Πασόκ, Γιώργος και ΜΜΕ

Διαβάζω τις τελευταίες μέρες στα μπλογκ φίλων του ΓΑΠ κείμενα γεμάτα αγανάκτηση για τον ρόλο των πράσινων ΜΜΕ στο κόμμα τους. Ο ΔΟΛ, το Mega και -κατά κύριο λόγο- ο Γιάννης Πρετεντέρης έχουν γίνει κόκκινο πανί γι’ αυτούς.

«Άσε τα παιδιά να μπουν στο κλαμπ», θα μπορούσε να μου πει κάποιος «είναι ευρύχωρο και μας χωράει όλους».

Δεν έχω καμιά αντίρρηση. Απλώς τα κατηγορητήρια δεν βοηθούν και πολύ. Πρέπει να γίνει σωστή διάγνωση της αρρώστιας (αν φυσικά έχουμε να κάνουμε με αρρώστια) για να μπορέσει να θεραπευτεί. Και για να γίνει διάγνωση, χρειάζεται το ιστορικό του ασθενή. Βλέπω όμως ότι η μνήμη όσων μπλογκάρουν εναντίον των ΜΜΕ σπανίως πηγαίνει πριν τις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου. Όμως η δράση όλων αυτών δεν ξεκίνησε πριν από 9 μήνες.

-.-

Θα μπορούσαμε να πάμε παλιά, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, για να διαπιστώσουμε ότι όλοι όσοι μιλάνε μετά το 1994 για Βρώμικο ’89 είναι εκείνοι ακριβώς που το ενορχήστρωσαν. Θέλω να πω: Δεν ήταν οι εφημερίδες της δεξιάς ή της αριστεράς εκείνες που αποκαλύψανε το σκάνδαλο Κοσκωτά και αποδώσανε ευθύνες προσωπικά στον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά η Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, το Έθνος, Το Βήμα. Το πρωτοσέλιο «Πέφτει ο Φαύλος» ήταν των Νέων και αναφερόταν στον Ανδρέα.

-.-

Το μεγάλο κόλπο έγινε βέβαια επί Σημίτη:

Τα κοινοτικά χρήματα που έρρεαν άφθονα και τα μεγάλα έργα λόγω Ολυμπιακών Αγώνων ήταν η πρώτη και η καλλίτερη αιτία για να δημιουργηθεί ένα σκοτεινό δίχτυ προστασίας της τότε κυβέρνησης από τα φιλικά της ΜΜΕ, καθώς αυτά συνδέθηκαν άμεσα με μεγάλες κατασκευαστικές επιχειρήσεις. Κάθε διαφορετική φωνή κοβόταν κι αν δεν μπορούσε να γίνει αυτό συστηματικά διαβαλόταν, σαρκαζόταν, ελεεινολογούνταν. Για να υπερασπιστούν, ας πούμε, την κατευναστική πολιτική του Γιώργου έναντι της Τουρκίας, κατηγορούσαν όποιον εξέφραζε άλλη άποψη ως υπερπατριώτη ή Ελληναρά -τον τελευταίο όρο, αν θυμάμαι καλά, τον εφηύρε ο Γιάννης Πρετεντέρης, που σήμερα ακούει τα εξ αμάξης από τους Γιωργιστές.

Αλλά και τις εκλογές του 2000, που οδήγησαν τον Σημίτη στην δεύτερη και καταστροφική για τον ίδιο, το κόμμα του και τον τόπο τετραετία, τις κέρδισαν με την φανατική υποστήριξη των ίδιων Μέσων.

Και κάμποσα βρώμικα, πολύ βρώμικα, πάρα πολύ βρώμικα κολπάκια: Θυμίζω, για παράδειγμα, το παιχνίδι που στήθηκε με σιχαμερά υπονοούμενα γύρω από την πετσέτα του Άρη, στο οποίο υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι συμμετείχε εν γνώσει του και ο πρώην πρωθυπουργός.

Το ερώτημα είναι εύλογο και καθόλου σοφιστικό: Πού ήταν ο Γιώργος όταν γίνονταν όλα αυτά; Ποια ήταν η θέση του τότε; Διαφώνησε ποτέ, όπως για παράδειγμα ο προκάτοχός του στο ΥΠΕΞ, Θ. Πάγκαλος; Ελπίζω. Πάντως εμείς δεν μάθαμε τίποτα.

Κι ούτε αντιληφθήκαμε κάποια διαφωνία του. Έφταιγε και η υπερπροβολή του από τα ίδια κέντρα, όταν πήρε το δαχτυλίδι από τον Κ. Σημίτη: Έκτακτα Δελτία ειδήσεων γιατί ο Γιώργος φεύγει από το Καστρί για να πάει στη Βουλή, στο γυμναστήριο, στην Πάτρα κτλ.

Η αγαπητική αυτή σχέση χάλασε. Δεν μπορώ να προσδιορίσω με ακρίβεια το πότε -εξάλλου δεν συνέβη εν μιά νυκτί- αλλά είμαι βέβαιος ότι ευθύνεται η διάψευση της συλλογικής ονείρωξης περί δεξιάς παρένθεσης.

Είναι βέβαιο ότι κάποιοι κοιμήθηκαν το βράδυ των εκλογών του 2004 με αυτό το παραμυθάκι και περίμεναν να έχει πραγματοποιηθεί όταν ξυπνήσουν. Όσο δεν γινόταν αυτό, τόσο τους έφταιγε ο Γιώργος και η αντιπολιτευτική του τακτική.

Αυτό μας φέρνει στο μεγάλο λάθος του Γ. Παπανδρέου: Δεν κράτησε ένα σταθερό αντιπολιτευτικό τόνο εξαρχής, αλλά πισωγύριζε, έφασκε κι αντέφασκε, έρραβε και ξήλωνε, χωρίς ειρμό και στόχευση, ανάλογα με την περίσταση. Ακόμα κι όταν προσπαθούσε να είναι εποικοδομητικός και συναινετικός, οι αρθρογράφοι και οι σχολιαστές των παραθύρων κατάφερναν να δίνουν στο Πασόκ και τον ίδιο τον οξύ αντιπολιτευτικό τόνο, που πίστευαν ότι έφθειρε τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνησή του. Αυτό το «η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης» ή την ετήσια Μαύρη Βίβλο με τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, που άρχισε να εκδίδει από τότε που συμπλήρωσε ένα χρόνο ζωής η νέα κυβέρνηση τι τα ήθελε; Χαμόγελα μόνο προκαλούσε.

Ερχόμαστε στο σήμερα. Που είναι δύσκολο για τον Γιώργο. Όχι μόνο γιατί 6 χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνηση από την Ν.Δ., η διαφθορά των ημερών του Πασόκ συνεχίζει να είναι πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων, ούτε γιατί τα ΜΜΕ παραμένουν οργανικά δεμένα με το κόμμα του. Είναι δύσκολα εξαιτίας της δικής του αδυναμίας να αντιληφθεί την πραγματική πραγματικότητα και τον σωστό χρόνο.

Μας λένε ότι τις επόμενες εβδομάδες θα μάθουμε και θα δούμε πολλά.

Νομίζω όμως ότι το πραγματικό ραντεβού είναι για τον Σεπτέμβριο.

—————

Επίσης: Γιάννης Πρετεντέρης

              Ο Βαθύς Κιτρινισμός του Παύλου Τσίμα

Advertisements

23 thoughts on “Πασόκ, Γιώργος και ΜΜΕ

  1. μούργος 23/06/2008 στο 1:21 πμ Reply

    και το ¨αστειο» ειναι φωτη, οτι οσα εχουν «αποκαλυφθει» δεν ειναι παρα μια παρανυχιδα μονο!!
    κατα τ’ αλλα συμφωνω και επαυξανω!

  2. Σταθης 23/06/2008 στο 6:00 πμ Reply

    «…Δεν κράτησε ένα σταθερό αντιπολιτευτικό τόνο εξαρχής, αλλά πισωγύριζε, έφασκε κι αντέφασκε, έρραβε και ξήλωνε, χωρίς ειρμό και στόχευση, ανάλογα με την περίσταση….»

    Φιλε μου…
    Δενέφασκε ή αντέφασκε, δεν έραβε ούτε και ξήλωνε…

    Βλέπεις εσύ (εμείς) παρακολουθούμε… τι λένε τα κανάλια τους, οι εφημερίδες τους… Και τα κανάλια τους ή οι εφημερίδες τους ΔΕΝ λένε τίποτα… ή καλύτερα λένε οτι χρειαζεται για να φτιάξουν κλίμα, να παραπληροφορήσουν, να «καθοδηγήσουν» σε μονοπάτια που ΑΥΤΟΙ θέλουν.

    Αυτοί ήταν το «βρώμικο 89» (στο οποίο συμμετείχε και η αριστερά προκειμένου να επωφελιθεί ψηφοθηρικά), αυτοί ανεβάσανε τον Σημίτη (προκειμένου να παραδοθεί η χώρα στα συμφέροντά τους – τα γράφεις πολύ καλά εσύ), αυτοί «προκαθορίζουν» τους… εκπροσώπους μας στην βουλή χρόνια τώρα (Συλβάνα, Φεγγάρω, ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, αλλά ΚΑΙ στην ΝΔ όπως ο… τηλεοπτικός… αστυνόμος τάδε που δεν θυμάμαι το όνομα του, η Πιπιλή κλπ), ΑΥΤΟΙ σήμερα ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ τον… Τσίπρα (άλλη μια μελλοντική ήττα της αριστεράς), ΑΥΤΟΙ κάνουν την δουλειά τους.

    ΕΜΕΙΣ τρώμε την παραμύθα…

  3. Σταθης 23/06/2008 στο 6:02 πμ Reply

    Και κάτι τελευταίο… Δεν υπάρχουν εφημερίδες της… δεξιάς ή της αριστεράς.

    Υπάρχουν οι εφημερίδες οι ΔΙΚΕΣ τους… αυτό πρέπει να το καταλάβουμε ΟΛΟΙ.

  4. geokalp 23/06/2008 στο 8:47 πμ Reply

    όντως προσπάθησε να μείνει αποστασιωποιημένος, λες και δεν ήταν δίπλα
    όμως είναι από τα λίγα αρνητικά που συγκεντρώνει

    αυτή η «διαπλοκή» των ΜΜΕ είναι το χειρότερο
    που παίρνει πολύ χρόνο και συστηματικό διάβασμα σε κάποιον για να την κατανοήσει – το ’89 «έκοψα» τις μισές εφημερίδες, το 2008 τις υπόλοιπες, παίρνω στη τύχη κάποια από τις τρεις μεγάλες (όχι Θέμα) ανάλογα μόνο του τι περιέχουν και χρειάζομαι

  5. fvasileiou 23/06/2008 στο 9:56 πμ Reply

    @μούργος
    Για να δούμε τι θα βγει, γιατί το καλάθι που κρατάω είναι πολύ-πολύ μικρό…

    @Στάθης
    Τα ΜΜΕ του κάναν χαλάστρα, αλλά σαφώς έφασκε και αντέφασκε: Οι παλινωδίες με το άρθρο 16 είναι από τις πιο χαρακτηριστικές. Επίσης, η στάση που ακολούθησε στην αναθεώρηση του Συντάγματος είναι μοναδική για τα μεταπολιτευτικά πράγματα και, στη δική μου τουλάχιστον συνείδηση, είναι ένα ακόμα στίγμα που θα τον ακολουθεί.
    Στα άλλα, λίγο πολύ συμφωνούμε…

    @geokalp
    Δεν έχει και πολλή μεγάλη σημασία τελικά το ποια εφημερίδα παίρνει κανείς, γιατί τα ρεπορτάζ είναι λίγο-πολύ τα ίδια. Πάντως έκοψα κι εγώ πρόσφατα μια εφημερίδα που την διάβαζα συστηματικά για 20 περίπου χρόνια και… προσχώρησα στο αντίπαλο συγκρότημα. Πόση οικολογία μπορεί να φάει κανείς στη μάπα και -στο κάτω-κάτω της γραφής- γιατί, ρε παιδιά;

  6. clib 23/06/2008 στο 10:45 πμ Reply

    Ξέχασες και τον Π. Ευθυμίου, ο οποίος σαν ανεξάρτητος δημοσιογράφος διηύθυνε το debate του ’96 και μετά έγινε βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ.;

  7. δ. τζ. 23/06/2008 στο 1:03 μμ Reply

    Πολύ περίεργη ιστορία τα ΜΜΕ και αναφέρομαι ιδίως στα ΜΜΕ του ΠΑΣΟΚ. Μια φορά την εβδομάδα διαβάζαμε «ο Γιώργος στα ΝΕΑ», συνέντευξη του κ. ΓΑΠ στην εφημερίδα του ΔΟΛ. Αίφνης, ο Γιώργος ή κ. ΓΑΠ, έγινε ο Γιωργάκης. Αποκαθήλωση. Το ότι δεν τράβαγε ήθελε τόσο πολύ καιρό να το αντιληφθούν ορισμένοι; Προφανώς και όχι. Το θέμα είναι άλλο και φυσικά δεν έχει καθόλου να κάνει με τις δυνατότητες του ΓΑΠ.

    Το μεγάλο πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ είναι ότι εδώ και οκτώ χρόνια δεν παράγει πολική. Συζητά, ξανασυζητά, απορρίπτει, αναθεματίζει τα μέτρα της κακιάς δεξιάς κυβέρνησης, αλλά δεν κάνει θετικές προτάσεις. Μόνο που όταν ο αρχηγός ενός κόμματος θεωρείται (και είναι) αντιδημοφιλής και ταυτόχρονα αυτό το κόμμα δεν έχει να προτείνει κάτι, τότε τα κυβερνητικά έδρανα απέχουν πιο πολύ απ’ όσο νομίζουν ορισμένοι.

    Είναι και οι άστοχες επιλογές προσώπων. Δείτε ποιοι συμμετέχουν στα όργανα του ΠΑΣΟΚ και είναι στενότατοι συνεργάτες του ΓΑΠ. Τηλέμαχος Χυτήρης, Χρ. Παπουτσής, Θ. Πάγκαλος, Χάρης Καστανίδης κλπ. Όλοι έχουν χρηματίσει υπουργοί στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ! Ο κόσμος του Κινήματος ζήτησε από τον ΓΑΠ να τα αλλάξει όλα, αλλά με μερικές εξαιρέσεις (Παπακωνσταντίνου, Ραγκούσης) μάλλον δεν άλλαξε σχεδόν τίποτα.

    Το μεγάλο ραντεβού για τον ΓΑΠ νομίζω είναι τον ερχόμενο Ιούνιο. Οι Ευρωεκλογές θα κρίνουν πάρα πολλά. Αν το ΠΑΣΟΚ μέχρι τότε δεν έχει περάσει μπροστά (η λογική αυτό λέει) τότε ο ΓΑΠ θα πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές…

  8. fvasileiou 23/06/2008 στο 2:57 μμ Reply

    @δ. τζ.
    Μα δεν είναι ευθύνη του αρχηγού να παράγει το κόμμα του πολιτική; Από το είδος της πολιτικής που παράγεται δεν κρίνεται και το κάθε κόμμα και ο κάθε αρχηγός; Συνεπώς, αν το Πασόκ δεν παράγει πολιτική, την κύρια ευθύνη έχει ο ΓΑΠ.

    Φταίει στ’ αλήθεια ο Πάγκαλος ή ο Χυτήρης για την κατάσταση του Πασόκ ή την φθαρμένη του εικόνα; Μα ο ίδιος ο ΓΑΠ ήταν μεγαλοϋπουργός στις κυβερνήσεις και του πατέρα του και του Σημίτη. Και για να το κάνω πιο σαφές: ο Καστανίδης, ο Παπουτσής κι ο Χυτήρης έχουν μικρότερη κυβερνητική θητεία από τον ΓΑΠ.

    Οι Ευρωεκλογές είναι ένα ορόσημο, αδιαμφισβήτητα, αλλά για να φτάσουμε σε αυτές θα περάσουν πολλές αποκαλύψεις για την Siemens κι άλλες τόσες δηλώσεις Σημίτη. Θέλω να πω: ο χειμώνας θα είναι ανηφορικός όχι μόνο για την κυβέρνηση λόγω πετρελαίου και ακρίβειας, αλλά και για τον ΓΑΠ λόγω των συντρόφων του. Πιθανόν μέχρι τις Ευρωεκλογές να έχει βρει αφορμή να διαγράψει 1-2 ακόμα, ώστε να ελέγχει πλήρως το πρόβλημα, και το μετά να είναι πιο εύκολο για τον ίδιο από ότι το πριν.
    Θα δούμε…

  9. δ. τζ. 23/06/2008 στο 3:14 μμ Reply

    Μάλλον δεν εξέφρασα σωστά αυτό που ήθελα να πω:

    Προφανώς για το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ εδώ και χρόνια βλέπει την πλάτη της ΝΔ φταίει και ο ΓΑΠ. Κυρίως ο ΓΑΠ θα έλεγα, διότι έχουν περάσει κοντά πέντε χρόνια από την εποχή Σημίτη. Άρα, όπως και η κυβέρνηση έτσι και ο ΓΑΠ δε μπορεί να αναζητά άλλοθι στα (αρκετά) λάθη του προκατόχουτου.

    Μα και για το ότι ακόμα στο κόμμα λύνουν και δένουν παλαιοκομματικοί όπως π.χ. ο κ. Χυτήρης, αυτό είναι ευθύνη του προέδρου, διότι σε τελική ανάλυση εκείνος τους επέλεξε.

    Όπως και να είχε συμφωνώ ότι θα έχουμε θερμό καλοκαίρι και δύσκολο χειμώνα για τα κόμματα εξουσίας. Αν βέβαια η Δικαιοσύνη επιτελέσει στο ακέραιο το καθήκον της… Αν και οι παραγραφές αποτελούν εμπόδιο για το ποινικό κομμάτι της υπόθεσης…

  10. fvasileiou 23/06/2008 στο 3:43 μμ Reply

    @δ. τζ.
    Ας αναγνωρίσουμε κάτι στον ΓΑΠ και το Πασόκ: Όλα ανεξαιρέτως τα σοσιαλιστικά κόμματα της Ευρώπης βρίσκονται λίγο-πολύ σε παρόμοιο ιδεολογικό τέλμα. Κανένα δεν παράγει πολιτική. Αλλά ακόμα κι έτσι, μπορεί να χάνεις και να είσαι αξιοπρεπής και χρήσιμος στη χώρα, αλλά μπορεί να είσαι και όπως το Πασόκ σήμερα…

  11. apos 23/06/2008 στο 6:00 μμ Reply

    Φώτη, το ισπανικό PSOE που ήρθε από σπόντα στην εξουσία το 2004, τα άλλαξε όλα και παρήγαγε πολιτική. Και όλα αυτά σε μια κοινωνία εξαιρετικά συντηρητική. Και η σπόντα του 2004 έγινε λατρεία το 2008.
    Θέλω να πω ότι το ζητούμενο δεν είναι αν θα σε στηρίξει ο Πρετεντέρης και ο Λαμπράκης. Το ζητούμενο είναι να παράγεις πολιτική. Να πεις κάτι νέο.
    Όταν χωρίζουμε σε μια σχέση, λέμε μια κλισέ φράση: ‘κρατάω τα καλά και συνεχίζω’. Αυτό έπρεπε να κάνει και ο Παπανδρέου. Να κρατήσει τα καλά της εποχής Σημίτη, να πετάξει κλωτσηδόν τους κουρασμένους και φαύλους και να κάνει πολιτική.
    Τι από όλα αυτά έκανε; Εμένα το γεγονός ότι 5 χρόνια κυβέρνησης ΝΔ και ακόμα μιλάμε για το ‘κακό ΠΑΣΟΚ’, μου αποδεικνύει ότι δεν έκανε τίποτα. Οι ίδιοι κουρασμένοι άνθρωποι λένε μπαρούφες επιπέδου καφενείου, περί αριστερής στροφής και συνεργασίας με τον ΣΥΝ. Και σε όλα τα μεγάλα ζητήματα, ακούς μισόλογα και γενικότητες που μόνο κόμμα διαμαρτυρίας θα έλεγε.
    Έτσι κι αλλιώς, τον Γιώργο τον περιμένουν στην γωνία των Ευρωεκλογών. Έτσι κι αλλιώς, οι συνθήκες ωριμάζουν για να γίνουμε και εμείς Ιταλία. Και αν στην Ιταλία ο Μπερλουσκόνι είναι απλά… Ιταλός, δηλαδή καραγκιοζάκος, ωραιοπαθής, γκομενιάρης και φασιστάκος, στην Ελλάδα ο αντίστοιχος ‘Καβαλιέρε΄ θα είναι… νεοέλληνας.

  12. fvasileiou 23/06/2008 στο 8:10 μμ Reply

    @apos
    Ναι, η Ισπανία είναι η εξαίρεση του κανόνα. Όμως πουθενά αλλού δεν κυβερνούν σοσιαλιστές.

    Ξέρεις, ο Μπερλουσκόνι υπερτερεί μπροστά στους δικούς μας διαπλεκόμενους: Μπήκε στον στίβο, κατέβηκε στις εκλογές, τον ψήφισαν. Ας το κάνουν και οι δικοί μας αυτό.

  13. apos 23/06/2008 στο 9:06 μμ Reply

    Θα το κάνουν αγαπητέ. Είναι θέμα χρόνου.
    (καλορίζικο και το νέο λουκ)

  14. fvasileiou 23/06/2008 στο 9:10 μμ Reply

    @apos
    Εγώ πάλι δεν το βλέπω να το κάνουν: Ούτε κενό σαν αυτό που δημιουργήθηκε στην Ιταλία υπάρχει, ούτε και καμιά ισχυρή επιχειρηματική προσωπικότητα που να γοητεύει τα πλήθη. Άσε που ο «μπερλουσκονισμός» στην Ελλάδα είναι δυσφημισμένος.

    (Ευχαριστώ)

  15. SOFIA 24/06/2008 στο 8:19 πμ Reply

    Ουπς! Μπαίνω και βλέπω αλλαγές! Νομίζω ότι ήρθα σε λάθος σπίτι και είμαι έτοιμη να φύγω! Ευτυχώς είδα γνώριμες φάτσες κι έμεινα! Ωραία η ανακαίνιση σου, αλλά ακόμα δεν μπορώ να την συνηθίσω!

    Συμφωνώ στο μεγαλύτερο μέρος αυτών που λες! Για να δούμε τι θα γίνει…
    Καλημέρα Φώτη μου!

  16. tdjm 24/06/2008 στο 9:34 πμ Reply

    Σιγά μην μάθουμε και δούμε τίποτα!!!
    Μόνο όσα ηθελημένα θα τους ξεφύγουν .

    Ο Γιωργάκης είναι μεγάλη και πονεμένη ιστορία κατά την δική μου άποψη..Νομίζω ότι θα ήταν ένας πολύ ωραίος δημόσιος υπάλληλος , καθηγητής σε πανεπιστήμιο ίσως, διευθυντής μια εταιρίας….οχι όμως πρωθυπουργός μιας χώρας και πόσο μάλλον όταν αυτή η χώρα λέγεται Ελλάδα.

    Εγώ πάντως τον λυπάμαι ,πολλές άστοχες κινήσεις πανικού …Είναι ολομόναχος ο άνθρωπος με χιλιάδες λαμόγια δίπλα του….τι να σου κάνει κι αυτός…

    Οσον για τον κύριο Πρεπεντέρη…τι να λέμε τώρα!!!! Τα σχόλια είναι περιττά.

  17. fvasileiou 24/06/2008 στο 10:07 πμ Reply

    @SOFIA
    Είπα να βγάλω τα χιόνια και να βάλω κάτι πιο ελαφρύ και καλοκαιρινό.

    Αυτό με τις «γνώριμες φάτσες» που είδες, είναι όλα τα λεφτά 😀

    @tdjm
    Είναι ολομόναχος; Και ποιος φταίει γι’ αυτό; Λέμε «το μοναστήρι να ΄ναι καλά, κι όσο από καλογέρους…» Αν το μοναστήρι ασθενεί και δεν βρίσκει καλογέρους, θα φταίει ο ηγούμενος.

    Για να δούμε τι θα τους ξεφύγει…

    Δες δελτίο Μέγκα στις 8: Ανατρέπει όλα όσα έλεγε μια βδομάδα πριν. Οι άνθρωποι δεν είναι δημοσιογράφοι ή opinion makers ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Ρολίστες είναι. Και πολύ καλοί μάλιστα. Εκτός από τον Οικονομέα. Αυτός αποτυχαίνει στο ρόλο του απλού, καθημερινού, αγράμματου μέσου πασόκου. Ο Κακαούνος είναι δυσαναπλήρωτος…

  18. Cacofonix 24/06/2008 στο 12:00 μμ Reply

    Η όλη κατάσταση περιγράφεται πολύ απλά:
    ανεμομαζώματα διαολοσκορπίσματα.
    Και τα μαζώματα άρχισαν λίγο πριν τα ιουλιανά, για όσους ξέρουν…

  19. fvasileiou 24/06/2008 στο 12:56 μμ Reply

    @Cacofonix
    Ναι, εκεί βρίσκεται το σπέρμα της σημερινής κατάστασης του Πασόκ. Αλλά τα Ιουλιανά δεν έφταναν. Έπρεπε να κάνει ο Ανδρέας το Μεγάλο Κόλπο της Μεταπολίτευσης για να φτάσουμε στο σήμερα. Τα έχουμε πει, αλλά καλό είναι να τα επαναλάβουμε κάποια στιγμή…

  20. Μαριάννα Ανδρούτσου 24/06/2008 στο 2:16 μμ Reply

    «Το ερώτημα είναι εύλογο και καθόλου σοφιστικό: Πού ήταν ο Γιώργος όταν γίνονταν όλα αυτά; Ποια ήταν η θέση του τότε; Διαφώνησε ποτέ, όπως για παράδειγμα ο προκάτοχός του στο ΥΠΕΞ, Θ. Πάγκαλος; Ελπίζω. Πάντως εμείς δεν μάθαμε τίποτα.

    Κι ούτε αντιληφθήκαμε κάποια διαφωνία του. Έφταιγε και η υπερπροβολή του από τα ίδια κέντρα, όταν πήρε το δαχτυλίδι από τον Κ. Σημίτη: Έκτακτα Δελτία ειδήσεων γιατί ο Γιώργος φεύγει από το Καστρί για να πάει στη Βουλή, στο γυμναστήριο, στην Πάτρα κτλ.

    Η αγαπητική αυτή σχέση χάλασε. Δεν μπορώ να προσδιορίσω με ακρίβεια το πότε -εξάλλου δεν συνέβη εν μιά νυκτί- αλλά είμαι βέβαιος ότι ευθύνεται η διάψευση της συλλογικής ονείρωξης περί δεξιάς παρένθεσης.»

    Θερμά, θερμότατα συγχαρητήρια. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για την πεμπτουσία μιας ανάλυσης άκρως σοβαρής και ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ. Επίσης, λόγω ιδιότητας, οφείλω να σε συγχαρώ και για τη μνήμη σου. Δίνει ρέστα.

  21. fvasileiou 24/06/2008 στο 2:48 μμ Reply

    @Μαριάννα Ανδρούτσου
    Κάτι τέτοια δεν τα ξεχνάω, Μαριάννα. Η μνήμη του… κακού ανθρώπου.

  22. ilias 24/06/2008 στο 8:01 μμ Reply

    Φώτη, νομίζω ότι όλα ξεκινάνε με τις εκλογές του 2000. Η νίκη αυτή, που έγινε όπως έγινε, ήταν μια βίαιη επίδειξη ισχύος του συστήματος ΠαΣοΚ. Φυσικά το «σύστημα ΠαΣοΚ» δεν είναι το κόμμα. Είναι όλα τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, οι εθνικοί προμηθευτές, οι εθνικοί εργολάβοι, οι βολεμένοι του ΠαΣοΚ.
    Συνήθως τέτοιες επιδείξεις μακροπρόθεσμα έχουν πολύ άσχημες επιπτώσεις γι αυτούς που τις κάνουν. Το ΠαΣοΚ νομίζω ότι θα «πληρώσει» το 2000 παύοντας να είναι πλέον κόμμα εξουσίας.
    Αν το 2000 οι εκλογές είχαν κερδηθεί από την Ν.Δ. όλα θα ήταν διαφορετικά για όλους. Δεν θα γινόταν τόσο μεγάλο φαγοπότι με τους ολυμπιακούς, δεν θα γινόταν, 4 χρόνια μετά, απόλυτος κυρίαρχος ο Καραμανλής, δεν θα κατέρρεε το ΠαΣοΚ.

  23. fvasileiou 24/06/2008 στο 11:38 μμ Reply

    @ilias
    Πιθανότατα να έχεις δίκιο. Αλλά να που οι εκλογές του 2000 κερδήθηκαν με διαφορά μιας ποσοστιαίας μονάδας από το Πασόκ και όλα ειναι όπως είναι σήμερα. Και στη χώρα και στο Πασόκ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: