Πόλεμος πολιτισμών; Εντάξει, αλλά μεταξύ ποίων;

Η γνωστή θεωρία του Χάντιγκτον φαίνεται να συναρπάζει ιδιαίτερα κάποιους στην Ουάσιγκτον. Δεν αρκούνται μόνο στην κήρυξη ιερού πολέμου ενάντια στον άξονα του κακού (για σταυροφορία κατά της τρομοκρατίας είχε μιλήσει ο Τζ. Μπους), αλλά με ιδιαίτερη άνεση τοποθετούν απέναντί τους και φίλιες -μέχρι προ ολίγου- δυνάμεις: Ποιος ξεχνάει την διάκριση ανάμεσα στην Παλαιά και τη Νέα Ευρώπη του Ντικ Τσένι;

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την θεωρία του Σ. Χάντιγκτον: Όχι μόνο έδωσε τροφή σε συζητήσεις και σκέψεις, αλλά ενέπνευσε την αμερικάνικη πολιτική των τελευταίων δεκαπέντε ετών. Η προσέγγισή του έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και μόνο για το γεγονός ότι μεταθέτει τα αίτια του πολέμου από τις γνωστά και πολυφορεμένα μπακαλίστικα οικονομικά σε πιο εσώτερους λόγους, συνειδησιακούς και χθόνιους.

Έχει όμως ένα τουλάχιστον πρόβλημα, το οποίο διακρίνεται ξεκάθαρα στα λάθη της αμερικάνικης πολιτικής: Επιμένει ιδιαίτερα στις διαφορές μεταξύ των πολιτισμών, ξεχνώντας τις προσεγγίσεις και τις συμμαχίες. Η συνέπεια είναι προφανής: Από τη μια μεριά βρίσκονται οι ΗΠΑ, ως υπερασπίστρια του  Δυτικού  Πολιτισμού, με συμμάχους τη Νέα Ευρώπη, δηλαδή την Πολωνία, την Τσεχία, την Ουγγαρία, την Ουκρανία, την Γεωργία (!), κι απ’ την άλλη τα Μουσουλμανικά κράτη (εκτός της Τουρκίας), την Κίνα, την Ινδία τη Ρωσία και τα άλλα σλαβικά κράτη και μαζί και την Ελλάδα-σαν Ορθόδοξος λαός δεν χωράμε στον καθαρά Δυτικό Κόσμο του Χάντιγκτον. Η Παλαιά Ευρώπη, δηλαδή ο Γαλλογερμανικός άξονας, η Ιταλία, η Ισπανία κτλ, τίθενται στο περιθώριο, μαζί -φαντάζομαι- με τα κράτη της Λατινικής Αμερικής.

Το σχήμα αυτό θα πρόσφερε άφθονο γέλιο, αν δεν υπήρχαν κάποιοι να το προωθούν συστηματικά.

Όμως στην εποχή μας οι συγκλίσεις φαίνονται να έχουν μεγαλύτερη δυναμική από τις αποκλίσεις. Η αλληλοϋποστήριξη Γαλλίας-Γερμανίας και Ρωσίας, όπως φάνηκε και στο Βουκουρέστι, αλλά και τώρα με τα γεγονότα στην Ν. Οσετία, είναι προφανής και αναγκαία και για τις δυο πλευρές. Όπως προφανής είναι η αποτυχία των ΗΠΑ να νικήσει στους πολέμους που έχει ήδη αναλάβει σε Ιράκ και Αφγανιστάν. Αποτυχία που καθιστά αναγκαίο το να αναζητήσει ισχυρούς συμμάχους σε ανατολή και δύση.

Όλα αυτά σε μια περίσταση που ο κοινωνικός ιστός των ΗΠΑ είναι υπό κατάρρευση και η Κίνα, μέσω των Ολυμπιακών αγώνων, κάνει εντυπωσιακή εμφάνιση στο διεθνές προσκήνιο ως νέα πολύ μεγάλη δύναμη.

Ήδη αναλυτές των μεγάλων διεθνών Μέσων Ενημέρωσης επισημαίνουν την αδυναμία που κρύβουν οι «ψυχροπολεμικές» δηλώσεις του Μπους και της Κοντολίζα Ράιτ, όσο και την ανάγκη που έχουν οι ΗΠΑ από την Ρώσικη συνδρομή στο Μεσανατολικό και το Ιράν….

Advertisements

10 thoughts on “Πόλεμος πολιτισμών; Εντάξει, αλλά μεταξύ ποίων;

  1. Cacofonix 18/08/2008 στο 9:29 πμ Reply

    Φώτη,
    διάβασε το λόγο που απέστειλε ο Σολζενίτσυν στην επιτροπή νόμπελ το 1970.

    http://nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1970/solzhenitsyn-lecture.html

  2. geokalp 18/08/2008 στο 12:54 μμ Reply

    η εκτίμηση που ασπάζομαι είναι ότι κινούμαστε σε πολυ-πολικό σύστημα, με κάμποσες περιφερειακές υπερ-δυνάμεις, δίπλα στις ήδη υπάρχουσες, καθώς η μονοκρατορία φθίνει επικίνδυνα
    ένα σενάριο πολύ προηγμένης πρόβλεψης – ενός καθηγητή που είχαμε – μιλούσε για νέα Ένωση του Δυτικού Κόσμου: ΕΕ-UK-US-Καναδάς-Μεξικό, η οποία πλέον μου φαντάζει πιο κοντά, κυρίως λόγω της ανόδου των περιφερειακών υπερ-δυνάμεων

    η πρόβλεψή του έγινε στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας

  3. fvasileiou 18/08/2008 στο 5:47 μμ Reply

    @Cacofonix
    Κατ’ αρχήν να σου πω ότι παρακινημένος από το αφιέρωμά σου στον Σολτζενίτσιν ξαναδιάβασα τον Ιβάν Ντενίσσοβιτς.
    Και σ’ ευχαριστώ για την παραπομπή στην ομιλία του στα Νόμπελ. Μακάρι να την είχα διαβάσει πριν γράψω το κείμενο. 38 χρόνια πριν είχε δει πού πηγαίνει το πράγμα, είχε θέσει τα σωστά ερωτήματα, είχε προειδοποιήσει για τους κινδύνους.

    @geokalp
    Αναφέρεσαι στον Κονδύλη; Έχω το βιβλίο το «Από τον 20 στον 21ο αιώνα» στο γραφείο μου και το ξεφυλλίζω αυτές τις μέρες. Είναι από τους πρώτους που επεσήμαναν την σημασία της Κίνας και της Ινδίας. Κι αυτός, όπως και ο Σολτζενίτσιν στην ομιλία που παραπέμπει ο Cacofonix, επιδεικνύουν ανατριχιαστική διορατικότητα.

  4. apos 19/08/2008 στο 8:05 πμ Reply

    Φίλε Φώτη, μου θύμισες τα φοιτητικά μου χρόνια (έχω σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες, αλλά όχι στο Πάντειον του κ. Βέλτσου και του κ. Μεταξόπουλου. Στο άλλο, το Καποδιστριακό).
    Μία εικόνα πέρασε από το μυαλό μου διαβάζοντας το Post σου: το ταξίδι που έκανα πριν από μερικά χρόνια στην ενδοχώρα των ΗΠΑ. Αφού περάσεις και προσπεράσεις τις Βοστώνες και τις Νέες Υόρκες, βλέπεις το αληθινό πρόσωπο αυτής της χώρας και κυρίως τη μεγάλη αλήθεια: Πρόκειται για έναν άλλο πλανήτη που δεν καταλαβαίνει τίποτα από Ευρώπη. Πόσο μάλλον τώρα που η Ευρώπη έγινε πιο περίπλοκη. Πώς λοιπόν να περιμένουμε να καταλάβουν στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ τι γίνεται στον Καύκασο ή στον Περσικό; ‘H στη νέα Ευρώπη;
    Όσο για τον Καύκασο, στο είπα σε προηγούμενο post: οι ταλαίπωροι της ΕΣΣΔ πέφτουν από τη μία αθλιότητα και πείνα στην άλλη. Και ο πόλεμος μαίνεται: οι μαφίες, τα παρτάλια της σοβιετικής εποχής και τα κωλόπαιδα που γλύφουν πατόκορφα τα σπηρούνια του Μπους, χτυπιούνται αλύπητα. Και για τους ταλαίπωρους η μόνη διέξοδος είναι η Βότκα, τα μπουρδέλα και οι οικοδομές της Δύσης. Και οι λίγοι απολαμβάνουν τη χειρότερη μορφή καπιταλισμού. Αν πας στη Μόσχα πχ θα πάθεις σοκ. Ούτε στη Νέα Υόρκη τέτοιος πλούτος.
    Συγγνώμη για το σεντόνι.

  5. Cacofonix 19/08/2008 στο 8:08 πμ Reply

    Φώτη,
    δεν μπορώ να βρω τον Ιβάν Ντενίσοβιτς στα ελληνικά. Καμιά βοήθεια;

  6. fvasileiou 19/08/2008 στο 9:53 πμ Reply

    @apos
    Άπλωσε με την ησυχία σου -κι εγώ το συνηθίζω άλλωστε.

    Σε αυτές τις μεγάλες χώρες, ΗΠΑ, Ρωσία, αλλά και Κίνα και Ινδία, υπάρχουν ακόμα μεγάλα τμήματα του πληθυσμού που ζουν ακόμα στην αρχαϊκή περίοδο. Σωστά το θυμίζεις. Το ξεχνάμε και στις συζητήσεις, τις αναλύσεις και τις εκτιμήσεις μας ποτέ δεν τους λαμβάνουμε υπόψη. Σωστά, από τη μια πλευρά, καθώς βρίσκονται στον πάτο της χαβούζας και δεν αντιδρούν σε τίποτα. Από την άλλη όμως, δεν παύουν να αποτελούν έναν παράγοντα υπό προϋποθέσεις μπορεί να καταστούν ανεξέλεγκτοι.

    @Cacofonix
    Δυστυχώς δεν μπορώ να σε βοηθήσω. ΤΟ γνωστό πρόβλημα που σημείωσα και στο μπλογκ σου: Ο Σολτζενίτσιν, επικηρυγμένος από τους αριστερούς, δεν μπορεί να βρει εκδότη στην Ελλάδα του 2008! Το «Αρχιπέλαγος» το βρήκα πριν λίγο καιρό σε μια αρχαία έκδοση ΒΙΠΕΡ. Τον Ιβάν Ντενίσσοβιτς τον είχε η μητέρα μου στην βιβλιοθήκη της, σε μια έκδοση του 1971 από τις εκδόσεις «Βιβλιοθήκη για όλους».

  7. Mara Lisha 19/08/2008 στο 12:46 μμ Reply

    Καλημέρα Φώτη, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με σένα και τον Αpos. Έχω ταξιδέψει σε χώρες του ανατολικού block και δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι ρόδινα. Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη από τον απλό κόσμο να εκπολιτιστεί που πέφτει σε παγίδες. Καλή η Coca Cola αλλά με μέτρο!

  8. fvasileiou 19/08/2008 στο 2:18 μμ Reply

    @Mara Lisha
    Αυτές οι χώρες από μια μορφή παρωχημένης φεουδαρχίας πέρασαν στον άλλου τύπου ολοκληρωτισμό κι από κει, εν μιά νυκτί, σε μια κακοχωνεμένη αστική δημοκρατία. Είναι δυνατόν να μην πέσει σε παγίδες; Ας σκεφτούμε μόνο ότι το δημοκρατικό πολίτευμα στη χώρα μας άρχισε να λειτουργεί χωρίς παρεκτροπές μόλις το 1974. (Ναι, αυτό το πολιτικό σύστημα που πολλοί σήμερα θέλουν/επιθυμούν/επιδιώκουν να αποσταθεροποιήσουν… )

  9. clib 19/08/2008 στο 6:06 μμ Reply

    Τι γελοίος που είναι αυτός ο Σακασβίλι! Κι ύστερα λένε για τον Μπερλουσκόνι…

  10. geokalp 21/08/2008 στο 11:10 πμ Reply

    όχι!
    έναν δικό μου από Σαλόνικα – το έλεγε κάπου στο 1995

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: