Μηνύσεις σε Δημοσιογράφους;

Νομίζω ότι δεν θα δυσκολευτώ να πείσω κανέναν, όταν υποστηρίζω ότι σήμερα το επάγγελμα του δημοσιογράφου στην Ελλάδα είναι το πλέον κακόφημο.

Και δεν είναι μόνο οι ύποπτες σχέσεις που έχουν με τις διάφορες εξουσίες και παραεξουσίες. Είναι ο τρόπος που χρησιμοποιούν την δύναμη που τους δίνει ο φακός ή η πένα: Δεν έχουν καμιά αναστολή να καταστρέψουν την υπόληψη και την αξιοπρέπεια κάποιου πολίτη. Το τι συνέβη με τον Σεργιανόπουλο είναι γνωστό. Άλλωστε, όπως το συνηθίζουν σε τέτοιες περιπτώσεις, Μέσα και δημοσιογράφοι έκαναν την αυτοκριτική τους -φυσικά εκ των υστέρων και με το αζημίωτο, αφού καταφέρνουν να εξαργυρώνουν και την αυτοκριτική σε τηλεθέαση και δημοσιότητα.

Παρόμοια είναι και η περίπτωση Ρουσόπουλου: Διότι είναι άλλο να διερευνάς τον ρόλο του σε μια υπόθεση ή να του ασκείς κριτική για πράξεις και παραλήψεις του και άλλο να επιτίθεσαι στη γυναίκα του, να εκθέτεις τα ανήλικα παιδιά του και να δημιουργείς αυτό που το Πασόκ ονόμασε, πολύ πετυχημένα είναι η αλήθεια, την «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» για να καταστρέψεις την τιμή και την υπόληψή του. Επειδή ο εργοδότης σου διώκεται για μερικά κακουργήματα.

Αλλά το θέμα μου δεν είναι ο Ρουσόπουλος. Το θέμα μου είναι ο τρόπος που ο κάθε πολίτης μπορεί να αμυνθεί, όταν του επιτίθενται δημοσιογράφοι:

Παλιότερα σε ανάλογες περιπτώσεις, οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι μας λέγαν ότι είναι άνανδρο να κατατίθενται αγωγές. Τώρα μας λένε ότι δεν πρέπει να γίνονται ούτε μηνύσεις.

Δηλαδή, όταν ο πολίτης, ο κάθε πολίτης, θεωρεί ότι θίγεται, τι πρέπει να κάνει;

Τα πρώτα χρόνια της ιδιωτικής τηλεόρασης τα κανάλια είχαν εξαναγκαστεί να βάζουν μια κάρτα συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, με την οποία επανόρθωναν αδικίες και αποκαθιστούσαν όσους έθιγαν. Όμως, ας μη γελιόμαστε: Όταν έχεις τον Βερύκιο, να φωνάζει με τον γνωστό του τρόπο επί δύο ή τρεις μήνες ή όταν καθημερινά προβάλλονται ρεπορτάζ στις μεσημεριανές εκπομπές με τραβηχτικές μουσικούλες και γαργαλιστικό σπικάζ, τι να μπορεί να αποκαταστήσει η γκρίζα κάρτα με το κυριλέ κείμενό της; Με τηλεοπτικούς όρους, είναι τόσο βαρετή, που οι περισσότεροι δεν θα την διαβάσουν καν. Αλλά και να την διαβάσουν, η στιγμιαία, κυριλέ κάρτα, πώς μπορεί να επανορθώσει βλάβη που συντελέστηκε κατ’ εξακολούθηση;

Ένας φίλος μου έλεγε ότι η μόνη λύση είναι η διαπόμπευση: Όποιος δημοσιογράφος κριθεί ένοχος για τέτοια θέματα από τα δικαστήρια, να εξευτελίζεται δημόσια. Καλή ιδέα, αλλά όταν έχεις ανθρώπους σαν τον Βερύκιο, που δεν διστάζουν κάθε βράδυ να το παίζουν ψυχοπαθείς μπροστά στις κάμερες, που δεν ντρέπονται τη γυναίκα, τα παιδιά τους, τους φίλους και τους συγγενείς τους, πόσο περισσότερο μπορείς να τους διαπομπεύσεις; Έτσι κι αλλιώς τον καραγκιόζη παριστάνουν κάθε βράδυ, αν τους βάλεις να τον παίξουν και το πρωί, πάλι ευχαριστημένοι θα γυρίσουν στο σπίτι τους, επειδή έβγαλαν και σήμερα το παντεσπάνι τους.

Εντάξει, ο Ρουσόπουλος είναι αντιπαθής στους παραδοσιακούς δεξιούς γιατί δεν τους μοιάζει, στους Πασόκους γιατί αισθάνονται ότι έχασαν δυο φορές εξαιτίας του και στους εργαζόμενους του Alpha γιατί έτσι τους είπε το υπόδικο αφεντικό τους. Αλλά, πέρα από προσωπικές συμπάθειες και αντιπάθειες, το ερώτημα παραμένει:

Πώς μπορεί ο πολίτης να αμυνθεί από την λαίλαπα που τον απειλεί;

Advertisements

10 thoughts on “Μηνύσεις σε Δημοσιογράφους;

  1. Cacofonix 26/10/2008 στο 10:17 μμ Reply

    Εγώ απορώ γιατί οι δημοσιογράφοι διαμαρτύρονται για τις αγωγές και τις μυνήσεις. Δεν έχουν παρά να επαναλάβουν τα όσα λένε στις εκμπομπές τους και στο δικαστήριο για να λάμψει η αλήθεια.
    Εγώ πιστεύω ότι οι δημοσιογράφοι πρέπει να επιδιώξουν τις μυνήσεις για να αποδείξουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τα λεγόμενά τους.
    Εκτός κι αν δεν είναι αλήθεια αυτά που γράφουν…

  2. apos 26/10/2008 στο 10:52 μμ Reply

    Απέναντι στον αλήτη προφανώς δεν μπορείς εύκολα να αμυνθείς. Ό,τι και να κάνει ο αλήτης για να βγάλει το ψωμί του.
    Για τους δημοσιογράφους, τα πράγματα είναι χειρότερα, όντως. Είναι το πώς ασκείται η δημοσιογραφία, είναι το ποιοι την ασκούν, ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες των Μέσων. ΚΥΡΙΩΣ -κατά την ταπεινή μου άποψη- είναι η ανυπαρξία σοβαρού συλλογικού συνδικαλιστικού οργάνου, που να μπορεί να επιβάλλει τον κώδικα δεοντολογίας, έστω μια τάξη στον κλάδο.
    Αλλά τι να περιμένεις όταν το υπάρχον Όργανο απλά λειτουργεί σαν ένα μαγαζάκι που φοβάται μην χάσει τα προνόμιά του;

  3. δ.τζ. 26/10/2008 στο 10:59 μμ Reply

    Το πιο λυπηρό είναι τα δύο μέτρα και δύο σταθμά που εφαρμόζουν ορισμένοι. Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ θεωρούσαν ότι είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου να καταθέτουν μήνυση κατά του εισαγγελέα του Α. Πάγου(!) και τώρα αρνούνται σε έναν πολίτη (έστω πολιτικό) να κινηθεί νομικά εναντίον όσων αισθάνεται ότι τον προσέβαλαν.

    Τα δύο μέτρα και δυο σταθμά υπενθυμίζω ίσχυαν και στην περίπτωση της αγωγής του κ. Α. Βγενόπουλου.

    Δύο ακόμα παρατηρήσεις:

    1ον, πράγματι η δημοσιογραφία δεν είναι καλό να ποποινικοποιείται και το ίδιο ισχύει και για την πολιτική. Όμως, κανείς δε μπορεί να απαγορεύσει δια νόμου την προσφυγή κάποιου στη Δικαιοσύνη (έστω ενός δημοσίου προσώπου). Ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να διεκδικήσει το δίκιο του. Βέβαια είναι ίσως δικαιολογημένη η καχυποψία όταν μιλάμε για στέλεχος της (εκάστοτε) κυβέρνησης, η οποία αποδεδειγμένα επηρεάζει την κρίση της δικαιοσύνης, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

    2ον, η μήνυση Ρουσσόπουλου δε θα έπρεπε να μας απασχολεί τόσο, απλώς γιατί κανείς δεν προσπαθεί να ποινικοποιήσει τη δημοσιογραφία. Πρόκειται καθαρά για κόντρα προσώπων, ή καλύτερα κυβέρνησης – μέσου ενημέρωσης. Ο κ. Ρουσσόπουλος αρνήθηκε να δώσει μια άδεια που χρειαζόταν ο Άλφα ενόψει της συμφωνίας εξαγοράς απ’ το RTL, ο κ. Κοντομηνάς πήρε την εκδίκηση του καταστρέφοντας(;) την πολιτική καριέρα του κ. Ρουσσόπουλου και ο πρώην υπουργός ζητάει τώρα την εκδίκηση του. Από πότε τα πολιτικο-εκδοτικά παιχνίδια χαρακτηρίζονται ως φίμωση της δημοσιογραφίας;

  4. #FN$# 27/10/2008 στο 1:08 μμ Reply

    @ δ.τζ.: Συμφωνώ απόλυτα!!

    Γενικότερα πάντως, οι δημοσιογράφοι έχουν καταντήσει ρεζίληδες! Είναι απίστευτα τα πράγματα που μπορείς να ακούσεις και φυσικά, το πρόβλημα είναι ότι οι γηραιότεροι άνθρωποι τα πιστεύουν!!!!!

    Ειδικά ο Βερύκιος πάντως, είναι… ΑΘΛΙΟΣ Μ*Λ*Κ*Σ, δεν την παλεύει καθόλου…

  5. #FN$# 27/10/2008 στο 1:10 μμ Reply

    Υ.Γ.: Συγγνώμη για την «έκφραση», αλλά… τί να πω;;…
    Τέλος πάντων…

  6. ELGRECO 27/10/2008 στο 4:24 μμ Reply

    Και οι δημοσιογράφοι γράφουνε βάση με το τι συμφέροντα εξυπηρετουν, πολλές φορές κατ εντολή απο τους πιο πάνω τους (εκδότες κτλ).
    Έτσι καταλήγεις να διαβάζεις και ο ίδιος, κάτι που θα σ αρέσει ή όχι (βάση των δικιών σου ιδεών). Δε θα βρείς όμως κανένα που να γράφει αντικειμενικά και να προτείνει κα΄τι καλό.
    Χώσιμο, θαψιμο, συμφέροντα, να πουλήσουνε και ώσπου πάει…

  7. Mara Lisha 27/10/2008 στο 4:38 μμ Reply

    Γιατί σάμπως από την τσέπη τους θα τα πληρώσουν; Εγώ νομίζω πως όλα γίνονται για το θεαθήναι και για να μας κλείνουν τα στόματα!

  8. fvasileiou 27/10/2008 στο 7:28 μμ Reply

    @Cacofonix
    Μα τι είναι αυτά που λες, αγαπητέ; Είναι δυνατόν οι δημοσιογράφοι να διαδίδουν ψεύδη και ανακρίβειες;

    @apos
    Είναι καλή ιδέα η αυτορύθμιση. Αλλά πολύ αμφιβάλλω αν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά στην πράξη. Αν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που δεν υφίσταται καμιά ιεραρχεία και που η παραβίαση των κανόνων είναι μαγκιά μας.

    @δ. τζ.
    Από ένα σημείο και μετά, η πραγματικότητα στην οποία κινούμαστε δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με λογικά επιχειρήματα. Από ένα σημείο και μετά κάποια πράγματα (άνθρωποι, συμπεριφορές) πρέπει να παταχθούν. Έτσι απλά και προς παραδειγματισμόν.

    @#FN$#
    Χα-χα εκφράσου ελεύθερα!
    Για το άλλο που αναφέρεις: Έχεις πάει σε κανένα καφενείο; Ακούς τα γερόντια να λένε: «Σε παρακαλώ, άφησέ με να ολοκληρώσω», λες και είναι κρεμασμένοι στα παραθύρια του Χατζηνικολάου.

    @EL GRECO
    Ακριβώς: Δεν υπάρχει ανεξάρτητη γνώμη, με την οποία θα μπορέσεις να συμφωνήσεις ή να διαφωνήσεις τίμια. Ο ενεργός πολίτης το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ενημερώνεται από όσο το δυνατόν περισσότερες πηγές.

    @Mara Lisha
    Από την τσέπη τους τίποτα δεν πληρώνουν. Μόνο οι λογαριασμοί στην Ελβετία γεμίζουν και εμείς οι %#$$#@ τους ακούμε…

  9. fpboy 01/11/2008 στο 4:31 μμ Reply

    Oι δημοσιογράφοι που αναφέρεις και πολλοί άλλοι είναι το σαμάρι.
    Κάνουν τους καραγκιόζηδες, λένε απίστευτα πράγματα, σε περίοδο κρίσης για το κόμμα που τους υποστηρίζει μόνο που δεν ζώνονται με εκρηκτικά , κ.τ.λ

    Η λύση είναι μια.
    Να μην ψηφίζει ο κόσμος σε αυτό το ποσοστό τα 2 μεγάλα κόμματα.
    Γιατί σε αυτούς »ανήκουν» οι δημοσιογράφοι που αναφέρεσαι.

  10. alicia 21/11/2008 στο 12:07 πμ Reply

    Τελικά ποιά σχολή έχει τελειώσei ο Ρουσόπουλος?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: