Μια και μιλάμε για «πορνεία»…

Μια που τόσα γράφουμε και διαβάζουμε τούτες τις μέρες για «ελεύθερη συμβίωση» και «πορνεία» και μια και πλησιάζει και η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου, θυμήθηκα ένα νόστιμο περιστατικό από κείνα τα χρόνια, που διασώζει ο Γιάννης Βλαχογιάννης στην πολύτιμη Ιστορική Ανθολογία (επιμέλεια: Άλκη Αγγέλου, εκδόσεις Εστίας). Αντιγράφω από την σελίδα 439 την αφήγηση 274 για τον παλιό κλεφταρματωλό Γ. Τσόγκα:

Όσο μισούσε τους Τούρκους, τόσο τις Τουρκάλες τις είχε στην καρδιά του. Κάποτε άρπαξε μιαν όμορφη Τουρκοπούλα και δεν εννοούσε πια να χωριστεί απ’ αυτή. Τότε η κυρά Τσόγκαινα πήγε στο Δεσπότη και παραπονέθηκε.

– Ωρέ, αγαπάω τη γυναίκα μου, είπε ο παλιός ο Κλέφτης, μα παιδιά δε μου κάνει, και πήρα τουτηδώ να μου κάνει κανένα…

Ο Δεσπότης τι να κάμει; Συφωνήθηκε να βαφτιστεί μονάχα το χανουμάκι και ας πάει στην ευκή. Πήρε ο Δεσπότης καμιά διακοσαριά ρουμπέδες (σαν πολλοί φαίνονται), κι ο γερο-Τσόγκας έζησε με το χαρέμι του.

Και μια και είμαστε στα νόστιμα του ’21, σας αντιγράφω από το ίδιο βιβλίο (σελ. 497) μια από τις πιο αγαπημένες μου αφηγήσεις. Αφορά τον Πανουργιά και τον Δυοβουνιώτη:

Όταν ήρθε ο Καποδίστριας, αποφάσισε κι ο γέρο-Πανουργιάς, ο Κλεφταρματωλός των Σαλώνων, να κατεβεί απο΄του Παρνασού τα κάρκαρα και να πάει να παρουσιαστεί στον Κυβερνήτη. Έφτασε λοιπόν στην Αίγινα, μα με την πρώτη ματιά πού ‘ριξε γύρω το, δεν του χαμαρέσανε τα πράγματα. Είδε κοντά στον Κυβερνήτη κάτι φραγκοφορεμένους, που δεν τους φτάνανε τα φράγκικα φορέματα, μα είχανε ξουρίσει και γένια και μουστάκια, και ήταν έτσι σαν ξεροκολόκυθα γυαλιστερά τα μούτρα τους:

– Τι μ’σούδες (μούρες) είν’ αυτές; είπε στο γέρο-Δυοβουνιώτη, που είχε έρθει κι αυτός συντροφιά του στην Αίγινα.

– Δεν τους βλέπεις; Τσ’ ήφερε ου Κυβερνήτ’ς να μας φουτίσουν.

– Γι’ αυτό είν’ ετσ’ τα μούτρα τ’ς; Γένουντ’ έτσ’ πλιο διαβασμένοι, μαθές; Τότε θέλω κι έγώ να τα ξουρίσω να γίνου σουφός κι εγώ…

– Και δεν τα ξουρίζεις; Εδώ παρακάτ’ ειν’ ου χαμζάς (κουρέας). Μα δεν κουτάς. Πώς θα γυρί’ης, μαύρε, στου χουριό;

– Πλερώνεις εσύ τα ξουριστ’κά;

– Πλερώνω… μα δεν θ’ αποκουτί’ης τέτοιο πράμα…

– Βαν’ς και τα βιουλιά μαζί;

– Τι τα θελ’ς τα βιουλιά;

– Έτσ’, θέλου να γίνει το πράμα πανηγύρ’.

– Ας είναι κ’ έτσ’.

Ο Δυοβουνιώτης ακόμα δεν είχε καταλάβει καλά τι λογής ξύρισμα ήθελε ο γέρο-σύντροφός του. Ξέχασε τα παλιά του καμώματα. Άνθρωπος του δρυμού, κλαρίτης, ήξερε να λέει πράματα και να τα κάνει πέρα και πέρα ξέσκεπα.

Μπαίνουνε στον κουρέα, και να, έρχονται τα βιολιά, κι αρχίζουν το παιχνίδι, κι ετοιμάζει ο κουρέας τα ξουράφια του. Κάνει όμως να βάλει χέρι στου γέρο-στρατηγού τα μούτρα, κι αυτός:

– Τράβα του χερ’ σ’ απού κει! του λέει.

Πετάει πέρα τη φουστανέλα και μένει όπως τον έκαμε η μανούλα του από τη μέση και κάτου…

Κι αρχίζει ο κουρέας, θέλοντας μη θέλοντας, και του τα ξουρίζει… Και παίζουν τα βιολιά… Κι ο κόσμος όλο και μαζεύεται…

– Ε, τώρα μοιάζ’νε με μούτρα φράγκικα! είπε ο γέρος αφού τελείωσε το ξύρισμα.

Advertisements

10 thoughts on “Μια και μιλάμε για «πορνεία»…

  1. eliaggel 24/03/2008 στο 4:18 πμ Reply

    Ειδικά το ξύρισμα, απίθανη ιστορία!
    Απίθανος κι εσύ! Που τα ξετρυπώνεις?

  2. faros 24/03/2008 στο 8:00 πμ Reply

    1. Δείχνει την υποκρισία της Εκκλησίας … διαχρονικά!

    2. Η δεύτερη ιστορία πολύ ωραία, είχε μάγκες τότε η χώρα όχι σαν τους σημερινούς …

  3. SOFIA 24/03/2008 στο 9:50 πμ Reply

    Πάλι έγραψες! Που τα ξετρυπώνεις;

    Τι μανία έχω να σου χαλάω τις σοβαρές σου εγγραφές; Έχεις αποστολή… Ελπίζω να μην φάω πολύ ξύλο!!!

    Καλημέρα Φώτη μου!

    ΥΓ= Το ξύλο θα το περιμένω αφού απαντήσεις! 😉 Οκ?

  4. fvasileiou 24/03/2008 στο 10:43 πμ Reply

    @eliaggel
    Τα καλά του εξωσχολικού διαβάσματτος. Πάντως, πέρα από πλάκα, το συγκεκριμένο βιβλίο το συστήνω ανεπιφύλακτα.

    @faros
    Ναι, ήταν μάγκες. Και πάντα στο σχολείο μου την έσπαγε που στο μάθημα της ιστορίας για το ’21, σταματούσαν την διήγηση των μαχών και την αναφορά στους πολεμιστές, για να μας πουν για τα κατορθώματα του Κοραή και των λοιπών που απολάμβαναν την παρισινή ζωή.

    @SOFIA
    Καλημέρα Σοφία.
    Προς Θεού, η αποστολή φαίνεται να έχει πλάκα. Απλώς δώσε μου μερικές μέρες.

  5. salerosa 24/03/2008 στο 11:39 πμ Reply

    Τις καλημέρες μου!!!! 🙂

  6. osela 24/03/2008 στο 1:23 μμ Reply

    κανείς υπεράνω χρημάτων τελικά.
    Ελπίζω να πέρασες κάλά το ΣΚ και να ‘χουμε μια καλή βδομάδα!
    Φιλιά Φώτη!

  7. fvasileiou 24/03/2008 στο 3:20 μμ Reply

    @salerosa
    Καλημέρα, καλή, χαμογελαστή, εβδομάδα.

    @osela
    Ήταν ένα ΣουΚου ξεκούρασης και χαμηλών τόνων. Ήπια ξεκίνησε και η εβδομάδα.
    Καλή βδομάδα
    CU

  8. nomansland 26/03/2008 στο 1:17 μμ Reply

    …ωραία η ιστορία του ξυρίσματος αλλά μου κάνει και λίγο γραφική…γιατί γενικότερα δεν ξέρω αν η λύσσα μας εναντίον της προόδου μας οδήγησε ποτέ κάπου τελικά…ο σοφός άνθρωπος πρέπει να οσμίζεται τις αλλαγές και να προσαρμόζεται…πριν τον βρουν οι αλλαγές και τον καπακώσουν…

    …και πάλι πολύ καλημέρα σας…

  9. tdjm 26/03/2008 στο 3:40 μμ Reply

    xaxaxaxa
    Ωραίος ο στρατηγός….

    Μου φαίνεται ότι θα το διαβάσω το βιβλίο…

  10. fvasileiou 26/03/2008 στο 3:56 μμ Reply

    @tdjm
    Ναι, είναι ένα ευκολοδιάβαστο ανθολόγιο με περιστατικά εκείνης της εποχής. Το συνιστώ.

    @nomansland
    Συμφωνώ μαζί σου. Έτσι είναι: Η συμπεριφορά του γέρο-Δυοβουνιώτη δεν είναι προς μίμηση, αλλά προς αποφυγή.
    Δεν θα μου αρνηθείς όμως ότι διαβάζοντας την ιστορία, έσκασες ένα χαμόγελο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: