Singning in the rain

Όπως έλεγα και στου Μούργου τις προάλλες, όσες μπόρες έρριξε στη Λευκωσία, τις έφαγα στο κεφάλι και το ίδιο συνέβη κι εδώ στο Παρίσι. Αυτό σε συνδυασμό με το ψοφόκρυο που κάνει εδώ πέρα και που είχα χρόνια να ζήσω (πατρίδα, εσύ με προπονούσες, αλλά λείπω τόσον καιρό, που πιάστηκα απροετοίμαστος!), απέκτησα ένα προ-Χριστουγεννιάτικο βηχαλάκι, το οποίο προσπαθώ να γιατροπορέψω με vin chaud και vin… κανονικό. Δεν τα καταφέρνω βέβαια, αλλά who cares από ένα σημείο και μετά!

Μ’αύτά και μ’αυτά θυμήθηκα την παλιά ταινία του Gene Kelly. Το technicolor μιούζικαλ του ’52, ένα από τα ελάχιστα μιούζικαλ που πραγματικά απολαμβάνω, που περιγράφει με χιούμορ και αγάπη την μετάβαση από τον βουβό στον ομιλούντα κινηματογράφο. Εκεί ο Τζιν Κέλι τραγουδάει και χορεύει το διάσημο τραγούδι του τίτλου, διδάσκοντας ότι η απλότητα είναι το πρωταρχικό συστατικό του σπουδαίου:

Παρασκευή ή Σάββατο βράδυ και βαριέστε να βγείτε από το σπίτι; Κυριακή και μένετε μέσα με μια υπόγεια μελαγχολία, γιατί πρέπει να κοιμηθείτε νωρίς για να ξυπνἠσετε νωρίς για την δουλειά; Πεταχτείτε ως το κοντινότερο βιντεοκλάμπ και νοικιάστε το. Είναι από τις ταινίες που δίνουν αξία στο «μέσα»!

Advertisements

10 thoughts on “Singning in the rain

  1. manitaritoubounou 28/11/2008 στο 10:52 μμ Reply

    Εύχομαι υπομονές στα .. ξένα..

  2. monaxikoasteri 28/11/2008 στο 10:57 μμ Reply

    Έχω δει αυτή τη ταινία…είναι πολύ καλή!
    Καλό βράδυ να έχεις και …περαστικά Φώτη 😉

  3. μούργος 28/11/2008 στο 10:59 μμ Reply

    φωτη, θα στα πω εδω ολα μαζεμενα για ολα τα ποστ σου απο το παρισι.
    κατ΄αρχην για την ταινια και τη συγκεκριμενη σκηνη τι να πω;
    κλασσικη η ταινια, σκηνη ανθολογιας ειναι πλεον.
    .
    για το κειμενο για τις συγκρισεις, παρα το οτι εχεις τον τροπος σου να το υπερασπιζεσαι καλα και παρα το οτι τα εχω σκεφτει και εγω πολλες φορες-ιδιως σε ταξιδια εξω-, πιστευω οτι αν βαλουμε τη ζυγαρια κατω και μετρησουμε τα συν και πλην, εγω παντως θα προτιμησω την ελλαδα (ναι την κακομοιρη και λειψη ελλαδα που τρωει τα παιδια της)
    .
    ενα περιστατικο απο ενα ταξιδι στην τουλουζη πριν χρονια.
    ενας γαλλος καθαριζε-κλαδευε- το φυτοφραχτη του σπιτιου του με τοση επιμελεια, μεχρι και μουσαμα για τα φυλλα που επεφταν στο πεζοδρομιο ειχε. Ε. εμενα αυτο με προκαλεσε να παω κοντα του και ξαφνικα να ριξω μια κλωτσια στο σωρο με τα φυλλα που ειχει πανω στο μουσαμα και μετα να τον βλεπω να τουρχετε το εμφραγμα. 😆
    .
    το επεισοδιο (και η εκδοχη σου) με το κομπολοι, δυνατο!
    .
    κατα ταλλα παρισι δεν εχω παει ακομη! γκρρρρρρρ….

  4. fvasileiou 29/11/2008 στο 11:09 πμ Reply

    @mantitaritouvounou
    Σ’ ευχαριστώ πολύ!

    @monaxiko asteri
    Εντάξει, δεν είναι κάτι σοβαρό, αλλά μερικές φορές σου χαλάει την όρεξη…
    Καλά να περνάς.

    @μούργος
    Εδώ, οι Παριζιάνοι, είναι αρκετά άνετοι και χαλαροί – βέβαια δεν αποκλείω να έχουν και τέτοια κολλήματα. Το παράδειγμά σου όμως, αν και φαίνεται ακραίο, είναι πολύ διδακτικό: Γιατί ο συγκεκριμένος κλαδευτής δεν ήθελε να σκορπίσει στο πεζοδρόμιο τα φύλλα και τα κλαδιά του – δεν ήθελε να βρωμίσει τον δημόσιο χώρο. Πόσο διαφορετική νοοτροπία από τη δικιά μας αποκαλύπτεται, κι ας μας φαίνεται υπερβολικό! Μακάρι να αρχίσουμε να σεβόμαστε περισσότερο τον δημόσιο χώρο, μακάρι να σεβόμαστε περισσότερο τους αγνώστους συμπολίτες μας, μακάρι να προσπαθούμε λίγο περισσότερο και να απαιτούμε λιγότερα.

  5. Belbo 29/11/2008 στο 12:26 μμ Reply

    Περαστικά, η ταινία είναι αριστούργημα την έχω δει πολλές φορές, θεωρείται ίσως το καλύτερο musical όλων των εποχών! Ταιριάζει τέλεια με τον καιρό σήμερα, εύγε!

  6. giousurum 30/11/2008 στο 1:41 πμ Reply

    Apo ta kalytera musical ever….kai eas edo sto giousurum mas aresoun ta musical..kalo SK na exoume…

  7. μούργος 30/11/2008 στο 2:08 πμ Reply

    ενταξει φωτη, απο τον κολλημενο γαλλο με το αγχος μη του φυγει κανα φυλλο μεχρι τον ελληνα που θα σπρωξει με τη σκουπα του τα φυλλα στην πορτα του γειτονα, υπαρχει αρκετος χωρος ενδιαμεσα για να χωρεσουν αρκετοι αλλοι γαλλοι και λιγοτεροι ελληνες.
    δεν ξερω, δεν εχω ζησει εξω καθολου, μπορει να εχεις και δικιο, αλλα απο οσα ταξιδια εχω κανει σε αλλες χωρες , τα πιο πολλα σε αγροτικες περιοχες λογω δουλειας, δεν συγκρινω το ελληνικο περιβαλλον και την ελληνικη «ζεστασια» -κυριως στις ορεινες περιοχες της ελλαδας-, εστω και αν χανεται ραγδαια τα τελευταια χρονια.

  8. ELGRECO 30/11/2008 στο 1:14 μμ Reply

    Υπέροχη σκηνή απο μια αγαπημένη ταινία που πρωτοείδα οταν ήμουνα μικρός.
    Πραστικά, ελπίζω να σου φύγει σύντομα ο βήχας.

  9. Ανασαιμιά 30/11/2008 στο 8:35 μμ Reply

    Μας γύρισες πίσω πολύ πίσω. Δεν ξέρω πόσες φορές έχω δει αυτή τη ταινία. Την έχω λατρέψει όπως και το τραγούδι που τόσο ταιριάζει με αυτές τις μέρες (εκτός τη σημερινή που ο Νομέμβρης μας αποχαιρέτησε ηλιόλουστος)

    Να είσαι και να περνάς καλά!

  10. fvasileiou 01/12/2008 στο 1:40 πμ Reply

    @giousouroum
    Καλά να περνάς φίλε μου!

    @μούργος
    Πιθανόν να έχεις δίκιο. Δεν το ξέρω – δεν έχω εμπειρία από την επαρχία των άλλων χωρών, γι’ αυτό εμπιστεύομαι την εμπειρία σου. Όμως οι πόλεις είναι άλλο θέμα. Κι εγώ επιμένω στο πώς συμπεριφέρονται οι Παριζιάνοι στο Παρίσι και πώς οι Αθηναίοι στην Αθήνα.

    @ELGRECO
    Δύσκολα μου κόβεται ο… βήχας 😆

    Χαίρε!

    @ Ανασαιμιά
    Είναι ιδανική ταινία για χουχούλισμα τέτοια εποχή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: