Κεντροαριστερό ρεύμα;

Τις τελευταίες μέρες και με αφορμή την εκλογή του Μπάρακ Ομπάμα οι εύκολες αναλύσεις φούντωσαν: Ο Ομπάμα, μας λένε, και η κρίση φέρνουν κεντροαριστερή στροφή. Η κεντροδεξιά θα καταρρεύσει στην Ευρώπη.

Και σε πολλούς φαίνεται εύλογη αυτή η ανάλυση της πραγματικότητας. Τη δεκαετία του ’90, άλλωστε, μετά την εκλογή του Μπιλ Κλίντον και στις Ευρωπαϊκές χώρες ανέλαβαν την εξουσία κεντροαριστεροί ηγέτες: Ο Σρέντερ στην Γερμανία, ο Ζοσπέν στη Γαλλία, ο Μπλερ στην Αγγλία, ο Κ. Σημίτης στην Ελλάδα κτλ. Οπότε, γιατί να μην συμβεί και τώρα.

Η θεωρία είναι απλή, κατανοητή, στηρίζεται εν μέρει στην εμπειρία, γι’ αυτό φαντάζει λογική.

Παραγνωρίζει όμως την πραγματικότητα:

Η ευρωπαϊκή κεντροαριστερά του ’90 ταυτίστηκε με την πολιτική Κλίντον σε όλα τα επίπεδα: Και στο κοινωνικό, και στο οικονομικό, και στην διεθνή πολιτική. Έτσι, ακόμα και οι κεντροαριστεροί διανοούμενοι της Ευρώπης έγιναν απολογητές των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών της Σερβίας. Συνεπώς, ήταν λογικό κι επόμενο η εκλογική αποτυχία των Δημοκρατικών να σημάνει και την πτώση των κεντροαριστερών κυβερνήσεων της Ευρώπης.

Όμως οι ευρωπαίοι ηγέτες της κεντροδεξιάς ποτέ δεν ταυτίστηκαν με την πολιτική Μπους. Την τελευταία μάλιστα περίοδο δεξιοί ηγέτες, όπως η Αγγέλα Μέρκελ ή ο Ν. Σαρκοζί στάθηκαν με συνέπεια και αποφασιστικότητα απέναντι στις επιδιώξεις της διοίκησης Μπους σε μια σειρά θεμάτων -όπως, άλλωστε, έκανε και ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Δεν βλέπω, λοιπόν, τον λόγο να δημιουργηθεί ρεύμα υπέρ των ημιδιαλυμένων σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων στην Ευρώπη, τη στιγμή που οι κεντροδεξιοί ηγέτες με ανακούφιση βλέπουν τους νεοσυντηρητικούς να αποχωρούν από τον Λευκό Οίκο.

Με άλλα λόγια, όσοι ποντάρουν σε έναν τέτοιο άνεμο, δεν πρόκειται να δροσιστούν.

– Μα δεν βλέπεις τι γίνεται τώρα στην Ελλάδα; θα ρωτήσουν κάποιοι.

Φυσικά και βλέπω. Αλλά θα γράψω τη γνώμη μου κάποια άλλη φορά.

Advertisements

8 thoughts on “Κεντροαριστερό ρεύμα;

  1. monaxikoasteri 12/11/2008 στο 11:50 πμ Reply

    ίσως ένα χαζό και αφελές σχόλιο: μα υπάρχουν φανερές διαφορές στις διοικήσεις των κρατών?…η πολιτική που ακολουθούν δεν είναι ουσιαστικά η ίδια, πνιγμένες σε ένα θωλό τοπίο μικροδιαφορών και παραλλαγών?…μόνο το όνομα της εκάστοτε κυβέρνησης και ηγεσίας αλλάζει… 😦 !

  2. #FN$# 12/11/2008 στο 1:21 μμ Reply

    Δυστυχώς, θα πρέπει να συμφωνήσω με τη monaxikoasteri και να εκφράσω την ίδια απορία!

  3. Χρήστος Σαβρανίδης 12/11/2008 στο 1:21 μμ Reply

    Στην εποχή της Παγκοσμιοποίησης το ερώτημα είναι αν υπάρχει αλλαγή; Στην Αμερική δε νομίζω. Απλά έκαναν λάθος εκτιμήσεις για το πόσο μπορούσε να ισορροπήσει το οικονομικό σύστημα και τώρα που είναι σε αδιέξοδο ο Ομπάμα τους προσφέρει αρκετό χρόνο που ο κόσμος θα ασχολείται μαζί του. Έως τότε μπορούν να πάρουν κάποια μέτρα που στην τελική ανάλυση πάλι τους πλούσιους θα ευνοούν. Δυστυχώς κυβερνούν οι λίγοι και βέβαια επειδή δεν είναι τέλειοι μας φαίνεται πολύ λίγη, πολύ αδύνατη και η δύναμή τους να επανορθώσουν την ισορροπία του συστήματος. Δε μπορούν, δε θέλουν, ένας θεός ξέρει. Όσο κι αν επικαλέστηκε ο Μπους τον Θεό έως σήμερα μόνο λάθος πράγματα έκανε. Ελπίζω κι ο Ομπάμα να μην προσπαθήσει να το παίξει θεός. Μέρες αποκάλυψης νομίζω ότι ζούμε. Όλα τα αδιέξοδα αποκαλύπτονται, οι ανήθικοι αναγνωρίζονται, όλα γίνονται για να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε θεοί και δεν μπορούμε να γίνουμε. Υπάρχουν ιδεολογίες; Όχι! Έχουν καταρρεύσει κι αυτές. Άρα το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει κεντροαριστερό ρεύμα ,τουλάχιστον για την Αμερική. Το ερώτημα είναι ποιος μπορεί; Μπορεί ο Ομπάμα; Εδώ είμαστε για να το δούμε σύντομα.

  4. δ.τζ. 12/11/2008 στο 5:20 μμ Reply

    Όλα είναι σχετικά φίλε Φώτη. Και γιατί, ρωτάω εγώ, η εκλογή Ομπάμα να δώσει ώθηση στην ευρωπαϊκή κεντροαριστερά και όχι στην κεντροδεξιά; Αφού ο Ομπάμα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα μάλλον ως φιλελεύθερος κεντροδεξιός λογίζεται και όχι ως σοσιαλιστής!

    Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Τα αποτελέσματα μιας κρίσης δεν μπορεί να είναι γραμμικά. Ούτε θα καταρρεύσει η ευρωπαϊκή κεντροδεξιά ούτε θα σαρώσει η ευρωπαϊκή κεντροαριστερά. Ανάλογα με τον τρόπο που θα διαχειριστεί την κρίση η κάθε κυβέρνηση θα εισπράξει φθορά ή επιβράβευση αντίστοιχα.

  5. Μάρκο Τ 12/11/2008 στο 7:34 μμ Reply

    Είναι σωστές οι παρατηρήσεις σου. Εδώ και χρόνια ήταν φανερό ότι η νεοσυντηρητική πλευρά του ρεπουμπλικανικού κόμματος, αυτή δηλαδή που είχε το «πάνω χέρι» επί Μπους, βρισκόταν σαφέστατα πολύ δεξιότερα από την παραδοσιακή κεντροδεξιά ευρωπαϊκή χριστιανοδημοκρατία ή τους γάλλους γκωλλικούς. Δες πόσο μεγάλο χώρο αφήνει για το κράτος (αλλά κράτος οργανωμένο, όχι μπάχαλο…) η παραδοσιακή ευρωπαϊκή χριστιανοδημοκρατία και πόσο λίγο χώρο αφήνουν οι Ρεπουμπλικάνοι, ειδικά η δεξιά νεοσυντηρητική τους πτέρυγα. Για έναν νεοσυντηρητικό ρεπουμπλικάνο, ο ευρωπαίος χριστιανοδημοκράτης είναι αναφανδόν σοσιαλιστής!
    Δεν νομίζω ότι υπήρχε ευρωπαίος κεντροδεξιός ηγέτης που να ένιωθε βολικά με τον Μπους, εκτός βέβαια από τους Ανατολικοευρωπαίους, για τους δικούς τους λόγους φυσικά αυτοί.
    Επί τη ευκαιρία: Διάβασα σήμερα στη City Press ένα άρθρο του Κύρτσου που με εντυπωσίασε: Προτείνει να ξαναπάρει το κράτος τον έλεγχο της Εθνικής (αντί να δίνει πακέτα σε ιδιωτικές τράπεζες) και με όχημα την Εθνική, το Ταμιευτήριο και την ΑΤΕ να εξυγιάνει το τραπεζικό σύστημα, σέρνοντας αναγκαστικά από πίσω και τις ιδιωτικές τράπεζες. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Κύρτσος δεν είναι σοσιαλιστής, αλλά ένας συνεπής κεντροδεξιός, από τους λίγους δημοσιογράφους του χώρου αυτού που έχει συγκροτημένη άποψη χωρίς να βόσκει στα χωράφια της δογματικής φιλελεύθερης νεοδεξιάς (στυλ Μανδραβέλη).

  6. fvasileiou 12/11/2008 στο 8:37 μμ Reply

    @monaxikoasteri
    @#FN$#
    Διαφωνώ απολύτως. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω το γιατί τις επόμενες μέρες με ξεχωριστή ανάρτηση.

  7. fvasileiou 12/11/2008 στο 8:51 μμ Reply

    @Χρήστος Σαβρανίδης
    Και με σένα διαφωνώ. Και διαφωνώ τόσο ριζικά, ώστε φαίνεται ότι μιλάμε για διαφορετικά πράγματα. Εγώ πιστεύω στην ατομική ευθύνη, πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί και πρέπει να προσπαθεί να κάνει την διαφορά. Επίσης πιστεύω ότι κάθε ηγέτης κομίζει -για να το πω χονδρικά- και κάτι το καινούργιο. Διότι, όχι, πώς να το κάνουμε, δεν ήταν ίδια η εποχή Ρήγκαν με την εποχή Κλίντον, ούτε αυτή με του Μπους.

    @δ. τζ.
    Δημήτρη, το είχε πει με τον πιο σαφή τρόπο ο Κλίντον: It’s the economy, stupid!

    @Μάρκο Τ
    Ο Σαρκοζί με τα όσα είπε για μια Ένωση που θα την νιώθει ο κάθε ευρωπαίος πολίτης δίπλα του, στάθηκε απέναντι στους χαρτογιακάδες των Βρυξελλών, αλλά και στην πολιτική που ακολούθησαν οι σοσιαλδημοκράτες το ’90. Και μόνο αυτό δείχνει την άβυσσο που τον χωρίζει από τον Μπους, αφού ο Σαρκό δίνει έμφαση στον κοινωνικό χαρακτήρα του κράτους και ο άλλος διέλυσε ό,τι είχε δομή προστασίας των αδυνάτων είχε απομείνει στις ΗΠΑ.

    Ο Κύρτσος σοβαρός φαίνεται στα τηλεπαραθύρια, αλλά απέναντί του έχει τον Βερύκιο. Τώρα μου λες ότι υιοθέτησε την πρόταση Αλαβάνου. Δεν ξέρω, αδερφέ….

  8. spyros1000 12/11/2008 στο 10:39 μμ Reply

    η κεντρο δεξια δεν προκειται να καταρρευσει.
    πιστευω οτι η εκλογη ομπαμα στισ ΗΠΑ θα αλλαξει περισσοτερο εσωτερικα καποιες καταστασεις,η εξωτερικη της πολτικη θα παραμεινει η ιδια οποτε μην κανετε ονειρα για αλλαγη του παγκοσμιου σκηνικου,τα πραγματα θα μεινουν ως εχουν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: