Χρηστικός Κινηματογράφος

Γύρισα σπίτι κατάκοπος. Κούραση από πολλές μέρες και κακός ύπνος από ακόμα περισσότερες νύκτες συσσωρεύτηκε. Τα άκρα μου τα ένιωθα κομμένα. Και μια μόνιμη βραχνάδα στη φωνή.

Τηλεόραση δεν έχω. Έβαλα τον υπολογιστή στο τραπεζάκι μπροστά από τον καναπέ. Δίπλα μου μια πίτσα. Στο ψυγείο ένα γλυκό που αγόρασα επιστρέφοντας. Η επιλογή έμοιαζε αυτονόητη: The Superhero Movie.

……………….

Δεν λέω: Καλή Η Εαρινή Σύναξις των Αγροφυλάκων, Ο Καιρός των Τσιγγάνων, το Jude the Obscure. Εξαιρετικό το σινεμά του Ίστγουντ, του Κόπολα, του Τριφό. Αλλά είναι στιγμές, που το τελευταίο που χρειάζομαι είναι ένα Αθάνατο Αριστούργημα της Ένατης Τέχνης. Είναι φορές που Solaris δεν μου λέει τίποτα και ο Συμβιβασμός μου είναι ανυπόφορος. Είναι στιγμές που χρειάζομαι ταινίες όπως οι Γαμομπελάδες, τα American Pie, το Ξεπατινάζ.

Βλέπω ότι οι κριτικοί κινηματογράφου βαθμολογούν με μηδενικά αυτές τις ταινίες και τις χαρακτηρίζουν «σκουπίδια», όταν καταδέχονται να τους αφιερώσουν λίγες αράδες.

Και το ερώτημα εγείρεται αυτόματα: Αυτοί οι άνθρωποι δεν νιώθουν ποτέ κουρασμένοι, ταλαιπωρημένοι, πεσμένοι;  Δεν θέλησαν ποτέ να χαλαρώσουν με μια καλή χαβαλεδιάρικη ταινία;  Δεν αισθάνθηκαν ποτέ την ανάγκη να αδειάσουν το μυαλό τους από σκέψεις, έγνοιες και προβλήματα χαζεύοντας στην οθόνη; Πόσο καμένος μπορεί να είναι κάποιος, ώστε να μην μπορεί να διακρίνει ότι και στην χρηστική τέχνη υπάρχουν διαφοροποιήσεις και δεν είναι δυνατόν να πετιούνται όλα συλλήβδην ως «κακά».

………………..

Όπως δηλώνει κι ο τίτλος του, το Superhero Movie παρωδεί τις κινηματογραφικές διασκευές των υπερηρωικών κόμιξ και κυρίως τον Spiderman, που σάρωσε το περσινό καλοκαίρι. Αυτό είναι και δεν διεκδικεί τίποτα παραπάνω. Αν είστε στη φάση, δείτε το. Εγώ γέλασα πολύ, ειδικά στο α΄ μισό…

Advertisements

10 thoughts on “Χρηστικός Κινηματογράφος

  1. Σοφία 23/09/2008 στο 12:24 πμ Reply

    Αααα δεν ξέρω, εγώ βλέπω από Αγγελόπουλο και πάνω :-p

  2. monaxikoasteri 23/09/2008 στο 9:37 πμ Reply

    Ξέρεις την αξία μιας ταινίας δεν την καθορίζουν οι κριτικοί του κινηματογράφου ή του έντυπου τύπου και λοιπά…
    Την καθορίζει εσύ, εγώ όλοι μας που ακριβώς ανάλογα με τη διάθεσή μας διαλέγουμε τι θα δούμε και μετά απορρίπτουμε ή επιδοκιμάζουμε το αποτέλεσμα…
    Καμιά φορά ή μάλλον αρκετά συχνά όλοι αυτοί οι κριτικοί «θάβουν» ταινίες χωρίς λόγο…ακόμα και εκεί υπάρχουν συμφέροντα…. 😉
    Την καλημέρα μου!

  3. Citronella 23/09/2008 στο 1:52 μμ Reply

    Συμφωνώ, γι αυτό και αδυνατώ να κατανοήσω όλους αυτούς τους ..φιλότεχνους που σνομπάρουν υπέροχα τεμάχια όπως το θρυλικό Zathura;D

  4. tdjm 23/09/2008 στο 2:51 μμ Reply

    Μωλντερρρρρρ έχει πάρει φωτιά ο………μου ,με τόσες εκρεμμότητες …Δεν προλαβαίνω ούτε να σε παρακολουθήσω!!!

    Θα επανέλθω (δίμετρη)…..πως λέμε δριμύτερη ..εεε έτσι!!!

  5. fvasileiou 23/09/2008 στο 4:11 μμ Reply

    @Σοφία
    Μα κι εγώ, Σοφία, κι εγώ…. Εκτός αν βρεθώ σε στιγμές αδυναμίας…

    @monaxikoasteri
    Καλησπέρα, συμφέροντα και στα του σινεμά, ε; Ούτε όταν συζητάμε γι’ αυτό δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε.

    @Citronella
    Νομίζω ότι όλοι έχουμε μια μυστική συλλογή με αγαπημένες ταινίες που η επίσημη κριτική κατακρεούργησε.

    (Zathura, ε;;)

    @tdjm
    Αν είναι να επανέλθεις δίμετρη (ή τρίμετρη), θα κάνουμε την καρδιά μας πέτρα και θα υπομείνουμε την απουσία σου. Αλλά μόνο αν γυρίσεις δίμετρη…

  6. μούργος 23/09/2008 στο 6:29 μμ Reply

    καλα φωτη, μη παρει θαρρος κανενας αναγνωστης σου και αναφερει τον σεφερλη και τον ψαλτη! 😆

  7. fvasileiou 24/09/2008 στο 3:25 μμ Reply

    @μούργος
    Ο Ψάλτης ήδη παρουσιάζεται από ορισμένους ως καλτ. Ο ίδιος σε περσινή συνέντευξή του στη LIFO είχε πει ότι οι βιντεοκασέτες είχαν ψυχούλα γι’ αυτό και είναι διαχρονικές (!) Κι όπως θα έλεγε και η Μαλβίνα: Με ποιο χέρι να κάνω τον Σταυρό μου….

  8. SOFIA 25/09/2008 στο 12:04 πμ Reply

    Α! Όλα κι όλα! Καλός ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος, καλός ο Κόπολα, καλός ο Αγγελόπουλος, αλλά όταν είμαι στα down μου θέλω μια Αμερικάνικη σάλτσα για να έρθω στα ίσα μου! Ξέρεις πόσες φορές έχω δει το You ‘ve got mail και το Μια βραδιά στο Notting Hill; 😉
    Καλό βράδυ Φώτη μου!

  9. fvasileiou 25/09/2008 στο 2:12 μμ Reply

    @SOFIA
    Δικό μου φάρμακο το As good as it gets. Μεγάλη ταινία….

  10. City Addict 25/09/2008 στο 6:12 μμ Reply

    Όπως είχε πει στην υπέροχη παιδική ταινία «Ratatouille», o κριτικός Anton Ego: «Η δουλειά του κριτικού είναι πολύ εύκολη. Ρισκάρουμε πολύ λίγα. Ακόμα και το μέτριο φαγητό όμως, είναι σημαντικότερο από την κριτική μας»
    Το ίδιο ισχύει ασφαλώς και για τις ταινίες.

    Καλό απόγευμα.

    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: