Ο Γιώργος Χειμωνάς και το Τροπάριο της Κασσιανής

Τον Νοέμβριο του 1986 το περιοδικό Χάρτης (τ. 21-23) κυκλοφόρησε με ένα ιστορικό αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη. Ο Γιώργος Χειμωνάς αφιερώνει στον ποιητή την μετάφραση του πασίγνωστου τροπαρίου της Κασσιανής, που ψάλλεται τα βράδια της Μ. Τρίτης. Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα ούτε για το τροπάρι, ούτε φυσικά για τον Χειμωνά. Το αντιγράφω σε πολυτονικό, όπως δημοσιεύτηκε στις σελίδες 474-5:

Γιῶργος Χειμωνᾶς

 

ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ

 

Κύριε

Ἐγώ ἡ γυναίκα

ἡ μολυσμένη τῶν ἁμαρτιῶν

 

στά σπλάχνα μου αἰσθάνθηκα τήν θεότητά σου

κι ἔγινα μυροφόρος

Με ὀδυρμούς μῦρα

ἀκουμπῶ ἐμπρός ἀπό τόν τάφο σου

 

 

Τά σπλάχνα μου ἡνύχτα τά κατέχει

Μανία ἡ ἀκολασία μου

Σκοτάδι καί θάνατος τῆς σελήνης

ὁ ἔρως μου τῆς ἁμαρτίας

 

Πᾶρε τὰ μάτια μου μαζί μέ τά δάκρυά τους ἐσύ

πού ὅρισες ἡ θάλασσα νά κατάγεται ἀπό τα σύννεφφα

 

Κλῖνε πάνω ἀπὸ τὸν στεναγμὸ

τὸν πιὸ βαθύ τῆς καρδιᾶς μου

Ἐσύ πού ἔκαμψες τούς οὐρανούς

γιά νά χωρέσει τό ἄφατο

 

Θέλω να φιλήσω τα πόδια σου τά ἀνέγγιχτα

καί νά τά προστατεύω

μέσα στίς θηλειές τῶν μαλλιῶν μου

 

Στό σούρουπο τοῦ παράδεισου ἡ Εὔα

τούς κρότους ἀκούει καί ταράζεται

τρόμαξε καί ἐκρύφτη

 

Σωτῆρα μου καί τῶν ψυχῶν σωτῆρα

Ποιός τό κουβάρι τῶν ἁμαρτιῶν μου

θά ἔρθει νά ξετυλίξει

Στῆς τιμωρίας σου τήν ἄβυσσο

ποιος πῶς νά κρατηθεί

 

Μήν ἀποστρέψεις τό βλέμμα σου ἀπό πάνω μου

Βλέπε με. Τήν δούλη σου

 

Ἐσύ πού εἶσαι τό ἔλεος

Advertisements

10 thoughts on “Ο Γιώργος Χειμωνάς και το Τροπάριο της Κασσιανής

  1. SOFIA 22/04/2008 στο 10:58 πμ Reply

    Καλημέρα Φώτη μου! 🙂

  2. giota 22/04/2008 στο 1:17 μμ Reply

    Καλημέρα Φώτη…
    Καλό μεγαλοβδόμαδο με φώτιση να έχουμε!
    😉

  3. mkm 22/04/2008 στο 3:25 μμ Reply

    Φώτιε καλησπέρα. Μείζον το θέμα της νεοελληνικής μεταγλώτισσης βυζαντινών και αρχαίων κειμένων. Δύσκολη υπόθεση, είν’ η αλήθεια. Ποιος θα μπορούσε να την αναλάβει; Θα εναπόθετες τέτοια κείμενα σε έναν φιλόλογο, απόφοιτο του ΕΚΠΑ; Ή πάλι θα προτιμούσες έναν λογοτέχνη-ποιητή να κάνει αυτή την δουλειά; Η χρησή τομή είναι κάπου στην μέση. Και πάλι όμως, το αισθητήριο ποιος θα το καλύψει; Και τι σόι αισθητήριο θα’ναι αυτό; Υποκειμενικό. Του ενός ή του άλλου; Νομίζω οτι ο Στ. Ράμφος έδωσε την καταλληλότερη λύση στο ζήτημα. Για αρχή, έστω ας καταλαβαίνουμε τι λέει το κείμενο… ύστερα το τι θέλει να πει, όσω για μια ερμηνευτική μεταγλώτισση, λόγος να μην γίνεται! Που να ψάχνεις να βρεις τέτοιες ικανότητες την σήμερον!

  4. fvasileiou 22/04/2008 στο 3:36 μμ Reply

    @mkm
    Η δουλειά του Χειμωνά στο Τροπάρι πώς σου φαίνεται;

  5. Αννα 23/04/2008 στο 11:38 μμ Reply

    Ανάσταση του ονείρου σου
    σου εύχομαι να ζήσεις
    και ό,τι ποθείες μες στη ζωή
    γρήγορα να αποκτήσεις!!!

    Το φως της Αναστάσεως
    να λάμψει στη ζωή σου
    και όλου του κόσμου οι χαρές
    να βρίσκονται μαζί σου!!!

    Καλή Ανάσταση!!!

  6. fvasileiou 24/04/2008 στο 1:51 πμ Reply

    Καλή Ανάσταση, Άννα. Κάθε καλό.

    Ευχαριστώ και για το ποίημα.

  7. agorafoviagr 24/04/2008 στο 2:35 πμ Reply

    Καλή Ανάσταση φίλε μου favasileiou! Εύχομαι να την περάσεις με αγαπημένα σου πρόσωπα και να «γεμίσεις» τις μπαταρίες 🙂
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  8. nomansland 30/04/2008 στο 12:22 μμ Reply

    ….τι μου θύμησες τώρα Φώτη να ΄ξερες! Διακοπές στην Αντίπαρο…μάλιστα! Το ’92 είχα πάει εκεί διακοπές και νομίζω είναι μέσα στο top 5 διακοπών στην προσωπική μου λίστα. Εκεί λοιπόν, σε ένα παλαιοβιβλιοπωλείο είχα βρει αυτό το τεύχος του χάρτη και το είχα αγοράσει, το ρούφηξα λοιπόν, κάτω από κάτι αρμυρίκια στις τοπικές παραλίες και στο μπαλκόνι σούρουπο με φραπέ…Κάπου σ΄αυτό το τεύχος λοιπόν, υπήρχε ένα άρθρο του Ελύτη με τίτλο «η μέθοδος του «άρα»», το είχα λοιπόν διαβάσει τόσες πολλές φορές που το είχα σχεδόν μάθει απ’ έξω. Άρχιζε: «Μπαίνοντας ο 20ος αι. στο τελευταίο του τέταρτο αισθάνομαι άστεγος και περιττός. ΄Ολα είναι κατειλημμένα – ως και τ’ άστρα. Οι άνθρωποι έχουν απαλλαγεί από κάθε παιδεία όπως στη εποχή του Τσέγκις Χαν και δεν ερωτεύονται ούτε κατ΄ιδέαν. » …νομίζω αν μείνω λίγο μόνη χωρίς να σκέφτομαι, μπορώ να το αποστηθήσω ολόκληρο…μια άλλη φράση που μου είχε κάνει εντύπωση εκεί είναι: «Μυριάδες άνθρωποι στις μέρες μας ζούνε μαζί και χωριστά, όπως οι υγειής με τα μικρόβια. Όμως όταν μήτε ο ένας προσβάλλει, μήτε ο άλλος αμύνεται, οργανισμός ζωντανός δεν υπάρχει.» Αν ποτέ θελήσεις πάντως Φώτη μου να μου κάνεις ένα δώρο…θα ήθελα να είναι αυτό το τεύχος του περιοδικού χάρτης…. 🙂 Αυτά αντί ευχών, διότι εγώ όπως σου έχω πει δε συντάσσομαι και ιδιαίτερα με τα χριστιανικά τελετουργικά…

    …σε ασπάζομαι…

  9. nomansland 30/04/2008 στο 12:23 μμ Reply

    *υγιείς….

  10. fvasileiou 30/04/2008 στο 12:44 μμ Reply

    @nomansland
    Χαίρε, χρόνια πολλά -είτε συντάσσεσαι, είτε όχι…

    (Νομίζω ότι το τεύχος αυτό του «Χάρτη» υπάρχει στην Πρωτοπορεία)…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: