Με αφορμή το Σκοπιανό: Ερωτήματα για την στάση του Γιώργου Α. Παπανδρέου

Η Ελλάδα αυτές τις μέρες δεν διεξάγει απλώς μια κρισιμότατη διαπραγμάτευση για ένα μείζον εθνικό ζήτημα. Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη κρίση στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ από την Μεταπολίτευση.

Οι στιγμές είναι ιστορικές και όλοι κρίνονται.

Κρίνεται πρώτα απ’ όλους η Κυβέρνηση. Και κρίνεται με το μέτρο των θέσεων που η ίδια διαμόρφωσε και διακήρυξε σε σχέση με το Σκοπιανό. Περιμένουμε με πραγματική αγωνία να δούμε πώς θα εξελιχτούν τα πράγματα τις επόμενες ώρες. Είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση επέλεξε τον δύσκολο δρόμο. Το αυτονόητο ήταν να κρυφτεί πίσω από την Ενδιάμεση Συμφωνία, η οποία προβλέπει την είσοδο των Σκοπίων στους Διεθνείς Οργανισμούς με το όνομα FYROM και το πολύ-πολύ, αν γινόταν καμιά επερώτηση από κάποιον ακραίο βουλευτή, ο αρμόδιος υφυπουργός να έριχνε τα βάρη στο Πασόκ. Θυμίζω ότι η Ενδιάμεση Συμφωνία υπεγράφη το 1995, επί κυβερνήσεως Πασόκ, ώστε να μπορέσουν τα Σκόπια να γίνουν μέλος του ΟΗΕ. Ήταν η αναμενόμενη κατάληξη εκείνου του θλιβερού εμπάργκο, που τίποτε δεν προσέφερε στις διαπραγματεύσεις, απλώς μεγάλωσε την ταπείνωση των Ελλήνων. Θυμίζω ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν πρωτοκλασάτο στέλεχος και υπουργός Παιδείας τότε.

Κρίνεται φυσικά και η αντιπολίτευση. Η αξιωματική αντιπολίτευση κυρίως.

Προσωπικά απεχθάνομαι τις θεωρίες συνωμοσίας, μου φαίνεται απίστευτα βαρετό να ψάχνω κρυφά κίνητρα και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, όμως

Όμως δεν είμαστε και αφελείς.

Είναι παράξενο γιατί ενώ οι επιλογές του Γιώργου Α. Παπανδρέου ξετινάχτηκαν κυριολεκτικά από τα Μέσα της Διαπλοκής τους τελευταίους μήνες -τα ίδια Μέσα που τον πρόβαλαν σαν Μεσσία τέσσερα χρόνια πριν, μην το ξεχνάμε- καθόλου δεν αξιολογήθηκαν οι απόψεις που έχει κατά καιρούς εκφράσει για την θέση της Ελλάδας στον κόσμο.

Δεν θέλω να αναφερθώ στα της Υπουργίας του: Ούτε στο ζεϊμπέκικο, ούτε στο ότι βάφτισε τα εθνικά θέματα «ζητήματα εξωτερικής πολιτικής» για να τα ξαναπεί εθνικά την περασμένη εβδομάδα, ούτε στη συμμετοχή του στη διάλυση, μέσω του Οικουμενικού Πατριάρχου κκ Βαρθολομαίου, του Ελληνικού Λόμπι στις ΗΠΑ, ούτε στην εξύβριση και κατασυκοφάντηση όσων πιστεύαμε ότι η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. δεν εξυπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα…

Θέλω να θυμηθούμε δύο ή τρία περιστατικά από τη στιγμή που ανέλαβε την αρχηγία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης:

  1. Το 2004, λίγες μέρες μετά τις εκλογές και μετά από δραματικές διαπραγματεύσεις, ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κος Τάσσος Παπαδόπουλος και ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, αρνούνται να δεχτούν το επαίσχυντο Σχέδιο Ανάν και αυτό, κατά την συμφωνία, τέθηκε προς έγκριση διά δημοψηφίσματος. Το επόμενο πρωινό της άρνησης, πριν επιστρέψουν ο Κύπριος Πρόεδρος και ο Έλλην Πρωθυπουργός στις χώρες τους, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου με διάγγελμά του καλεί τον Κυπριακό Λαό να υπερψηφίσει το Σχέδιο Ανάν. Στελέχη του Πασόκ πηγαίνουν στη Μεγαλόνησο και συμμετέχουν στην εκστρατεία υπέρ του ΝΑΙ. Το Σχέδιο καταψηφίστηκε, κανένας δημοσιογράφος δεν έκανε ποτέ σχετική ερώτηση στον Γιώργο Παπανδρέου και Πρόεδρος Παπαδόπουλος έχασε τις εκλογές μετά από πολυετή υπόγειο πόλεμο…
  2. Λίγους μήνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες -και την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν- ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως, ο Υπουργός Επικρατείας και ο Υπουργός Δικαιοσύνης ενημερώνουν με κοινή συνέντευξη Τύπου τον Ελληνικό λαό ότι η Κυβέρνηση έπεσε θύμα κυκλώματος παρακολούθησης των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων. Ανάμεσα στα τηλέφωνα που παρακολουθούνταν και του ίδιου του Πρωθυπουργού. Οι υπουργοί με σαφή τρόπο δίνουν τις συντεταγμένες του κέντρου των υποκλοπών. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν στηρίζει την Κυβέρνηση. Δεν καταγγέλλει τα κέντρα που προσπαθούν με τέτοιους τρόπους να παρακολουθήσουν και ίσως και να ελέγξουν την πολιτική ζωή της χώρας. Η Αξιωματική Αντιπολίτευσης και ο αρχηγός της, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, κατηγορούν την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό για τις υποκλοπές! Ξαναθυμίζω ότι παρακολουθούνταν το τηλέφωνο του Πρωθυπουργού. Ότι δεν παρακολουθούνταν το τηλέφωνο του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
  3. Ας αφήσουμε τις πυρκαγιές κι ας έρθουμε στα σημερινά, στην κρίσιμη διαπραγμάτευση: Με αλλεπάλληλες ενημερώσεις των αρχηγών των κομμάτων η Ελληνική Κυβέρνηση προσπαθεί να δώσει την εικόνα ενός ενωμένου και αποφασισμένου Έθνους. Την επομένη, στο κρίσιμο σημείο των διαπραγματεύσεων, ο Γιώργος Α. Παπανδρέου καταθέτει Πρόταση Δυσπιστίας. Σε αυτή την περίσταση, αντί να ενισχύσει την προσπάθεια της Ελλάδας, θέτει την κυβέρνηση της χώρας υπό αίρεση. Αντί να υποστηρίξει τις ελληνικές θέσεις, παρουσιάζει την σταθερότητά της ως αντιπερισπασμό για να ξεπεραστούν εσωτερικά προβλήματα.

Δεν είμαστε οπαδοί θεωριών συνωμοσίας. Αντιθέτως πιστεύουμε ότι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, τα κόμματα, οι παράγοντες της δημόσιας ζωής, εργάζονται για το καλό του τόπου.

Το νόημα ετούτου του κειμένου εξαντλείται στην επισήμανση της ανάγκης να ξεκαθαριστεί η στρατηγική όλων των θεσμικών παραγόντων σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Για να μην αδικείται κανένας.

Advertisements

12 thoughts on “Με αφορμή το Σκοπιανό: Ερωτήματα για την στάση του Γιώργου Α. Παπανδρέου

  1. ilias 31/03/2008 στο 9:00 μμ Reply

    Ξέχασες ότι στην διάρκεια της συζήτησης για την πρόταση μομφής ο ΓΑΠ είπε ότι ήταν πολύ σωστή κίνηση το εμπάργκο!!!!

  2. SOFIA 01/04/2008 στο 8:08 πμ Reply

    Τι να πω τώρα μετά απ’ όλα αυτά; Ότι πάμε κατά διαόλου;

    Καλημέρα Φώτη! 🙂

  3. fvasileiou 01/04/2008 στο 8:38 πμ Reply

    @ilias
    Είναι πράγματι παράξενο που ο Γ. Παπανδρέου, που στήριξε το προφίλ του σε μια «ρεαλιστική» προσέγγιση των εξωτερικών θεμάτων, επαινεί αναδρομικά τέτοιες εξαλλοσύνες…

    @SOFIA
    Την καλημέρα μου!

    Σήμερα άκουσα ότι ο Γ. Παπανδρέου επισκέπτεται τον Πρωθυπουργό για να τον ενισχύσει πριν την Σύνοδο. Είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό. Τέτοιες στιγμές η πολιτική ηγεσία της χώρας πρέπει να είναι ενωμένη.
    Το ερώτημα βέβαια παραμένει: Γιατί 4 μέρες πριν επέλεξε να αδυνατήσει την θέση της Κυβέρνησης;

  4. giota 01/04/2008 στο 10:06 πμ Reply

    Καλημέρα Φώτη και καλό μήνα! Τέτοιοι που είμαστε, καλά μας κάνουνε! Αφού δεν κόψανε κώλους απ’ την αρχή… :p
    😉

  5. Γκρινιάρης 01/04/2008 στο 10:58 πμ Reply

    Παρακολουθώ τις εξελίξεις μόνο απ’ το internet και δεν ξέρω αν έχω πλήρη εικόνα. Πάντως μου έχει σχηματιστεί η εντύπωση οτι η Κυβέρνηση κινείται αρκετά πιο προσεκτικά απ’ ότι ίσως θα περίμεναν οι περισσότεροι. Κάνω λάθος;

  6. fvasileiou 01/04/2008 στο 6:44 μμ Reply

    @giota
    Αντέχουμε, Γιώτα…

    @Γκρινιάρης
    Νομίζω ότι έχουμε πιο συγκροτημένη πρόταση, αλλά κακά τα ψέμματα: Έχουμε χάσει πολύ-πολύ χρόνο….

  7. Ακέστωρ 01/04/2008 στο 8:53 μμ Reply

    25 Μαρτίου: ο Yorgos χαϊδολογάει τα δίδυμα Καραμανλάκια στην παρέλαση, και καλά ότι δεν τρέχει τίποτε.
    26 Μαρτίου: καταθέτει πρόταση μομφής. Κατά σύμπτωση εκείνη την ημέρα ο Νίμιτς παρουσιάζει τη δυσμενή για εμάς πρόταση.
    1 Απριλίου: ζητάει να μεταβεί στα Σκόπια για συνομιλίες.
    Ποιος λογικός άνθρωπος θα εμπιστευόταν έναν τέτοιο πολιτικό; Μακάρι να ήταν ψέμμα, όμως είναι αλήθεια: αυτός ο άνθρωπος πιστεύει ότι θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός.

  8. zalmoxis 01/04/2008 στο 10:07 μμ Reply

    Καλησπέρα Φώτη και καλό μήνα!
    Δεν είμαι και τόσο βέβαιος πως ισχύει η διαπίστωσή σου ότι «…όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, τα κόμματα, οι παράγοντες της δημόσιας ζωής, εργάζονται για το καλό του τόπου…». Για το καλό της παράταξης και των συμφερόντων που αυτή εκφράζει δουλεύουν (και αυτό δεν είναι θεωρία συνομωσίας…).
    Αν πράγματι εργάζονταν για το καλό του τόπου, τότε ειδικά σε θέματα εθνικά, αλλά και γενικότερα εξωτερικής πολιτικής (για να μην υπεισέλθουμε σε άλλα κεφάλαια του πολιτικού μας βίου) θα είχε από ετών διευθετηθεί μία μακρά σειρά ζητημάτων , τα οποία όμως αν και φλέγοντα, παραμένουν σε εκκρεμότητα για να μην υποστεί καμία κυβέρνηση το όποιο πολιτικό κόστος.
    Πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι η επιλογή του να παρατείνουμε το πρόβλημα παραπέμποντας την επίλυσή του στις ελληνικές καλένδες, αρκούμενοι σε ενδιάμεσες καταστάσεις, «γκρίζες» πλην «βολικές».
    Τέτοιο παράδειγμα είναι το Κυπριακό. Προσωπικά θεωρώ το σχέδιο Ανάν ως ανέφικτο, όμως κάποτε η από ‘δω πλευρά θα πρέπει να ανοίξει τα χαρτιά της και να πει ξεκάθαρα τί θέλει (πάντως, εποιστροφή στο προ του 74 στάτους, αποκλείεται…). Δεν το πράττει, διότο «βολεύεται» με την παρούσα «μεσοβέζικη» κατάσταση που αναγνωρίζει ένα κυρίαρχο μέλος της Ε.Ε. χωρίς όμως το κοινοτικό κεκτημένο σε όλη την επικράτεια. και ένα κράτος – φάντασμα!
    Άλλο παράδειγμα είναι το Μακεδονικό. Η ελληνική πλευρά βολεύτηκε κάποια χρόνια με τον όρο FYROM ξεχνώντας τί σημαίνει το τελευταίο γράμμα (Μ) και μη εννοώντας να καταλάβει πως δεν μπορεί να υπάρχει εσαεί κράτος του οποίου η ονομασία να αρχίζει με τη λέξη «former».
    Ακόμη ένα παράδειγμα είναι η υφαλοκρηπίδα: ανάλογα την εποχή και τους συσχετισμούς, όταν θέλει η Ελλάδα να πάμε στη Χάγη δεν θέλει η Τουρκία και όταν θέλει η Τουρκία δεν θέλει η Ελλάδα…

    Και για να είμαι πιο επιεικής με τα κόμματα, το πολύ να δεχτώ πως απλώς ΔΕΝ «ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ» (δηλαδή τεμπελιάζουν) για το καλό του τόπου…».

  9. Mariel 02/04/2008 στο 1:46 μμ Reply

    Συγνώμη πιστέυω πως για να εκφράσει κάποιος σωστή γνώμη για το χειρισμό ενός τόσο λεπτού θέματος όπως είναι το Σκοπιανό πρέπει να έχει πρώτα καταφέρει να αποκτήσει γνώμη γενικότερα.. και ο κύριος Παπανδρέου τη μόνη γνώμη που έχει εκφράσει ως τώρα είναι » Η ΝΔ είναι ανίκανη κλπ και ο Καραμανλής δεν έκανε αυτό και εκείνο» χωρίς όμως ΠΟΤΕ να προτείνει κάτι για να δωθεί αφορμή για διάλογο από τον οποίο θα προκύψουν λύσεις..

    Καλό μήνα!!

  10. fvasileiou 02/04/2008 στο 2:44 μμ Reply

    @Ακέστωρ
    Και είναι ο άνθρωπος που ηγήθηκε του ΥΠΕΞ για σειρά ετών. Και ανέλαβε την ηγεσία μετά την Υπόθεση Οτσαλάν, αφού (και τότε) άδειασε σε όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα τηλεφωνικώς τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Θεόδωρο Πάγκαλο….

    @Zalmoxis
    Χαίρε φίλε μου,
    Νομίζω ότι η στάση της Ελλάσας στο ζήτημα των Σκοπίων θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως πιλότος και για τα άλλα θέματα που αναφέρεις. Εννοώ: Επιτέλους η Ελλάδα να στραφεί σε ρεαλιστικές θέσεις, ώστε τα θέματα που πρέπει να λυθούν, να μπορέσουν να λυθούν. Για το Κυπριακό, κατά την άποψή μου, αυτό είναι αναγκαίο και απαραίτητο.
    Ίσως το μόνο θέμα που θα πρέπει να είμαστε αμετακίνητοι είναι αυτό της υφαλοκρηπίδας. Αλλά και κει κάποια στιγμή θα πρέπει να γίνουμε πιο αποφασιστικοί στη διεκδίκηση των συμφερόντων -και τον δικαιομάτων- της χώρας μας.

    @Mariel
    Ναι, ο λόγος του Πασόκ ακούγεται ΚΑΙ στα ζητήματα τα εξωτερικά απελπιστικά μονότονος και επίπεδος. Και το παράξενο είναι ότι αρχηγός του είναι ένας πολιτικός που από πολλούς θεωρείται επιτυχημένος υπουργός Εξωτερικών.

  11. Μάρκο Τ 06/04/2008 στο 9:09 μμ Reply

    Ο Γ. Παπανδρέου έχει επανειλημμένα δείξει απίστευτη ανωριμότητα. Όχι μεγάλη απλά, αλλά απίστευτη! Ειλικρινά, απορώ αν αυτός ο άνθρωπος χωρίς το συγκεκριμένο επίθετο θα ήταν ποτέ Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας (δεν συζητώ για υποψήφιος πρωθυπουργός). Πιστεύω ότι και άγνοια έχει ουσιωδών θεμάτων (μεταξύ αυτών και της ελληνικής ιστορίας) και τώρα πλέον σύρεται πίσω από τον (Τ)ΣΥΡΙΖΑ. Κάνω ένα σχολιάκι και στο ιστολόγιό μου:
    http://a-ergodes.blogspot.com/2008/03/httptroktiko.html

    Υ/Γ Φίλε, το μπλογκ σου είναι πάρα πολύ καλό, ειλικρινά (παρεμπιπτόντως ξετρελλάθηκα με εκείνο το ποστ με τον Δυοβουνιώτη!) και σε έχω «μοστράρει» στο δικό μου.

  12. fvasileiou 06/04/2008 στο 9:33 μμ Reply

    @Μάρκο Τ
    Καλώς μας ήρθες και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Προσθέτω στο blogroll μου το ιστολόγιό σου – τα συγγενή ιστολόγια πρέπει να αλληλοϋποστηρίζονται…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: