Γ. Ζαμπέτας: [Το Βατραχάκι]

Αντιγράφω από τις σελίδες 386-7 του βιβλίου της Ιωάννας Κλειασίου Και η βρόχα έπιπτε στρέτ θρου. Βίος και πολιτεία Γιώργου Ζαμπέτα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ντέφι»:

Ειδικά εκείνη την εποχή… Προβλήματα… Πολλά προβλήματα.

Μοναξιά, πολλή μοναξιά…

Θλίψη κι απομόνωση…

Γύριζα, έβαζα το αυτοκίνητο στο γκαράζ και ανέβαινα στο σπίτι.

Ένα βράδυ, όπως ανέβαινα σκεφτικός, με χίλια δυο άλλα βάσανα, κάνω έτσι και βλέπω στο σκαλοπάτι ένα βατραχάκι μικρό. Δεν με εντυπωσίασε, δεν έδωσα σημασία.

Το άλλο βράδυ, την ίδια ώρα περίπου, ξανά στην είσοδο το βατραχάκι. Την παράλλη, ξαναβλέποντας το βάτραχο, μου κινεί το ενδιαφέρον και κάθομαι μόνος μου στο σκαλοπάτι κι αρχίζω τη συζήτηση μαζί του. Αρχίζω να μιλάω, να λέω όλους τους πόνους μου στο βατραχάκι και του λέω, ρε μάγκα, εσύ πρέπει να ‘σαι καλός μου φίλος, όλα μου τα χρόνια στη ζωή μου εκτός από τη μάνα μου κανείς δεν με περίμενε, πρέπει να μ’ αγαπάς πολύ, πες μου γιατί με περιμένεις, δε μιλάς… καλά, αλλά πρόσεξε, τώρα που θα φύγω, μην πάθεις τίποτα, να είσαι προσεκτικός, δε θέλω να σε χάσω. Κι ανεβαίνω στο σπίτι, γυρνάω να δω, πατ-πατ έχει φύγει ο βάτραχος.

Την άλλη μέρα πάλι τα ίδια.

Αυτό κράτησε δέκα μέρες κι εγώ επί δέκα μέρες συζητούσα με το βάτραχο… Κάθε βράδυ.

Ποτέ κανείς δε με περίμενε, κανένας άλλος, ποτέ, ποτέ…

Ποτέ κανένας δε με ρώτησε πώς πέρασε η μέρα μου, τι έκανα, τι έχω, τι σκέφτομαι, πώς νιώθω… Μόνο η μάνα μου άνοιγε το παρατηρητήριο, το τζαμάκι της πόρτας μας και μού ‘δινε την ευχή της. Κανένας άλλος, κανείς…

Αυτό με το βατραχάκι είναι η πιο σημαντική ιστορία που μου έχει συμβεί στη ζωή μου μέχρι τώρα.

Advertisements

8 thoughts on “Γ. Ζαμπέτας: [Το Βατραχάκι]

  1. Allu Fun Marx 06/10/2008 στο 10:24 μμ Reply

    Ο Ζαμπέτας, ενώ προς τα έξω έδειχνε αθεράπευτα καλαμπουρτζής, κατά βάθος ήταν πολύ ευαίσθητος άνθρωπος.
    Ωραία ιστορία

  2. monaxikoasteri 07/10/2008 στο 9:05 πμ Reply

    καμιά φορά η ανάγκη μας να βγάλουμε τα εσώψυχά μας είναι τόση μεγάλη…ψάχνουμε γύρω μας…μα δεν υπάρχει κανείς…τότε τα πιο μικρά και τα πιο ασήμαντα γίνονται αποδέκτες ων σκέψεων μας …μας καταλαβαίνουν? μας νοιώθουν? ή έτσι απλά πιστεύουμε… ενώ στην ουσία κάνουμε διάλογο με τον εαυτό μας?

  3. tdjm 07/10/2008 στο 9:24 πμ Reply

    Ωραία ιστορία…..

    Κανείς εεε??? Γυναίκα ,παιδιά είχε τότε???

    Ποιός να ξέρει????

  4. Μάρκο Τ 07/10/2008 στο 10:01 πμ Reply

    Πολύ ωραία ιστορία. Η αμείλικτη ανάγκη της συντροφιάς. Και όμως, δεν ήταν τυχαίο που το βατραχάκι ήταν εκεί κάθε μέρα εκείνη την ώρα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

  5. fvasileiou 07/10/2008 στο 1:41 μμ Reply

    @Allu Fun Marx
    Συνέχιζε μια παράδοση σάτιρας που υπήρχε στο λαϊκό μας τραγούδι. Πρώτος διδάξας ο Μπάτης.

    @monaxiko asteri
    Ίσως έχεις δίκιο, η ανάγκη να μιλήσουμε δημιουργεί και τους ακροατές.

    @tdjm
    Είχε. Και γυναίκα και παιδιά. Αλλά, βλέπεις, πολλές φορές αυτές οι σχέσεις δεν γιατρεύουν την μοναξιά μας.

    @Μάρκο Τ
    Τίποτα δεν είναι τυχαίο -αυτό είναι σίγουρο. Και μάλιστα όταν κάτι τόσο ταπεινό δίνει διέξοδο στον ζόφο…

  6. Citronella 07/10/2008 στο 4:53 μμ Reply

    Ταπεινό μεν, πόσοι άλλοι όμως θα το είχαν προσπεράσει ίσως χωρίς να γυρίσουν να το κοιτάξουν. Παίζει ρόλο και η ευαισθησία, όπως λέει και ο Allu.

  7. City Addict 07/10/2008 στο 7:19 μμ Reply

    Ωραία ιστορία…

    Καλά, στην αρχή δεν διάβασα την εισαγωγή που έκανες και νόμιζα ότι την έλεγες εσύ!

    Kαλό βράδυ.

    🙂

  8. fvasileiou 08/10/2008 στο 12:07 μμ Reply

    @Citronella
    Ποια ευαισθησία όμως; Σίγουρα όχι αυτή η επιτηδευμένη ροζ ευαισθησία που βλέπω και σε πολλά μπλογκ.
    (Να ένα καλό θέμα συζήτησης…)

    @City Addict
    Καλημέρα!
    Πολλή όμορφη ιστορία. Λειτουργεί υπόγεια…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: