In a Lonely Place

Ο Dixon Steele (H. Bogard) είναι κυνικός, εριστικός, βίαιος, αινιγματικός. Κάποτε πετυχημένος σεναριογράφος, αναγκάζεται να μετατρέψει σε σενάριο ένα φτηνό μπεστ-σέλερ για έναν σκηνοθέτη που τον θεωρεί «pop-corn pusher». Βαριέται όμως τόσο πολύ να ασχοληθεί με αυτό, που ζητάει από την κοπέλα που δουλεύει στο βεστιάριο ενός μπαρ και έχει διαβάσει το βιβλίο, να τον ακολουθήσει στο σπίτι του και να του το διηγηθεί. Το κορίτσι κολακευμένο δέχεται. Μπαίνοντας όμως στο σπίτι, ο Στιλ γνωρίζει τη νέα του γειτόνισσα, τη Laurel Gray (Gloria Grahame), μια αποτυχημένη ηθοποιό, η οποία προσπαθεί να ξεφύγει από μια πετυχημένη σχέση. Ο Ντίξ ακούει την κοπέλα να του λέει την ιστορία του βιβλίου και πεπεισμένος ότι είναι τόσο κακό όσο το περίμενε, τη διώχνει δίνοντάς της τα χρήματα για το ταξί. Το πρωί τον ξυπνάει ένας παλιός φίλος του από τον στρατό, που πλέον είναι αστυνομικός. Η κοπέλα από το μπαρ βρέθηκε δολοφονημένη κι ο Στιλ, ο οποίος έχει ιδιαίτερα βίαιο παρελθόν κι έχει κατηγορηθεί για ξυλοδαρμούς, είναι ο βασικός ύποπτος. Στην ανάκριση που ακολουθεί, ο Στιλ αντί να προσπαθήσει να διαλύσει τις υποψίες, τις ενισχύει με τις κυνικές, αμφίσημες απαντήσεις του. Η όμορφη γειτόνισσά του όμως, η Λώρελ, του δίνει άλλοθι και το ειδύλλιο μεταξύ τους αρχίζει. Ο  Ντίξον δίνεται ολόψυχα στη σχέση – δίνεται ολόψυχα και στη δουλειά. Όμως τα βίαια ξεσπάσματά του κατά γνωστών και αγνώστων γεννούν στη Λώρελ και στους θεατές αμφιβολίες:

Μήπως τελικά εκείνος είναι ο δολοφόνος;

Μια σπουδαία ταινία που για πολλά χρόνια ήταν παραγνωρισμένη: Όταν πρωτοπροβλήθηκε πήρε καλές κριτικές, αλλά δεν είχε εμπορική ανταπόκριση. Έπειτα ξεχάστηκε, όπως όλες οι ταινίες που γυρίστηκαν από την Santana, την ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής του Μπόγκαρτ, για να επανεκτημηθεί στις αρχές του ’70 και να κατακτήσει στις μέρες μας, με την κυκλοφορία της σε DVD, την θέση που της ανήκει στην ιστορία του σινεμά.

Ο Μπόγκαρτ είναι συγκλονιστικός. Με την πολυεπίπεδη ερμηνεία του δημιουργεί ερωτήματα που καταδιώκουν τον θεατή και μετά το τέλος της ταινίας. Ο Ντιξ Στιλ του Μπόγκαρτ δεν τρέφεται από τις αυταπάτες περί υπεράνθρωπου, όπως ο Ρασκόλνικοφ, αλλά κατατρώγεται από την μοναξιά που έχει βυθιστεί.

Αρκεί ο έρωτας και μόνο;

Η Γκλόρια Γκράχαμ σε ένα ρόλο που ζητούσε η Λ. Μπακόλ, αλλά η εταιρεία της δεν της επέτρεψε να παίξει κι ας ήταν παντρεμένη με τον Μπόγκι, και η Τζ. Ρότζερς, είναι πάρα πολύ καλή: Η Λώρεν της ξεκινάει σαν ανέμελο κορίτσι για να καταλήξει μια ανασφαλής, τρομοκρατημένη γυναίκα, η οποία το μόνο που αναζητάει είναι λίγη ασφάλεια.

Ο Νίκολας Ρέι σκηνοθέτησε ένα κορυφαίο φιλμ νουάρ, το οποίο ξεπερνά την τυπολογία του είδους για να γίνει ένα σπουδαίο έργο τέχνης.

Η βία θα φέρει την κάθαρση;

Η ταινία δεν δίνει απαντήσεις. Ο Ρέι δεν ήθελε να δώσει εύκολες λύσεις ούτε προς την μία ούτε προς την άλλη κατεύθυνση. Κι αυτό που μένει τελικά, αυτό που κάνει την μοναξιά ακόμα τραγικότερη, είναι τα λόγια που βάζει στο σενάριό του Ντιξ, και που αποτελούν επιτομή του έρωτά του με την Γκλόρια, της ζωής του, της ταινίας εν τέλει:

I was born when she kissed me. I died when she left me. I lived a few weeks while she loved me.

Advertisements

9 thoughts on “In a Lonely Place

  1. monaxikoasteri 04/10/2008 στο 6:17 μμ Reply

    Ο έρωτας είναι…η αφορμή…η αιτία…το κίνητρο…η βάση για να έρθουν κοντά ένας άντρας και μια γυναίκα…δύο μισά να γίνουν ένα…μόνο που αυτό δεν αρκεί…είναι όπως έγραψα η βάση στην οποία θα στηθεί μια σχέση, αλλά από εκεί και πέρα πρέπει να προστεθούν και άλλα στοιχεία για να ισχυροποιηθεί η σχέση αυτή…
    σεβασμός, κατανόηση, συμβιβασμός, αλληλεγγύη κ.α…κάτι πάρα πολύ δύσκολο κυρίως στη σημερινή εποχή, όπου επικρατεί ο εγωισμός…
    αν δεν μπορέσουμε να εξαλείψουμε το «εγώ» και να γίνουμε «εμείς» είναι μαθηματικώς βέβαιο, ότι η σχέση αυτή θα έχει ημερομηνία τέλους…

  2. City Addict 04/10/2008 στο 7:11 μμ Reply

    Aυτές ήταν ταινίες..
    Αυτές μπορούσαν να περιγράψουν τον έρωτα και να δείξουν πως πραγματικά είναι.

    Καλό βράδυ.

    🙂

  3. Mara Lisha 05/10/2008 στο 9:52 πμ Reply

    Φώτη χαίρομαι πολύ που αναδεικνύεις την συγκεκριμένη ταινία. Την έχω δει όπως κι όλες σχεδόν του Μπόγκι. Δεν ξέρω αν ο έρωτας μόνο φτάνει, προφανώς όχι. Αυτό που μ’ ενοχλεί είναι η δυσπιστία και στην ταινία η Γκλόρια το αποδίδει τέλεια. Αν αγαπάς, αγαπάς άνευ όρων.

  4. clib 05/10/2008 στο 4:16 μμ Reply

    Δεν την έχω δει την συγκεκριμένη ταινία, αλλά μου αρέσει πολύ ο Μπόγκαρντ και μου άνοιξες την όρεξη με το κείμενό σου.

  5. fvasileiou 05/10/2008 στο 4:42 μμ Reply

    @monaxiko asteri
    Ψάξε, βρες την ταινία και δες την. Ο έρωτας σ’αυτήν -όπως και σε πολλά noir- δεν είναι παρά σύγκρουση εγωισμών. Πολύ διδακτική…

    @City Addict
    Τον έρωτα όχι ως αφηρημένη έννοια, αλλά την πραγματικότητα της σχέσης και, ειδικότερα, αυτό που επισημαίνει η Mara: Την έλλειψη εμπιστοσύνης και την δυσπιστία.

    @Mara Lisha
    Είναι από τις ταινίες που αγαπώ ιδιαίτερα. Την έχω δει και ξαναδεί και πάντα βρίσκω λόγους για να στηθώ και να την δω για ακόμα μια φορά. Και τη στιγμή που οι καινούργιες ταινίες μοιάζουν -πλην φωτεινών εξαιρέσεων- να εξαντλούν τον προβληματισμό τους σε 2-3 θέματα, τα οποία αντιμετωπίζουν με στάνταρ political correct τρόπο, για μένα η θέαση τέτοιων ταινιών είναι η μόνη λογική απόδραση.

    Θυμάσαι την «Βιρτζίνια Γουλφ»;

    @clib
    Άντε λοιπόν, δες την και πέρνα να μας πεις…

  6. monaxikoasteri 05/10/2008 στο 5:13 μμ Reply

    έχω δει πολλά noir, όχι όμως τη συγκεκριμένη…θα το κάνω όμως…την καλησπέρα μου!

  7. μούργος 05/10/2008 στο 10:52 μμ Reply

    α, δεν την εχω δει!
    στα υπ’ οψιν.
    υ.γ.
    1.μαλλον εχω ακομη πολλα κενα απο αυτη τη θαυμασια δεκαετια του 50.
    2. η παρουσιαση , οπως παντα, αψογη!

  8. giota 06/10/2008 στο 1:26 μμ Reply

    Ωραίες, κλασσικές ταινίες!
    Όλοι τις ξέρουν, λίγοι τις θυμούνται!
    Well done Φώτη και καλή βδομάδα!

  9. fvasileiou 06/10/2008 στο 2:57 μμ Reply

    @monaxiko asteri
    Τότε, είναι βέβαιο ότι θα σου αρέσει και τούτη. Καλημέρα!

    @μούργος
    Δεν έχω να πω τίποτα. Ακόμα να ξεπεράσω το σοκ από το θέαμα της ροδοψημένης λαχανόπιτας!

    @giota
    Είσαι τόσο σίγουρη ότι τις ξέρουν όλοι

    Bonjour!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: