Bogart

«Δεν θα έπρεπε να είχα αλλάξει το ουίσκι με μαρτίνι», αυτές ήταν οι τελευταίες του λέξεις. Πέθανε από καρκίνο του οισοφάγου στις 14 Ιανουαρίου 1957. Ο ίδιος έκανε ό,τι μπορούσε για να προκαλέσει τον θάνατο: Δεν ήταν μόνο τα 5 πακέτα Chesterfield που κάπνιζε καθημερινά, ούτε τα επικά μεθύσια με τον Fr. Sinatra, τον J. Houston, τον Sp. Tracy. Ήταν κυρίως η άρνησή του να επισκεφτεί γιατρό και να υποβληθεί σε οποιαδήποτε θεραπεία, ενώ ο καρκίνος τον κατέτρωγε από μέσα: Όταν πέθανε ήταν-δεν ήταν 35 κιλά.

 

casa.jpg

Γεννήθηκε τα Χριστούγεννα του 1899 στο Manhattan από μια τυπική ευκατάστατη οικογένεια: O Humphrey είχε 2 μικρότερους αδελφούς, η μάνα του ήταν σκιτσογράφος και ο πατέρας του πετυχημένος χειρουργός εθισμένος στο όπιο. «Οι γονείς μου τσακώνονταν», είχε πει ο Bogart, «κι εμείς, τα παιδιά, σκεπάζαμε τα αυτιά μας με τις κουβέρτες για μην τους ακούμε. Οι γονείς μου έμειναν μαζί για χάρη των παιδιών και γιατί ήταν καθωσπρέπει».

Η πορεία όμως του Humphrey δεν ήταν η τυπική: Κακός μαθητής, έλπιζε παρόλα αυτά να σπουδάσει στο Yale –όνειρο που έσβησε με την αποβολή του. Οι φήμες για κείνα τα πρώιμα χρόνια κάνουν λόγο για πολύ τσιγάρο, πολύ αλκοόλ, ξενύχτια, αδιαβασίες και τον Humphrey να πετάει τον διευθυντή του σχολείου σε μια λίμνη.

Στη συνέχεια ήρθε η θητεία στο ναυτικό. Η οποία δεν άλλαξε σε πολλά τον τρόπο ζωής του. Την περίοδο αυτή απέκτησε την ουλή στο στόμα και το χαρακτηριστικό ψεύδισμα. Οι φήμες για το πώς και τι έγινε οργιάζουν.

Μετά το ναυτικό άρχισε να την ψάχνει σαν ηθοποιός. Πρώτα στη Νέα Υόρκη με μικρά ρολάκια, που συγκέντρωναν κακές κριτικές –για παράδειγμα το 1921 ο Al. Woollcott έγραψε ότι παίζει με τρόπο που «επιεικώς περιγράφεται ως ανεπαρκής». Το 1930 γνωρίζει τον Spencer Tracy, έναν ηθοποιό που θαύμαζε κι αγαπούσε. Δυνατός πότης και καπνιστής ο Tracy, δεν άργησε να γίνει φίλος με τον Humphrey. Κι ήταν αυτός που του κόλλησε και το χαϊδευτικό Bogie.

Στο Hollywood πηγαίνει το 1936 για να επαναλάβει στο σινεμά τον ρόλο με τον οποίο μεγάλη επιτυχία στο The Petrified Forrest. Οι ρόλο όμως που ακολουθούν δεν λένε και πολλά –ο ίδιος τους περιφρονούσε– αλλά το ένα έφερε το άλλο και το 1941 έρχεται ο πρώτος σημαντικός του ρόλος: Έπαιξε έναν κακό, τον Mad Dog Roy Earle στο High Sierra. Εκεί γνώρισε και τον John Houston, που ήταν ο σεναριογράφος της ταινίας. Ο Bogie θαύμαζε το συγγραφικό ταλέντο του Houston και ο Houston την αυτοσυγκέντρωση του Bogie. Ήταν και οι δύο μανιώδεις καπνιστές, πότες, λάτρεις της περιπέτειας και της θάλασσας και δέσανε. Λίγους μήνες αργότερα ο Houston αναλαμβάνει να σκηνοθετήσει την πρώτη του ταινία και ο Bogart είναι ο πρωταγωνιστής του. Η ταινία βασίζεται σε ένα βιβλίο του D. Hammett και ονομάζεται Το Γεράκι της Μάλτας. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία καταγεγραμμένη στο συλλογικό μας υποσυνείδητο. Αναφέρω μόνο ότι την επόμενη χρονιά, το 1942, ο Bogie έπαιξε τον Rick Blaine στην Casablanca –την πιο αγαπημένη μου ταινία.

Μένω μόνο στο εξής:

To 1945, στα πλατό του To Have and Have Not γνώρισε την Lauren Bacall. Ήταν ο απόλυτος χολιγουντιανός έρωτας. Ο απόλυτος έρωτας. Αγαπήθηκαν με την πρώτη ματιά και παντρεύτηκαν λίγους μήνες αργότερα. Ήταν ο τέταρτος γάμος του Bogie –ή μήπως ο πρώτος; Οι τρεις πρώτες γυναίκες του ακροβατούσαν στην παράνοια: Η δεύτερη γυναίκα του έκοψε με τα δόντια της το δάχτυλο ενός τροχονόμου που προσπάθησε να την συλλάβει επειδή οδηγούσε μεθυσμένη. Η τρίτη του γυναίκα όταν έπινε του πετούσε οτιδήποτε βρισκόταν δίπλα της: Ποτήρια, μπουκάλια, γλάστρες, τα πάντα.

Με την Bacall όλα ήταν διαφορετικά. Ταίριαξαν απόλυτα και ζήσανε ευτυχισμένα χρόνια. Παίξανε μαζί σε τέσσερις ταινίες, αλλά ο Μεγάλος Ύπνος, όπου ο Bogart παίζει τον Philip Marlow, τον ντετέκτιβ που δημιούργησε ο R. Chandler, και το Key Largo, είναι οι σημαντικότερες. Απέκτησαν μαζί δυο παιδιά και έφτιαξαν την ευτυχισμένη και δεμένη οικογένεια που δεν είχε γνωρίσει ποτέ ο Humphrey.

 

bigsleep2.jpg

Στο σπίτι του Bogart και της Bacall συγκεντρώνονταν διανοούμενοι, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, συγγραφείς για ξενύχτι και ποτό. Ο ίδιος άλλωστε διακήρυττε: «Αν όλοι στον κόσμο πίνανε τρία ποτά ταυτόχρονα, δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα. Αν ο Στάλιν, ο Τρούμαν και όλοι οι υπόλοιποι πίνανε τώρα αμέσως τρία ποτά, θα χαλαρώναμε όλοι μαζί και δεν θα χρειαζόμασταν τον Ο.Η.Ε». Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Οι δυο τους πρωτοστάτησαν σε μια έντονη διαμαρτυρία ανθρώπων της τέχνης εναντίον του έργου της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Υποθέσεων του γερουσιαστή Μακάρθυ. Ο Bogart επίσης ήταν από τους πρώτους ηθοποιούς –ο πρώτος ίσως– που σύστησε την δική του εταιρία παραγωγής, την Santana Productions, για να μπορέσει να παίζει καλλίτερους ρόλους. Με την εταιρία αυτή μπόρεσε να γυρίσει 5 ταινίες, ανάμεσά τους το In a Lonely Place και το Beat the Devil, πριν χρεοκοπήσει και επιστρέψει στην Warner.

 

africanqueennew.jpeg

Το 1951 πήρε και το μοναδικό του Όσκαρ για τον ρόλο του στην ταινία Η Βασίλισσα της Αφρικής, που σκηνοθέτησε ο φίλος του J. Houston. Τα περιπετειώδη γυρίσματα της ταινίας, η οποία γυρίστηκε στην Αφρική, περιγράφει ο Cl. Eastwood στην ταινία του Λευκός Κυνηγός, Μαύρη Καρδιά. Αναφέρω μόνο το εξής: Όλο το συνεργείο αρρώστησε από δυσεντερία εκτός από τον Huston και τον Bogart. Ο Bogie εξηγούσε το γιατί: «Έχτισα ένα συμπαγές τείχος με ουίσκι ανάμεσα σε μένα και τα μικρόβια. Αν με τσιμπούσε κάποιο κουνούπι, ψόφαγε από το μεθύσι».

Ο τελευταίος του μεγάλος ρόλος είναι στην ταινία Η Ανταρσία του Καίην, που παίζει με μοναδικό τρόπο τον σκληρό, μοναχικό άντρα, ο οποίος λογοδοτεί μόνο στη συνείδησή του. Το The Harder They Fall, μια ταινία που έχει σαν θέμα της τα παρασκήνια των πυγμαχικών αγώνων, είναι η τελευταία του. Ήταν ήδη πολύ άρρωστος, στα πρόθυρα του θανάτου, αλλά και πάλι είναι σπουδαίος.

 

cap059.jpg

Το βράδυ της 13ης Ιανουαρίου του 1957 πήγαν να τον επισκεφτούν ο Sp. Tracy με την Katharine Hepburn. Ο Bogie ήταν πολύ αδύναμος για να σηκωθεί, παρόλα αυτά έκανε χιούμορ. Όταν ήρθε η ώρα για να φύγουν, ο Tracy τον χτύπησε στην πλάτη και του είπε «Καληνύχτα, Bogie». «Αντίο, Spence», ήταν η απάντηση του μελλοθάνατου.

Advertisements

21 thoughts on “Bogart

  1. nomansland 19/03/2008 στο 10:33 μμ Reply

    …πάντα ωραίος…το Casablanca είναι κι εμένα ένα από τα αγαπημένα μου…

    …καλησπέρες…

  2. tassoula 19/03/2008 στο 10:44 μμ Reply

    ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟΣ!!Κρίμα που έφυγε έτσι…Μερικοί άνθρωποι..
    Καλό βράδυ!

  3. SOFIA 19/03/2008 στο 11:52 μμ Reply

    Πολύ ωραία διήγηση, πολλά απ’ αυτά που διάβασα δεν τα ήξερα!
    Καλό βράδυ Φώτη μου!

  4. Γκρινιάρης 20/03/2008 στο 12:08 πμ Reply

    Ωραίο post, πολύ ενδιαφέρον. Ο κινηματογράφος εκείνης της εποχής δεν είναι από τα δυνατά μου σημεία.

  5. fvasileiou 20/03/2008 στο 12:30 πμ Reply

    @nomansland
    Δεν περίμενα κάτι διαφορετικό από σένα!!!

    Here’s looking at you kid…

    @tassoula
    Μερικοί άνθρωποι έχουν την τραγωδία στο DNA τους, ναι.

    @SOFIA
    Χαίρομαι που σου άρεσε, Σοφία. Καλή ξεκούραση…

    @Γκρινιάρης
    Εμένα μου αρέσουν πολύ οι παλιές ταινίες. Τώρα τελευταία έχω πέσει με τα μούτρα στο σινεμά των περασμένων δεκαετιών. Και αν λυπάμαι για κάτι είναι που είχα μια πολλή μεγάλη ταινιοθήκη σε VHS, που τώρα μου είναι άχρηστη.
    Λες να έχουν την ίδια τύχη και τα DVD μας;

  6. Γκρινιάρης 20/03/2008 στο 2:12 πμ Reply

    Σίγουρα κάποια στιγμή θα την έχουν, αλλά ας ελπίσουμε οτι θα είναι πολύ πιο εύκολο (μιας και τώρα είναι ψηφιακά) να τα μεταφέρουμε στα νέα μέσα.

    Περιμένω με ενδιαφέρον κι άλλες αναρτήσεις πάνω στο θέμα!

  7. nomansland 20/03/2008 στο 2:38 πμ Reply

    …και κοίτα ξαφνικά που έπεσα πάνω…

    ….σαν σήμερα…το 1952… ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ κερδίζει το πρώτο και μοναδικό του Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Η βασίλισσα της Αφρικής».

  8. salerosa 20/03/2008 στο 8:41 πμ Reply

    Ντρέπομαι που το λέω αλλά δεν έχω δει ακόμα το καζαμπλάνκα.Το έχω όμως υπόψην να το δω προσεχώς,επίσης και το γεράκι της Μάλτας.

    Μέχρι τώρα πάντως δεν ήξερα το όνομα του αλλά σίγουρα ήξερα την φυσιογνωμία του!

    Καλημέρες!!!

  9. fvasileiou 20/03/2008 στο 9:50 πμ Reply

    @nomansland
    Ε δεν το ήξερα, το ομολογώ. Αλλά η σύμπτωση είναι φοβερή.

    @salerosa
    Τρέχοντας στο βιντεο-κλαμπ. 🙂
    Εννοείται ότι τα ξέρεις χωρίς να τα δεις. Έχουν καταγραφεί στην συνείδηση των ανθρώπων όλου του κόσμου. Φοβερό δεν είναι;

  10. giota 20/03/2008 στο 1:30 μμ Reply

    Πολύ στρωτό κι ενημερωμένο κείμενο! Μπράβο Φώτη…
    Ανήκω κι εγώ βέβαια σ’ εκείνη τη μικρή κατηγορία που δεν έχει δει το Καζαμπλάνκα.
    😦

  11. fvasileiou 20/03/2008 στο 1:44 μμ Reply

    @giota
    Τρέχοντας στο βίντο-κλαμπ… 🙂

  12. μούργος 20/03/2008 στο 3:56 μμ Reply

    η Καζαμπλανκα , θεωρω οτι ειναι η σημαντικοτερη ταινια ολων των εποχων.
    μπορει στα επι μερους να υπαρχουν αλλες πολυ σημαντικοτερες, αλλα ολο το πακετο ειναι αξεπεραστο.

    υ.γ.
    και εννοειτε οτι δεν πρεπει να υπαρχει κανενας ανθρωπος που να μην την εχει δει τουλαχιστον μια φορα 🙂

  13. mkm 20/03/2008 στο 5:18 μμ Reply

    …πολύ ωραίο f… keep on με παρόμοια…

  14. fvasileiou 20/03/2008 στο 6:13 μμ Reply

    @μούργος
    Τώρα που το συζητάμε, αναρωτιέμαι αν έχει παιχτεί τα τελευταία χρόνια από κάποιο κανάλι…

    @mkm
    Καλωσόρισες στο χάνι μου.
    Θα δούμε… Προς το παρόν είμαι σπασμένος από τις συνεχείς διακοπές ρεύματος…

  15. Ακέστωρ 20/03/2008 στο 9:33 μμ Reply

    Πριν καν αρχίσω να διαβάζω το κείμενό σου, να σου αναγγείλω ότι οι φωτογραφίες στις τελευταίες μου αναρτήσεις απέκτησαν κείμενο.
    Πριν καν δω το περιεχόμενο, σου λέω ότι οι φωτογραφίες του Bogart είναι πολύ καλές. Επανέρχομαι σε λίγο.

  16. Ακέστωρ 20/03/2008 στο 9:45 μμ Reply

    Ξέρεις τι μου θύμισες; Ενώ εγώ έφαγα τα νιάτα μου στα θρανία και στα έδρανα για να σπουδάσω Ιατρική, με πενιχρά μέχρι στιγμής αποτελέσματα, άλλοι συμμαθητές μου, που περνούσαν τις τάξεις με το ζόρι ή με τη βοήθειά μου που τους έκρυβα απουσίες από το απουσιολόγιο, με κίνδυνο να αποβληθώ (εννοείται ότι δεν άκουσα ούτε ένα ευχαριστώ), κυκλοφορούν στη γειτονιά με αμαξάρες και μένουν σε σπιταρόνες με τη γυναίκα και τα παιδιά τους. Ένας από αυτούς, μέτριος μαθητής που όλοι κοροϊδεύαμε για τον ιδιόμορφο χαρακτήρα του, είναι κομμωτής στα μεγάλα ντεφιλέ μόδας της Ευρώπης και χτενίζει τα μεγάλα ονόματα του μόντελινγκ που βλέπουμε στην τηλεόραση. Τελικά τα κακά παιδιά καμμιά φορά τη βγάζουν καλύτερα.
    Θα μου πεις, εκείνοι δεν έχουν μπλογκ!
    Άτιμη κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους ρίχνεις στα τάρταρα… 🙂

  17. fvasileiou 20/03/2008 στο 10:33 μμ Reply

    @Ακέστωρ
    Αλέξανδρε, το είχα ψιλιαστεί από την πρώτη στιγμή: Τον Οκτώβριο, μετά τις Πανελλήνιες, ενώ εγώ έτρεχα να γραφτώ στο Πανεπιστήμιο, ένας «αποτυχών» συμμαθητής μου χαριεντιζότανε με τις γκομενίτσες που έρχονταν να ψωνίσουν στο κατάστημα που είχε πιάσει δουλειά. Δεν χρειάζεται να σου πω τι κάνει εκείνος τώρα και τι εγώ.
    Ένα μόνο είναι βέβαιο: Δεν έχει μπλογκ!

    Ούτε έχει πάρει κάτι από τον Bogie…

  18. salerosa 20/03/2008 στο 11:35 μμ Reply

    Ναι είναι από τις κλασσικές ταινίες που πρέπει να δούμε…και πολλές άλλες δηλαδή που έχω βάλει στο πρόγραμμα..!

  19. μούργος 21/03/2008 στο 12:02 πμ Reply

    εχει καιρο να τη παιξει η τηλεοραση φωτη.
    καποτε τα κρατικα καναλια παιζαν συνεχεια τετοιες ταινιες.
    τωρα πλεον μαλλον θεωρουνται αντιεμπορικες

  20. fvasileiou 21/03/2008 στο 2:16 πμ Reply

    @salerosa
    Έτσι σε θέλω…

    @μούργος
    Έχω δει πολύ κλασικό κινηματογράφο στην ΕΡΤ. Και στην «Κινηματογραφική Λέσχη» του Μπακογιαννόπουλου, αλλά κι αυτός τώρα κάτι τριτοκοσμικά δείχνει. Η ΕΤ1 τις Κυριακές το βράδυ δείχνει παλιό σινεμα.

    Αλλά δεν είναι παράξενο όμως, που ταινίες σαν την Καζαμπλάνκα δεν θεωρούνται πλέον εμπορικές;

  21. […] Για τον Μπόγκαρτ τα έ&ch…: Πολύ σπουδαίος ηθοποιός – συναρπαστική προσωπικότητα. Και, ναι, η Καζαμπλάνκα είναι και η δικιά μου πιο αγαπημένη ταινία όλων των εποχών. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: