Ο Άφωνος Αρχιεπίσκοπος

Δεν ξέρω για σας, αλλά για μένα δεν υπάρχει πιο γελοίο θέαμα από την εικόνα του νυν αρχιεπισκόπου: Σκυφτός, σκυθρωπός, σιωπηλός, δεν κοιτάζει ποτέ στα μάτια τον άνθρωπο που έχει απέναντί του και δεν χαμογελάει ποτέ. Γελοίο όταν αυτή η εικόνα συνδέεται από τους ειδήμονες των ΜΜΕ μας, όπως η Μαρία Παπουτσάκη, με την πνευματικότητα.

Ο μακαριστός Χριστόδουλος είχε κατηγορηθεί ότι «μιλούσε πολύ», ήταν χαμογελαστός, χορτασμένος, χωρίς μνησικακίες, προσηνής σε όλους και αυτά θεωρήθηκαν ως στοιχεία εκκοσμίκευσης.

Δεν ξέρω αν έχει κι ο αρχιεπίσκοπος την ίδια γνώμη. Δεν ξέρω αν προσπαθεί συνειδητά να απομακρυνθεί από το πρότυπο Χριστόδουλου. Γιατί στην περίπτωση αυτή εύλογα θα αναρωτιόταν κανείς: Μα δεν ξέρει ο αρχιεπίσκοπος ότι οι Μεγάλοι Ιεράρχες της Ορθοδοξίας, εκείνοι δηλαδή που πρέπει να έχει ως πρότυπό του, δεν υπήρξαν ποτέ άφωνοι; Συνεπώς ο Ιερώνυμος δεν χρειάζεται να αναμετρηθεί με τον προκάτοχό του. Πρέπει όμως να ακολουθήσει το παράδειγμα του Χρυσόστομου, του Μ. Βασιλείου ή του Γρηγορίου Παλαμά, τους οποίους, φαντάζομαι, κανένας δημοσιογράφος ή εξυπνάκιας δεσπότης του περιβάλλοντος, δεν θα τους κατηγορεί ως εκκοσμικευμένους.

Βέβαια, υπάρχει και η άλλη ερμηνεία της αρχιεπισκοπικής αφωνίας: Πολύ απλά, ο κος Ιερώνυμος δεν έχει κάτι να μας πει:

Δεν έχει κάτι να μας πει για τον κόσμο που αλλάζει, τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουμε σε συλλογικό και προσωπικό επίπεδο, τις προκλήσεις της νέας εποχής, τα ηθικά διλήματα που προκύπτουν από τις επιστημονικές ανακαλύψεις. Δεν έχει κάτι να πει για την μοναξιά και την κατάθλιψη που υπάρχει γύρω μας.

Δεν έχει κάτι να πει ο αρχιεπίσκοπος στους πιστούς, στο ποίμνιό του, που μαζεύεται -ή δεν μαζεύεται- τις Κυριακές στις Εκκλησίες.

Δεν έχει να πει τίποτα στους παπάδες του, που έρχονται αντιμέτωποι με χίλια-δυο κάθε μέρα (ας μην ξεχνάμε ότι πολλοί συνάνθρωποί μας, ντόπιοι και αλλοδαποί, προσφεύγουν στις εκκλησιές για βοήθεια).

Και δεν έχει να πει τίποτα στα μέλη της Ιεραρχίας.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να ερμηνεύουμε ανάλογα με την περίσταση την σιωπή του, πότε ως προβληματισμό, πότε ως ευαρέσκεια. Τα πράγματα ίσως να είναι απλούστερα…

(…και τα ερωτηματικά πληθαίνουν…)

Advertisements

15 thoughts on “Ο Άφωνος Αρχιεπίσκοπος

  1. tdjm 15/10/2008 στο 8:41 πμ Reply

    Πιο μικρή ,είχα μια σχέση με την εκκλησία.Μεγαλώνοντας άλλαξα απόψεις.Αρχισα που λένε να μην τρώω μασημένη τροφή….Φιλτράρισα τις γνώσεις και τις παραδόσεις που μου έμαθαν ,αποστασιοποιήθηκα και απαξίωσα….Οχι ακόμα άθεη δεν είμαι…..δεν θέλω να είμαι.
    Θεωρώ όμως.πως ένας Ιεράρχης θα πρέπει κάτι να έχει να πει….
    Τον Χριστόδουλο τον συμπαθούσα και τον παρακολουθούσα από καιρό σε καιρό. Δεν με ενοχλούσε που πάντα είχε μια άποψη ,ακόμα και για τα πολιτικά δρώμενα της χώρας..εδώ έχουν άποψη άλλοι κι άλλοι…(βλέπε πολιτικοί).
    Η αλήθεια είναι πως στον Χριστόδουλο με ενοχλούσε κάτι ,είχε μια έπαρση όταν μιλούσε ,έτσι πίστευα τότε. Μια έπαρση που την έχασε μονομιάς όταν του φανερώθηκε η αρρώστια και η σοβαρότητά της. Τότε παρακολουθώντας τον είχα κάνει την εξης *κακή σκέψη*..Μάλιστα είχα πει ,για δες τον τώρα που βρίσκεται κοντά στον θάνατο ,τώρα είναι χαμηλών τόνων και συντετριμμένος. Πίστευε ότι ήταν άφθαρτος….
    Αργότερα ,μετάνιωσα για την σκέψη μου αυτή..Ο Χριστόδουλος ήταν πάνω από όλα ένας άνθρωπος ,ο οποίος ειχε το χάρισμα της επικοινωνίας και της απλότητας…Το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να κρύψει την συντριβή του για το κακό που ερχόταν και τον φόβο του ,τον έκανε ακόμα πιο ανθρώπινο. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα αργότερα…
    Ο σημερινός Ιεράρχης ….δεν το έχει βρε παιδί μου .Μπορεί να είναι καλός και άγιος ….αλλά οι εποχές άλλαξαν και μάλλον πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να αφήσει κατά μέρος τις θρόνους και τα εξαπτέρυγα….
    Να έρθει πιο κοντά…….

    (Υγ ..ωραία προσέγγιση έκανα ,δια της ατόπου επαγωγής….Μίλησα για τον Χριστόδουλο ενώ το θέμα μας ήταν ο Ιερώνυμος….Δάσκαλε πάλι το μηδέν εις το πηλίκο στην έκθεση το καβάτζωσα)

  2. δ.τζ. 15/10/2008 στο 12:25 μμ Reply

    Είναι βέβαιο ότι ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος δεν έχει το επικοινωνιακό χάρισμα του προκατόχου του, ίσως γι’ αυτό να μην μιλάει πολύ. Από την άλλη, θεωρώ ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η σιωπή είναι χρυσός και λέει πολλά. Όταν σε ορισμένα θέματα που κύκλοι τις ιεραρχίας περιμένουν να ακούσουν συγκεκριμένα πράγματα εκείνος σιωπά, νομίζω ότι δείχνει ότι δεν εγκρίνει τις συγκεκριμένες αντιλήψεις και νοοτροπίες.

    Η εκκλησία κατ’ εμέ πρέπει να έχει κάτι από την εξωστρέφεια και το επικοινωνιακό ταλέντο του Χριστόδουλου, κάτι από την πνευματικότητα και την (συχνά χρήσιμη) σιωπή του Ιερώνυμου και σίγουρα όχι το επιχειρηματικό ταλέντο και την καπατσοσύνη Εφραίμ – Παρθένιου.

    Μιας και το έφερε η κουβέντα κάποια στιγμή πρέπει επιτέλους να συζητήσουμε σοβαρά και για τον διαχωρισμό Εκκλησίας – Κράτους. Αυτό που συμβαίνει σήμερα αδικεί και τους δύο: τα του θεού τω θεώ και τα των ανθρώπων τοις ανθρώποις…

  3. fvasileiou 15/10/2008 στο 12:56 μμ Reply

    @tdjm
    Ας μιλήσω με την ιδιότητα του δασκάλου: Παιδί μου, Ξανθιά, εντός θέματος είσαι. Δέκα δεν θα σου βάλω, αλλά το 9 το παλεύεις 😆

    Σοβαρά τώρα: Οι καιροί μπορεί να αλλάζουν, οι αγωνίες και οι ανάγκες όμως του ανθρώπου παραμένουν οι ίδιες. Όπως στην προσωπική μας ζωή θέλουμε μια αγκαλιά, πέρα από εποχές και μόδες, έτσι και η πίστη μας στον Θεό έχει ανάγκη από συγκεκριμένα πράγματα.

    @δ.τζ.
    Ας πούμε ότι όταν δεν εγκρίνει, σιωπά. Όταν εγκρίνει τι κάνει; Πάλι σιωπά. Οπότε την ίδια σιωπή την ερμηνεύουμε κατά την βούληση και την επιθυμία μας.

    Η τραγική γύμνια του φάνηκε στο θέμα της καύσης των νεκρών. Ο αρχιεπίσκοπος δεν είχε να πει κάτι ούτε για αυτό το θέμα. Θέμα που έχει λυθεί για την εκκλησία από το 50 μ.Χ. …

  4. monaxikoasteri 16/10/2008 στο 7:59 πμ Reply

    Ένα μικρό σχόλιο θα ήθελα να κάνω…για μένα η Εκκλησία δεν πρέπει να είναι απούσα και οφείλει η κεφαλή της να δίνει το παράδειγμα, να δείχνει τον δρόμο και τον τρόπο…
    κατά την φτωχή μου άποψη ο Xριστόδουλος ήταν κορυφή σε αυτό…(αναπαυμένη ας είναι η ψυχή του!)

  5. ark 16/10/2008 στο 12:03 μμ Reply

    τι να πει ρε μεγάλε, αφού απο τη μέρα που βγήκε μία ο Καλλινικος μιλαει εκ μέρους όλων των Ελλήνων, μία οι Βατοπεδίτες φαίνεται να έχουν ριμάξει τα πάντα…

    … τι θες να πει δηλαδή όταν οι άλλοι έχουν βγάλει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και η Εκκλησία (κάποιοι υψηλά ιστάμενοι τέλος πάντων) είναι διεφθαρμένη με δικαστικούς, πολιτικούς ??

    Να πεί για την αξία της εξομολόγησης?

  6. giota 16/10/2008 στο 1:01 μμ Reply

    Θα συμφωνήσω ΦΏώτη σε όσα λες!
    Δεν ήμουνα βέβαια ποτέ fan του Χριστόδουλου, αλλά ο Ιερώνυμος δεν φαίνεται πουθενά.
    Κατά βάθος η εκκλησία μετά την υπερδραστηριότητα του Χριστόδουλου έναν τέτοιο χρειαζόταν!

  7. fvasileiou 16/10/2008 στο 2:11 μμ Reply

    @monaxikoasteri
    Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο για τους πιστούς: να υπάρχει οδοδείκτης. Αλλά…

    @ark
    Θα μπορούσε, αρχηγέ, να πει αυτά ακριβώς που λες εσύ, θα μπορούσε να πει τα αντίθετα, θα μπορούσε να πει και για την αξία της εξομολόγησης. Ή για το ρεπορτάς της Ελευθεροτυπίας του Σαββάτου…

    @giota
    Αν πιστεύεις ότι η Εκκλησία χρειαζόταν τον Ιερώνυμο, τότε δεν συμφωνείς μαζί μου…
    Αλλά, εγώ που δεν υπήρξα ιδιαίτερα φαν του Χριστόδουλου, με την έννοια ότι στα λόγια και τις πράξεις του έβλεπα τα θετικά και τα αρνητικά, και ποτέ δεν τον αποδέχτηκα ή δεν απόρριψα απόλυτα, με τούτον εδώ δεν ξέρω τι να κάνω: Πού είναι;

  8. giota 17/10/2008 στο 7:08 πμ Reply

    Όταν λέω η Εκκλησία Φώτη δεν εννοώ αυτό που δεσπόζει ως έννοια, αλλά αυτό που υπάρχει ως πραγματικότητα!
    Ο Ιερώνυμος δεν είναι αυτό που χρειάζεται ο λαός ως Αρχιεπίσκοπος, αλλά είναι αυτό που χρειάζονταςν τα κυκλώματα πίσω από την εκκλησία. Έναν άφαντο, εκ διαμέτρου αντίθετο με τον προκάτοχό του που ανακατευόταν σε όλα και είχε άποψη!

  9. fvasileiou 17/10/2008 στο 1:04 μμ Reply

    @giota
    ΟΚ, Γιώτα, συγγνώμη. Παρανόηση. Συμφωνούμε απολύτως.

  10. Μάρκο Τ 19/10/2008 στο 1:33 πμ Reply

    Φώτη, ήμουν αντιχριστοδουλικός. Με την έννοια ότι ήθελα έναν αρχιεπίσκοπο πιο ταπεινό, με ένα λόγο πιο θεολογικό, πιο πνευματικό. Δηλαδή, και η αναφορά του στα κοινωνικά ζητήματα να είχε πιο πνευματική διάσταση. Έπειτα, όλη αυτή η υπερδραστηριότητα του Χριστόδουλου κάλυπτε μία φοβερή κενότητα. Προσωπικά θα προτιμούσα έναν αρχιεπίσκοπο όπως ο Μεσογαίας Νικόλαος. Αλλά και ο Σπάρτης Ευστάθιος θα ήταν μία καλή εναλλακτική λύση μετά τον θάνατο του Χριστόδουλου.
    Αυτό το πράγμα που συμβαίνει με τον Ιερώνυμο πώς να το χαρακτηρίσω; Συγγνώμη για όσους έχουν αντίθετη γνώμη, αλλά δεν είναι αφωνία λόγω ταπεινότητας, είναι αφωνία λόγω αρβανίτικης κουτοπονηριάς (επειδή είμαι Αρβανίτης και ο ίδιος, ξέρω τί λέω). Δηλαδή: Να μην προκαλούμε για να μας αφήνουν ήσυχους. Ούτε από ταπείνωση είναι αυτό, ούτε από πνευματικότητα. Λέγεται ατολμία και καιροσκοπισμός. Τον πατέρα Παϊσιο τον ρωτούσαν για ένα θέμα, έλεγε τη γνώμη του ευθέως, με διάκριση αλλά ευθέως. Το ίδιο και ο π.Πορφύριος. Αυτοί δεν ήταν πνευματικοί άνθρωποι; Εδώ λένε του Αρχιεπισκόπου για την καύση των νεκρών, που είπες και συ, και αυτός λέει «Το Συμβούλιο της Επικρατείας είπε ότι είναι νόμιμο και εμείς σεβόμαστε τις αποφάσεις του ΣτΕ». Κουβέντα για το αν θεολογικά είναι επιτρεπτό για τους συνειδητούς Χριστιανούς. Τίποτα. Ο κόσμος που τον άκουσε στην τηλεόραση τί κατάλαβε; Ότι η Εκκλησία ακολουθεί το ΣτΕ. Μα το θέμα του ΣτΕ ήταν το νόμιμο ή όχι της δημιουργίας κρεματορίων. Προσωπικά και εγώ είμαι υπέρ του να γίνει κάτι τέτοιο, για όποιον δεν δέχεται τη διδασκαλία της Εκκλησίας και αποφασίζει να αποτεφρωθεί μετά θάνατον (όπως είμαι και υπέρ του διαχωρισμού Εκκλησίας-Κράτους). Και η Εκκλησία όμως είναι ελεύθερη να αποφασίσει, σύμφωνα με τους κανόνες της, αν θα τον κηδέψει εκκλησιαστικά ή όχι. Όχι αν αρέσει στα ΜΜΕ ή όχι. Αυτά τα απλά, τα απλούστατα, δεν τα είπε ο Ιερώνυμος. Δηλαδή, το ποίμνιο το αφήνει αποίμαντο, να το πω με εκκλησιαστική γλώσσα.
    Όταν ήταν μητροπολίτης Θηβών είχα ακούσει έναν δημοσιογράφο να τον ρωτά για το ψευδεπίγραφο «Ευαγγέλιο του Ιούδα». Αντί να πει με απλά λόγια στον κόσμο ότι είναι ένα ψευδεπίγραφο κείμενο κάποιας γνωστικής σέκτας, όπως αρκετά άλλα, και ότι του έγινε υπερπροβολή για λόγους εμπορικούς, αυτός είπε «Η Εκκλησία τα συζητά όλα». Μετά τί έλεγαν οι δημοσιογράφοι, ξέρεις; Ο Θηβών Ιερώνυμος διαχώρισε τη θέση του και δεν καταδίκασε το «Ευαγγέλιο του Ιούδα»!!! ΄
    Αυτά Φώτη δεν δείχνουν ταπείνωση ούτε περισυλλογή. Δείχνουν ατολμία, αδυναμία άρθρωσης λόγου οποιουδήποτε, φοβίες και δουλοπρέπεια (κρίμα που είναι και Αρβανίτης, γιατί έχουμε χίλια δυο ελαττώματα, αλλά δουλοπρεπείς δεν είμαστε). Σε τελική ανάλυση, έχουμε σήμερα μία κατάσταση στην ιεραρχία που δεν διαφέρει από αυτήν των χωρών του πρώην σοβιετικού μπλοκ, όπου οι δεσποτάδες ήταν μουγκοί ή και όργανα του Κόμματος, ενώ οι απλοί Χριστιανοί διώκονταν.

  11. fvasileiou 19/10/2008 στο 8:06 μμ Reply

    Νομίζω ότι το θέμα της καύσης των νεκρών είναι ενδεικτικό. Όπως είπα και πιο πάνω, το θέμα έχει λυθεί από ιδρύσεως εκκλησίας. Υπάρχει και ένα εκτενές άρθρο του π. Νικολάου, νυν μητροπολίτη Μεσογαίας, για το θέμα αυτό, που είχε γραφτεί με αφορμή αθεολόγητες απόψεις του (πνευματικοτάτου για τα κανάλια και την Μαρία Παπουτσάκη) δεσπότη Ιωαννίνων. Μπορούσε να δεχτεί -ακόμα και να χαιρετήσει- το γεγονός ότι δίνεται η επιλογή της καύσης σε όσους δεν έχουν ή δεν θέλουν να έχουν σχέση με την εκκλησία και να επισημάνει τα αυτονόητα στο ποίμνιό του. Έκανε όμως τουμπεκί.
    Την περίπτωση με το «Ευαγγέλιο» του Ιούδα δεν την θυμάμαι, θυμάμαι όμως άλλες δράσεις του Ιερωνύμου όταν ήταν Θηβών -για να μην το πάμε πιο πίσω και θυμηθούμε τις δράσεις του όταν ήταν στο στενό περιβάλλον του μακαριστού Σεραφείμ, όταν εκείνος ήταν πολύ άρρωστος για να μπορεί να τους ελέγξει.
    Ας μας λυπηθεί ο Θεός -τι άλλο μπορώ να πω;

  12. Μάρκο Τ 19/10/2008 στο 11:43 μμ Reply

    Αφού πια ο Ιωαννίνων είναι πνευματικός άνθρωπος, συγγνώμη αλλά εγώ είμαι ο σούπερ στάρετς!!!

  13. Lafkadio 24/10/2008 στο 1:59 μμ Reply

    Φώτη, δεν έχω παρακολουθήσει τώρα τελευταία τον νυν Αρχιεπίσκοπο, αλλά έχω παρατηρήσει γενικά ότι περιστοιχίζεται από ανθρώπους μεγάλης ποιότητας και αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό.
    Για μένα, το χειρότερο για ένα ηγέτη, γενικώς, και δη εκκλησιαστικό, είναι ο ναρκισσισμός. Και τον Ιερώνυμο «τον πάω» (για να θυμηθούμε και την ατάκα του μακαριστού), επειδή δεν έχει δείξει δείγματα ναρκισσισμού, και είναι ένας ηγέτης, που αφήνει γύρω του άλλους ανθρώπους να αναπνεύσουν.
    Για το θέμα της ταφής ή καύσης, επιφυλάσσομαι να σχολιάσω εφόσον δεν έχω δει όλα τα συμφραζόμενα της δήλωσης. Ασφαλώς η χρυσή τομή είναι η ελευθερία όλων, και των μελών της Εκκλησίας και των μη να επιλέξουν. Και η Εκκλησία οφείλει να κηρύξει αφενός την ελευθερία και αφετέρου την σωματικότητα της Ανάστασης, η οποία έχει σχέση με την ταφή. Αλλά αν έπρεπε να διαλέξω ανάμεσα σε μια Εκκλησία που σιωπά, και μια Εκκλησία που σηκώνει τα λάβαρα κάθε λίγο, τότε προτιμώ μια Εκκλησία που σιωπά..

    Χρόνια πολλά στο σημειωματάριο!

  14. fvasileiou 24/10/2008 στο 2:48 μμ Reply

    @Lafkadio
    Έχω γράψει παλιότερα για τα λάβαρα και δεν μπαίνω στην διαδικασία να τα επαναλάβω, όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί πιστεύω ότι ο Ιερώνυμος δεν κρίνεται σε σχέση με τον προκάτοχό του, αλλά σε σχέση με τους μεγάλους Ιεράρχες και Αγίους της Εκκλησίας. Πιστεύω ότι αυτοί πρέπει να είναι το παράδειγμά του και αυτοί να είναι το μέτρο σύγκρισης.
    Τώρα, για τους ανθρώπους μεγάλης ποιότητας, δεν ξέρω ειλικρινά ποιους μπορεί να εννοείς. Αν πάντως αναφέρεσαι στον Ζακύνθου ή τον Ιωαννίνων, τότε τα κριτήριά μας είναι εντελώς διαφορετικά.

  15. Lafkadio 24/10/2008 στο 10:47 μμ Reply

    Αναφέρομαι κυρίως σε ιερείς του ή και σε άλλους ανθρώπους του ας πούμε «περιβάλλοντός» του, όχι σε επισκόπους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: