Δημοσιογράφοι Μπλόγκερ Εκβιαστές

Το πιστεύω απόλυτα: Ό,τι είναι για τους Αμερικανούς οι δικηγόροι, είναι για μας τους Έλληνες οι δημοσιογράφοι. Η πιο μισητή επαγγελματική τάξη.

-Τι είναι 1000 δημοσιογράφοι στον πάτο της θάλασσας;

-Μια καλή αρχή…

…για να προσαρμόσω στα καθ’ ημάς το γνωστό αμερικάνικο αστειάκι.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει πολίτης που να εκπλήσσεται για όσα ακούγονται τον τελευταίο καιρό για εκβιασμούς από δημοσιογράφους. Η μόνη έκπληξη είναι ότι ακούγονται. Από χείλη επισήμων. Και μάλιστα οι υποθέσεις διερευνώνται με σοβαρότητα, μυστικότητα και -όπως όλα δείχνουν- αποτελεσματικότητα. Στο τέλος, βέβαια, ξυρίζουν πάντα τον γαμπρό, αλλά η πρόσφατη υπόθεση του Παντείου, εμένα τουλάχιστον, με καθησυχάζει ότι οι ένοχοι θα βρεθούν και θα τιμωρηθούν με την αυστηρότητα που τους αξίζει.

Επιπλέον από την Πέμπτη αποκαλύπτεται ότι κάποιοι επαγγελματίες δημοσιογράφοι το έπαιζαν ανώνυμοι μπλόγκερ για να εκβιάζουν και να σπιλώνουν συμπολίτες μας.

Ούτε κι αυτή η είδηση πρέπει βέβαια να μας εκπλήσσει -οι ψηφίδες του παζλ ήταν όλες μπροστά στα μάτια μας.

Θα πρέπει όμως εμάς, που ασχολούμαστε με τα ιστολόγια, να μας αγγίζει.

Ύβρεις, συκοφαντίες, ξεφωνητό, υπονοούμενα, συναντώνται συχνά σε μπλογκ που ασχολούνται με την σύγχρονη πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Ταμπουρωμένοι πίσω από το ψηφιακό μας προσωπείο, χτυπάμε τα πλήκτρα, έχοντας, στις καλλίτερες των περιπτώσεων, οδηγό την μνησικακία μας.

Αν ο Ντοστογιέφσκι έγραφε σήμερα το «Υπόγειο», ο ήρωάς του θα ήταν μπλόγκερ.

Ευτυχώς βέβαια, όπως μας δείχνουν οι εξελίξεις με τον πλέον σαφή τρόπο, το ψευδώνυμο δεν μας κάνει αόρατους. Ίσως να μας καλύπτει λίγο, αλλά δεν μας κρύβει. Ειδικά τώρα, όσοι σκορπάν το φαρμάκι τους νομίζοντας ότι είναι άγνωστοι, μοιάζουν με το χαζοπούλι που χώνει το κεφάλι του στο χώμα για να κρυφτεί αφήνοντας το πελώριο σώμα του εκτεθειμένο.

Να λοιπόν ένα πρώτο καλό μάθημα για όλους μας: Οι μπλόγκερ έχουμε ευθύνη. Όχι μόνο για όσα γράφουμε, αλλά και για όσα διακινούνται μέσα από το ιστολόγιό μας. Οι αθλιότητες δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές πια. Όσες δικαιολογίες κι αν έχουν προβληθεί, έχουν συζητηθεί και έχουν κριθεί ανεπαρκείς.

Τα μπογκ είναι νέο μέσο, αλλά η δύναμή τους μεγάλη και συνεχώς αυξανόμενη. Γι’ αυτό και η κοινωνία, οι φίλοι και οι συγγενείς μας δηλαδή, απαιτούν από μας μεγαλύτερη σοβαρότητα. Θα ανταποκριθούμε;

Το όχι μοιάζει ως η μόνη λογική απάντηση…

Advertisements

24 thoughts on “Δημοσιογράφοι Μπλόγκερ Εκβιαστές

  1. SOFIA 26/02/2008 στο 8:54 πμ Reply

    Εννοείτε ότι έχουμε ευθύνη γι’ αυτά που διακινούμε απ’ τα blog μας, αλλά το είχα στο μυαλό μου για κάτι πολύ πιο χαλαρό! Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η διαφθορά θα χτυπήσει και την δική μας γειτονιά…
    Καλημέρα Φώτη!

  2. tdjm 26/02/2008 στο 10:03 πμ Reply

    Καλημέρα….
    Δεν το παρακολούθησα το συγκεκριμένο μπλογκ,από την αρχή μου φάνηκε κουραστικό .Με ενόχλησε το ύφος του πρώτα από όλα.
    Συμφωνώ απόλυτα ,πως αν αποδειχτούν όσα καταλογίζονται στους συγγραφείς ,πρέπει να τιμωρηθούν .
    Από την άλλη ,αναρωτιέμαι ? Υπάρχει τελικά καπνός χωρίς φωτιά???
    Εχω γίνει λίγο εως πολύ επιφυλακτική με όσα βλέπω και όσα ακούω???

    Πάντως εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι που οι δημοσιογράφοι που μας ενημερώνουν καθημερινά έχουν άγνοια για το τι γίνεται στα μπλογκ..
    Αυτό είναι φυσιολογικό????

  3. fvasileiou 26/02/2008 στο 10:46 πμ Reply

    @SOFIA
    Γεια σου Σοφία!
    Το ομολογώ ότι τις μέρες που απουσίαζα μου έλειψε η συνεπής καλημέρα σου.

    @tdjm
    Καθόλου φυσιολογικό. Αν σκεφτεί κανείς ότι τα περισσότερα μπλογκ ανήκουν σε δημοσιογράφους. Και ότι οι περισσότεροι δημοσιογράφοι είναι μπλόγκερ.

  4. tdjm 26/02/2008 στο 11:04 πμ Reply

    Ετσι μπράβο…αυτό ήθελα να πω….

  5. manitaritoubounou 26/02/2008 στο 5:21 μμ Reply

    «…. Αν ο Ντοστογιέφσκι έγραφε σήμερα το “Υπόγειο”, ο ήρωάς του θα ήταν μπλόγκερ.»»‘

    aaxaxxaxaxxaxaxaxa Πετυχημένο… Ευκαιρία να διαβάσουμε Ντοστογιεφσκι!

  6. fvasileiou 26/02/2008 στο 7:08 μμ Reply

    Ο Ντοστογιέφσκι μας ενώνει, Μανιτάρι μου…

  7. μούργος 26/02/2008 στο 7:56 μμ Reply

    φωτη, το προβλημα με την αθλιοτερη επαγγελματικη ταξη που υπαρχει-τους δημοσιογραφους- ειναι οτι πλεον εχει μαζεψει το καθε αγραμματο.
    πως λεγαμε παλια: αυτος δεν τα παιρνει τα γραμματα, θα γινει τσομπανης. Ε, ετσι γινονται πλεον οι δημοσιογραφοι.
    ημιμαθεις, εμπαθεις, χωρις παιδεια και κουλτουρα, χωρις ηθικους φραγμους -οι πουτανες ειναι σαφεστερα πιο ηθικες απο τους δημοσιογραφους-.
    και οι εξαιρεσεις οσο παιρνουν τα χρονια λιγοστευουν επικινδυνα.

  8. fvasileiou 26/02/2008 στο 8:31 μμ Reply

    @μούργε
    Δεν χρειάζεται να πω ότι συμφωνώ απολύτως μαζί σου. Και απαίδευτοι είναι και αμοραλιστές. Και πολλά άλλα.

  9. emperistatomenos 27/02/2008 στο 12:25 πμ Reply

    Πως μου αρέσουν οι γενικεύσεις…. Τρελαίνομαι….
    Επίσης είναι πολύ ενδιαφέρον ότι τα blogs, γίνονται αυτή η μικρή αμυχή κάτω από τη γλώσσα, που όσο την ενοχλείς, τόσο μεγαλώνει….

  10. fvasileiou 27/02/2008 στο 1:06 πμ Reply

    @emperistatomenos
    Κοίτα, όλοι ξέρουμε ότι στην εποχή μας εξαίρονται οι μειονότητες, οι μειοψηφίες, οι ιδιαίτερες περιπτώσεις κτλ.

    Αλλά

    Πρέπει να ξέρεις, ότι για να βγάλεις ένα συμπέρασμα, για να καταλήξεις κάπου, για να μπορέσεις να εντοπίσεις το πρόβλημα, για να καταφέρεις να βρεις τη λύση, πρέπει να γενικεύσεις. Να φτιάξεις έναν γενικό κανόνα -από τον οποίο, φυσικά, και θα υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά αυτές τις εντοπίζουμε σε δεύτερο χρόνο, αφού διατυπώσουμε τον κανόνα.

    Τώρα, το σχόλιο για τις αμυχές και τη γλώσσα είναι σαφώς διατυπωμένο με αξιοσημείωτη ποιητικότητα, αλλά δεν αναιρεί το γεγονός ότι αυτές οι πληγές είναι γεμάτες πύον.

  11. Ακέστωρ 27/02/2008 στο 4:16 πμ Reply

    Καλά, δεν είχαν ακούσει τη φράση «ηλεκτρονικο ίχνος»; Δεν ήξεραν ότι ο Ιστός είναι φτιαγμένος από νήματα, που αν και μοιάζουν κουβάρι, έχουν άκρη; Φυσικά και δεν είμαστε ανώνυμοι. Όποιος θέλει μας βρίσκει και μας χτυπάει το πρωί το κουδούνι. Πώς οι δημοσιογράφοι-σεισμολόγοι-εκλογολόγοι-σκανδαλολόγοι-θεολόγοι-κλπ δεν το ήξεραν αυτό;

    Με συγχωρείς, αλλά μόλις τώρα είδα της πρόσκλησή σου στο παιχνίδι. Δεν σε αγνόησα.

  12. fvasileiou 27/02/2008 στο 11:09 πμ Reply

    Χαίρε Ακέστωρα,
    Αυτό που φαίνεται από όλα όσα ακούμε για αυτή την επαγγελματική φάρα το τελευταίο διάστημα είναι ότι οι άνθρωποι αισθάνονται παντοδύναμοι, πάνω και πέρα από κάθε νόμο, θεσμό και έλεγχο.

  13. agorafoviagr 27/02/2008 στο 9:42 μμ Reply

    Κάποιοι στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης, παίρνανε στην κατάχρηση της ελευθερίας της έκφρασης. Κάποιοι έχουν ξεχάσει ότι η ελευθερία του καθενός μας, σταματάει, εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Μου αρέσει ο σεβασμός στην αξιοπρέπεια και στην προσωπικότητα του άλλου. Αυτό προστάζει η δημοκρατία και η ελευθερία για εμένα. Σεβασμό, στην προσωπικότητα και στην αξιοπρέπεια του άλλου.
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  14. fvasileiou 28/02/2008 στο 12:34 πμ Reply

    @agorafoviagr
    Αυτό το «σεβασμό στην αξιοπρέπεια και την προσωπικότητα του άλλου» το έχουμε παντελώς λησμονήσει. Κυριαρχούν οι κανίβαλοι.

  15. nomansland 28/02/2008 στο 11:45 μμ Reply

    Εγώ πάλι πιστεύω πως ο καθένας μπορεί να γράφει ότι γουστάρει…μα ότι γουστάρει πραγματικά…οφείλουμε στον εαυτό μας απόλυτη ελευθερία…ουσιαστικά δηλαδή είναι ένα από τα λίγα πράγματα που του οφείλουμε…Η αξιοπρέπειά μας δεν κινδυνεύει από τέτοια πράγματα…εκτός κι αν δεν έχουμε αξιοπρέπεια οπότε, χρειαζόμαστε τους άλλους να τη σέβονται έτσι ώστε να νιώθουμε ότι έχουμε μια…

    …από την άλλη μεριά, δεν είδα να σπιλώνεται η προσωπικότητα ανθρώπων που δεν «ανακατεύονται με τα πίττουρα»…όποιος ανακατεύεται ωστόσο, πρέπει να γνωρίζει ότι όπως και να το κάνεις, αργά ή γρήγορα…μια κότα θα βρεθεί που θα σε φάει…

  16. fvasileiou 29/02/2008 στο 1:28 πμ Reply

    @nomansland
    Συμφωνώ απολύτως μαζί σου: Οφείλουμε στον εαυτό μας απόλυτη ελευθερία. Νομίζω όμως ότι διαφωνώ στο τι ορίζουμε ως ελευθερία.

    Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η αξιοπρέπεια είναι μια παλιομοδίτικη αξία από την εποχή της πατριαρχικής οικογένειας κι ότι η μετανεωτερικότητα την έχει ξεπεράσει -δεν αντιλέγω. Οπότε τι αξία έχει, αναρωτιέσαι.

    Με τα πίτουρα ανακατευόμαστε κι εμείς. Όσο μπορούμε.

    Αλλά για να σου μιλήσω political incorrect ξεγυμνώνοντας και την βαθύτερη άποψή μου: Δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με προάσπιση της ελευθερίας, ούτε της αξιοπρέπειας, ούτε κάτι τόσο ηρωικό. Έχουμε να κάνουμε με την ανάσχεση της βλακείας. Μια ματιά στα όσα συζητώνται αυτές τις μέρες θα σε πείσει.

  17. nomansland 01/03/2008 στο 9:02 μμ Reply

    …καθόλου δεν είπα ότι δεν έχει αξία η αξιοπρέπειά μας, μα καθόλου. Είπα απλώς ότι δεν κινδυνεύει να διασυρθεί από το τι θα πει ή θα γράψει ο ένας ή ο άλλος για εμάς. Θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε απολύτως ελεύθεροι, είναι άλλωστε και συνταγματικό μας διακίωμα – πέρα από υποχρέωση προς τον εαυτό μας. Από την άλλη εγώ διαφωνώ με τα κλισεδάκια «η ελευθερία μας σταματά εκεί που αρχίζει του άλλου» και άλλα τέτοια νόστιμα…Για μένα όλα είναι θέμα παιδείας και προσωπικής παίδευσης. Η ελευθερία μας λοιπόν σταματάει εκεί που η προσωπική μας παιδεία λέει στοπ. Τώρα μιας και ζούμε σε μια κοινωνία με νόμους, αν φτάσουμε στην ασυδωσία ή όπου η βκακεία μας, τέλος πάντων, μας οδηγήσει εκεί θα πρέπει να υποστούμε και τις συνέπειες. Αν και η αναχαίτηση της βλακείας είναι αδύνατη Φώτη μου. ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ.

    …σε ασπάζομαι…

    🙂

  18. fvasileiou 02/03/2008 στο 12:47 πμ Reply

    @nomansland
    Το ξέρω ότι δεν είπες ότι η αξιοπρέπεια δεν έχει αξία -εγώ το είπα. Και καθόρισα και το πλαίσιο: στη μετανεωτερική κοινωνία. Κατά κάποιο τρόπο έχει σχέση με αυτό που λες μετά: ότι αφού ο σύγχρονος, ο μετανεωτερικός άνθρωπος, δεν λογοδοτεί σε κάποιον τρίτο, τότε και η αξιοπρέπεια δεν έχει νόημα. Τι να το κάνεις το καθαρό κούτελο, από τη στιγμή που κανένας δεν το βλέπει ή δεν νοιάζεται να το δει;

    Αυτό βέβαια θεωρητικά. Γιατί ενώ ο κόσμος ανοίγει από μια άποψη, στενεύει από την άλλη.

    Και πρακτικά: Δεν νοιώθω καμιά, καμιά απολύτως, ανάγκη να απολογηθώ ή να στοιχηθώ με τα κωλόπαιδα που βρίζουν ή διασπείρουν ειδήσεις ή οτιδήποτε άλλο: Βρεμένη σανίδα, που λέγαν κι οι παππούδες μου…

    Ναι, το ξέρω ότι η αναχαίτηση της βλακείας, όσο μάταιη κι αν είναι, μας φέρνει πιο κοντά.
    Παρότι είμαστε από χέρι χαμένοι.

    Τα φιλιά μου.

  19. eliaggel 23/03/2008 στο 3:27 μμ Reply

    @Φώτης
    είπες: Αν σκεφτεί κανείς ότι τα περισσότερα μπλογκ ανήκουν σε δημοσιογράφους. Και ότι οι περισσότεροι δημοσιογράφοι είναι μπλόγκερ»
    Διαφωνώ. Ελάχιστοι εξ ημών έχουμε ιδέα τι είναι τα Blog. Λίαν προσφάτως ανακαλύφθηκε το φρούτο. Ακόμη κι εγώ που έγραφα περί blogging το 2003-4, τώρα αξιώθηκα να κάνω ένα. Κατα τα λοιπά, είσαι λίγο ισοπεδωτικός.

    @μούργος
    είπες: φωτη, το προβλημα με την αθλιοτερη επαγγελματικη ταξη που υπαρχει-τους δημοσιογραφους- ειναι οτι πλεον εχει μαζεψει το καθε αγραμματο.
    Συμφωνώ περί αθλιότητας. Συμφωνώ μερικώς και περί αγραμματοσύνης.

    @Ακέστωρ
    είπες: Καλά, δεν είχαν ακούσει τη φράση “ηλεκτρονικο ίχνος”; Δεν ήξεραν ότι ο Ιστός είναι φτιαγμένος από νήματα, που αν και μοιάζουν κουβάρι, έχουν άκρη; Φυσικά και δεν είμαστε ανώνυμοι.
    Κάνεις λάθος. Αν κάποιος θέλει να κρυφτεί το κάνει. Υπάρχουν τρόποι, απλοί και πολύπλοκοι.

    @nomansland (γαμώ τα συγκροτήματα btw)
    είπες: Εγώ πάλι πιστεύω πως ο καθένας μπορεί να γράφει ότι γουστάρει…μα ότι γουστάρει πραγματικά…οφείλουμε στον εαυτό μας απόλυτη ελευθερία
    Δεν είναι έτσι ακριβώς. Ελευθερία, ναι. Αν όμως θίγεις ή καταγγέλεις κάποιον, οφείλεις να το κάνεις επώνυμα.

    @Φώτης περί μετανεωτερικότητας
    Έλεος! Όχι άλλο Βέλτσο! 😛

  20. fvasileiou 23/03/2008 στο 4:11 μμ Reply

    @eliaggel
    Θα τα πάμε καλά εμείς οι δυο, γιατί έχεις όρεξη για κουβεντούλα και είσαι από τους λίγους που πραγματικά διαβάζουν τα όσα γράφονται στα μπλογκς (το λέω αυτό γιατί πολλές φορές τυχαίνει σχολιαστής να επισημαίνει κάτι που υπάρχει ήδη στο αρχικό κείμενο ή σε προηγούμενο σχόλιο).

    Γιατί όμως δεν βάζεις και το url σου;

  21. Theoprovlitos 24/03/2008 στο 2:59 πμ Reply

    Κοιτα,
    δημοσιογραφια κανουμε ολοι μας και μαλιστα ανενταχτη. Καταγραφουμε αυτα που βλεπουμε γυρω μας, τα φιλτραρουμε, τα ερμηνευουμε, και τα μεταδιδουμε.

    Απλα, δημοσιογραφος ειναι αυτος που κανει το ιδιο ΕΠΙ ΧΡΗΜΑΣΙ. Ειναι αυτος που ΕΚΔΙΔΕΤΑΙ δηλαδη.

    Στον Τυπο βεβαια και στα ΜΜΕ. Που πηγε το μυαλό σας;

  22. fvasileiou 24/03/2008 στο 10:37 πμ Reply

    @Theoprovlitos
    Δεν κάνουμε ακριβώς δημοσιογραφία. Τουλάχιστον εγώ δεν αποκαλύπτω, δεν κάνω έρευνα, μόνο σχολιάζω την επικαιρότητα. Ο δημοσιογράφος έχει πηγές, κάνει έρευνα κτλ. Ίσως κάποιοι άλλοι μπλόγκερ να το κάνουν και αυτό.

    Το αν οι δημοσιογράφοι, που είναι επαγγελματίες, κάνουν ό,τι κάνουμε κι εμείς, οι μη δημοσιογράφοι και ερασιτέχνες, εννοώ αν το κάνουν με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια ποιότητα, με την ίδια αξιοπιστία, λυπάμαι, αλλά είναι πρόβλημά τους.

    Σκέψου ότι στην προηγούμενη απεργία της ΕΣΗΕΑ κάποιοι δημοσιογράφοι απαίτησαν από τους μπλόγκερ να μην γράφουν και κάποιοι μπλόγκερ υπάκουσαν!

  23. eliaggel 24/03/2008 στο 4:19 μμ Reply

    «Σκέψου ότι στην προηγούμενη απεργία της ΕΣΗΕΑ κάποιοι δημοσιογράφοι απαίτησαν από τους μπλόγκερ να μην γράφουν και κάποιοι μπλόγκερ υπάκουσαν!»
    Ορίστε?!!! Έγινε Φώτη τέτοιο πράγμα?! Πολύ θα θελα να ξέρω ποιος δημοσιογράφος ζήτησε κάτι τέτοιο. Τώρα αν κάποιος μπλόγκερ είναι ευαίσθητος σε τέτοια θέματα (συνδικαλιστικά) και ήθελε αυτοβούλως να συμπαρασταθεί, είναι άλλο πράγμα.
    Από εκεί και πέρα το blogging συνήθως δεν έχει σχέση με δημοσιογραφία. Εκτός και αν ο μπλόγγερ δημοσιογραφεί και διατηρεί ένα είδος online εφημερίδας. Βασική προϋπόθεση για να λέει ότι δημοσιογραφεί, είναι το να κάνει ρεπορτάζ. Δημοσιογραφία δεν σημαίνει με αρθρογραφία, δηλαδή το να λέει κάποιος τη γνώμη του. Σημαίνει καταγραφή γεγονότων και φιλοξενία όλων των απόψεων περί του θέματος.
    Και φυσικά δεν βλέπουμε κάτι σχετικό με δημοσιογραφία στις τηλεοπτικές ειδήσεις των 8. Εκεί βλέπουμε τηλεοπτικούς «bloggers» να λένε τη γνώμη τους. Και μάλιστα την καθοδηγούμενη από διάφορα συμφέροντα γνώμη τους.

  24. fvasileiou 24/03/2008 στο 5:33 μμ Reply

    @eliaggel
    Ναι φίλε μου, κάποιοι το ζήτησαν. Το «Νυστέρι», αν θυμάμαι καλά, είχε γράψει ένα πολύ ωραίο άρθρο για το θέμα.

    Αλλά πέρα από αυτό: Γιατί να απεργεί ένας δημοσιογράφος που διατηρεί ηλεκτρονική εφημερίδα; Απ’ όσο ξέρω η ΕΣΗΕΑ δεν τους δέχεται ως μέλη της -κάνω λάθος σε αυτό; Και τις απεργίες τις κηρύσσει η ΕΣΗΕΑ.

    Κατά τ’ άλλα, ναι, δεν πιστεύω το ότι λέω την γνώμη μου με κάνει συνάδελφό σου. Απλώς το δίκτυο μας δίνει την ευκαιρία να γίνουμε συνομιλητές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: