Κυπριακές Εκλογές

Βλέποντας τα αποτελέσματα των Κυπριακών εκλογών σκεφτόμουνα πόσο χρήσιμο θα ήταν αν απαλλασσόμασταν επιτέλους από το μεταφυσικό ιδεολόγημα περί λαού: Ότι είναι εξ ορισμού σοφός. Ότι στις Δημοκρατίες αποφασίζει σωστά, ακόμα κι αν τα κριτήριά του είναι συγκεχυμένα. Ότι έχει πάντα δίκιο. Η στοιχειώδης λογική μαρτυρά το αντίθετο: Οι λαοί κάνουν και λάθη. Οι λαοί κάνουν και αδικίες. Οι λαοί εκτιμούν και λαθεμένα.

Έχει σημασία να τα θυμόμαστε αυτά. Έχει σημασία, όχι τόσο για το σήμερα. Έχει σημασία να τα θυμόμαστε αύριο, όταν έρθει η ώρα της αποτίμησης.

Διότι ο λαός -ο κάθε πολίτης ξεχωριστά- έχει ευθύνη όταν επιλέγει. Όταν ψηφίζει.

Στην περίπτωση των Κυπριακών εκλογών όλες αυτές οι αυταπόδεικτες αλήθειες βρίσκουν την πλήρη εφαρμογή: Τα πράγματα ήταν τόσο ξεκάθαρα, όσο το σ’ αγαπώ της μάνας στο παιδί:

Το μόνο θέμα που απασχόλησε την εξάμηνη προεκλογική εκστρατεία ήταν το εθνικό. Υπήρχαν τρεις υποψήφιοι: Ο Κασουλίδης που είναι αναφανδόν υπέρ του ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν, ο Χριστόφιας, που σαν πρόσωπο είναι με το ΝΑΙ, αλλά ο κόμμα του με το ΟΧΙ και ο Τάσσος Παπαδόπουλος που είναι ξεκάθαρα και απόλυτα ΟΧΙ. Επιπλέον, ο Τάσσος ήταν ο πιο γνήσιος εκφραστής του ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν που είπε ο κυπριακός λαός σε ποσοστό σχεδόν 80% στο δημοψήφισμα.

Πώς λοιπόν δικαιολογείται η μεγάλη ήττα του;

Τα επιχειρήματα που ακούγονται δεν πείθουν, καθώς όλα είναι αποσπασματικά: Δεν ήταν συμπαθής, οι νέοι δεν συμπαρατάχτηκαν μαζί του, ήρθαν πολλοί Κύπριοι από το εξωτερικό που συντάχτηκαν με τον Κασουλίδη, ήταν διχαστικός, συγκεντρωτικός κτλ.

Όχι δεν πείθουν.

Γιατί, αν μη τι άλλο, ο Τάσσος Παπαδόλουλος ήταν ένας ηγέτης που μπορούσε  να εμπνεύσει σιγουριά. Ένας ηγέτης που ήρθε σε ευθεία αντίθεση -σε ανοιχτή σύρραξη- με το σύνολο σχεδόν της διεθνούς κοινότητας, προασπίζοντας τα συμφέροντα της χώρας του και το δικαίωμα του λαού του να αποφασίζει για την μοίρα του ανεπηρέαστος από καλοθελητές -αυτό κανένας δεν μπορεί να του το αρνηθεί ή να το αμφισβητήσει.

Τι έφταιξε τότε;

Ειλικρινά δεν έχω απάντηση. Τα ρεύματα που έφεραν το μαύρο είναι υπόγεια. Φαίνεται όμως ότι η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. ήταν καταλυτική: Άλλαξε τις προσδοκίες του λαού, του έδωσε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Επικράτησε, φαίνεται, η άποψη να γίνει ένα μεγάλο βήμα εμπρός,  ασχέτως του κόστους. Είναι λογικό να θέλουν να απαλλαγούν από τα βάρη του παρελθόντος. Άλλωστε, ακόμα και οι σημερινοί σαραντάρηδες δεν έχουν από τα κατεχόμενα παρά μια θολή ανάμνηση. Οι περιουσίες που χάθηκαν, το αίμα που χύθηκε, φαίνεται πως έγινε ένα ρητορικό κλισέ, ένα σεβάσμιο τοτέμ, ανίκανο φυσικά να εμποδίσει την πορεία προς την ευζωία. Κι ο Παπαδόπουλος είναι ο μόνος υποψήφιος που κρατάει από την γενιά των μεγάλων ηρώων του κυπριακού αγώνα.

Μαθαίνω για τα παζάρια που γίνονται τώρα στην Κύπρο εν όψει του δευτέρου γύρου. Ο Χριστόφιας φαντάζει φαβορί, αλλά οι διαφορές είναι μικρές και ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Αυτή τη στιγμή το μόνο που φαντάζει βέβαιο είναι ότι αύριο τίποτα δεν θα είναι το ίδιο στην Κύπρο. Τίποτα. Ούτε η στάση της προς τις επόμενες προσπάθειες του ΟΗΕ για λύση, οι οποίες εκ των πραγμάτων θα αναμασούν το σχέδιο Ανάν, ούτε η θέση της στη διεθνή κοινότητα, ούτε οι σχέσεις της με την Ελλάδα, ούτε καν η επιβίωση της ίδιας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το μόνο βέβαιο είναι πως, ό,τι και να γίνει, ο κυπριακός λαός, οι πολίτες της Κύπρου, φέρουν ακέραια την ευθύνη.

Χωρίς κανένα δικαιολογητικό.

Χωρίς καμιά δικαιολογία.

Advertisements

17 thoughts on “Κυπριακές Εκλογές

  1. Indictos 19/02/2008 στο 12:24 μμ Reply

    Έχεις μιά πρόσκληση

  2. SOFIA 19/02/2008 στο 1:34 μμ Reply

    Ξελάσκαρα λιγάκι και είπα να εμφανιστώ!
    Πολλές φορές δυστυχώς ο λαός ξεχνάει, ξεχνάει αυτά που του έταξαν και δεν έγιναν ποτέ, ξεχνάει μέχρι και αυτό που πρεσβεύει! Ας ελπίσουμε η επιλογή τους να τους βγει σε καλό!
    Καλό μεσημέρι Φώτη!

    ΥΓ= Μετά από παράκληση των θαυμαστών μου (του ενός δηλαδή!), έχω καινούργιο post!

  3. fvasileiou 19/02/2008 στο 1:55 μμ Reply

    Ωραία λοιπόν. Φαντάζομαι ότι ο θαυμαστής σου (που δεν θα είναι δα και μόνο ένας) θα σπεύσει να το διαβάσει…

  4. SOFIA 19/02/2008 στο 2:06 μμ Reply

    Αν έχεις έναν και καλό, τι τους θέλεις τους άλλους;

  5. fvasileiou 19/02/2008 στο 8:44 μμ Reply

    @Indictos
    Το είδα και θα ανταποκριθώ άμεσα γιατί μου άρεσε.

  6. Ακέστωρ 19/02/2008 στο 11:55 μμ Reply

    Ας θυθμηθούμε τη γνώμη του Σωκράτη, ότι δίκιο δεν έχουν οι πολλοί, αλλά οι άριστοι. Με το επίπεδο παιδείας που έχουμε εδώ στην Ελλάδα, μόνο άριστοι δεν είμαστε. Απόδειξη η ξαφνική διψήφια αποδοχή του Τσίπρα, λες και τον εκλέγουμε για τη Γιουροβίζιον.
    Για την Κύπρο, όπως σου έγραψα στο ιστολόγιό μου απαντώντας στο σχόλιό σου, δεν έχω πλήρη εικόνα. Ωστόσο τα τριάντα τέσσερα χρόνια είναι πολλά, είναι σχεδόν μισή ανθρώπινη ζωή. Ο άνθρωπος προσαρμόζεται, όσο κι αν πονάει, και θέλει να προχωρήσει μπροστά. Ως εκ τούτου, οι Τούρκοι πέτυχαν το στόχο τους: την αποκοπή των Ε/Κυπρίων μέσω της λήθης.
    Από την άλλη δεν πιστεύω ότι το μοναδικό κριτήριο του ψηφοφόρου ήταν το εθνικό θέμα. Η ακρίβεια, η υγεία, η παιδεία, η καθημερινότητα δεν μπορεί να μην τους απασχολούν. Τέλος υπάρχει η δημαγωγία, το γόητρο κι άλλα κριτήρια, λιγότερο ή περισσότερο σπουδαία. Ας ελπίσουμε ότι οι αδελφοί Κυπραίοι δεν θα το μετανοιώσουν.

  7. fvasileiou 20/02/2008 στο 12:00 πμ Reply

    Και δεν είναι μόνο η προσαρμογή, Αλέξανδρε, που μοιραία επέρχεται. Ας αντιμετωπίσουμε, επιτέλους, την πραγματικότητα ωμά: Τέτοια προβλήματα, όπως και το Σκοπιανό, δεν λύνονται ούτε με επικλήσεις στο διεθνές δίκαιο, ούτε με καταδικαστικά ψηφίσματα, ούτε με συγκεντρώσεις υπογραφών, ούτε με συλλαλητήρια. Ας το καταλάβουμε και είτε ας αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν, είτε, επιτέλους -το ξαναλέω, ας κάνουμε τουμπεκί. Ψιλοκομμένο.

  8. Ακέστωρ 20/02/2008 στο 12:23 πμ Reply

    Οι επικλήσεις στο διεθνές δίκαιο είναι αστείες και για αφελείς. Αν υπήρχε διεθνές δίκαιο, η Ελλάς θα συνόρευε με τη Γιουγκοσλαβία και όχι με την ΠΓΔΜ. Υπάρχει μόνο το δίκαιο του ισχυρού, δυστυχώς.
    Τα ψηφίσματα είναι χαρτιά κενά ουσίας και οι συγκεντρώσεις είναι για να εκτονώνονται οι μάζες.
    Έχεις δίκιο.

  9. Δηιάνειρα 20/02/2008 στο 2:20 μμ Reply

    ενδιαφέρουσες οι απόψεις σου..την καλημέρα μου

  10. clea 20/02/2008 στο 4:56 μμ Reply

    Τυχαία ανακάλυψα το ιστολόγιο και πολύ χάρηκα για το συγκεκριμένο σχόλιο. Σαφώς οι λαοί κάνουν και λάθη. Το να αδιαφορούμε για την Ιστορία, το να αγωνιζόμαστε μόνο για να εξασφαλίσουμε την εύπορη νιρβάνα μας, είναι μέσα σε αυτά.

  11. fvasileiou 20/02/2008 στο 7:11 μμ Reply

    @Δηιάνειρα
    Καλησπέρα κι ευχαριστώ.

    @clea
    Καλώς μας ήρθες. Να περνάς να τα λέμε…

  12. ilias 20/02/2008 στο 8:50 μμ Reply

    Συμφωνώ ότι οι λαοί κάνουν λάθη. Θα το προχωρούσα ακόμα περισσότερο και θα έλεγα ότι μερικά από τα μεγαλύτερα εγκλήματα έχουν γίνει από τους λαούς (ο Χίτλερ δημοκρατικά εκλεγμένος καγκελάριος δεν ήταν στην Γερμανία?).
    Τελικά νομίζω ότι οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν και που τους «μοιάζουν».

  13. fvasileiou 20/02/2008 στο 8:57 μμ Reply

    @ilias
    Ωραία που λέμε τα αυτονόητα που δεν ομολογούν οι άλλοι…

  14. Agorafoviagr 21/02/2008 στο 4:05 μμ Reply

    Πιστεύω ότι υπάρχουν ηγέτες που είναι λαοπλάνοι. Σε αυτή την περίπτωση ο λαός, θύμα αυτού του πολιτικού ηγέτη, μπορεί να κάνει το λάθος. Σχετικά με τις Κυπριακές εκλογές, δε χάρηκανε μόνο στην Κύπρο κάποιοι που έχασε ο κ. Παππαδόπουλος. Χάρηκαν και εκείνοι που στην εφημερίδα τους (σε γειτονική χώρα), γράψανε «Έχασε ο κύριος «Όχι». Αυτό μπορεί να λέει πολλά, μπορεί και να μη λέει τίποτα.
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  15. fvasileiou 21/02/2008 στο 6:54 μμ Reply

    @Agorafovia
    Καλά κάνεις και επισημαίνεις ότι για την ήττα του Τάσσου χάρηκαν πολύ, μα πάρα πολύ, φίλοι και σύμμαχοί μας. Και ναι, σημαίνει πολλά αυτό.

    Σ’ ευχαριστώ για την αγάπη σου.

  16. γνωστός-άγνωστος 22/02/2008 στο 1:08 μμ Reply

    σε παρακολουθώ από τότε που μου έστειλες comment και εντελώς τυχαία έμαθα ότι έχουμε ένα κοινό φίλο! (απίστευτο πόσο μικρός ο κόσμος)
    γράφεις πολύ στρωτά και «κατεβαίνουν» πολύ ωραία τα posts σου.
    Αλλά για το θέμα των εκλογών της Κύπρου διαφωνώ τελείως.
    κατ ΄αρχάς οι λόγοι της ήττας Παπαδόπουλου είναι ΑΚΡΙΒΩΣ αυτοί που γράφεις. Γιατί δεν σε πείθουν?
    Δεύτερον γράφεις ότι οι λαοί κάνουν λάθη. Σωστό. Αλλά ποιος ακριβώς θα κρίνει πότε κάνουν λάθη? Γιατί ήταν λάθος η τωρινή τους ετυμηγορία και να μην ήταν απόφασή τους για το ΟΧΙ?
    cu ..ένας φανατικός οπαδός του ρεαλισμού και του πολιτικού ορθολογισμού (άρα και του Σχεδίου Αναν)

  17. fvasileiou 23/02/2008 στο 10:57 πμ Reply

    Άγνωστε που ίσως να είμαστε και γνωστοί, δεν ισχυρίζομαι ότι όλα αυτά δεν έχουν παίξει τον ρόλο τους. Ο Τάσσος, αν μη τι άλλο, είχε ισχυρότατες αντιπάθειες. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οι Κύπριοι επέλεξαν μια αλλαγή πολιτικής στο Κυπριακό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεν θέλω αύριο να τους δω να ψάχνουν για δικαιολογίες και άλλοθι ή να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους.

    Όπως κάνουμε εμείς στο Σκοπιανό….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: