Τσαρλς Μπουκόβσκι: Ο καπετάνιος έχει κόψει αλυσίδα και το πλοίο είναι στα χέρια των ναυτών

Καθώς κατηφόριζα τον λόφο άκουσα τον γέρο γείτονά μου. Μου φώναζε. Ανέβηκα τα σκαλιά του σπιτιού του. Ήταν με το παντελόνι της πυτζάμας κι ένα παλιό γκρίζο φανελάκι. Προχώρησα και του έσφιξα το χέρι.

«Ποιος είσαι»; ρώτησα.

«Είμαι ο γείτονάς σου. Εδώ και δέκα χρόνια».

«Είμαι 96», είπε.

«Το ξέρω, Τσάρλι».

«Ο θεός δεν έρχεται να με πάρει γιατί φοβάται πως θα του κλέψω την δουλειά».

«Θα μπορούσες».

«Θα μπορούσα να κλέψω και την δουλειά του διαβόλου».

«Έτσι είναι».

«Εσύ πόσων χρονών είσαι;»

«71».

«71»;

«Ναι».

«Είσαι γέρος κι εσύ».

«Ω, το ξέρω Τσάρλι».

Το βιβλίο αυτό περιέχει ημερολογιακές σημειώσεις του Τσαρλς Μπουκόβσκι από το 1991 ως το 1993 και δημοσιεύτηκε δυο χρόνια μετά τον θάνατό του. Σημειώσεις για τον τζόγο, τα γηρατιά, τη συγγραφή, αναμνήσεις από τα παλιά. Δεν είναι ένα σπουδαίο βιβλίο. Σε κάποιον νέο αναγνώστη του Μπουκόβσκι θα συνιστούσα να ξεκινήσει με κάποιο από τα κλασικά πεζά του, όπως το Ταχυδρομέιο, Άνθρωπος για όλες τις δουλειές, Γυναίκες, Τοστ ζαμπόν ή τις σπουδαίες συλλογές διηγημάτων Ιστορίες μιας θαμμένης ζωής και Ερωτικές Ιστορίες καθημερινής τρέλας. Και, φυσικά, τα ποιήματά του. Γιατί ο Μπουκόβσκι ήταν κυρίως ποιητής. Εκεί βρίσκονται τα μεγάλα αριστουργήματά του. Βέβαια και σε αυτό το βιβλίο ο αναγνώστης θα βρει σελίδες καθαρού μπουκοβσκικού μεγαλείου 

… Το μυαλό μου ήταν άδειο. Άρχισα να κρυώνω. Όντας γερομαλάκας, σκέφτηκα πως το καλύτερο ήταν να φορέσω το σακάκι μου. Κατέβηκα με τις κυλιόμενες σκάλες από τον τέταρτο όροφο. Ποιος εφηύρε τις κυλιόμενες σκάλες;  Σκαλοπάτια που κινούνται. Τώρα, μιλάμε για τρέλα. Οι άνθρωποι ανεβοκατεβαίνουν κυλιόμενες σκάλες, ασανσέρ, οδηγούν αυτοκίνητα, έχουν πόρτες στο γκαράζ που ανοίγουν με το πάτημα ενός κουμπιού. Ύστερα πηγαίνουν στα γυμναστήρια γα να διώξουν το λίπος. Σε 4000 χρόνια δεν θα έχουμε πια πόδια, θα κινούμαστε πάνω στις κωλοτρυπίδες μας ή ίσως θα κυλάμε σαν τα αγριόχορτα που παίρνει ο άνεμος. Κάθε είδος καταστρέφει τον εαυτό του. Αυτό που σκότωσε τους δεινόσαυρους ήταν πως έφαγαν τα πάντα κι ύστερα χρειάστηκε να φάει ο ένας τον άλλον κι αυτό οδήγησε στο να απομείνει ένας και πέθανε ο γαμημένος απ’ την πείνα.

Τα έργα του Μπουκόβσκι χαρτογραφούν μια κοινωνία που πορεύεται έχοντας χάσει κάθε νόημα. Ο Μπουκόβσκι δεν αναζητά νόημα. Κοιτάζει κατάματα το Κενό και σαρκάζει. Φτηνές γυναίκες, άσκοποι καυγάδες, μεθύσια, γαμήσια, ξενύχτια, τζόγος – διαδοχή γεγονότων στο Πουθενά και για το Τίποτα. Ακόμα κι αν ο Τσινάσκι (το alter ego του) ζούσε μιαν άλλη ζωή, μια εντελώς αντίθετη (είχε μόνιμη δουλειά, οικογένεια, καθαρός από πιοτό κτλ) και πάλι στο μπουκοβσκικό σύμπαν τίποτα δεν θα είχε νόημα. Σε αυτή την τρύπα η συντήρηση/διαιώνιση της ζωής είναι το ίδιο παράλογη με την αυτοκαταστροφή.

Το βιβλίο κυκλοφόρησε πριν από λίγους από τις εκδόσεις Ηριδανός σε μετάφραση Γιάννη Λειβαδά.

——-

Δείτε επίσης: Charles Bukowsky:  The Aliens και My Computer.

Advertisements

9 thoughts on “Τσαρλς Μπουκόβσκι: Ο καπετάνιος έχει κόψει αλυσίδα και το πλοίο είναι στα χέρια των ναυτών

  1. nomansland 21/06/2008 στο 7:27 μμ Reply

    ….αχ…ξίνεις πληγές…πολύ τον αγαπάω…το my computer φαντάζομαι είναι το ποίημα του ε;…εξαιρετικό…κάποια μυαλά δε σκουριάζουν όσα χρόνια κι αν περάσουν…

  2. fvasileiou 21/06/2008 στο 9:36 μμ Reply

    @nomansland
    Είναι φοβερό, αλλά στα 70 του παράτησε την γραφομηχανή κι άρχισε να γράφει σε Mac. Παρακολούθησε σεμινάρια για να μάθει τη χρήση του. Αυτό είναι και μια απάντηση σε όσους αναζητούν την έμπνευση με τεχνιτούς, «ατμοσφαιρικούς» τρόπους.

    Κατά τ’ άλλα, για αδιευκρίνιστους -πλην ευλόγους- λόγους, βρίσκω πολύ ταιριαστό που εσύ σχολίασες πρώτη αυτή την παρουσίαση.

  3. nomansland 21/06/2008 στο 11:28 μμ Reply

    …:)

  4. clib 23/06/2008 στο 10:42 πμ Reply

    Από προσωπική πειρα κατάλαβα ότι ο Μπουκόβσκι δείχνει πώς το πρόστυχο μπορεί να είναι και χαριτωμένο. Τα δυο ποιήματα που έχεις στο μπλογκ είναι τα μόνα δικά του που ξέρω. το Aliens με συγκίνησε πολύ…

  5. scarface 23/06/2008 στο 9:36 μμ Reply

    δεν ειμαι απο τους ανθρωπους που εχουν διαβασει πολυ στη ζωη τους,
    αλλα τον Μπουκοφσκι ετυχε στην εφηβεια μου να τον ξεσκονησω.

  6. fvasileiou 24/06/2008 στο 10:11 πμ Reply

    @scarface
    …και άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια πάνω σου; 😀 😀 😀

  7. roadartist 24/06/2008 στο 11:12 μμ Reply

    Ωραιο ποστ.. 🙂
    Πρεπει να διαβασω περισσοτερο τον Μπουκοφσκι..
    Αλλαξες και το look του blog σου, αρκετα πιο διαφορετικο..
    Καλο βραδυ!!

  8. fvasileiou 24/06/2008 στο 11:39 μμ Reply

    @roadartist
    Για τον Μπουκόφκσι πρέπει να γράψω ένα κείμενο της προκοπής κάποτε…

  9. giota 25/06/2008 στο 11:25 πμ Reply

    Ωραία ανάρτηση Φώτη κι ωραία ανανέωση στο blog!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: