Ο Παπαχελάς για τις Συνωμοσίες

Την εβδομάδα που μας πέρασε ο κος Παπαχελάς με δύο του άρθρα έδωσε απαντήσεις: Την Τετάρτη σε όσους υποψιάζονται προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας από εξωτερικούς μεγαλοπαράγοντες και την Κυριακή σε όσους ψάχνουν να βρουν «αόρατους δαίμονες» πίσω από την πολιτική γραμμή των ΜΜΕ.

Την Τετάρτη ο αρθρογράφος επιστράτευσε την λογική: Το πολιτικό σύστημα περνάει κρίση, οι πολιτικοί μας είναι ανίκανοι, η Αστυνομία διαλυμένη και όσοι μιλάνε για σχέδια αποσταθεροποίησης απλώς ηλίθιοι.

Δεν έχει κι άδικο.

Όσοι διαβάζουν το Σημειωματάριο ξέρουν ότι είμαι ο τελευταίος που θα διαφωνήσει με αυτές τις διαπιστώσεις.

Αλλά κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Και δεν χρειάζεται να πάμε μακριά, ούτε να καταφύγουμε σε σκοτεινά σενάρια, για να δούμε την άλλη πλευρά:

Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από την συνωμοσία που οργανώθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ για να παραπλανηθεί η Διεθνής Κοινότητα και ο τότε ΥΠΕΞ των ΗΠΑ για τα δήθεν όπλα μαζικής καταστροφής του Ιράκ, ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει ο πόλεμος.

Και ξέρουμε κατ’ επανάληψη πώς αντιμετωπίζουν οι φίλοι και σύμμαχοί μας κυβερνήσεις, καθεστώστα, λαούς που δεν τους είναι αρεστά.

Με άλλα λόγια:

Ναι, αντί να κυνηγάμε σκιές, είναι προτιμότερο και χρησιμότερο να προσπαθούμε να διορθώνουμε τα δικά μας ελαττώματα.

Όχι, όμως, δεν θα σταματήσουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις, δεν θα ξεχάσουμε τις πρακτικές που ακολούθησαν και ακολουθούν φίλοι και σύμμαχοι, δεν θα πιστεύουμε ότι ζούμε σε έναν αγγελικά πλασμένο κόσμο.

Και, επειδή ο καλός δημοσιογράφος αναφέρεται ειρωνικά στους Αγωγούς, αναρωτιέται κανείς: Αν είναι τόσο μηδαμινής αξίας, αν είναι τόσο αδιάφοροι για τους Αμερικάνους, τότε γιατί υψηλόβαθμα στελέχη του αμερικανικού ΥπΕξ, ακόμα και η ίδια η Κοντολίσα, δίνουν κάθε τόσο συνεντεύξεις σε Ελληνικά έντυπα (μόνο η Καθημερινή έχει φιλοξενήσει μία ή δύο) προσπαθώντας να μας πείσουν να τους ακυρώσουμε;

Στο κυριακάτικο άρθρο του ο Α.Π. στρέφει τα βέλη του εναντίον όσων ψάχνουν συμφέροντα στην κριτική που ασκούν τα ΜΜΕ ή στην υποστήριξη που παρέχουν. «Αυτός ο τρόπος σκέψης και ανάλυσης είναι δείγμα βαθιάς σήψης και παρακμής του πολιτικού και δημοσιογραφικού μας συστήματος», παρατηρεί. Καταλήγει όμως πιο αισιόδοξα γιατί ο «κόσμος το αντιλαμβάνεται και εξοργίζεται γιατί δεν είναι πια «τυφλός». Και φέρνει σαν παράδειγμα την περίπτωση του Βαγγέλη Βενιζέλου, που έχασε τις εσωκομματικές εκλογές γιατί ο κόσμος αντιλήφθηκε τον «επικοινωνιακό εναγκαλισμό» του με «κάποια συμφέροντα» .

Κι επειδή εγώ γράμματα πολλά δεν ξέρω για να μιλάω με τσιριτσάντζουλες, αναρωτιέμαι:

Εντάξει, ας πούμε ευτυχώς που έχασε ο Βενιζέλος, αφού είχε εξαρτήσεις με συμφέροντα. Με τον Παπανδρέου όμως που τον υποστήριξε πρώτος και καλλίτερος ο Όμιλος Αλαφούζου (Σκάι, Καθημερινή, Metropolis και μερικά καράβια) δεν τρέχει τίποτα;

Εκτός αν ο κος Παπαχελάς θέλει να μας πει ότι μόνο ο ίδιος και τα Μέσα που εργάζονται είναι καθαροί και ότι όλοι οι άλλοι υπηρετούν σκοτεινούς σκοπούς.

Και κάτι ακόμα:

Ο Παπαχελάς μας καλεί να μην ψάχνουμε τα κίνητρα του Μέσου που καταγγέλει έναν πολιτικό, αλλά να βλέπουμε αν ο πολιτικός είναι επιτυχημένος, αδιάφθορος κτλ.

Σύμφωνοι.

Αυτό όμως δεν είναι πάλι η μισή αλήθεια; Η φανερή πλευρά του φεγγαριού;

Γιατί, ας μη γελιόμαστε, οι πολιτικοί είναι ο εύκολος στόχος. Στέκονται απέναντί μας και τους κρίνουμε. Και καλά κάνουμε, γιατί έτσι είναι η Δημοκρατία.

Το να διεκδικεί κάποιος για τον εαυτό του και την επιχείρησή του τον ρόλο του υπέρτατου κριτή των πάντων, απαξιώνοντας τους ανταγωνιστές του με μισόλογα, δεν είναι Δημοκρατία, αλλά μια ιδιόμορφη και σκοτεινή ολιγαρχία.

Και αυτή την πολεμάμε.

Advertisements

9 thoughts on “Ο Παπαχελάς για τις Συνωμοσίες

  1. Cacofonix 29/12/2008 στο 1:12 μμ Reply

    Αγαπητέ Φώτη,
    χρόνια πολλά κι εύχομαι υγεία.

    Τα 2 άρθρα που παραθέτεις, παρουσιάζουν αυτό που θα ονόμαζα Μανδραβελίαση: «σοβαρότητα», «καταγγελία», και συγκρατημένη οργή…

    Το σημαντικό είναι ότι η αξία τους είναι μηδενική, όπως άλλωστε και η αξία του συνόλου της εφημερίδας στην οποία αρθογραφεί και την οποία μανατζάρει…

    Αλλά για να θυμηθώ και το Σολζενίτσυν, θα προκαλούσα τον κ Άλεξ, αντί να προσπαθεί να βγάλει βλάκες τους συνομοσιολογούντες, να μας αποδείξει ότι η κοινωνική «εξέγερση»ηταν παντελώς αυθόρμητη…

    Λέω εγώ τώρα…

  2. clib 29/12/2008 στο 4:34 μμ Reply

    Το ίδιο παιχνίδι δεν είχε παίξει η «Καθημερινή κι ο Σκάις 15 χρόνια πριν;

  3. Χρήστος Σαβρανίδης 30/12/2008 στο 12:11 μμ Reply

    Χρόνια πολλά Φώτη κι ευτυχισμένο το νέο έτος. Διαχρονικά οι φορείς εξουσίας εναγκαλίζονται ΜΜΕ. Και η Στάη κατάγγειλε σχέση ALPHA με Μαξίμου. Μας ξενίζει; Αυτές τις ημέρες συζήτησα με έναν φίλο τις εξελίξεις αποσταθεροποίησης που λες. Μου εξέφρασε την εξής άποψη: Το κράτος έχει απεριόριστες δυνατότητες κι αν θέλει μπορεί να μειώσει το κίνημα των κουκουλοφόρων άμεσα. Τους έχει καταγραμένους. Αν θέλει μπορεί να χρησιμοποιήσει απλά και τεχνολογικά μέσα. Για παράδειγμα αρκούσε να έρθει η πυροσβεστική με τις μάνικες και να καταβρέξει τους κουκουλοφόρους για να διαλυθούν πολύ γρήγορα όντας βρεγμένοι. Εκείνο όμως που είχε ενδιαφέρον, ήταν η επισήμανση πως μήπως τελικά αυτό ήταν ένα πείραμα των ιθυνόντων της παγκοσμιοποίησης και τελικά ένα ιδανικό πεδίο μετρήσεων η Ελλάδα; Διότι ήταν ευκαιρία να μετρηθούν οι αντιδράσεις κομμάτων, φορέων, πολιτών,κ.λ.π. κεντρικά και περιφερειακά και για πολλές ημέρες. Δεν άλλαξαν πολλά πράγματα στην Ευρώπη μετά από αυτό; Βάζω λοιπόν το ερώτημα; Μήπως έγινε ένα πείραμα εδώ και δεν το καταλάβαμε εύκολα;

  4. Ηλίας 30/12/2008 στο 12:27 μμ Reply

    Χρήστο εγώ δεν συμφωνώ μαζί σου. Αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς στην Ελλάδα οι κουκουλοφόροι?
    Νομίζω ότι το κράτος δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τους κουκουλοφόρους γιατί ο λαός δεν θέλει να παταχθεί το φαινόμενο αυτό. Πιστεύεις ότι αν άνοιγαν οι μάνικες δεν θα είχαμε σφοδρότατες αντιδράσεις?
    Εδώ κάθε χρόνο καίγονται τα πανεπιστήμια και δεν έχει βρεθεί ένας χριστιανός να κάνει άρση ασύλου.
    Ο πρύτανης Αθηνών την ώρα που το πανεπιστήμιο καίγονταν παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας!!!!
    Αλήθεια γιατί διαμαρτύρονταν? Δεν καταλάβαινε ότι ήταν μέρος του προβλήματος? Και ότι με την παραίτησή του βοηθούσε την καύση του πανεπιστημίου?

  5. fvasileiou 30/12/2008 στο 1:19 μμ Reply

    @Cacofonix
    Η αξία της «Καθημερινής» (και του Σκάι και της Metropolis) είναι δεδομένη: μας δείχνει τα σχέδια ενός κομματιού του ντόπιου κατεστημένου, το οποίο διαθέτει πολύ συγκεκριμένες διασυνδέσεις.

    @clib
    Ναι. Αλλά ούτε ο Πιτσιρίκος είναι Τράγκας, ούτε ο Καλαμούκης Κακαουνάκης.

    @Χρήστος Σαβρανίδης
    Χρήστο, το θέμα της αντιμετώπισης των λεηλασιών είναι αρκετά περίπλοκο. Έχω γράψει ένα σημείωμα για αυτό πριν από δέκα μέρες με τίτλο «Περί δυναμικής αντίδρασης». Όσο για την σχέση Μαξίμου-Alpha, νομίζω ότι ο ψυχάκιας Δήμος Β. είναι η πιο απτή απόδειξη…

    Χρόνια πολλά – πού βρίσκεσαι;

  6. δ.τζ. 30/12/2008 στο 3:32 μμ Reply

    Δύσκολα διαφωνεί εξ ολοκλήρου κανείς με όσα γράφει ο κ. Παπαχελάς. Πράγματι, όπως λες κι εσύ φίλε Φώτη, είναι χάσιμο χρόνου (και ενέργειας) το να κυνηγάς χείμερες και να μην ασχολείσαι με τα πραγματικά ζητήματα. Διότι άλλο να είσαι «υποψιασμένος» (πολίτης, πολιτικός, δημοσιογράφος) και άλλο να εξυφαίνεις θεωρίες συνομωσίας για να δικαιολογήσεις τις αδυναμίες σου. Όπως το θέτεις, λοιπόν, συμφωνώ: καλό είναι να «ψαχνόμαστε», να βλέπουμε πίσω από τις γραμμές της πολιτικής και της διεθνούς διπλωματίας, όχι όμως να βρίσκουμε περίεργους «άξονες» που μας πολεμούν και κέντρα που θέλουν να μας διαλύσουν…

  7. fvasileiou 30/12/2008 στο 3:47 μμ Reply

    @δ.τζ.
    Ο Παπαχελάς βλέπει «συμφέροντα» πίσω από την στήριξη που είχε ο Βενιζέλος από κάποια Μέσα. Από την άλλη χαρακτηρίζει ηλίθιους όσους βλέπουν συμφέροντα πίσω από την στήριξη που παρείχε η δική του εφημερίδα στον Παπανδρέου ή στον πόλεμο που έχει κηρύξει στην κυβέρνηση Καραμανλή.
    Νομίζω ότι οφείλει να μας εξηγήσει με μεγαλύτερη σαφήνεια την θέση του.

  8. δ.τζ. 30/12/2008 στο 4:27 μμ Reply

    Πάντως επί του προκειμένου ζητήματος που θέτεις, η «Καθημερινή» το 2004 και το 2007 στήριξε ξεκάθαρα Καραμανλή. Σήμερα, αυτό που λαμβάνω εγώ τουλάχιστον ως αναγνώστης της είναι ότι δε στηρίζει ούτε ΝΔ ούτε ΠΑΣΟΚ. Δεν υποστηρίζει δηλαδή τον Γ.Α.Π., ούτε όμως και τον Κ.Κ. Κριτικάρει τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τη ΝΔ, όχι μόνο την κυβέρνηση.

  9. fvasileiou 30/12/2008 στο 4:53 μμ Reply

    @δ.τζ.
    Η «Καθημερινή» στήριξε ξεκάθαρα Σημίτη το 2000, Καραμανλή το 2004 και -απ’ όσα εγώ καταλαβαίνω τουλάχιστον- το 2007 ζήτησε κάποια πραγματάκια, όχι κρυφά, αλλά στα φανερά: Υπουργείο Περιβάλλοντος κτλ. Κάτι σαν την «Αυριανή» της δεκαετίας του ’80, μόνο που της «Καθημερινής» δεν της έγινε η χάρη.
    Επίσης: Προσπάθησε πέρσι να μας πείσει οτι καταρρέει το πολιτικό σκηνικό δίνοντας 18άρια στον Σύριζα, ο οποίος πήρε πενταράκι στις φοιτητικές εκλογές. Σήμερα τι υποστηρίζει;
    Κι ακόμα: Κάποτε θα πρέπει να μάθουμε πώς άλλαξε ιδεολογική (δεν αναφέρομαι σε κόμματα) γραμμή αυτή η εφημερίδα. Γιατί, ας πούμε, διώχτηκε ο Κων. Αγγελόπουλος; Μήπως θυμάσαι τι είχε συμβεί την περίοδο του πολέμου στο Ιράκ;

    Δημήτρη, σε αυτό το παιχνίδι δεν υπάρχουν ούτε αθώοι και, πολύ περισσότερο, αγνοί ιδεολόγοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: