Ως εαυτόν!

Πολλές φορές σκέφτομαι, ότι το κάλεσμα να αγαπήσουμε τον συνάνθρωπό μας όσο και όπως τον ίδιο μας τον εαυτό, φαίνεται εντελώς εκτός πραγματικότητας σήμερα.

Όχι φυσικά γιατί ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη την αγάπη -κάθε άλλο!

Θέλουμε να μας αγαπάνε, θέλουμε να αγαπήσουμε, θέλουμε να πάρουμε και να δώσουμε.

Όμως στη γνωστή ευαγγελική εντολή το μέτρο της αγάπης δεν είναι εξωτερικό, αντικειμενικό ή αφηρημένο. Ως μέτρο της αγάπης τίθεται ο ίδιος μας ο εαυτός. Ή, για να το πούμε διαφορετικά, μέτρο της σχέσης μας με τον άλλο τίθεται η σχέση μας με τον ίδιο τον εαυτό μας:

Αγάπα τον συνάνθρωπό σου όσο και όπως τον εαυτό σου > Δηλαδή, αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου δεν μπορείς να αγαπήσεις και τον άλλον > Δηλαδή, το θεμέλιο κάθε ουσιαστικής σχέσης βρίσκεται μέσα στον εαυτό μας κι εκεί πρέπει να γίνει η δουλειά.

Φυσικά, όλα αυτά τα λόγια έχουν γίνει από αιώνες σαν τσίχλα μασημένη που κολλάει στα δόντια και τους δίνουμε σημασία μόνο όταν καθίστανται για τούτο ή για κείνο περισσότερο ενοχλητικά απ’ ό,τι συνήθως. Τα προσπερνάμε συγκαταβατικά και πάμε στο επόμενο. Το νόημά τους φαίνεται ότι χάθηκε από την δυσχιλιετή συνεχή επανάληψη. Και ό,τι είχε απομείνει, φροντίσαμε να το ευνουχίσουμε με μια αόριστη, ευχάριστη και ολίγον ροζ αγαπολογία.

Δεν εξηγείται αλλιώς:

Τόσοι από μας πάσχουν από μελαγχολία, κατάθλιψη, τάσεις αυτοκαταστροφής και όμως η κλήση να τα ξαναβρούμε με τον εαυτό μας δεν μας λέει τίποτα. Χάνεται πίσω από political correct γενικεύσεις και ηθικιστικά διδάγματα που προκαλούν χασμουρητά.

αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν

Κι αν η βιβλική προέλευση της παραίνεσης σας γεννά αρνητικά συναισθήματα ή καχυποψία (διάγουμε και καιρούς βατοπεδινούς), ακολουθήστε το με τον τρόπο που το λέει ο Ελύτης:

 Τό καίριο στή ζωή αὐτή κεῖται πέραν τοῦ ἀτόμου. Μέ τή διαφορά ὅτι, ἄν δέν ὁλοκληρωθεῖ κανείς σάν ἄτομο –καί ὅλα συνωμοτοῦν στήν ἐποχή μας γι’ αὐτό– ἀδυνατεῖ νά τό ὑπερβεῖ.

Ασχέτως με την αφετηρία, αν ακολουθήσουμε την διαδρομή, φαντάζομαι ότι κάπου θα συναντηθούμε.

Tagged:

16 thoughts on “Ως εαυτόν!

  1. SOFIA 07/11/2008 στο 1:59 πμ Reply

    Δεν ξέρω αν η φράση αυτή αποτελεί μια φράση κλισέ! Ξέρω όμως ότι για να είναι οι άνθρωποι που μας περιβάλλουν ευτυχισμένοι, πρέπει πρώτα απ’ όλα να είμαστε ευτυχισμένοι εμείς οι ίδιοι! Άρα πρέπει να ξεκινήσουμε απ’ αυτό: να ψάξουμε, να βρούμε και να αγαπήσουμε τον εαυτό μας! Δεν μπορεί, κάτι ξέρουν αυτοί που μας αγαπούν! Έτσι Φώτη μου;
    Δεν πιστεύω να σε προβλημάτισα με τα «γιατί;»; Είμαστε δυνατοί εμείς και σίγουρα θα συναντηθούμε!!!😉
    Καλό βράδυ!

  2. Cacofonix 07/11/2008 στο 8:20 πμ Reply

    Τι οπισθοδρομικός που γίνεσαι καϋμένε Φώτη! Η επιστήμη – η θρησκεία της εποχής – τα λύνει όλα. Έχουμε φάρμακο δια πάσαν νόσον και μαλακίαν. Το «αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν» έχει συντομευθεί στο «αγάπα τον εαυτόν».
    Τι ψέματα μας λέγαν τόσους αιώνες! Τώρα έχουμε απελευθερωθεί. Αγαπάμε τους εαυτούς μας, μπορούμε να διαχειρισθούμε τους εαυτούς μας, δίνουμε κανά οβολό σε καμιά ΜΚΟ για να καθυσηχάσουμε τη συνείδησή μας – που θα πάει θα βγάλουμε φάρμακο και κατά της συνείδησης – κι η ζωή διαβαίνει μαγεμένη προς το απόλυτο τίποτε…
    Ο Σολζενίτσυν κάποτε αναρωτήθηκε:

    Εάν ο ανθρωπισμός ήταν σωστός στη δήλωση ότι ο άνθρωπος γεννιέται για να είναι ευτυχισμένος, τότε ο άνθρωπος δεν θα γεννιόταν για να πεθάνει. Δεδομένου ότι το σώμα του είναι καταδικασμένο για να πεθάνει, ο στόχος του στη γη πρέπει προφανώς να είναι περισσότερης πνευματικής φύσης.

    Εμείς έχουμε άραγε αναρωτηθεί;

  3. tdjm 07/11/2008 στο 9:39 πμ Reply

    Τι μου θύμησες !!

    Κάποτε πέταξα σαν βρισιά στα μούτρα ενός ανθρώπου που ζει και βιώνει χριστιανική ζωή (οχι βατοπεδική), την εξής φράση>>>
    *Ο θεός που πιστεύεις ,είπε κάποτε ,*αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν*
    Η συγκεκριμένη φράση ,βγήκε από μέσα μου ως αγανάκτιση ,στις νουθεσίες και στην κριτική του ανθρώπου αυτού για κάποια απόφαση της ζωής μου ,που αντιτασσόταν με τις δικές του απόψεις .Και που έφερνε, όπως αυτός υποστήριζε πόνο και ίσως και δυστυχία στην ζωή την δική του και κάποιων οικείων.
    Με λίγα λόγια μου ζητούσε να θυσιαστώ,ακριβώς αυτήν την έκφραση χρησιμοποίησε…

    Πόσο θα ήθελα σήμερα να μπορούσε να διαβάσει αυτήν την ανάρτηση.

    Αποψή μου πάντα ,που ίσως μια και μοναδική φορά κατόρθωσα να εφαρμόσω στην ζωή μου, ήταν πως *αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου δεν μπορείς να αγαπήσεις κανέναν άλλο*. Αυτό κάποιοι το μεταφράζουν ως εγωισμό…
    Εγώ πάλι διαφωνώ….

    ______________________________________________
    Και τελειώνοντας στην προσδοκία που εκφράζεις …

    Ασχέτως με την αφετηρία, αν ακολουθήσουμε την διαδρομή, φαντάζομαι ότι κάπου θα συναντηθούμε.

    Θα δανειστώ τα λόγια σου για να σου απαντήσω….

    Αυτό φαντάζομαι ότι ήδη το ξέρεις……

    ______________________________________________

    @ cacofonix διαφωνώ…ακριβώς επειδή δεν αγαπάμε τους εαυτούς μας ….έχουμε σταματήσει να αναρωτιόμαστε…

    Και για αυτό το αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν …μοιάζει να έχει μεταφραστεί σαν *αγάπα τον εαυτόν σου*.

    Ποπο ανεξάντλητο το θέμα και πως ταιριάζει με την προηγούμενη ανάρτηση …θα μπορούσαμε να γράφουμε ώρες….αλλά πάλι το ξεπέρασα το όριο των 100 λέξεων και θα μηδενιστώ…η μαθήτρια!!

    Την καλημέρα μου Μώλντερ!!

  4. Χρήστος Σαβρανίδης 07/11/2008 στο 2:19 μμ Reply

    Συμφωνούμε. Όλα ξεκινούν από το τι γίνεται μέσα μας. Και από το πως βιώνουμε το παρόν μας και τι καταλαβαίνουμε από αυτό. Και καμιά φορά δεν είναι θέμα αγάπης, αλλά λογικής να βοηθήσεις έναν άνθρωπο με κάποιο πρόβλημα. Πριν από μια εβδομάδα ένας γνωστός μου έφθασε σε μεγάλο πρόβλημα αϋπνίας. Να μη μπορεί να κοιμηθεί ο άνθρωπος και να μη μπορεί να κοιμηθεί, να ξεκουραστεί! Και πήγε ο άνθρωπος σε έναν ψυχολόγο, αυτός τον έστειλε σε έναν νευρολόγο και τελικά του δώσανε ψυχοφάρμακα. Αυτά είναι τα φάρμακα δια πάσαν νόσον… Με απλή λογική του είπα να κοιτάξει να πάει και σε έναν ομοιοπαθητικό γιατί έχω διαβάσει ότι σε αυτό τον τομέα είναι καλή η ομοιοπαθητική. Και πήγε και μπορεί να λύσει το πρόβλημά του. Δε θέλω να θεωρήσει ότι το έκανα γιατί τον αγαπούσα ή γιατί έτσι νόμιζα. Σημασία έχει ότι κατάλαβα το πρόβλημά του και με απλή λογική του πρότεινα κάτι που μπορεί αυτός να μη σκεπτόταν ποτέ. Γιατί όλοι κολλάμε σε κάποια πράγματα και μπορεί κάποιος άλλος να μας πει κάτι απλό και να βρούμε κάτι διαφορετικό. Ας ξεκινήσουμε από τα απλά. Και όσο γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας τόσο απλά,σεμνά και αβίαστα μπορεί να γίνεται η προσφορά αγάπης.

  5. roadartist 07/11/2008 στο 3:52 μμ Reply

    Σίγουρα τα πάντα ξεκινάνε από την αυτοεκτίμηση και το πόσο αγαπάμε τον εαυτό μας..Αν δεν τα βρεις με σενα, δε θα μπορεσεις ποτε να σταθεις διπλα σε καποιον. Το θεμα ειναι κατα ποσο τα κανουμε πραξη ολα αυτα ολοι μας..γιατι στα λογια ειναι οκ..στη πραξη ειναι που πρεπει να εστιασουμε.. Καλό απόγευμα, καλό σκ!

  6. fvasileiou 07/11/2008 στο 6:24 μμ Reply

    @SOFIA
    «Θε μου, γιατί γιατί γιατί
    κείνοι που σκύβουν το κεφάλι
    και τεμενάδες κάνουν πάλι
    στον τύραννο και τον προδότη
    Θε μου γιατί γιατί γιατί
    νά ‘ρχονται κείνοι πάντα πρώτοι»

    Μια και μιλάμε για «γιατί;» αυτές τις μέρες, σου χαρίζω αυτό το τραγουδάκι του Ν. Γκάτσου.

  7. fvasileiou 07/11/2008 στο 6:38 μμ Reply

    @Cacofonix
    Φίλε μου, μακάρι να αγαπούσαμε πραγματικά τους εαυτούς μας. Θα ήταν ένα πρώτο κάποιο βήμα. Αλλά δεν είναι αγάπη να στομώνουμε συνειδήσεις και ψυχές με αγαθά και απολαύσεις. Όσο για τις ΜΚΟ, στην καλλίτερη περίπτωση, μας κάνουν «να αισθανόμαστε καλλίτερα με τον εαυτό μας», με τον τρόπο που συμβιώνουν δυο γείτονες που αλληλομισούνται.

    (Την άλλη πλευρά των ΜΚΟ μας την αποκάλυψε το Βαλιανάτος: Αφού μας διαφώτισε για την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, μας είπε ότι είναι και Πρόεδρος του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι).

    @tdjm
    Και η θυσία μέσα στο παιχνίδι της ζωής είναι, όπως και το να αποδεχτείς την απόφαση του φίλου σου/συγγενή σου/κτλ, ακόμα κι αν σε στεναχωρεί.

    Ναι, το ξέρω.

    @Χρήστος Σαβρανίδης
    Πολύ μου άρεσε το σημείωμά σου που ξεκίνησε με την μονολεκτική πρόταση: «Συμφωνούμε»! Και συμφωνούμε περισσότερο με την προτροπή σου: Ας ξεκινήσουμε από τα απλά.

    @roadartist
    Καμιά φορά η καλλίτερη πράξη ειναι η απραξία -με την έννοια, ας πούμε, που έδινε ο Ελύτης στην απραξία, όταν μιλούσε για «ρεμβασμό».
    Καλό σαββατοκύριακο.

  8. monaxikoasteri 07/11/2008 στο 10:53 μμ Reply

    …αν υπάρχει ειλικρίνεια…όλα είναι πιθανά!

  9. Ανασαιμιά 08/11/2008 στο 2:08 μμ Reply

    Πολύ σωστό αυτό που είπε ο Ελύτης!

  10. roadartist 08/11/2008 στο 7:09 μμ Reply

    Ρεμβασμό ε??..😉
    Καλό σκ!@!!!!

  11. fvasileiou 09/11/2008 στο 4:03 μμ Reply

    @monaxikoasteri
    Ειλικρίνεια <= Μεγάλη Υπόθεση !

    Και χρειάζεται, πρωτίστως, ειλικρίνεια προς τον ίδιο μας τον εαυτό.

    @Ανασαιμιά
    Από τα «Ανοιχτά Χαρτιά» είναι.

    @roadartist
    Ακριβώς αγαπητή μου: Ρεμβασμός, τουτέστιν άραγμα (για όσους μπορούν φυσικά -εγώ δεν είμαι από αυτούς που μπορούν να καθίσουν άπραγοι)

  12. Theoprovlitos 10/11/2008 στο 12:15 πμ Reply

    Εχει δικιο ο Cacofonix αλλα με ποιά έννοια;

    Όταν ο εγωκεντρισμός μας εχει μεταβαλει τον εαυτο μας σαν κεντρο της προσοχης μας και φυσικα ο ευατος μας αδυνατει να σταθει στο υψος των απαιτησεων τότε τον μισουμε.

    Θέλω να ειμαι τεκνό για να αρέσω στους άλλους και να με θαυμαζουν όλοι. Έλα μου ντε όμως που είμαι 1.70 και φαλακρος. Τεκνο δεν θα γινω ποτε. Αρα με μισώ.

    Θέλω να εχω βιλλα στη Κηφισια. Με το πτυχείο του ψυκτικου όμως δεν θα μπορεσω ποτε. Άρα με μισω και καταθλιβομαι.

    Μετραμε τον ευατο μας αλλά και τους άλλους με λαθος κλιμακα. Τους βαζουμε όλους στο κρεββατι του Προκορουστη. Επομενως πως ειναι δυνατον να αγαπήσουμε και τον αλλον και τον εαυτο μας;

  13. Theoprovlitos 10/11/2008 στο 12:17 πμ Reply

    Βλέπω καινουργια φωτό του blogger. Ψήλωσες, ομόρφηνες. ΦΤΟΥΣΟΥ!

  14. Cacofonix 10/11/2008 στο 10:22 πμ Reply

    @Theoprovlitos
    Επιτέλους κι ένιωσα ότι σε έχανα… Αυτά που έγραψα ήταν αυτοσαρκαστικά…

  15. Theoprovlitos 10/11/2008 στο 10:59 μμ Reply

    Μπα που να με χασεις. Αλλα περναω και εγω την απολυτη τρελλα. Τρεχω λογω εποχης με την δουλεια και ο βοηθος μου εφυγε για οικογενειακους λογους στα Πομακοχωρια, τρεχω μπας και μαζεψω κανενα λεφτο, τρεχω επισης να βρω σπιτι να αγορασω γιατι εχει εγκριθει ενα στεγαστικο δανειο του ΟΕΚ και εαν δεν το παρω τωρα πεταξε το πουλακι. Στεγαστικα δανεια ΤΕΛΟΣ.

    Εχω γινει ΘΒ.
    Ειμαι στα προθυρα της καταρρευσης.

  16. fvasileiou 11/11/2008 στο 12:16 πμ Reply

    @Theoprovlitos
    Φτου μου, φτου μου να μην αβασκαθώ!

    Να τα πούμε καμιά φορά, αδερφέ, έστω κα τηλεφωνικώς!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: