Το Κράτος ως όπιο

Στην Ελλάδα έχει έχουμε μια ιδιόμορφη μεταφυσική σχέση με το Κράτος. Έχουμε διαμορφώσει ένα κανονικό θρησκευτικό δόγμα:

Πιστεύουμε σε ένα Κράτος Παντοδύναμο, Παντογνώστη, Ανεξάντλητο, Κακό και Εκδικητικό.

Και σε έναν πολίτη ανεύθυνο, αδύναμο, ανεξίκακο, που ρόλος του είναι με ικεσίες και αφορισμούς να προσπαθεί να κάνει το Κράτος να τον προσέξει και να τον συνδράμει.

Οι ιερείς, δημοσιογράφοι-μέντιουμ, μεσολαβούν ανάμεσα στον πολίτη και το Κράτος και προσπαθούν, με το αζημίωτο φυσικά, να το εξευμενίσουν.

Η συνέπεια τούτου του πρωτότυπου θρησκευτικού συστήματος  είναι προφανής και την ζούμε καθημερινά:

Τέλμα.

Καμιά κίνηση ούτε μπροστά, ούτε πίσω.

Χειρότερα:

Καμιά επιθυμία για να κινηθούμε μπροστά ή πίσω.

Οποιαδήποτε αλλαγή, ακόμα και στις εποχές και τη θερμοκρασία, μας ταράζει βαθύτατα και ψάχνουμε για φταίχτες και υπευθύνους: Μακάρι να μπορούσαμε να ζήσουμε σε έναν Μάιο εις το διηνεκές, απαλλαγμένοι από έγνοιες εξ αιτίας του χρόνου, της φθοράς, της αρρώστιας, του θάνατου.

Βαθιά στον παχύρευστο βούρκο.

Στέλνοντας μηνύματα σε κολλητούς και κολλητές για απογευματινούς καφέδες, βραδινά τραπέζια, νυχτερινούς χορούς, έχοντας μπροστά μας την πασιέντζα στην οθόνη του υπολογιστή, πίσω από ένα μίζερο γραφείο σε κάποια φανταστική δημόσια υπηρεσία.

Καμιά παράδοση / καμιά προοπτική.

Τέλμα.

Advertisements

15 thoughts on “Το Κράτος ως όπιο

  1. δ. τζ. 01/07/2008 στο 12:39 μμ Reply

    Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με όσα λες φίλε Φώτη.

    Όλη αυτή η λογική όμως πάει κι ένα βήμα παρά πέρα:

    Σχεδόν πάντα κατηγορούμε το κράτος για όλα τα δεινά του κόσμου. Στην πρώτη δε ευκαιρία θα προσπαθήσουμε να το εξαπατήσουμε, μέσω π.χ. της εισφοροδιαφυγής. Δυστυχώς, όμως, συχνά μας διαφεύγει ότι όταν εισφοροδιαφεύγουμε κάνουμε ζημία όχι σε κάποιο «κακό» κράτος, αλλά κατά βάσιν στον ίδιο μας τον εαυτό. Τα χρήματα αυτά που φαινομενικά «γλιτώνουμε» θα κλιθούμε με την πρώτη ευκαιρία να τα επιστρέψουμε, μέσω άμεσων ή έμμεσων φόρων. Τα ρουσφέτια που χρησιμοποιούμε για να βρούμε δουλειά στο δημόσιο θα είναι αυτά που θα μας κάνουν να χάσουμε τη δουλειά μας, όταν πχ. αλλάξει η κυβέρνηση ή ο υπουργός.

    Το πιο δυσάρεστο είναι ότι αυτή η νοοτροπία είναι pollitically corect, αποδεκτή: Όποιος δεν την ακολουθεί θεωρείται το λιγότερο αφελής…

    Καλό μήνα!

  2. tdjm 01/07/2008 στο 1:10 μμ Reply

    Σε κάποιο μπλογκ διάβασα (δεν θυμάμαι σε ποιό) ,ότι πολιτική είναι ο τρόπος που ζούμε.

    Μας θεωρώ τους πρώτους υπεύθυνους για το τέλμα που αναφέρεις.

    Το χρήμα Φώτη….το χρήμα κινεί όλα τα νήματα.
    Με αυτό μας δωροδοκούν για να ζητωκραυγάζουμε και με αυτό μας φιμώνουν όταν πάμε να σηκώσουμε κεφάλι.

  3. VK 01/07/2008 στο 3:46 μμ Reply

    To πρόβλημα στο πολιτικό σκηνικό οποιασδήποτε χώρας δεν είναι ποτέ αυτόνομο και ανεξάρτητο από τους πολίτες της. Η έκφραση «κάθε λαός έχει την εξουσία που του αξίζει» δεν είναι μια ακόμα φαμφάρα, αλλά έχει μια κάποια ερμηνευτική αξία.

    Η Siemens και το κάθε σκάνδαλο υπάρχει στην καθημερινότητα του κάθε Έλληνα. Έχει ανεχτεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά σε κάθε έκφανση της κοινωνικής και προσωπικής του ζωής. Και αυτό που δεν θέλει ο Έλληνας να καταλάβει είναι ότι το «σύστημα» δεν είναι τόσο απρόσωπο όσο θέλει να νομίζει. Ο ίδιος είναι κομμάτι του συστήματος (με τον τρόπο του) και υπό αυτή τη σκοπιά μπορεί είτε να το συντηρεί, είτε να το ανατρέπει.

  4. nomansland 01/07/2008 στο 11:19 μμ Reply

    …η αττάκα του Λένιν «οι λαοί έχουν τις εξουσίες που τους ταιριάζουν» είναι ίσως η μεγαλύτερη πολιτική αλήθεια που έχει ειπωθεί ποτέ.

    …εγώ λοιπόν λυπάμαι Φώτη, αλλά – νομίζω το ήξερες – θα διαφωνήσω. Αν το κράτος δεν μπορεί να προσφέρει στον πολίτη του βασικά κοινωνικά αγαθά – και μιλάω για τα απολύτως βασικά κι όχι τις πολιτέλειες, τότε ναι, δεν μπορεί να απαιτεί να απαρτίζεται από συνεπείς, νομοταγείς πολίτες. Όταν πεινάσω, θα κλέψω. Όταν με φέρεις σε σημεία εξαθλίωσης θα σκοτώσω, αν είμαι συνειδητοποιημένος θα αυτοκτονήσω. Δεν μπορεί για να σέρνεις τη μούρη σου από γκαλά, σε σκάφη αναψυχής και από βίλα σε ρεστοράν πολιτελείας να μου αφαιρείς το δικαίωμα της υγείας, της παιδείας, της ασφάλειας, και δεν μπορεί να με θεωρείς τόσο βλάκα, ώστε να πιστεύεις ότι δεν το βλέπω.

    Το «συν Αθηνά…» λειτουργεί μόνο αν η Αθηνά δεν έχει πέσει σε χειμαιρία νάρκη, γιατί αν πιστεύουμε πως η χείρα θα κινηθεί από μόνη της είναι απλώς βλακεία. Την ώρα που ρίχνουμε όμως το ψηφοδέλτιο στην κάλπη, αυτό το προσωρινό Αλτζχάιμερ που παθαίνουμε, μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει;

  5. nomansland 01/07/2008 στο 11:23 μμ Reply

    Υ.Γ. Στην Ελλάδα λοιπόν σημβαίνει ιδιαίτερα αυτό, διότι στην Ελλάδα ιδιαίτερα, το κράτος δεν κάνει ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ. Κι αυτό μοναδικό φαινόμενο είναι. Είμαστε φαίνεται φτιαγμένοι καθ’ εικόνα και ομοίωση. Μας διαφεύγει η προσομοίωση, έστω και για λίγο, για να αισθανθούμε κι εμείς άνθρωποι…

  6. spyros 01/07/2008 στο 11:35 μμ Reply

    ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΠΩ ΜΙΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΥΝΟΝΟΜΑΤΕ…

  7. Cacofonix 02/07/2008 στο 7:21 πμ Reply

    L’ etat c’est nous.
    Για να παρφράσω και το φίλο μου Loius XIV. Αυτό το ξεχνάμε κι αποστασιοποιόμαστε από το «κράτος» γιατί απλά δεν μπορούμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

  8. fvasileiou 02/07/2008 στο 11:59 πμ Reply

    @δ. τζ.
    Είπες μια μεγάλη κουβέντα: Στην Ελλάδα είναι political correct ό,τι στην υπόλοιπη Δύση θεωρείτα ξεφτίλα. Αυτή τη νοοτροπία πώς θα την αλλάξουμε;

    @tdjm
    Έχει δίκιο ο φίλος μπλόγκερ: Πολιτική είναι οτιδήποτε παράγει η πόλις, δηλαδή η κοινωνία.
    Εγώ δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι αν επιθυμούσαμε πραγματικά δημοκρατία και ισονομία, θα την είχαμε πετύχει ή προσεγγίσει. Νομίζω ότι τις περισσότερες φορές εκνευριζόμαστε γιατί οι άλλοι έχουν πιο μεγάλα μέσα από τα δικά μας.

    @VK
    Συμφωνούμε απολύτως: Δεν μπορεί να διαμαρτύρεσαι για την διαφθορά ου Κράτους όντας δημόσιος υπάλληλος, ούτε για τους μεσάζοντες στην αγορά, όταν ψάχνεις μέσον για να βολέψεις το αγγελούδι σου.

    @nomansland
    Χε-χε, ήξερα ότι θα διαφωνούσες.
    Το ζήτημα όμως έχει ως εξής, τουλάχιστον για μένα: Το Κράτος δεν είναι καμιά άναρχη ουσία που υποστασιοποιήθηκε προ της έναρξης του χρόνου. Οι πολίτες συγκρότηταν το κράτος. Οι πολίτες το έφτιαξαν και το διαμορφώνουν κατ’ εικόνα και ομοίωσίν τους.

    @spyros
    Καλημέρα! Καλωσήρθες.

    @cacofonix
    Ναι, θα ήταν πιο τίμιο αντί να γκρινιάζουμε να αναλάβουμε και καμιά ευθύνη.

  9. geokalp 02/07/2008 στο 12:14 μμ Reply

    μου αρέσει κι εμένα αυτή η λέξη: ΤΕΛΜΑ…
    και η καθοδική πορεία προς τα πάνω δε φαίνεται…

    εδώ πλέον υποχρεώσανε οι θρησκευτικοί γάμοι
    α. να γίνονται μόνο σε εκκλησία – τα παρεκκλήσια δεν έχουν θεό…
    β. να μην έχουν ρύζι – μερικοί ούτε κι έξω από την εκκλησία…

    καλά, για το επώνυμο της συζύγου καλύτερα να μην αναφερθώ…

  10. fvasileiou 03/07/2008 στο 12:27 μμ Reply

    @geokalp
    Το θέμα του επωνύμου της συζύγου και η όλη συζήτηση που γίνεται διαχρονικά για αυτό, είναι από τα πιο χαρακτηριστικά της καχεξίας μας. Θεέ μου…

  11. scarface 03/07/2008 στο 2:20 μμ Reply

    μου άρεσε η ψύγχραιμη προσεγγισή σου στο θέμα, γιατί και εγώ για το κράτος ξεκίνησα να γράφω αλλά παρασύρθηκα. Check it out Φώτη.

  12. Ακέστωρ 03/07/2008 στο 10:48 μμ Reply

    Αυτό δεν είναι κράτος, είναι το ψευτορωμαίικο που προφήτευσε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός. Ή ακόμα χειρότερα, είναι ντοβλέτι! Κι εμείς δε διαφέρουμε πολύ από τους ραγιάδες προπαππούδες μας.

  13. fvasileiou 04/07/2008 στο 12:48 μμ Reply

    @scarface
    «Γεμάτος αγανάκτηση απ’ την παλιοκατάσταση», που έλεγε και το παλαιότατο λαϊκό 🙂

    Στην καρδιά όλων των συζητήσεων μας βρίσκεται το ερώτημα: Τι κράτος θέλουμε. Σε αυτό αδυνατούμε να απαντήσουμε και αυτοσχεδιάζουμε χωρίς ταλέντο και με γλυκερό συναίσθημα.

    @Ακέστωρ
    Πώς το έλεγε ο Τσαρούχης: Είμαι βυζαντινός έλληνας που πέρασε από την τουρκοκρατία. Ή κάπως έτσι…

  14. Giotavita 09/07/2008 στο 6:24 μμ Reply

    …τι κράτος θέλουμε,αναρωτιέστε αγαπητέ Φ.Βασιλείου?
    Θέλουμε ρουσφέτι, θέλουμε αναξιοκρατία, θέλουμε βόλεμα ακόμα και για τα ανάξια δισέγγονα μας, θέλουμε σκάνδαλα, θέλουμε αστυνόμευση, θέλουμε Μητσοτακίσκους, θέλουμε Παπανδρείσκους θέλουμε βουλευτίνες με γόβα στιλέτο, θέλουμε ξύρισμα «σύριζα» γιατί βαρεθήκαμε τις τρίχες που μας φύτεψαν όλοι, θέλουμε τουρκοκρατία και χαράτσωμα,διότι «του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υποφέρει»,
    Θέλουμε να αυτοσχεδιάζουμε χωρίς ταλέντο,αλλά όχι με γλυκερό συναίσθημα.Μόνο με επιγραφές του τύπου» Θα,θα,θα…πάρτε λίγο κι απ’ αυτό. Θα σας αρέσει! Μοιραστείτε το και με τους φίλους σας. Μετά αν σας πιάσω τον κ….ο δεν φταίω εγώ,…το όπιο φταίει…
    Με τις υγείες μας λοιπόν…
    Και σε άλλα με υγεία!

  15. fvasileiou 09/07/2008 στο 11:44 μμ Reply

    @Giotavita
    Ναι, στην υγειά μας!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: