Χαλαρώνουμε;

Χτες το απόγευμα το κατακαημένο δέντρο της Αθήνας δεν ήταν περιτριγυρισμένο από μπασκίνες.

Ήταν φωτισμένο και γύρω του παιδάκια με τους γονείς τους και τους παππούδες τους το κοίταζαν με το στόμα ανοιχτό και το φωτογράφιζαν. Ναι, τα καταστήματα της Σταδίου και της Πανεπιστημίου είχαν σχεδόν όλα κλείσει, οι δρόμοι είχαν αποκλειστεί, σειρήνες και φωνές ακουγόταν στο βάθος, ένας φόβος σκίαζε τις καρδιές και τα βλέφαρα όλων όσων είχαν γεμίσει την πλατεία.

Αλλά υπήρχε και η επιθυμία για κάτι άλλο.

Ναι, θα ήταν τραγικό σαν κοινωνία να βάλουμε πίσω μας, χωρίς να το επεξεργαστούμε, χωρίς να το βιώσουμε και να το εντάξουμε βαθιά μέσα μας, αυτό που συνέβη.

Θα ήταν λάθος να περιμένουμε οι γιορτές και η ανάπαυλα να ηρεμήσει τα παιδιά.

Ό,τι συνέβη τις τελευταίες 15 μέρες, είναι ένα στίγμα που ο καθένας μας το κουβαλάει στο μέτωπό του. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχάσουμε – είναι η μόνη ελπίδα ανάτασης.

Αλλιώς η κατρακύλα θα συνεχιστεί – νομίζω ότι όλοι έχουμε καταλάβει πως κάτι τέτοια πηγάδια πάτο δεν έχουν.

Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ, πολύ χάρηκα που είδα χτες το απόγευμα το Σύνταγμα έτσι. Κι αργότερα, στο Λυχνάρι, που πίναμε τα κρασάκια μας, αν και η συζήτηση ήταν βαριά και μελαγχολική, δεν τύφλωσε την ελπίδα που ακούσια φύτρωσε στην καρδιά μου. Γι’ αυτό γύρισα σπίτι σφυρίζοντας τούτο το τραγουδάκι:

Καλό Σαββατοκύριακο

Advertisements

10 thoughts on “Χαλαρώνουμε;

  1. Anna 20/12/2008 στο 12:18 μμ Reply

    Καλημέρα Φώτη,

    Να εχεις ενα ομορφο Σαββατοκύριακο!!!

  2. ELGRECO 20/12/2008 στο 12:27 μμ Reply

    Καλό σ/κ φίλε μου

  3. Belbo 20/12/2008 στο 1:01 μμ Reply

    Καλό Σαββατοκύριακο, έχεις δίκιο, ας μην τα αφήσουμε όλα αυτά να μας μαυρίσουν την ψυχή, να περάσουμε καλά με φίλους και καλούς μας ανθρώπους αυτό χρειάζεται! φιλικά,

  4. SOFIA 20/12/2008 στο 2:12 μμ Reply

    Δεν παίζει το βιντεάκι! Γιατί; 😦
    Καλό Σαββατοκύριακο Φώτη μου και καλή ξεκούραση!

  5. monaxikoasteri 20/12/2008 στο 3:14 μμ Reply

    Κρίμα δεν μπορούμε να δούμε και να ακούσουμε το σκοπό, που σφύριζες…μην χάσεις ποτέ αυτή τη διάθεση (να μην τη χάσουμε όλοι μας ποτέ μας).
    Καλό σ/κ Φώτη 😉

  6. fvasileiou 20/12/2008 στο 11:19 μμ Reply

    @Anna
    Να είσαι καλά!

    @ELGRECO
    Επίσης, πάντα καλά

    @Belbo
    Το να συνεχίσουμε τις ζωές μας με κανονικούς (όσο γίνεται) ρυθμούς, ίσως αποτελεί την καλλίτερη αντίσταση στον μηδενισμό των κουκουλοφόρων σκουπιδοφόρων

    @SOFIA
    @monaxikoasteri
    Δεν έχω ιδέα γιατί δεν παίζει. Γι’ αυτό έβαλα μια άλλη εκδοχή του ίδιου τραγουδιού. Δυστυχώς την εκτέλεση που είχα εγώ στο νού μου, με την Ella και τον Armostrong, δεν την βρήκα στο γιουτιούμπι…

  7. astropeleki 22/12/2008 στο 11:06 μμ Reply

    Ό,τι συνέβη τις τελευταίες 15 μέρες, είναι ένα στίγμα που ο καθένας μας το κουβαλάει στο μέτωπό του. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχάσουμε – είναι η μόνη ελπίδα ανάτασης.

    Γιατί εμένα ΚΑΤΙ μου λέει ότι ΩΣ συνήθως και αυτό θα το ξεχάσουμε αμέσως;

  8. fvasileiou 22/12/2008 στο 11:14 μμ Reply

    @astropeleki
    Εννοείται ότι θα τα ξεχάσουμε.

  9. Μάρκο Τ 24/12/2008 στο 7:46 μμ Reply

    Θα άκουσες φαντάζομαι τα πρόσφατα γεγονότα του Εθνικού Θεάτρου με τη διακοπή της παράστασης από αληταράδες «αντιεξουσιαστές».

    Μετά τα πρόσφατα γεγονότα διακρίνω την ελληνική κοινωνία σε δύο κατηγορίες. Αυτούς που έμμεσα ή άμεσα τα επιδοκιμάζουν, δηλαδή επιδοκιμάζουν το μπάχαλο και την τυφλή βία, και αυτούς που υποφέρουν και αναζητούν εναγωνίως το κράτος δικαίου.

    Για μένα, που τοποθετώ πολύ ψηλά την έννοια της αστικής κουλτούρας, όχι ως μεταφυσική έννοια, ούτε ως πανάκεια, ούτε ως κάτι που δίνει απάντηση στα ουσιώδη ερωτήματα του ανθρώπου, αλλά ως μία αναγκαία συνθήκη προκειμένου να μπορέσουμε να συνυπάρξουμε αξιοπρεπώς και με στοιχειώδη αλληλοσεβασμό στη σύγχρονη πολυπολιτισμική μας κοινωνία, ειδικά αυτή των πόλεων, αυτή η κουλτούρα, έστω και στην κουτσουρεμένη μορφή που υπάρχει ή υπήρχε στη χώρα μας, δεν αξίζει να καταστραφεί για κανένα λόγο. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχει τίποτα αυτή τη στιγμή που να την αντικαταστήσει, παρά μόνο ο νόμος της καραμπίνας, του μπράβου και του ισχυρότερου. Δεν αξίζει να καταστραφεί ούτε για ένα 16χρονο άταχτο γόνο άκρως προβληματικής εύπορης οικογένειας, που καταλήγει τραγικά τη σύντομη ζωή του, ούτε για έναν τσαμπουκαλή ηλίθιο μπάτσο. Δεν θα μίλαγα τόσο ωμά, αν δεν ήξερα τί έλεγα (η Αθήνα είναι πολύ μικρή, και η γυναίκα μου δουλεύει σε ιδιωτικό σχολείο ΒΠ και τα δοχεία είναι πολύ συγκοινωνούντα, ξέρεις). Βαρέθηκα με τα κούφια σύμβολα σε μία κοινωνία μπουχτισμένη από μαύρο χρήμα και μαθημένη στο μπάχαλο…
    Καλά Χριστούγεννα.

  10. fvasileiou 26/12/2008 στο 7:19 μμ Reply

    @Μάρκο Τ
    Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που νοσταλγούν την τάξη, το δίκαιο, το νόμο, αλλά για αυτούς το παιχνίδι είναι χαμένο: Πώς να οργανωθούν και να διεκδικήσουν όταν έχουν απέναντί τους κουκουλοφόρους έτοιμους να καταστρέψουν, να κάψουν, να βιάσουν, να πυροβολήσουν; Και μαζί κόμματα, συνδικαλιστικούς φορείς, συγκροτήματα τύπου, κόλουμνιστ και οπίνιον μέικερ (του κώλου, οφ κορς) που συντάσσονται με το κουκουλοφόρο μολώχ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: