…a slow, slow train coming

Μερικές φορές νιώθω πολύ πεσμένος και αηδιασμένος…

Αυτή η πόλη δεν ξεπλένεται με τίποτα. Όσος ήλιος, όσες βροχές κι αν πέσουν. Θ’ αναπηδούν πάνω στα μάρμαρα, αλλά οι ψυχές μας θα παραμένουν σκονισμένες. Θα μουσκεύει ο κακοφκιαγμένος, μαύρος μπόγος πιο κάτω απ’ το σπίτι μου, απ’ όπου ξεμυτίζει ένα κοκαλιάρικο χέρι υψωμένο στον ουρανό. Θα ξεπλένονται τα αίματα του περιστεριού, που σκοτώθηκε από τις βιαστικές ρόδες προχθές ανάμεσα στα φανάρια. Το κουτσό σκυλί, με την τεράστια γλώσσα του ν’ ανεμίζει, προχωρεί ασθμαίνοντας με τα τρία του πόδια. Το χοντρό γατί έξω απ’ το χασάπικο. Περιοδικά κι εφημερίδες τριγύρω απ’ τα περίπτερα, αγόρια και κορίτσια με σάκες στον ώμο περπατούν με μεγάλο διασκελισμό μιλώντας δυνατά χωρίς να κοιτιούνται. Στο κέντρο, στα παγκάκια και στα κάγκελα και στους πρόποδες του σκουριασμένου αγάλματος, παιδιά αδύνατα και με βαθουλωμένα μάτια, κουλουριασμένα σέρνονται με το χέρι απλωμένο, και το στόμα ανοιχτό με τα δόντια να προεξέχουν…

…χέστηκα για την οικονομία, στ’ αρχίδια μου η αστρολογία

δεν αντέχω όμως να βλέπω τους αγαπημένους μου να γίνονται μαριονέτες…

Advertisements

7 thoughts on “…a slow, slow train coming

  1. SOFIA 22/03/2008 στο 1:09 μμ Reply

    Πολύ όμορφο κομμάτι, αν και όπως σου έχω ξαναπεί, πολύ μακριά απ’ τα δικά μου ακούσματα!
    Όλο αυτό που βγάζεις σήμερα, νομίζω ότι όλους μας βγαίνει κατά καιρούς! Αρκεί να μην σε παίρνει από κάτω!
    Καλημέρα Φώτη, να ‘χεις ένα πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο!

  2. fvasileiou 22/03/2008 στο 3:40 μμ Reply

    @SOFIA
    Καλημέρα, χαίρομαι που σου αρέσει το τραγούδι. Και χαίρομαι διπλά γιατί σου αρέσει παρότι δεν θα το έβαζες, αν κατάλαβα καλά, στο CD player σου.

    Καλό Σαββατοκύριακο…

  3. faros 23/03/2008 στο 2:12 μμ Reply

    Μια συμβουλή από ένα μεγαλύτερό σου (αρκετά): Η αισιοδοξία είναι η πιο καλή πυξίδα που μπορείς να … αγοράσεις, χωρίς να ξοδευτείς καθόλου !!!
    (και μια φορά, δεν θα χρειαστεί να ξαναψαχτείς … )

  4. roadartist 23/03/2008 στο 3:50 μμ Reply

    Εχω αισθανθεί πολλές φορές έτσι. Νομίζω οτι ειναι το πιο φυσιολογικό να κανεις τέτοιες σκέψεις..ΠΩΣ να μη τις κανεις με ολα οσα γινονται σημερα? Υπάρχει όμως «κάτι» στον αέρα αυτής της πόλης.. Εκεί που θες να ετοιμασεις βαλίτσες, να παρεις το πρωτο αεροπλάνο…να χαθείς..κάτι γίνεται, κάτι σε αναστατώνει, και την αγαπάς περισσότερο.. ρε γμτ!! Ειναι μια μαγεία…που οσο και αν καποιοι την σκοτώνουν, αυτή στέκει αθάνατη και μας ταρακουνά.. Καλή Κυριακή να έχεις Φώτη!

  5. giota 24/03/2008 στο 10:11 πμ Reply

    Από τις αρνητικές σκέψεις δυστυχώς δε μπορεί να ξεφύγει κανένας. Είναι τόση η βρώμα και η δυσοδεία γύρω μας που δε μπορείς να το αποφύγεις.
    Πρέπει όμως πάντα να θυμόμαστε ότι ακόμα και μέσα στο σκοτάδι μπορεί να ξεπηδήσει μια ηλιαχτίδα.
    Καλημέρα Φώτη μου!

  6. nomansland 26/03/2008 στο 1:12 μμ Reply

    …ωραίο τραγουδάκι…τι καλά…

    …καλημέρες….

  7. fvasileiou 26/03/2008 στο 3:53 μμ Reply

    Χαίρομαι που επέστρεψες, nomansland.
    Μας έλειψες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: