Έχουμε γενέθλια: Ένας χρόνος «Σημειωματάριο»

Σήμερα το Σημειωματάριο έχει γενέθλια. Τέτοια μέρα πριν από ένα χρόνο ανάρτησα το πρώτο κείμενο.

Σας λέω την αλήθεια: Ούτε και που ήξερα τι ακριβώς πήγαινα να κάνω. Όλα ήταν θολά στο νου μου – δεν ήξερα προς τα πού να κινηθώ. Τα πρώτα κείμενα ήταν περί τέχνης, σινεμά και μουσικής, ύστερα ήρθαν κάποιες παρατηρήσεις για την κοινωνική πραγματικότητα, έπειτα η πολιτική… Και το Σημειωματάριο απέκτησε τον πολυδιάστατο /πολυδιασπασμένο, άνισο και αντιφατικό, πιθανώς προβληματικό, χαρακτήρα του διαχειριστή του.

Έχουμε γενέθλια – κλείσαμε ένα χρόνο. Και η μέρα απαιτεί απολογισμούς. Κι έχει νόημα ίσως να σας πω ότι μέσα σε ένα χρόνο αναρτήθηκαν 188 κείμενα, έγιναν 2,397 σχόλια, δεχτήκαμε περισσότερες από 47.000 επισκέψεις.

Ναι, θα έχουν κι αυτά κάποιο νόημα.

Για μένα όμως το πιο σημαντικό είναι οι άνθρωποι, όλοι εμείς που διασταυρωνόμαστα καθημερινά στο μπλογκοχώρι, και εδώ και αλλού, και ενημερωνόμαστε, διασκεδάζουμε, συζητάμε, συμφωνούμε, διαφωνούμε, αγαπιόμαστε και τσακωνόμαστε. Οι άνθρωποι είναι που δίνουν αίμα και πνοή -λιγότερο ποιητικά: νόημα- στο ιστολογείν. Γι’ αυτό επιτρέψτες μου να πω δυο λόγια για μερικούς από τους καθημερινούς θαμώνες του Σημειωματάριου:

Η Σοφία είναι ίσως ο πρώτος άνθρωπος που γνώρισα στον ιστοχώρο. Φέτος έκανε το ταξίδι που ελπίζω να κάνω του χρόνου και το σχεδιάζω μια ζωή. Ελπίζω να αναρτήσει κι άλλες φωτογραφίες.

Με τον Cacofonix δεν είναι ότι συμφωνούμε απλώς σε κάποια πράγματα, ούτε ότι έχουμε τις ίδιες αγωνίες και προβληματισμούς. Εκεί, στη δεκαετία του ’90, θα πρέπει να ήμασταν και στα ίδια στέκια. Α όχι ταυτόχρονα, παράλληλα.

Κάπως έτσι γνώρισα τον Theoprovlito πριν μερικά χρόνια στην Ξάνθη, σε μια πολύ, πάρα πολύ, πιεστική και συγκρουσιακή κατάσταση. Ευτυχώς διασωθήκαμε και γίναμε φίλοι. Μετά χαθήκαμε. Ξαναβρεθήκαμε στην Φορμίωνος για να ξαναχαθούμε και να βρεθούμε, εντελώς αναπάντεχα, στη μπλογκόσφαιρα.

Στη giota δεν αρέσει απλώς το σινεμά, ξέρει σινεμά και είναι απολαυστικό να διαβάζεις τα κείμενά της, απολαυστικότερο δε να διαφωνείς μαζί της. Βρίσκει και τα πιο αστεία βιντεάκια -αναρωτιέμαι από πού…

Για σινεμά να περνάτε κι απ’ του zamuk. Τα κείμενά του είναι σύντομα, απέριττα και περιεκτικά. Διατηρεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ελληνικά μπλογκ.

Με τον Geokalp συμφωνούμε στα μείζονα και -συχνά- διαφωνούμε στα ελάσσονα -δεν αποκλείω βέβαια να συμβαίνει και το αντίθετο κάποιες φορές. Τα σχόλιά του στο μπλογκ μου πάνε την συζήτηση παραπέρα και τα κείμενα στο δικό του είναι πολυβιταμινούχα τροφή για σκέψη. Τελευταία παραμέλησε το κινηματογραφοφιλικό μπλογκ του -ή εγώ έχω καιρό να περάσω από κει;

Ο Γκρινιάρης και η Σοφία είναι δυο καλοί λόγοι να ξεφορτωθείτε τους τουριστικούς οδηγούς που καταλαμβάνουν χώρο στις βιβλιοθήκες σας. Εξαιρετικές φωτογραφίες, γλαφυρές περιγραφές, κατατοπιστικά κείμενα. Ειλικρινά: Τους ζηλεύω. Πολύ θα ήθελα να είχα κι εγώ το ταλέντο τους. Επίσης πολύ θα ήθελα να δοκιμάσω τα γλυκά που κάθε τόσο φτιάχνουν…

Επιστροφή στην παιδική ηλικία: Το astropeleki συγκεντρώνει στο μπλογκ του τραγούδια, παιχνίδια, δραστηριότητες. Μαμάδες και μπαμπάδες, δάσκαλοι και νηπιαγωγοί, κοιτάχτε, διαβάστε, εμπνευστείτε, αντιγράψτε. Εμείς, οι υπόλοιποι, απλώς ξεγνοιάζουμε για λίγο…

Για τον apos, πέρα από συμφωνίες, διαφωνίες, αισθητικές θεωρήσεις, επιλογές, μια απορία έχω: Πώς είναι δυνατόν να μην τον ξέρω. Αισθάνομαι για κείνον μια οικειότητα, λες και μεγαλώσαμε σε διπλανά διαμερίσματα. Περίεργα πράγματα…

Η Mara Lisha με κοψοχόλιασε: Πάνω που την γνώρισα και λάτρεψα το πολυδιάστατο γράψιμό της και την διεισδυτικότητά της, μας είπε πως θα σταματήσει το μπλόγκινγκ. Ευτυχώς άλλαξε γνώμη. Και νομίζω όιτι έχουμε πολλά να ζήσουμε τους επόμενους μήνες.

Και η Wilma μας κοψοχόλιασε. Κι αυτή λίγο μετά την γνωριμία μας, διέκοψε το μπλόγκινγκ για ένα διάστημα. Επανήλθε με ένα κείμενο για την κατάσταση στις φυλακές, που μας θυμίζει πράγματα που συχνά επιδιώκουμε να ξεχνάμε.

Δεν υπάρχει πιο τρυφερός κι ευαίσθητος άνθρωπος στο blogroll μου από την Ξανθιά. Ακόμα και το nick της μια μεγάλη αγκαλιά δηλώνει. Και της αρέσουν τα βουνά, τα κρύα, τα χιόνια, ο χειμώνας. Από την άνοιξη και μετά μπορείτε να μας ακούσετε να γκρινιάζουμε…

Ο Χρήστος Σαβρανίδης είναι καινούργιος στο Σημειωματάριο, αλλά παλιός και καλός φίλος -μη ξεγελιέστε από τις σφοδρές διαφωνίες μας. Γνωριστήκαμε πριν από χρόνια ένα ζεστό μαγιάτικο μεσημέρι, γελάσαμε πολύ, συζητήσαμε περισσότερο και καταλήξαμε να τραγουδάμε το «Κομπάρσος της καρδιάς σου δεν θα γίνω». Τα φιλιά μου στην Δήμητρα και τον Νικόλα.

Ο δ. τζ. ανήκει στους σχετικά πρόσφατους e-φίλους. Εκτιμώ αυτό που κάνει και μου αρέσει ο καθαρός τρόπος που διατυπώνει τις σκέψεις του. Ελπίζω να συνεχίσει ακριβώς έτσι.

Ο μούργος είναι Γιαννιώτης, πατριώτης δηλαδή, αλλά εντελώς φυσιολογικά δεν τον γνώρισα στη Λιμνούπολη, αλλά στο μπλογκοχώρι. Δεν ξέρω με τι ακριβώς ασχολείται, αλλά το μπλογκ του με αναπαύει κυριολεκτικά. Ας γράψω εδώ το σχόλιο που θέλω να γράψω σε κάθε του ανάρτηση, αλλά πάντα χάνεται πίσω από άλλες λέξεις και διατυπώσεις: Σ’ ευχαριστώ, μούργε!

Με τον Allu Fan Marx μας χωρίζει ο… Μαρξ, αλλά μας ενώνει ο Μάρκος. Φαντάζομαι ότι όλο και κάποιο τρίχορδο θα γρατζουνάει και δεν το αποκλείω να συμπέσουμε και να συμπαίξουμε κάποτε σε κάνα κουτούκι. Και τότε θα τα λύσουμε όλα.

Με την Μαριάννα έχουμε γίνει φίλοι κι έγινε φίλη με τους φίλους μου. Τι άλλο χρειάζεται να πω;

Τον #FN$# τον ξέρω δύο ή τρεις εβδομάδες, αλλά πολύ τον συμπαθώ. Είναι πολύ νέος κι έχει όλη την ορμή, την σιγουριά, τον δυναμισμό, την αφέλεια και την αυτάρκεια του πολύ νέου.

Η nomansland μου λείπει. Κι ελπίζω να επιστρέψει…

Δείτε τα πονήματα της Φαντομικής Πίεσης. Πολύ τους πηγαίνω και κάποια στιγμή θα τους ανθολογήσω.

Το monaxiko asteri μας έρχεται από την Κέρκυρα και παρότι λίγο καιρό γνωριζόμαστε, μετράμε συμφωνίες και διαφωνίες.

Με τον agorafoviagr κάναμε στενή e-παρέα παλιότερα και ανταλλάξαμε εξομολογήσεις. Τώρα χαθήκαμε. Υποψιάζομαι τον λόγο. Φαντάζομαι ότι θα ξανασυναντηθούμε…

Και να ‘ταν μόνον αυτοί. Υπάρχουν κι άλλοι περαστικοί, φίλοι που δεν πρόλαβα να τους γνωρίσω τόσο καλά, συνομιλητές, συνοδοιπόροι…

Με όλους σας σβήνουμε το πρώτο κεράκι του Σημειωματάριου.

Και συνεχίζουμε…

Advertisements

27 thoughts on “Έχουμε γενέθλια: Ένας χρόνος «Σημειωματάριο»

  1. monaxikoasteri 17/10/2008 στο 1:32 μμ Reply

    αγαπητέ Φώτη σου εύχομαι ολόψυχα να σβήσεις (-ουμε παρέα) πολύ περισσότερα κεράκια του υπέροχου ομολογουμένως Σημειωματάριου!!!
    Να είσαι πάντα καλά!
    τα σέβη μου!

  2. #FN$# 17/10/2008 στο 1:35 μμ Reply

    Χρόνια πολλάαααααααααααα!
    Ειλικρινά, δε με περίμενα σε αυτήν την (άτυπη) λίστα και όταν με είδα… συγκινήθηκα…! Χωρίς πλάκα…
    Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και εύχομαι σε σένα και στο Σημειωματάριό σου, τα καλύτερα! Να τα εκατοστήσει!!
    Ή ακόμη καλύτερα, να τα χιλιάσει (τα post του 😛 )!!

  3. Γκρινιάρης 17/10/2008 στο 1:45 μμ Reply

    Να ζήσεις Σημειωματάριο και χρόνια πολλά, μεγάλο να γίνεις με φύλλα πολλά!!!

    Χρόνια πολλά, posts πολλά, όπως το δει κανείς! Συνέχισε αυτό που κάνεις, μου αρέσει πολύ! Αν και το έχουμε πει, περισσότερο πλάκα έχει όταν δε μου αρέσει και διαφωνούμε! Χαχα!

    Ευχαριστώ πολύ για την αναφορά!

  4. zamuc 17/10/2008 στο 1:51 μμ Reply

    Ευχαριστώ για τα καλά λόγια και ανταποδίδω με τη σειρά μου για το όμορφο σημειωματάριο σου με την ευχή να τα εκατοστήσει.
    ( Περιεκτικός όπως πάντα για να μη σε βγάλω και ψεύτη:) )

  5. glarenia 17/10/2008 στο 2:50 μμ Reply

    Φφφφφφφφφφουυυυυυυ κι’ από μενα λοιπόν, για το πρώτο επετειακό σου μπλογκο-κεράκι .
    Εύχομαι δημιουργλια, χαρά και υγεία,

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  6. SOFIA 17/10/2008 στο 3:08 μμ Reply

    Τι να πω τώρα εγώ; Το post σου τα λέει όλα! Πόσες φιλίες μπορούν να ξεκινήσουν από εδώ, πόσες διαφωνίες, πόσες συζητήσεις…
    Μεγάλη μου τιμή που βρίσκομαι στην κορυφή της λίστας σου! Σ’ ευχαριστώ πολύ Φώτη μου γι’ αυτό το χρόνο που ζήσαμε και μην ξεχνάς ότι ξεκινήσαμε παράλληλα! 😉
    Χρόνια πολλά για το σημειωματάρια και ακόμα περισσότερα για σένα, ώστε να μπορούμε να σε έχουμε «κοντά» μας!

  7. astropeleki 17/10/2008 στο 4:18 μμ Reply

    Φώτη μου 🙂 Πέρασε κιόλας ένας χρόνος και διά εσέ!!! Σου εύχομαι χρόνια πολλά και καλές υπόλοιπες αναρτήσεις στην μπλογκόσφαιρα! 🙂 🙂 🙂

  8. Mara Lisha 18/10/2008 στο 8:04 πμ Reply

    Να τα χιλιάσεις τα post Φώτη μου. Χαίρομαι κι εγώ πολύ που σε γνώρισα. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που γνώρισα ανθρώπους μέσα από το διαδίκτυο με άποψη για τα δρώμενα χωρίς όμως να αλλοιώνεται πίσω από συντεχνιακά παιχνίδια.

  9. monaxikoasteri 18/10/2008 στο 8:48 πμ Reply

    …μια μεγάλη παράλειψη στο χθεσινό μου σχόλιο αγαπητέ Φώτη…
    σε ευχαριστώ πολύ για την αναφορά του ονόματός μου στο post σου…παράλληλα χαίρομαι και εγώ, που αν και είμαι ακόμα καινούρια στην μπλογκόσφαιρα με τις δικές μας συμφωνίες και διαφωνίες, ενίοτε, ίσως αποκομίζουμε κάτι καλό και αληθινό…!
    και πάλι χρόνια πολλά 😉

  10. manitaritoubounou 18/10/2008 στο 11:01 πμ Reply

    @ Φώτη,

    εντάξει εγώ δεν μπορώ να ανήκω στους στενούς σου φίλους αδελφέ,

    αλλά βεβαίως και σου εύχομαι καλή συνέχεια.

    Εμάς μας ενώνει μόνο ο .. Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι;

  11. agorafoviagr 18/10/2008 στο 12:38 μμ Reply

    Εύχομαι φίλε μου Φώτη το blog σου να τα εκατοστίσει 😉 Να γίνουν περισσότεροι οι επισκέπτες και οι φίλοι του blog! Η γνωριμία μας έγινε όταν στο blog μου είχα κάνει θέμα για την αντιγραφή ενός άρθρου μου, χωρίς να γίνεται αναφορά στην πηγή του, σε ένα φόρουμ και ήσουν από τους φίλους που δυναμικά και με αγάπη έδειξες τη διάθεσή σου για συμπαράσταση και βοήθεια. Μπορεί να χαθήκαμε (για κάποιο λόγο), όμως η εκτίμησή μου και η αγάπη μου στο πρόσωπό σου και στο blog σου παραμένει αμετάβλητη.
    Με αγάπη πάντα
    Agorafoviagr

  12. Cacofonix 18/10/2008 στο 6:57 μμ Reply

    Μόνο υγεία! Τίποτε άλλο…

  13. Ανασαιμιά 18/10/2008 στο 8:30 μμ Reply

    Χρόνια πολλά στο μπλογκάκι σου με πολλές πολλές αναρτήσεις και να είσαι πάντα καλά!

  14. Μάρκο Τ 18/10/2008 στο 10:30 μμ Reply

    Εύχομαι και εγώ Φώτη χρόνια πολλά στο μπλογκ σου, ένα μπλογκ αξιόλογο, με άποψη και μάλιστα άποψη διατυπωμένη χωρίς φόβο, ακόμα και όταν είναι «πολιτικώς μη ορθή» (τις περισσότερες φορές, ευτυχώς!). Όσο για την αντιφατικότητα που γράφεις, αυτή είναι σημάδι υγείας κατ’ εμέ, θα την έλεγα μάλλον πολυμέρεια. Η μονομέρεια ανθεί και αποτελεί και ένα δεινό που κατατρύχει μεγάλο μέρος του κόσμου που είναι κοντά στην Εκκλησία, όπου λειτουργεί έν μέρει δίκην κουκούλας προσωπικών αδιεξόδων. Καταλαβαίνεις τί εννοώ.

  15. μούργος 18/10/2008 στο 10:31 μμ Reply

    ξενιτεμενε e-φιλε φωτη, χρονια πολλα στο σημειωματαριο σου.
    καλα, αυτο με τη λασπη εχεις δικιο.
    μονο το πρωτο νεκροταφειο μας συναγωνιζετε σε αναπαυση, (η κοκο ματ μας αντιγραφει ηδη).
    (ευχαριστω θερμα για τα καλα σου λογια) 😀
    υ.γ.
    1. το εχω γραψει και αλλες φορες, τα ποστ σου τα διαβαζω σχεδον παντα, ασχετα αν αφηνω σχολια.
    μου αρεσει ο τροπος σκεψης και γραφης σου (ειτε συμφωνω ειτε οχι)
    πολλα απο τα ποστ σου στεκονται ανετα δημοσιευμενα σε καλα εντυπα.

    2. καλα, ποτε μη λες ποτε. (για μενα το λεω)
    τη λασπη την ανοιξα-μαζι με αλλους, στη αρχη – μονο για πλακα και τιποτα αλλο.
    παντα μου ηταν αδιαφορο το τσατ, το msn, το facebook-δεν υπαρχει περιπτωση να ανοιξω ποτε λογαριασμο εκει- και ολα τα σχετικα.
    ε, ποτε δεν φανταζομουν οτι περα απο τη πλακα θα «γνωριζα» ανθρωπους που θα τους θεωρουσα «φιλους», θα ανησυχουσα αν ελεγαν οτι δεν ειναι καλα, θα νοιαζομουνα αν μου ζητουσαν κατι.
    μια νεα κοινωνια γεννιεται και σιγα σιγα το συνειδητοποιω.

  16. wilma 18/10/2008 στο 10:52 μμ Reply

    Χρόνια Πολλά! Τι συγκινητικό! είσαι πλέον ενός έτους!
    Και τόσο τρυφερό αυτό που έκανες αναφερόμενος σε εμάς. Ευχαριστώ πολυ που με τίμησες! Να είσαι καλά ξενιτεμένε μου και να μας προβληματίζεις πάντα! (επίσης και να μας ξεστραβώνεις όπως γίνεται με μένα στα θέματα της μουσικής. Διαβάζω πάντα, αλλά δε σου αφήνω σχόλια φυσικά διότι από ελληνική μουσική είμαι ψιλοσκράπα. Αλλά με βοηθάς).

  17. mariandr 19/10/2008 στο 7:03 μμ Reply

    Να σου πω εγώ τί να πεις! Πως έκανες λάθος τη λέξη, και στη θέση του «προβληματικού» διαχειριστή του Σημειωματάριου, να βάλεις «προβληματισμένου’, γιατί μόνο προβληματικός δεν είναι ο διαχειριστής !

    «….πιθανώς προβληματικό, χαρακτήρα του διαχειριστή του»

    Φίλε μου ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ , κι αν επιμένεις στο «προβληματικός»,τότε, ας είναι τα υπόλοιπα χρόνια αυτού του μπλογκ ..»προβληματικά» όπως, όσο και όσα ήταν «προβληματικά» αυτόν το χρόνο τα κείμενα του ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟΥ!!!

    Την αγάπη μου,

    Καλή συνέχεια Φώτη ,

    Μαριάννα

  18. Allu Fun Marx 19/10/2008 στο 9:29 μμ Reply

    Μάς χωρίζει ο Μαρξ, μας ενώνει το fun.
    To ζητούμενο δεν είναι να συμφωνούμε, αλλά το να μπορούμε να συζητάμε έστω και πάνω σ’ αυτά που διαφωνούμε.
    Εύχομαι, ο 2ος χρόνος να είναι πιο δημιουργικός από τον 1ο.

  19. tdjm 20/10/2008 στο 8:46 πμ Reply

    ……..!

    To* σημειωματάριο* σου είναι για μένα, η κορυφή ενός βουνού.
    Ξέρεις από αυτά που όσο τα χρόνια περνούν, δύσκολα ανεβαίνεις …
    Που σαν κατορθώσεις όμως και πατήσεις την κορυφή τους ,τότε με δέος διαπιστώνεις έναν απέραντο κόσμο να ανοίγεται μπροστά σου.
    Μόνο με εκείνο το συναίσθημα της ελευθερίας που νιώθω πάνω σε μια ψηλή κορφή ,μπορώ να παρομοιάσω την περιήγηση στο σημειωματάριο.

    Θα στο πω τώρα και να το θυμάσαι.
    Να δώσεις συγχαρητήρια στην μανούλα…Να καμαρώνει να της πεις..και να μου στείλει καμιά συμβουλή μαζί με καμιά πίτα…μήπως τα καταφέρω κι εγώ και το βλαστάρι μου έχει κάποια στιγμή κάτι από το φως σου!!!

  20. geokalp 20/10/2008 στο 10:42 πμ Reply

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

    ευχαριστώ για τα καλά λόγια!
    κι εμένα η παρέα των περισσοτέρων είναι σημαντική και μου λείπει όταν δεν υπάρχει ή εγώ δεν «υπάρχω»!

    το κινηματογραφικό έχει λίγο αμεληθεί αλλά δεν δει τελευταία και καμία αξιόλογη ταινία ούτε έχω πετύχει κάποια παλιά που να είναι «μην τη χάσετε»!
    αλλά δεν σταματάει!!!

  21. δ.τζ. 20/10/2008 στο 10:56 μμ Reply

    Πραγματικά φίλε Φώτη τα blogs (κατά συνέπεια και το διαδίκτυο) αποτελούν ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο στην εποχή της παγκοσμιοποιήσης της γνώσης και της πληροφορίας. Μέσω αυτών ανταλλάσουμε απόψεις, διαφωνούμε ή συμφωνούμε αλλά πάντως συζητάμε και ενδεχομένως μαθαίνουμε ειδήσεις που τα παραδοσιακά ΜΜΕ (από ιδιοτέλεια ή από απλή αδιαφορία) θάβουν. Είναι χρήσιμα τα blogs γιατί δίνουν τη δυνατότητα στην κοινωνία να συζητήσει. Και αυτό έχει τη χρησιμότητα του: ναι, καλή είναι η άμεση επικοινωνία, η καλύτερη! Όταν όμως γράφεις κάτι το σκέφτεσαι δις, προβληματίζεσαι περισσότερο, ψάχνεις περισσότερο, επεξεργάσεσαι τις σκέψεις σου με την ησυχία σου, πιο ψύχραιμα. Κερδίζεις. Την ίδια ώρα που γνωρίζεις νέους (συχνά υπέροχους) ανθρώπους…

    Καλή συνέχεια στο ταξίδι!

  22. giota 22/10/2008 στο 9:50 πμ Reply

    Φωτάκο να είσαι πάντα καλά και πάντα να μας χαρίζεις τόσο όμορφες αναρτήσεις!
    Είμαστε κι εμείς άλλο τόσο χαρούμενοι για την καθημερινή μας επικοινωνία και το… ταξίδι συνεχίζεται, ακόμα πιο δυνατά, ακόμα πιο δημιουργικά!
    Τελειώνων με το εξωτρικό και επειδή μάλλον σου έλειψαν θα επιστρέψω με videάκια κι ας αναρωτιέσαι… 😉

  23. corfiot 22/10/2008 στο 4:20 μμ Reply

    Φίλε Φώτη,

    εύχομαι το Σημειωματάριο να τα εκατοστήσει! Καλή συνέχεια, με ωραία κείμενα, ήχους και εικόνες!

  24. nomansland 25/10/2008 στο 3:18 πμ Reply

    ..kale poly sygkinh8hka pou me 8ymasai…ti glykos!…ma to 8eo poly xarhka…panta 8a epistrefw Fwtako…

  25. Καλλίλαος 25/10/2008 στο 5:59 μμ Reply

    Αγαπητέ φίλε Φώτη,
    Εκφράζοντας τις ευχές μου για πολύχρονη δραστηριότητα στον κυβερνοχώρο, σου αφιερώνω επετειακά αυτούς τους «αργούς» στίχους:

    Εθνική επέτειος

    Προπορεύονται οι τραυματίες,
    τιμητικά,
    και οι παλαίμαχοι,
    τα λάβαρα κρουστά στον αέρα,
    τα νιάτα,
    ο στρατός
    και τ’ άρματα μάχης.
    Και οι ζητωκραυγές
    και τα χειροκροτήματα του πλήθους
    στα πεζοδρόμια.

    Θούρια και περιγραφές ενθουσιαστικές
    στα μεγάφωνα,
    παλμός και συγκίνηση
    στην επέτειο της νίκης…

    Και η αναγγελία της τιμής
    σε κάθε ανάπαυλα.
    «Επίσημος χορηγός Patrisbank»

    Δεν πιστεύω, τώρα, Φώτη, να αλλάξεις γνώμη για τις παρελάσεις;

  26. clib 26/10/2008 στο 2:01 μμ Reply

    Φώτη, χρόνια πολλά στο «Σημειωματάριό» σου. Εύχομαι να συνεχίσεις με την ίδια δημιουργικότητα και δυναμική.

  27. Σοφία 13/11/2008 στο 11:56 μμ Reply

    Εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά αν και καθυστερημένα (λόγω φόρτου εργασίας). Ελπίζω του χρόνου να απαντήσω στο ανάλογο ποστ αυθημερόν!

    Επίσης ευχαριστώ πολύ για την αναφορά στο κείμενο 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: