Stephen King: Περί Συγγραφής. Το Χρονικό μιας Τέχνης.

Υπάρχουν συγγραφείς, όπως ο Ντοστογιέφσκι, ο Τ. Μανν ή ο Τζ. Ελρόυ, που προχωρούν στο βάθος με την πένα τους. Υπάρχουν όμως και συγγραφείς που προχωρούν σε πλάτος και σ’ αυτούς ανήκει ο Στ. Κινγκ.

Πολύ τον σέβομαι αυτόν τον άνθρωπο.

Κατ’ αρχήν για την ποιότητα της δουλειάς του. Έχει γράψει μερικά εξαιρετικά βιβλία, αλλά ακόμα και στο πιο αδιάφορο έργο του, υπάρχουν σημαντικές σελίδες.

Αλλά πιο πολύ τον σέβομαι γιατί είναι συνεπής με τον εαυτό του, την τέχνη του, τους θαυμαστές του και δεν έχει σταματήσει να γράφει σαραντατόσα χρόνια τώρα. Προτεσταντική εργασιακή ηθική, θα μου πείτε. Εργασιακή ηθική, που μακάρι να την είχαμε κι εμείς, θα σας απαντούσα. Ο Κινγκ έχει χρήματα, δόξα, αναγνώριση, χιλιάδες σελίδες στο ενεργητικό του, παρόλα αυτά συνεχίζει να κάθεται καθημερινά στο γραφείο του και να γράφει τις ιστορίες του. Χωρίς να διεκδικεί τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο: Ότι γράφει καλές ιστορίες. Τι καλά που θα ήταν να υπήρχε κι ένα ελληνικό ανάλογο!

Το Περί Συγγραφής. Το Χρονικό μιας Τέχνης δεν είναι τίποτα παραπάνω και τίποτα παρακάτω από αυτό που δηλώνει ο τίτλος του: Ο Στήβεν Κινγκ με άνεση, χιούμορ και ειλικρίνεια εξηγεί πώς γράφει και πώς γράφεται ένα μυθιστόρημα.

king

Το πρώτο μέρος είναι αυτοβιογραφικό. Παιδί φτωχής, μονογονεϊκής οικογένειας, ο Κινγκ άρχισε να γράφει ιστορίες από μαθητής του Δημοτικού. Μην περιμένετε δακρύβρεχτες μελούρες για δύσκολα παιδικά χρόνια. Όχι. Με χιούμορ ο συγγραφέας αναπολεί εκείνα τα χρόνια, από το πρώτο διήγημα που πούλησε στους συμμαθητές του στο γυμνάσιο ως το πρώτο του μυθιστόρημα, το θρυλικό Κάρυ, που το έγραψε σε ένα παιδικό γραφείο στο τροχόσπιτο που έμενε με την γυναίκα του! Φυσικά, μεσολάβησαν άπειρες απορρίψεις, που όμως δεν τον αποθάρρυναν, ούτε τον έκαναν να λοξοδρομήσει. Να ένα ακόμα καλό παράδειγμα.

Στην συνέχεια ο Κινγκ μας υποδεικνύει την Εργαλειοθήκη του συγγραφέα για να περάσει στο τρίτο μέρος, όπου αναλύει διεξοδικά την μέθοδο (του) συγγραφής.

Εδώ απευθύνεται περισσότερο στους επίδοξους συναδέλφους του, δίνει συμβουλές, παραθέτει παραδείγματα, βάζει ακόμα και ασκήσεις, αλλά δεν πετάει εκτός τον συνήθη αναγνώστη του: Τον άνθρωπο που αγόρασε «το καινούργιο του Στήβεν Κινγκ» για να το διαβάσει στο αεροδρόμιο ή στην παραλία. Ο Κινγκ είναι γενναιόδωρος και ενθαρρυντικός. Το γράψιμο για κείνον είναι πάνω απ’ όλα διασκέδαση και αυτό θέλει να περάσει και στους νέους συγγραφείς, που τους παροτρύνει να ακολουθούν την διαίσθηση και την καρδιά τους και όχι τις επιταγές της κριτικής ή των φιλολόγων.

Στο Υστερόγραφο του βιβλίου, το Περί Ζωής, ο Κινγκ μιλάει με ειλικρίνεια για την εξάρτησή του από το αλκοόλ και το ατύχημα που παρά λίγο να τον στείλει στον τάφο (ένα φορτηγό έπεσε πάνω του ενώ περπατούσε). Αυτή η θερμή εξομολόγηση δίνει στο βιβλίο δύναμη και ευρύτητα. Ο Στήβεν Κινγκ μάλλον δεν θα πάρει ποτέ το Νόμπελ, το οποίο φαίνεται ότι προορίζεται για πιο ασήμαντους συγγραφείς. Καταφέρνει όμως να καταλάβει μια ζεστή θέση στις καρδιές μας, κι αυτό, όπως και να το κάνουμε, έχει την σημασία του.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bell σε μετάφραση Μ. Μακρόπουλου και το συστήνω σε όλους.

———————–

Δες και Στήβεν Κινγκ: [Η μπεϊμπισίτερ και οι βιβλιοκρισίες]

Advertisements

9 thoughts on “Stephen King: Περί Συγγραφής. Το Χρονικό μιας Τέχνης.

  1. ELGRECO 13/11/2008 στο 2:17 μμ Reply

    «ο Κινγκ μιλάει με ειλικρίνεια για την εξάρτησή του από το αλκοόλ και το ατύχημα που παρά λίγο να τον στείλει στον τάφο (ένα φορτηγό έπεσε πάνω του ενώ περπατούσε). »
    Το ποιό πάνω το έχει χρησιμοποιήσει και στο βιβλίο του «The DarK Tower» όπου έχει ρόλο κι αυτός και το ατύχημά που είχε.
    Το πα και πιο παλιά και το ξαναλέω, είναι ίσως ο μοναδικός συγγραφέας που κάθε βιβλίο του με ταξιδεύει στον κόσμο του αφηγήματός του.
    Την Καλησπέρα μου!

  2. DrTeddy 13/11/2008 στο 6:51 μμ Reply

    Το είχα διαβάσει όταν πρωτοβγήκε, από τότε το συμβουλεύομαι συνεχώς…

  3. SOFIA 13/11/2008 στο 7:50 μμ Reply

    Ντρέπομαι αλλά θα το πω: Δεν έχω διαβάσει King! Θα το κάνω όμως σύντομα…
    Καλό βράδυ Φώτη μου!

  4. monaxikoasteri 13/11/2008 στο 10:55 μμ Reply

    Stephen King… κορυφή!!!

  5. fvasileiou 13/11/2008 στο 11:29 μμ Reply

    @ELGRECO
    Δεν έχω διαβάσει όλους τους τόμους του «Σκοτεινού Πύργου». Ελπίζω ότι θα κάποτε θα το διαβάσω ολόκληρο και θα δω τις αυτοβιογραφικές αναφορές.

    @DrTeddy
    Και πολύ καλά κάνεις. Είναι από τα λίγα εγχειρίδια που ως μόνο κανόνα θέτει το προσωπικό γούστο.

    @SOFIA
    Όχι, βρε Σοφία, δεν είναι για ντροπές αυτά τα πράγματα, ούτε για να απολογούμαστε. Σε καμιά περίπτωση.

    @monaxikoasteri
    Με τρεις λέξεις περιέγραψες το σκεπτικό μου. Σωστή!…

  6. monaxikoasteri 14/11/2008 στο 2:56 πμ Reply

    μια από τις σπάνιες φορές, που συμφωνούμε 😉
    πρέπει να το γιορτάσουμε….!
    φέρε σαμπάνια…. 😆 !!!
    καλό ξημέρωμα Φώτη!

  7. fvasileiou 14/11/2008 στο 12:11 μμ Reply

    @monaxikoasteri
    Το καταγράφουμε στα πρακτικά και… συνεχίζουμε!

  8. fairytalesman 01/10/2012 στο 10:12 μμ Reply

    Έχω διαβάσει το »Bag of bones» και το »Salems Lot». Το »Νυχτερίτες» το άφησα λίγες σελίδες πριν το τέλος. Μου αρέσει αρκετά. Έχει κανείς να μου προτείνει κάποιο άλλο;

    • fvasileiou 03/10/2012 στο 12:48 μμ Reply

      To Κοράκι, μου άρεσε πολύ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: