Περί Δυναμικής Αντίδρασης…

Από τη στιγμή που ξέσπασε η κοινωνική κρίση μέχρι και σήμερα, εδώ, εκτός Ελλάδας, ένα θέμα συζήτησης κυριαρχεί σε παρέες Ελλαδιτών: Γιατί αντέδρασε έτσι η κυβέρνηση/ο Καραμανλής.

Οι κουβέντες περί αδράνειας, περί αναποφασιστικότητας, ατολμίας, πάνε κι έρχονται με την ευκολία που πετάμε την μασημένη τσίχλα από το παράθυρο του αυτοκινήτου μας.

Συνήθως δεν μιλάω. Καμιά φορά όμως ρωτάω:

«Δηλαδή, τι έπρεπε να γίνει;»

Σηκωμένοι ώμοι και κατεβασμένα χείλια είναι η απάντηση που μου έρχεται τις περισσότερες φορές.

Κάποιοι όμως επιμένουν:

«Να κάνει κάτι. Να αντιδράσει. Δυναμικά. Να ο Σαρκοζί…»

Γενικά, το παράδειγμα του Σαρκοζί πάει και έρχεται με ελαφρότητα φτερού στον άνεμο και με την βαρύτητα της βεβαιότητας ότι με τάπωσαν.

Όμως

Ξεχνάνε οι φίλοι μου ότι ο Σαρκοζί στην πρόσφατη εξέγερση των προαστίων, είχε να αντιμετωπίσει παιδιά μεταναστών και όχι παιδιά γηγενών Γάλλων. Ναι, μπορεί αυτά τα παιδιά να γεννήθηκαν στη Γαλλία, να φοίτησαν σε γαλλικό σχολείο, να μιλάν και να σκέφτονται γαλλικά, αλλά παραμένουν παιδιά μεταναστών και λαθρομεταναστών. Ξένοι. Μπορεί να προκαλούν κάποια συμπάθεια, αλλά για την γαλλική κοινωνία -την σωβινιστική γαλλική κοινωνία- τα παιδιά αυτά παραμένουν ξένοι. Γι’ αυτό κι ο Σαρκοζί όταν μιλούσε για «αλήτες»,  απλώς εξέφραζε δημόσια ό,τι σκεφτόταν ή συζητούσε χαμηλόφωνα στην παρέα του ο μέσος Γάλλος. Ο Σαρκοζί με τα λόγια και τις ενέργειές του έσπασε έναν πολιτικό καθωσπρεπισμό, ένα πολιτικό ταμπού. Γι’ αυτό και βγήκε κερδισμένος.

Στην Ελλάδα όμως στις ταραχές πρωταγωνίστησαν ανήλικοι μεσοαστικών και μικροαστικών οικογενειών. Παιδιά που γαλουχήθηκαν από τους γονείς, τους δασκάλους, τα ΜΜΕ, όλους μας, με τη συλλογική ονείρωξη της επανάστασης και του αγώνα (=το Πολυτεχνείο). Κι επιπλέον είχαν την ανοχή -για να μην πω την υποστήριξη- του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας στους βανδαλισμούς τους.

Φίλοι μου, λυπάμαι, αλλά όταν είναι τέτοιες οι συνθήκες, δεν στέλνεις τα όργανα της τάξης να πολεμήσουν. Είναι φανερό ότι η κοινωνία επιλέγει την αταξία. Και η όποια δυναμική αντίδραση μεγαλύτερες συμφορές θα φέρει.

Γι’ αυτό δεν κουράζομαι να λέω και να ξαναλέω: Η ενοχή από την καμένη Αθήνα βαραίνει τις πλάτες όλων μας.

Αλλά απ’ ότι βλέπω, όλοι έχουν φύγει. Εχουν πάει να αγοράσουν κάνα χωράφι….

Advertisements

7 thoughts on “Περί Δυναμικής Αντίδρασης…

  1. Σοφία 15/12/2008 στο 11:33 μμ Reply

    Πολύ μεγάλη κουβέντα (και πολύ σοφή) αυτή που είπες, ότι δηλαδή η κοινωνία επιλέγει την αταξία. Δυστυχώς έτσι είναι, και οι ευθύνες είναι συλλογικές.

  2. δ.τζ. 15/12/2008 στο 11:47 μμ Reply

    Προφανώς για ό,τι συνέβη τις προηγούμενες ημέρες ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό η κοινωνία. Εντός αυτής γεννήθηκαν και διογκώθηκαν οι αντιλήψεις που οδήγησαν σε όσα τραγικά παρακολουθήσαμε επί μια εβδομάδα.

    Όμως καλώς ή κακώς έχει και η ΕΛ.ΑΣ. (άρα και η Πολιτεία) τις δικές της ευθύνες. Δεν γίνεται να καταστρέφονται περιουσίες και η αστυνομία να αντιδρά τόσο σπασμωδικά. Ακόμα και επιλογή να ήταν αυτό, δε δικαιολογείται το χάος και η καταστροφή. Ισοπεδόθηκε η χώρα και όνειρα και περιουσίες που φτιάχτηκαν με πολύ κόπο χάθηκαν.

    Πάντως συμφωνώ ότι πρώτα πρέπει να ψάξουμε τι δεν κάναμε καλά εμείς ως κοινωνία και μετά να δούμε που έφταιξε το κράτος.

  3. Ακέστωρ 16/12/2008 στο 1:05 πμ Reply

    Είπες μεγάλες αλήθειες. Ωστόσο μην ξεχνάμε ότι και εδώ πρωταγωνίστησαν αλλοδαποί στις ταραχές, στη βία και στο πλιάτσικο, σε ένα ξέσπασμα εκδίκησης για όσα περνούν στη χώρα μας. Εμείς όμως τους αντιμετωπίζουμε ως χαϊδεμένα παιδιά, γιατί φοβόμαστε τι θα πει το δίδυμο Αλαβάνου-Τσίπρα. Δεν ήταν μόνο μεσοαστοί και μικροαστοί οι ταραξίες. Άκουσα για κάτοικο Ψυχικού που κατέβηκε με την Πόρσε, για να μην κουραστεί, την πάρκαρε σε ασφαλές μέρος, και έσπευσε για να βανδαλίσει την Αθήνα. Γιατί το έκανε; Για να εκδικηθεί τον πατέρα του που εγκατέλειψε την οικογένειά του. Την Πόρσε όμως του την άφησε του θερμόαιμου κανακάρη!
    Κάπως έτσι κι αυτά τα άτομα θέλησαννα εκδικηθούν το νεκρό, την κρίση, τον καπιταλισμό, καταστρέφοντας τις περιουσίες αθώων πολιτών.
    Κι εγώ θα ήθελα δυναμική αντίδραση από την Αστυνομία. ‘Ομως υπάρχει μία ανισότητα σε αυτό το είδος «πολέμου»: από τη μία το Κράτος, η Δημοκρατία, πρέπει να πολεμήσει με αρχή το Νόμο και από την άλλη οι κουκουλοφόροι κάνουν κλεφτοπόλεμο χωρίς φραγμούς. Ένα τέτοιο είδος αντιπάλου ή το αντιμετωπίζεις κι εσύ με ατάκτους, οπότε έχεις θύματα, ή αλλιώς δεν αντιμετωπίζεται με αστυνομικούς που ξέρουν τι τους περιμένει αν χτυπήσουν. Το κλομπ πονάει, αλλά δεν τραυματίζει, ούτε σκοτώνει. Ίσα ίσα πεισμώνει.
    Θα θυμίσω ότι οι δημοσιογράφοι, όταν συνελήφθη ο βομβιστής γιος βουλευτή του Σύριζα, επικαλέστηκαν το τεκμήριο της αθωότητας για να αποκρύψουν την ταυτότητά του. Αυτό το έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια στην περίπτωση των δύο αστυνομικών.
    Επομένως, η Αστυνομία, το Κράτος, δεν είχε άλλο από να παρακολουθεί το δράμα της πόλης μας και το δράμα του πολιτισμού μας, άβουλα και ανήμπορα μπροστά στο φασισμό της εσω- και εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

  4. tdjm 16/12/2008 στο 9:13 πμ Reply

    Δεν ξέρω Φώτη μου…

    Πάντως κάτι πρέπει να γίνει.
    Και τα αποτελέσματα και τα παράπλευρα *θύματα* αυτής της κατάστασης ,κάποια στιγμή θα ξεχαστούν όλα…..

    Κι αυτό είναι που με φοβίζει ακόμα περισσότερο…γιατί ξέρω καλά πως σε αυτό στηρίζονται οι κυβερνώντες και μη….

    Αστους μωρέ…….θα ξεχάσουν. Ετσι λένε και τρίβουν τα χέρια τους!

  5. Μάρκο Τ 16/12/2008 στο 11:25 πμ Reply

    Θα πω κάτι για τον κύριο Αλαβάνο. Δεν θα το έλεγα, αλλα μια και βγαίνει και μιλάει εκ μέρους των νέων και καμώνεται ότι ξέρει τί θέλουν οι νέοι, θα πρέπει να το ακούσει (και δεν μιλάω τυχαία, είμαστε πολύ μικρή χώρα):

    Όταν έχεις πρόβλημα με ναρκωτικά μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, κοίτα τα παιδιά σου και πού έφταιξες εσύ και άσε τους υπόλοιπους νέους στην ησυχία τους. Μην τους πατρονάρεις, γιατί δεν έχεις ούτε το δικαίωμα, ούτε τα προσόντα, κύριε Αλαβάνο…

  6. Ηλίας 16/12/2008 στο 12:04 μμ Reply

    Εγώ νομίζω ότι τελικά η αστυνομία που έχουμε είναι αυτή που θέλουμε.
    Τις τελευταίες μέρες βλέπουμε ένα ξεσηκωμό της νεολαίας που εν πολλοίς πατρονάρεται από κόμματα και ΜΜΕ.
    Εγώ αναρωτιέμαι ενάντια σε τι ξεσηκώνονται?
    Ενάντια στην αστυνομία? Έχουν δει πως λειτουργεί η αστυνομία στα υπόλοιπα κράτη?
    Ενάντια στην κυβέρνηση? Στις δημοκρατίες οι κυβερνήσεις αλλάζουν με εκλογές όχι με φωτιές.
    Ενάντια στους γονείς τους? Ας αφήσουν το βόλεμα και ας πάνε να δουλέψουν.
    Έχω όμως και μια άλλη απορία. Τι διακινδυνεύουν με τους αγώνες τους? Γιατί αν δεν είναι διατεθειμένοι να χάσουν εξάμηνα οι φοιτητές, σχολικές χρονιές οι μαθητές και να λερώσουν το ποινικό τους μητρώο όσοι εμπλέκονται σε ταραχές, τότε είναι τσάμπα μάγκες.
    Τσάμπα μάγκες και όχι αγωνιστές.

  7. fvasileiou 16/12/2008 στο 1:02 μμ Reply

    @Σοφία
    Το παράξενο είναι ότι οι Έλληνες στα ξένα κράτη, που οι νόμοι εφαρμόζονται με αυστηρότητα, είναι καλοί πολίτες. Εδώ…

    @δ. τζ.
    Δημήτρη, δεν διάβασες το περιστατικό που μας μετέφερε ο Μάρκος Τ; Στη Σταδίου η υπάλληλος καταστήματος που δεν υπέστη ζημιές κι ενώ το διπλανό είχε καεί έλεγε «καλά έκαναν τα παιδιά». Η κοινωνία στη συγκεκριμένη περίπτωση πήρε κατα πλειοψηφία την απόφαση ότι το τίμημα της καταστροφής είναι διατεθημένη να το πληρώσει -αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

    @Ακέστωρ
    Συμφωνώ απολύτως μαζί σου. Έχουμε την ίδια οπτική στα γεγονότα. Όσο για τους ξένους, που αναμφίβολα πλιατσικολόγησαν και λεηλάτησαν και κατάστρεψαν, αυτοί επωφελήθηκαν από την κατάσταση που οι ντόπιοι δημιούργησαν. Οπότε…

    @tdjm
    Μήπως έχουν ήδη ξεχαστεί όλα; Μήπως πολλοί που κατέβηκαν στο κέντρο την επομένη της καταστροφής είπανε «εντάξει, μωρέ, δεν έγινε και τίποτα σοβαρό, υπερβολές».

    @Μάρκο Τ
    Μάρκο, ειλικρινά δεν το ξέρω αυτό που μας λες. Είτε ισχύει είτε δεν ισχύει για μένα δεν αλλάζει τίποτα. Είμαι πεπεισμένος ότι το νταβαντζιλίκι της νεολαίας δεν πρόκειται να δώσει ψήφους στον Αλαβάνο και τον θίασό του.

    @Ηλίας
    Κάπου διάβασα δήλωση συριζικού ότι οι νέοι εξεγείρονται εξαιτίας της κατάστασης του οδικού δικτύου!!!
    Κατά τ’ άλλα στην Ελλάδα οι αγώνες γίνονται χωρίς συνέπειες. Κοινώς τον έχουν εξασφαλίσει τον κώλο τους οι αγωνιστές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: