπολεμικού και μεταπολεμικού μπουζουκιού; Εν τέλει: Ποιοι είμαστε; Αυτά τα ερωτήματα βρίσκονται στον πυρήνα του βιβλίου του Νίκου Καλαποθάκου.

kalapothakos_wp.jpg

Ο συγγραφέας δεν παραθέτει γραφικές λεπτομέρειες και ανέκδοτα της ρεμπέτικης ζωής. Ούτε αναλίσκεται στην παράθεση των δομικών στοιχείων των ρεμπέτικων τραγουδιών (στιχουργική, μουσικοποιία, δρόμοι και μακάμια, ενορχηστρώσεις, δάνεια, χορός κτλ). Αντιθέτως, χρησιμοποιεί αυτά τα στοιχεία σαν διόδους για να τρυπώσει στην καρδιά του θέματός του. Στην ουσία του ρεμπέτικου τραγουδιού. Στόχος του είναι να παρακολουθήσει την μετατροπή του παλαιού ανθρώπου της παραδοσιακής κοινότητας σε νεωτερικό αστό. Γιατί το ρεμπέτικο για τον Καλαποθάκο είναι ακριβώς αυτό: Η προσπάθεια της παράδοσης να παρακολουθήσει τη σύγχρονη πραγματικότητα, να εισέλθει τον παρόντα χρόνο. Η προσπάθεια να μην επιβιώσει συμβατικά, σαν μουσειακό είδος ή φολκλόρ, αλλά σαν ζωντανή πραγματικότητα. Αυτό το πετυχαίνει παρακολουθώντας μέσα στον χρόνο τις μετακινήσεις των αισθημάτων που προκαλούν πχ ο εγκλεισμός, ο αποκλεισμός, ο έρωτα, ο θάνατος και αναλύοντας πρόσωπα-κλειδιά του ρεμπέτικου τραγουδιού, όπως του μάγκα, του κουτσαβάκη, του χασικλή, του πρεζάκια, του πατέρα ή της μητέρας.

Πρόκειται για σπουδαία εργασία που δεν απαιτεί μόνο συγγραφική δεξιότητα, κριτική και συνθετική ικανότητα, αλλά και ευρύτατο απόθεμα γνώσεων. Αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι δεν έχει γραφεί κάτι ανάλογο στον τομέα αυτό, γίνεται φανερό ότι η σημασία του Από το κομπολόι στο ρολόι, αποτελεί τομή σε ό,τι ονομάζεται «ρεμπετολογία». Ένα έργο καταδικασμένο από την σύλληψή του να γίνει κλασικό και βιβλίο αναφοράς.

Πριν κλείσουμε την σύντομη παρουσίαση του βιβλίου, πρέπει να αναφερθούμε στη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας: Παιχνίδισμα σε σχέση με το θέμα του και ευθεία αναφορά στον Στέλιο Ράμφο, ανταμείβει όσους παραδοθούν άνευ όρων με την δύσκολη ποιητικότητά της.

Advertisements

2 thoughts on “Νίκου Καλαποθάκου: Από το Κομπολόι στο Ρολόι. Μια εσωτερική Ιστορία του Ρεμπέτικου.

  1. SOFIA 22/01/2008 στο 10:16 πμ Reply

    Δεν είχα μπει ποτέ στην διαδικασία να σκεφτώ γιατί ακούμε ρεμπέτικα! Μου φαινόταν κάτι απόλυτα φυσιολογικό! Ανήκουν στα ακούσματα που είχαμε σαν παιδιά απ’ τους γονείς μας και συνεχίσαμε…
    Καλημέρα Φώτη!

  2. fvasileiou 22/01/2008 στο 10:42 πμ Reply

    @SOFIA
    Ακριβώς για αυτόν τον λόγο έχει αξία το βιβλίο: Γιατί ιχνογραφεί έναν χώρο τόσο οικείο, τόσο δεδομένο και τόσο άγνωστο.
    Καλημέραααα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: