Η πραγματική πραγματικότητα, η μιντιακή και οι δύο επιλογές του Καραμανλή

1. Για οικογενειακούς και επαγγελματικούς λόγους πέρασα τους τελευταίους μήνες στα Γιάννενα με εξαίρεση κάποια ταξιδάκια-αστραπή. Δύο είναι τα μείζονα θέματα που συζητάνε οι πολίτες μεταξύ τους και απασχολουν τα ντόπια ΜΜΕ: Η διαχείριση των απορριμάτων και η χωροθεσία ΧΥΤΑ και η Διοικητική Μεταρρύθμιση, ο Καποδίστριας Β΄. Στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα δελτία είδήσεων συναντά κανείς και άλλα θέματα: Το κυκλοφοριακό, η πορεία της Εγνατίας και της Ιονίου, ο τουρισμός, η αγοραστική κίνηση κτλ. Σας διαβεβαιώ ότι τα θέματα που απασχόλησαν και απασχολούν τα αθηναϊκά ΜΜΕ (Παυλίδης, Βουλγαράκης, Ζαχαρέα, Βατοπέδι) μόνο σαν αστεϊσμούς τα ακούει κανείς στα καφενεία. Το παιχνίδι -ή μάλλον η ζωή- είναι αλλού.

2. Είναι πολύ αστείο να βλέπει κανείς τους χρυσοπληρωμένους μεγαλοδημοσιογράφους να αναλύουν στα παραθύρια την σχέση ηθικού και νόμιμου. Είναι οι ίδιοι που λίγους μήνες πριν δεν βρίσκανε κανένα πρόβλημα να τσέπωσε μαύρα χρήματα το Πασόκ ή ο Τσουκάτος. Και φυσικά, οι κουβέντες πετιούνται από δω κι από κει, χωρίς να υπολογίζονται οι συνέπειες: Διότι, αν δεχτούμε ότι το νόμιμο δεν ταυτίζεται με το ηθικό, τότε καταλήγουμε ότι α) το νόμιμο είναι ανήθικο και β) ότι η παρανομία είναι ηθική. Χρειάζεται να εξηγήσω γιατί θα καταλήξουμε σε ζούγκλα, αν αποδεχτούμε σαν κοινωνία αυτές τις αποφάνσεις;

3.Το πράγμα γίνεται ακόμα πιο αστείο, αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες αυτών των ΜΜΕ είναι υπόδικοι για κακουργήματα ή συνεργάζονται με υπόδικους για κακουργήματα. Φυσικά υπάρχουν και οι άλλοι, εκείνοι που με τα συγκροτήματά τους θέλουν να παίξουν τον ρόλο που έπαιζε η Αυριανή το ’80, τότε που ανεβοκατέβαζε υπουργούς και Προέδρους Δημοκρατίας. Αυτά λοιπόν τα συγκροτήματα μετέρχονται κάθε -αθέμιτο φυσικά- μέσο για επιτύχουν τον σκοπό τους. Τώρα, όλοι αυτοί οι μιντιάρχες συνάπτουν συμμαχίες, κυρήττουν πολέμους, προσπαθούν με κάθε τρόπο να επηρεάσουν τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι παρότι έχουν διαφορετικές -υποτίθεται- ιδεολογικές καταβολές και αρχές, παρότι -υποτίθεται- πρόσκεινται σε διαφορετικές παρατάξεις, έχουν κοινό στόχο: Την απαξίωση του πολιτικού συστήματος συνολικά. Με άλλα λόγια: Αυτό που προωθούν δεν είναι η πτώση του Καραμανλή ή η άνοδος του Παπανδρέου, αλλά η άνοδος του Κανένα.

4. Μέσα σε αυτό το κλίμα ο Πρωθυπουργός είχε δύο επιλογές: Είτε να πάρει αποστάσεις από τους υπουργούς του, υιοθετώντας όσα του υπεδείκνυαν τα Μέσα με τα ρεπορτάζ τους, είτε να βγει μπροστά. Αν επέλεγε το πρώτο, ο Καραμανλής θα είχε τελειώσει: Θα αποδεχόταν την προτεραιότητα της παραπολιτικής έναντι της πολιτικής, της εντύπωσης έναντι της ουσίας και είναι βέβαιο ότι μετά το ηθικό ασυμβίβαστο θα βρίσκανε άλλες μούφες μέχρι να τον πριονίσουν εντελώς. Επιλέγοντας να πάρει πάνω του το παιχνίδι, δείχνει το πόσο αποφασισμένος να διαβεί και αυτή την εικονική καταιγίδα, η οποία είναι και η πιο έντονη αφού συμπίπτει και με την διεθνή οικονομική κρίση και να προωθήσει την πολιτική του. Και το σημαντικότερο, δείχνει στον λαό, στους ψηφοφόρους του, ποιος είναι ο πραγματικός στόχος.

5. Το συμπέρασμά μου είναι το κοινότυπο: Με το 80% του λαού να πιστεύουν ότι οι δυσκολίες της Ελληνικής Οικονομίας οφείλονται στην διεθνή οικονομική κρίση και, κυρίως, την κούραση, ίσως και την απέχθεια, που προκαλούν οι κάθε είδους πατερούληδες και τα λατρευτικά είδωλα, όλα κρίνονται και θα κριθούν όχι στα παράθυρα της τηλεόρασης, αλλά στο πεδίο της πραγματικής πραγματικότητας…

Advertisements

15 thoughts on “Η πραγματική πραγματικότητα, η μιντιακή και οι δύο επιλογές του Καραμανλή

  1. VK in Athens 09/09/2008 στο 12:47 πμ Reply

    Όπως είπα και στο δικό μου Blog, δεν είναι ότι το νόμιμο δεν είναι ηθικό ή το αντίθετο. Απλά πρόκειται για δύο έννοιες που δεν έχει νόημα να συγκρίνει κανείς. Δεν υπάρχει ένα προς ένα σχέση μεταξύ τους, ή δεν υπάρχει τελοσπάντων σέχση αίτου-αιτιατού!!

  2. tdjm 09/09/2008 στο 9:33 πμ Reply

    Βρε Φώτη μου καλά και άγια αυτά που γράφεις…

    Αλλά δεν νομίζεις ότι κάποτε κάποιος πρέπει να μπει και φυλακή ή τουλάχιστον να απομακρυνθεί από τα πολιτικά δρώμενα τούτου του ρημαδότοπου?
    Και βέβαια όχι ο τελευταίος τροχός της αμάξης,αλλά ο υπουργός που διευθύνει το εκάστοτε υπουργείο και που στο δικό του υπουργείο γίνονται οι κλεψιές?
    Και σε καμιά περίπτωση δεν πιστεύω ότι το 80% του κόσμου θεωρεί ότι η οικονομία μας πάει από το κακό στο χειρότερο ,μόνο λόγω της διεθνής οικονομικής κρίσης!
    Τα κανάλια και οι παρατρεχάμενοί τους , κάνουν αυτό που θέλουν ,αποπροσανατολίζουν τον κόσμο.
    Εσυ το λες παραπάνω ,οι ιδιοκτήτες αυτών των ΜΜΕ είναι υπόδικοι για κακουργήματα ή συνεργάζονται με υπόδικους για κακουργήματα,. Αν ένας πρωθυπουργός ενός κράτους ,δεν μπορεί να τους βάλει φυλακή ,αν δεν αναλαμβάνει αυτήν την ευθύνη ,ποιός περιμένει να την αναλάβει εγώ ή εσύ?
    Υποτίθεται ότι τα ΜΜΕ πρέπει και οφείλουν ,να εξυπηρετούν αμερόληπτα την αλήθεια…
    Τι κάνει ο πρωθυπουργός μας? Τι κάνει η αντιπολίτευση ? Τι κάνουν τα μικρά κόμματα?

    Και ποιά είναι η πραγματική πραγματικότητα? Αυτή που απασχολεί εμένα ,εσένα και όλους τους Ελληνες στην τελική …? Να παίρνει ο πρωθυπουργός το μέρος του κάθε υπουργού του?
    Και αν επέλεγε το πρώτο όπως λες ,να πάρει αποστάσεις από τους υπουργούς του ,μπροστά στα μάτια ποιών θα είχε τελειώσει?
    Σίγουρα ,όχι στα δικά μου .

    Ασε Φώτη μου…..το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι ….πάντα!
    Και σε παρακαλώ ,σε καμιά περίπτωση μην θεωρήσεις ότι δεν αναγνωρίζω το κακό που έκανε το Πασοκ και οι παρατρεχάμενοί του ,στον τόπο μας…
    Από τον Καραμανλή όμως ….άλλα περίμενα!

    Σου έχω πει τελευταία ότι σε αγαπώ πολύ???
    Ε σε αγαπώ πολύ λοιπόν κι ας διαφωνούμε.

    φιλιά

  3. fvasileiou 09/09/2008 στο 9:56 πμ Reply

    @VK in Athens
    Έχουμε την ίδια οπτική στο θέμα λοιπόν. Έρχομαι από το τσαρδί σου να δω αναλυτικά τις απόψεις σου…

    @tdjm
    Να πάνε φυλακή -ποιος έχει αντίρρηση; Αλλά να πάνε για ποιο λόγο; Ο Βουλγαράκης και η γυναίκα του προέρχονται από πλούσιες οικογένειες, όλοι το ξέραμε και το ξέρουμε. Όπως πλούσιοι είναι και ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου, ο Αλαβάνος, ο Τσίπρας,ο Καρατζαφέρης -ακόμα και η Παπαρήγα, που είναι η πιο φτωχή πολιτική αρχηγός, τα παιδιά της στο Αμερικάνικο κολέγιο τα έστελνε. Συνεπώς να πάει φυλακή επειδή δέχτηκε μια γονική παροχή το 2002;
    Έπειτα, ένας πρωθυπουργός δεν μπορεί να παίρνει αποστάσεις από τους υπουργούς του: Είτε τους στηρίζει είτε τους απολύει. Ενδιάμεσο δεν υπάρχει. Το ενδιάμεσο είναι στρεψοδικία.

    Η πραγματική πραγματικότητα είναι ό,τι συνιστά την καθημερινή μας ζωή: Πρώτα η οικονομία και μετά η κοινωνία. Τα υπόλοιπα, κατά την άποψή μου, είναι περισπασμοί. Αυτά έχουν σημασία, εκεί θα παίζεται το παιχνίδι.

    (Πάντα η Σκάλυ διαφωνεί με τον Μώλντερ. Είναι ιστορικά εξακριβωμένο.)

  4. tdjm 09/09/2008 στο 10:17 πμ Reply

    Mε την υπόθεση Βουλγαράκη σαφώς και συμφωνούμε!
    Και δεν νομίζω ότι κανένας σοβαρός άνθρωπος ,θεωρεί σωστά όλα όσα λέγονται απο τους υπόδικους όπως λες ,ότι το νόμιμο δεν ταυτίζεται με το ηθικό.
    Λογικά μιλώντας δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς…
    αλλά αυτοί νομίζουν ότι απευθύνονται σε ηλίθιους..και αυτό με εξοργίζει πολύ περισσότερο και από την αδράνεια των πολιτικών μας.

  5. geokalp 09/09/2008 στο 12:04 μμ Reply

    συμφωνούμε γενικά και ειδικά στο Νο.4: έκανε ότι έπρεπε να κάνει εάν ήθελε ακόμα να λέγεται ομάδα

    στο Νο.5 τώρα
    ίσως, λέω ίσως, το πραγματικό πρόβλημα της κυβέρνησης να μην είναι οι νέοι φόροι, αλλά η διαχείριση που έχει γίνει στην οικονομία ειδικά από τις τελευταίες εκλογές και μετά, όπου τα ελλείμματα πήγαν στο θεό χωρίς να υπάρχουν σοβαρές εξηγήσεις για το τι έχει πραγματικά γίνει
    σε μια τέτοια περίπτωση τα πράγματα θα δυσκολέψουν καθώς του χρόνου θα ανακοινωθούν ακόμα σκληρότερα μέτρα, ενδεχομένως και πάλι χωρίς αποτέλεσμα – γιατί μπορεί και να φτάσουν οι νέοι φόροι, κάτι όμως δύσκολο…

    συνεπώς, μάλλον κι εδώ συμφωνούμε, η πραγματική οικονομία θα δυσκολέψει κι άλλο και μάλλον θα δώσει το χρώμα…

    αλλά όσο αργούν και λένε ότι θα τη γλυτώσουμε το πρόβλημα θα διογκώνεται καθώς πρόκειται κυρίως για «τρόπο ζωής με πίστωση», αλά αμερική, με διεύρυνση ανισοτήτων

  6. Μάρκο Τ 09/09/2008 στο 12:06 μμ Reply

    Θα διαφωνήσω απόλυτα. Το νόμιμο δεν ταυτίζεται πάντα με το ηθικό. Υπάρχει και το κέλυφος νομιμότητας ή αλλιώς νομιμοφάνεια (ή αλλιώς «φύλλο συκής»).
    Για τον πολιτικό τα κριτήρια οφείλουν να είναι αυστηρότερα από ό,τι με τον απλό πολίτη. Παράδειγμα: Ένας 50ρης παντρεμένος που σαλιαρίζει ανοιχτά με μια 20ρα κάνει κακό πρώτιστα στην οικογένειά του και αυτήν αφορά. Δεν αφορά στον νόμο. Ένας 50ρης πολιτικός που κάνει το ίδιο δημοσία δίνει ένα άθλιο παράδειγμα στην κοινωνία. Ας παρατήσει την πολιτική και ας σαλιαρίζει και με τραβεστί, δικαίωμά του και ας τα βρει με την οικογένειά του (δες και το άθρο του Μανδραβέλη στη σημερινή «Καθημερινή», 9/9/08).
    Διαφωνώ απόλυτα με τον Βουλγαράκη, άσχετα με τα κίνητρα ή τα άπλυτα όσων τον καταγγέλλουν. Δηλαδή, το να κάνει ένας Υπουργός offshore εταιρείες για να φοροδιαφύγει, συγγνώμη, είναι μεν νομότυπο, δεν είναι όμως ηθικό. Ας παρατήσει την πολιτική και ας κάνει ό,τι θέλει, ας ανοίξει και καζίνο. Αυτή τη στιγμή ο Βουλγαράκης προκαλεί. Και ας μην επικαλείται τον οικογενειακό πλούτο: Είδες την αύξηση που έχει η περιουσία του τα τελευταία χρόνια; Με την κληρονομιά νομίζεις έμεινε; Πρόκειται για έναν απόλυτα αμοραλιστή πολιτικό, που καλά θα κάνει να τελειώσει ως πολιτικός. Δεν είναι ο μόνος, σύμφωνοι. Αλλά τότε, επειδή δεν μπορούμε να συλλάβουμε όλους τους κακοποιούς, ας μην συλλάβουμε κανέναν.

    Και επειδή Φώτη εισαι μάλλον φιλόλογος και είμαστε περίπου συνάδελφοι, να προσθέσω κάτι σχετικά με το νόμιμο και το ηθικό:
    Ο Περικλής συνδεόταν με όρκους φιλίας, λόγω παλιάς φιλοξενίας νομίζω, με τον βασιλιά της Σπάρτης Αρχίδαμο. Όταν ξεκίνησε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος το 431 π.Χ. και ο Αρχίδαμος επέδραμε στην ύπαιθρο της Αττικής, ο πάμπλουτος Περικλής κληροδότησε τα χτήματά του στον αθηναϊκό Δήμο, δηλ. στο κράτος. Γιατί; Επειδή ο Αρχίδαμος δεν είχε δικαίωμα να πειράξει την περιουσία του Περικλή, λόγω όρκων, ενώ ρήμαζε κατά το δοκούν τις περιουσίες όλων των άλλων. Ο Περικλής, εκ των προτέρων, για να μην κατηγορηθεί ότι αυτός είναι πονηρός και τη γλιτώνει, ενώ οι άλλοι ιδιοκτήτες γης και αγρότες ρημάζονται από τους Σπαρτιάτες, έσπευσε να αποποιηθεί την πατρογονική του περιουσία. Που δεν ήταν και λίγη, αφού προερχόταν από το πανίσχυρο γένος των Αλκμαιωνιδών. Δεν λέω ότι ο Περικλής ήταν άγιος και άμεμπτος, όχι φυσικά. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατανόησε τη διαφορά μεταξύ νόμιμου και ηθικού. Βέβαια, από τον Βουλγαράκη να περιμένεις τέτοια κουλτούρα είναι μάλλον εξωπραγματικό. Ο τρόπος που μιλάει αρκεί να σε πείσει για το ποιόν του…
    Ο Καραμανλής πιστεύω ότι έχει μπει πια στη μεγάλη κατηφόρα, αποδείχτηκε μέτριος πολιτικός και δυστυχώς δεν φαίνεται και κανείς άλλος στον ορίζοντα. Απογοήτευση. Τον ψήφισα δύο φορές, τώρα τέλος.

  7. Cacofonix 09/09/2008 στο 12:11 μμ Reply

    Εγώ Φώτη μου απλά την ονομάζω, φθινοπωρινή μηντιακή επίθεση. Δεν το έχετε συνηθίσει κάθε χρόνο. Κι όχι τα σκάνδαλα αυτά δεν συγκινούν τον κόσμο, κυρίως λόγω κούρασης.
    Είναι κάτι σαν το αντίστοιχο με τις αυξήσεις στα οπωροκηπευτικά που κάθε τρεις και λίγο ανεβαίνουν 30% αλλά ξεχνάν να μας που πως κατεβαίνουν.
    Υπάρχει διπλή πραγματικότητα στην Ελλάδα. Η κανονική πραγματικότητα και η μηντιακή πραγματικότητα. Τη δεύτερη κατασκευάζουν τύποι σαν τον Κυριακού, τον Κοντομηνά, τον Μπόμπολα, το Λαμπράκη, τον Κουρή, τον Αλαφούζο κι όποιον άλλο ξέχασα.
    Αν κάπου απέτυχε ο Καραμανλής είναι ακριβώς εδώ. Στο να κάνει νόμιμο το τοπίο των ΜΜΕ. Αλλά φαίνεται ότι οι εκβιασμοί ήταν πολλοί.

    ΥΓ 1. Για όσους μπερδεύονται: Το νόμιμο είναι de facto και ηθικό. Διαβάστε επιτέλους λίγο Πλάτωνα. Αν ένας νόμος είναι «ανήθικος» τότε αλλάζει το νόμο. Δεν κατηγορείς κάποιον που το χρησιμοποίησε.
    ΥΓ 2. Για το Βατοπαίδι είναι πολλά που δεν κατάλαβα, ίσως γιατί δεν ασχολούμαι αρκετά. (Τα βρίσκω όλα αυτά τρομερά βαρετά.) Εκείνο που ξέρω είναι ότι όποτε μοναστήρι κατέφυγε στον Ευρωπαϊκό δικαστήριο για τίτλους ιδιοκτησίας, τους κερδίσαν όλους. Βέβαια αυτό για να το βρείτε πρέπει να ψάξετε καλά, αλλά κάνετε έναν κόπο αξίζει. Επίσης η Ελληνική πολιτεία χρωστάει πολλά χρήματα σε μοναστήρια.
    ΥΓ 3. Η ανοησία του ασυμβίβαστου φαίνεται τώρα στην περίπτωση Βουλγαράκη. Αλλά καλά να πάθει γιατί το ψήφισε…
    ΥΓ 4. Η άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας δεν αποτελεί αδίκημα. Οι υπερδραστήριοι επιχειρηματίες των ΜΜΕ βέβαια το ξεχνούν αυτό, ενώ βάζουν τον εαυτό τους εκτός…
    ΥΓ 5. Αν πολλοί φωνάζουν γιατί τα μοναστήρια έχουν περιουσίες, εγώ φωνάζω γιατί τα κόμματα έχουν περιουσίες. Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

  8. Δ. Τζ. 09/09/2008 στο 12:45 μμ Reply

    Θα συμφωνήσω με τους περισσότερους ότι οι έννοιες «νόμιμο» και «ηθικό» δεν συνδέονται απαραίτητα. Ένα πολύ χρήσιμο παράδειγμα για να γίνει κατανοητό αυτό χρησιμοποίησε ο Αντώνης Καρκαγιάννης: η θανατική ποινή είναι σε πολλές Πολιτείες των ΗΠΑ νόμιμη. Όμως δεν είναι επ’ ουδενί ηθική.

    Εδώ υπεισέρχεται και ο παράγοντας της υποκειμενικότητας: κάτι που είναι ηθικό για μένα δεν είναι ηθικό για εσένα κ.ο.κ. Και αυτό το ζήτημα όμως λύνεται: στην κοινωνία υπάρχει σε γενικές γραμμές ένας κοινός κώδικας περί ηθικής. Σε δέκα – είκοσι βασικά πράγματα οι περισσότεροι συμφωνούμε για τι ορίζουμε ηθικό και τι ανήθικο.

    Επί του προκειμένου τώρα, είναι νόμιμο να κάνεις off shore εταιρεία για να γλιτώσεις φόρους, είναι ανήθικο όμως αν είσαι υπουργός (και δη υπουργός κυβέρνησης που προ δεκαημέρου ανακοίνωσε νέα φορολογικά μέτρα…). Πόσω μάλλον όταν έχεις την οικονομική άνεση να πληρώσεις τους φόρους που σου αναλογούν, αφού εσύ… ήσουν πάντα πλούσιος. Γιατί λοιπόν να προκαλέσεις το κοινό περί… ηθικής αίσθημα;

  9. fvasileiou 09/09/2008 στο 1:00 μμ Reply

    @geokalp
    Το κακό είναι ότι τα ερωτήματα για το έλλειμμα, την παιδεία, το τι είδους κράτος θέλουμε, πάντα βρίσκονται στο περιθώριο της δημόσιας συζήτησης. Ακόμα και οι μπλόγκερ, στην πλειοψηφία μας, πατάμε την πεπονόφλουδα και δεν συζητάμε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην καθημερινότητά μας. Ή, χειρότερα ίσως, συζητάμε αναπαράγοντας δοσμένα επιχειρήματα από τα δελτία ή το κόμμα.

    @Μάρκο Τ
    Η κοινωνία έχει αλλάξει – δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τα παραδείγματα της αρχαίας αθηναϊκής κοινωνίας με τα σημερινά και μόνο για το γεγονός ότι εκείνη στηριζόταν στην δουλεία.
    Διαχωρίζοντας την ηθική από τον νόμο, βάζουμε τους εαυτούς μας σε μεγάλη λούμπα. Ο νόμος είναι χειροπιαστός – η ηθική αντιθέτως διαστέλλεται και συστέλλεται κατά το δοκούν και το συμφέρον. Κινδυνεύουμε να βρεθούμε στο έλεος κάθε ηθικολόγου. Αν κάποιος νόμος δεν είναι ηθικός, πρέπει να τον αλλάξουμε

    @Cacofonix
    Συμφωνούμε απολύτως αδερφέ. Κι εγώ δεν μπορώ να παρακολουθήσω τα του Βατοπεδίου. Κυρίως γιατί όλες οι αποκαλύψεις ήταν εδώ και χρόνια λίγο-πολύ γνωστές σε όσους περνάνε έξω από την ενορία τους τις Κυριακές.

    @Δ. Τζ.
    Αδερφέ, με τον Καρκαγιάννη δεν πρόκειται να βγάλεις άκρη. Όπως και ο Πάσχος, είναι ατσίδες στο να αλλάζουν τα κριτήριά τους κατά την περίσταση. Με την ίδια πάντα αυτοκρατορική αυθεντία.
    Για παράδειγμα στα της θανατικής ποινής: Η κάθε κοινωνία έχει τους δικούς της νόμους, τα δικά της ηθικά κριτήρια. Σε εκείνες τις πολιτείες είναι ηθικότατο να εκτελείται ο κατηγορούμενος. Μπορεί εμείς να διαφωνούμε, εκείνοι όμως όχι.
    Επί του προκειμένου, ο Β. δεν κατηγορείται ότι έφτιαξε off-shore. Του δόθηκε σαν δωρεά, και την έκανε ΕΠΕ. Κατηγορείται γιατί αγόρασε ένα μεγάλο διαμέρισμα με μια άλλη εταιρεία κι όχι ο ίδιος. Τρέχα-γύρευε…

  10. scarface 09/09/2008 στο 2:24 μμ Reply

    Στο σύνολο του ποστ συμφωνώ με μεγάλη εξαίρεση το Νο 4 που διαφωνώ κάθετα.

    Με το γεγονός ότι προστάτεψε τους υπουργούς του, ο Καραμανλής δεν νομίζω ότι έδειξε ούτε ότι είναι ομάδα, ούτε ότι συνεχίζουν απτόητοι το έργο τους αλλά απλά ότι δεν έχει τη δύναμη να συγκρουστεί ιδιαίτερα με την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία που έχει.

    Το γεγονός ότι ανήθικα πράγματα καταγγέλονται από ανήθικους δεν καθαγιάζει τα πρώτα ούτε βέβαια αθωώνει τους δεύτερους.

    Όταν για χι λόγους κάποιος μεγαλοεκδότης (βλέπε Κοντομηνάς) συγκρούεται με τη κυβέρνηση για λόγους συμφερόντων βγαίνουν στην επιφάνεια σκάνδαλα.

    Τελικά έτσι όπως έχουμε καταντήσει πολιτικά ως χώρα , η εξουσία δεν ελέγχεται ούτε από το λαό αλλά ούτε και από την αντιπολίτευση παρά μόνο από τους δυσαρεστημένους μεγαλοεκδότες.

  11. Μάρκο Τ 09/09/2008 στο 6:40 μμ Reply

    Φώτη, δεν ανέφερα το γεγονός με τον Περικλή ως γεγονός επιδοκιμασίας ή αποδοκιμασίας της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας – εδώ ανοίγουμε ολόκληρη συζήτηση, υπάρχει και το βιβλίο της Jennifer Tolbert Roberts, «Η Αθήνα στο εδώλιο», για όποιον ενδιαφέρεται για το τεράστιο αυτό θέμα -. Το ανέφερα ως δείγμα μιας έξυπνης πολιτικά πράξης ενός πολιτικού που ήξερε πως ηθικό και νόμιμο δεν ταυτίζονται πάντα. Και βέβαια, το τί είναι ηθικό κάθε φορά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Οι εκτρώσεις, για παράδειγμα, είναι νόμιμες στη χώρα μας. Εγώ όμως δεν τις αποδέχομαι και τις θεωρώ έγκλημα κατά της ανθρώπινης ζωής. Ο Βουλγαράκης για μερίδα Ελλήνων είναι τίμιος, για άλλους (είμαι σ’ αυτούς) δεν είναι.

  12. Cacofonix 09/09/2008 στο 7:02 μμ Reply

    @Μάρκο Τ
    Εφόσον κάτι είναι νόμιμο είναι και ηθικό. Δεν μπορείς να ζητήσεις την φυλάκιση για δολοφονία από πρόθεση κάποιας που έκανε έκτρωση, διότι απλούστατα ο νόμος το επιτρέπει. Ο νόμος είναι ανήθικος, όχι αυτός που τον χρησιμοποιεί…

  13. Mara Lisha 09/09/2008 στο 7:30 μμ Reply

    Καλησπέρα Φώτη,
    Θα σου πω την αλήθεια, δεν ακούω ειδήσεις!
    Με τρομάζει όλο αυτό το αλαλούμ γύρω από την επικαιρότητα! Προτιμώ να διαβάζω εφημερίδες και πλέον παίρνω πολύ σοβαρά τις απόψεις των λοιπών μπλόγκερ!
    Η «είδηση» για μένα, η πραγματική είναι αυτή που ακούω στην παρέα μου. Νέοι άνθρωποι που τρομάζουν να κάνουν παιδιά, να εκτεθούν σ’ ένα δάνειο για σπίτι, στην αγορά ενός αυτοκινήτου!
    Δεν μπορώ να βλέπω κυρίους, που καλώς κάνουν και είναι οικονομικά ευκατάστατοι να μου λεν πώς να ζήσω! Να μου χρεώνουν να πληρώσω εγώ, όλες τις αρπαγές των ταμείων.
    Είναι δυνατόν να ανταλλάσσονται εκτάσεις και κερδισμένοι να βγαίνουν από την συναλλαγή μονές! Υπάρχει Θεός ή πρέπει να πληρώνω μόνο τα κεράκια για την προσευχή.

  14. Μάρκο Τ 10/09/2008 στο 10:18 πμ Reply

    @Cacofonix: Αφού ένας νόμος μπορεί να είναι ανήθικος (το δέχεσαι), άρα το νόμιμο μπορεί και να μην είναι ηθικό! Αν βέβαια πιστεύεις ότι την ηθική την ορίζει αποκλειστικά ο νόμος, τότε πάει πάσσο. Φαντάζομαι ότι δεν θα έχεις πρόβλημα αν η γυναίκα σου ή η κοπελιά σου αρχίσει να το εφαρμόζει αυτό το δόγμα στην προσωπική της ζωή.

    Να ρωτήσω κάτι όμως, επειδή με εκπλήσσει η στήριξη που παρέχουν μερικοί εδώ στην «ηθική» Βουλγαράκη: Αν ένας υπουργός Χωροταξίας ή ένας Δήμαρχος έχει στα σχέδιά του την ανάπλαση μιας υποβαθισμένης περιοχής και πριν τεθούν σε εφαρμογή τα σχέδια, ή και πριν διαρρεύσουν ακόμα, σπεκουλάρει αφειδώς σε ακίνητα της εν λόγω περιοχής, έτσι ώστε να τα μοσχοπουλήσει μετά την αναβάθμιση, την θεωρείς την πράξη αυτή ηθική; Νόμιμη είναι σίγουρα, διότι φαντάζομαι ότι δεν διώκεσαι από κανένα νόμο αν αγοράζεις παλιόσπιτα. Προσωπικά, την πράξη αυτή θα τη θεωρούσα ηθική για ένα κτηματομεσίτη ή επιχειρηματία ή έστω απλό πολίτη. Για άνθρωπο όμως που έχει τέτοια δεσπόζουσα θέση στα κοινά, τη θεωρώ πράξη άτιμη. Επί τη ευκαιρία, φημολογείται ότι κάτι τέτοιο έκανε διαπρεπής (εντός εισαγωγικών ο επιθετικός προσδιορισμός) πολιτικός της «δημοκρατικής» παράταξης με ακίνητα συγκεκριμένης περιοχής της Αθήνας.

    Εν πάση περιπτώσει, επειδή ο κ. Καραμανλής εξελέγη με το γνωστό σύνθημα «σεμνότητα κ.λπ.», θα περίμενα, αν δεν θέλει να το εφαρμόσει, να διευκρινίσει ότι το νέο σύνθημα θα είναι «ό,τι νόμιμον, αυτό και ηθικόν». Τουλάχιστον, θα ήταν πιο έντιμο εκ μέρους του.

  15. fvasileiou 10/09/2008 στο 12:31 μμ Reply

    @Scarface
    Η άποψή μου είναι σαφής: Δεν μπορεί κάποιος που ηγείται ή που θέλει να ηγηθεί να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Τα ρεπορτάζ πριν την συνέντευξη του πρωθυπουργού έλεγαν ότι θα κρατούσε αποστάσεις. Τι σημαίνει αυτό; Τίποτα. Μια κουτοπόνηρη τακτική. Εφόσον ο Βουλγαράκης κάνει καλά τη δουλειά του σαν υπουργός (και αυτό κανένας δεν του το αμφισβητεί, ούτε καν η «Καθημερινή», ρίξε μια ματιά στο σημερινό άρθρο του Παπαχελά) και εφόσον οι πράξεις του είναι σύμφωνες με τους νόμους, με ποια λογική να τον διώξει; Επειδή τον πιέζουν 2-3 μεγαλοπαράγοντες που κρύβονται πίσω από μαινόμενους τηλεοπτικούς μαϊντανούς;

    @Μάρκο Τ
    Η άποψή μου είναι σαφής: Αν κάποιος νόμος -οποιοσδήποτε νόμος- αντίκειται στην κοινό ηθικό κώδικα, αν είναι ανήθικος, τότε να τον αλλάξουμε. Επίσης, αν είναι ανήθικο κάποιος υπουργός να έχει κάποια δραστηριότητα (πχ να πάρει δάνειο από τράπεζα), να προβλεφθεί κι αυτό νομοθετικά. Τα υπόλοιπα είναι κουβέντα για επαγγελματίες φιλοσόφους.

    @Mara Lisha
    Καμιά φορά διαβάζω τυχαία τα «μικρά» των εφημερίδων ή των ενημερωτικών μπλογκ: Μια πολύχρωμη πραγματικότητα. Άνθρωποι που ελπίζουν, που προσπαθούν, που αγωνίζονται, που χαίρονται το παρόν τους. Είναι φανερό ότι κάποιοι έχουν συμφέρον να ανακυκλώνουν ένα κλίμα μιζέριας. Το μόνο που μπορεί να κάνει ο πολίτης είναι να έχει τα μάτια του ανοιχτά και να είναι υποψιασμένος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: