Επιστρέφοντας…

Σήμερα ο Αττικός ουρανός συννεφιασμένος. Άνοιξα στόρια και τζάμια και μπήκε δροσερός αέρας και η μυρουδιά βρεγμένης σκόνης. Πιο νωρίς είχε ψιχαλίσει. Η άσφαλτος ήταν ακόμα βρεγμένη. Κάποιοι πρωινοί φόρεσαν μακρυμάνικα πουκάμισα. Κάποιες έβγαλαν ξανά τις ζακετούλες. Δεν χρειάζονταν. Μετά τις 10 ο ήλιος ξαναέλαμψε στον ουρανό / ζέστη και υγρασία / σάρκες ιδρωμένες ανάμεσα σε ανοιχτόχρωμα στενά ρούχα.

Επιστρέφω.

Για να φύγω ξανά.

Μια αέναη κίνηση που δεν ανοίγει τον κόσμο, αλλά τον στενεύει.

O N. Cave είναι στην Ελλάδα αυτές τις μέρες. Μαζί του και η Κακιά Σπορά. Συστάσεις δεν χρειάζονται – σιγοψιθυρίζουμε:

Advertisements

18 thoughts on “Επιστρέφοντας…

  1. SOFIA 06/06/2008 στο 5:18 μμ Reply

    Έτσι εξηγείτε που χάθηκες, πηγαίνεις κι έρχεσαι!!!
    Ελπίζω να κρατήσει ο ήλιος, γιατί δεν αντέχω την συννεφιά!
    Καλό Σαββατοκύριακο Φώτη μου!

  2. μούργος 06/06/2008 στο 8:26 μμ Reply

    φωτη, για μενα ειναι μακραν το καλυτερο τραγουδι του νικου του σπηλια!
    και ειχε πει οτι το εγραψε σε ελαχιστο χρονο, ενα απογευμα, μετα απο μια βολτα με το γιο του.

  3. Σοφία 06/06/2008 στο 10:14 μμ Reply

    Αχ τι ωραία να φοράς (μακρυμάνικα) πουκάμισα επειδή κρυώνεις και όχι επειδή ζεσταίνεσαι!!!

  4. ανασαιμιά 06/06/2008 στο 11:31 μμ Reply

    ‘Ολοι φεύγουμε κάποια στιγμή για να επιστρέψουμε ξανά! Και καθώς ήρθα εδώ βλέπω τον αγαπημένο μου Nick Cave.Σου αφιερώνω λοιπόν αυτό που είχα ετοιμάσει για ανάρτηση.Into my arms

  5. Αννα 07/06/2008 στο 12:12 πμ Reply

    Εγω πάλι έσκασα στη ζεστη και μετα το σχολειο πηρα τα κουβαδάκια μου και πήγα θάλασσα…Τελικά εδω στο νότο είναι σαν να ζουμε σε αλλη χωρα….
    Καλο Σαββατοκύριακο Φωτη μου!!!

  6. nomansland 07/06/2008 στο 1:47 πμ Reply

    ….καλησπέρες….με τις ωραίες μουσικές…

  7. fvasileiou 07/06/2008 στο 8:09 μμ Reply

    @SOFIA
    Χάθηκα, αλλά, μη νομίζεις, πάντα ενημερωνόμουν τι κάνουν οι φίλοι μου.
    Τώρα όμως επέστρεψα.
    Για λίγο
    Καλό σαββατοκύριακο!

    @μούργος
    Δεν ξέρω την ιστορία του τραγουδιού, ούτε αν είναι το καλλίτερό του. Το αγαπώ όμως πολύ.
    Μου άρεσε πολύ και το soundtrack που έγραψε για το «The Assasination of Jesse James by the Coward Robert Ford».

    @Σοφία
    Και πού να δεις τώρα στα Γιάννενα: Το πουκάμισο δεν είναι αρκετό. Τουλάχιστον σε μένα που έρχομαι από Κύπρο.

  8. fvasileiou 07/06/2008 στο 8:13 μμ Reply

    @ανασαιμιά
    Ευχαριστώ για την αφιέρωση.
    Είσαι όμως σίγουρη ότι η φυγή συνοδεύεται πάντα από επιστροφή;

    @Άννα
    Άντε να τελειώσουν τα σχολεία! Καλοκαίριασε πια (στο μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας τουλάχιστον).
    Υπομονή!

  9. fvasileiou 07/06/2008 στο 8:14 μμ Reply

    @nomansland
    Την μεγαλύτερη επιστροφή τελικά την έκανες εσύ.

    Χαίρε!

  10. Citronella 07/06/2008 στο 10:14 μμ Reply

    I am a crooked man
    And I’ve walked a crooked mile
    Night, the shameless widow
    Doffed her weeds, in a pile..
    αυτό μού έρχεται πάντα πρώτο όταν γίνει κουβέντα για τον Cave..
    Θα ήθελα όσο τίποτα να μπορούσα να φύγω αυτήν την ώρα, αλλά από την άλλη ίσως είναι καλό που δεν μπορώ. (Αν και ανάμεσα στο να γίνω πιο δυνατή ή πιο χαρούμενη προτιμώ το δεύτερο με κλειστά μάτια..)

  11. ανασαιμιά 07/06/2008 στο 10:54 μμ Reply

    Αν μη τι άλλο αγαπητέ Βασιλείου,η μνήμη πάντα επιστρέφει!

  12. agorafoviagr 08/06/2008 στο 11:36 πμ Reply

    Καλως ήρθες φίλε μου fvasileiou! Και μέχρι να φύγεις εύχομαι να περάσουν οι μέρες όσο γίνεται πιο όμορφα!
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  13. fvasileiou 08/06/2008 στο 12:05 μμ Reply

    @Citronella
    Υπάρχει άνρθωπος που να προτιμά το πρώτο;

  14. fvasileiou 08/06/2008 στο 12:07 μμ Reply

    @ανασαιμιά
    Η μνήμη επιστρέφει: Με τι μορφή όμως; Τύψεων; Ενοχών; Νοσταλγίας;

    @agorafoviagr
    Σε ευχαριστώ πολύ φίλε μου. Άμποτε!

  15. osela 08/06/2008 στο 8:07 μμ Reply

    χαίρομαι που επέστρεψες.
    η συναυλία ήταν φοβερή…

  16. mariandr 08/06/2008 στο 8:59 μμ Reply

    «Μια αέναη κίνηση που δεν ανοίγει τον κόσμο, αλλά τον στενεύει»
    Για όποιο λόγο Φώτη μου και υπό οιαδήποτε έννοια έγραψες αυτή τη φράση, ΔΙΑΦΩΝΩ και , κάνε μου κι ένα χατήρι: ΧΑΜΟΓΕΛΑ !( Σιγά μην τον στενεύει!!! )

    Σε φιλώ,

    Μαριάννα

  17. δ.τζ. 08/06/2008 στο 8:59 μμ Reply

    Ένα μεγάλο ταξίδι, ένα πηγαιν’ έλα δεν είναι και η ίδια η ζωή;

    Την καλησπέρα μου

  18. fvasileiou 08/06/2008 στο 10:32 μμ Reply

    @osela
    Σε ζηλεύω που πήγες στον Cave. Τον L. Cohen δεν θα τον χάσω όμως με τίποτα.

    @mariandr
    Δεν με ξέρεις πολύ καλά, Μαριάννα μου…

    @δ. τζ.
    Καλησπέρα, φίλε μου. Δεν υπάρχει ίσως πιο πετυχημένη παρομοίωση της ζωής…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: