Πολιτική και δημοσκοπήσεις

Παρακολουθώ τις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται, αλλά με αυξανόμενη πλήξη.

Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά: Μόνο την περασμένη βδομάδα δημοσιεύτηκαν τέσσερις τουλάχιστον -πώς να μην μπουχτίσει κανείς;

Κι, εντάξει, αν μπουχτίσεις από ένα φαγητό, το φτύνεις, το ξερνάς κι ανακουφίζεσαι, αλλά με τις δημοσκοπήσεις δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.

Διότι θολώνουν τα νερά:

Αντί να συζητάμε για την πραγματικότητα, την ουσία των πραγμάτων, τις πολιτικές, καταλήγουμε να μιλάμε για την επίφαση και την επιφάνεια.

Οι όροι που χρησιμοποιούνται κατά κόρον στον δημόσιο διάλογο, τα πεδία που επιλέγονται για να ανταγωνιστούν οι πολιτικές δυνάμεις, είναι αποκαλυπτικά:

Μιλάμε / συζητάμε / γράφουμε / διαβάζουμε για το πολιτικό σκηνικό, το κλίμα, τις επικοινωνιακές επιθέσεις και αντεπιθέσεις, την εικόνα προσώπων και θεσμών κ.ο.κ. Οι αποφάσεις, οι πρωτοβουλίες, οι κινήσεις δεν φαίνεται να μας απασχολούν, παρά μόνο αν συνδέονται με τα παραπάνω.

Στην Ελλάδα του 2008 η γυναίκα του Καίσαρα αρκεί να φαίνεται τίμια.

Αναρωτιέμαι: Υπάρχουν συμπολίτες μας που διαμορφώνουν απόψεις, ιδέες, τοποθετήσεις από την επιφάνεια των δημοσκοπήσεων ή των παραθύρων και όχι από το περιεχόμενο της ζωής τους;

Advertisements

14 thoughts on “Πολιτική και δημοσκοπήσεις

  1. unclescrooge 15/01/2009 στο 9:58 μμ Reply

    Ω, ναι. Υπάρχουν. Και μάλιστα πολλοί. Αυτή είναι η δύναμη των μέσων. Όπως ακριβώς έγραφες και στην προηγούμενη ανάρτηση. Δεν τους λένε τυχαία δημοσιοκάφρους.

  2. vasilis 16/01/2009 στο 8:18 πμ Reply

    Δυστυχώς φίλε μου στην Ελλάδα οι δημοσκοπήσεις δεν υπάρχουν για να καταγράφουν το πολιτικό κλίμα αλλά για να το διαμορφώνουν. Γι αυτό και η «βροχη» από αυτές. Φυσικά έχουν δύναμη, αλλά ο κόσμος δεν μασάει πια κουτόχορτο.. Καλημέρα σου

  3. Ηλίας 16/01/2009 στο 12:21 μμ Reply

    Όταν καταφέρουμε αυτό που κατάφεραν κάποτε οι Βρετανοί (το εκλογικό αποτέλεσμα να είναι τελείως διαφορετικό από τις δημοσκοπήσεις-ακόμα και από τα έξιτ πόλλς), τότε θα έχουμε απεγκλωβιστεί από όλο αυτό το χάλι. Μέχρι τότε όμως θεωρώ ότι όντως οι δημοσκοπήσεις επηρεάζουν ένα κομμάτι του κόσμου-ίσως το πιο κρίσιμο.

  4. Cacofonix 16/01/2009 στο 1:43 μμ Reply

    Υπάρχουν 2 παράλληλοι κόσμοι: ο πραγματικός κι ο δημοσιογραφικός…

  5. Σοφία 16/01/2009 στο 3:34 μμ Reply

    ΝΑΙ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Τραγικό; Ίσως. Αληθινό; Σίγουρα.

  6. giota 16/01/2009 στο 4:24 μμ Reply

    Ναι Φώτη, δυστυχώς υπάρχουν και σε μια κοινωνία όπου ο κόσμος καθοδηγείται από ένα σάπιο και σαθρό σύστημα, ίσως μιλάμε και για την τραγική και λυπηρή πλειοψηφία.

  7. SOFIA 16/01/2009 στο 11:32 μμ Reply

    Χθες παρακολούθησα σ’ ένα μπαράκι stand up comedy (ελπίζω να το γράφω σωστά!) και ένα από τα θέματα που έθιξαν, ήταν αυτό των δημοσκοπήσεων… Πέντε την ημέρα και η κάθε μια άλλο αποτέλεσμα… Μια πάνω, μια κάτω, λες και είναι ασανσέρ! Εμένα μπορεί να μην με επηρεάζουν τα αποτελέσματα, να ξέρω τι θέλω να ψηφίσω, να ξέρω τι γραμμή θα ακολουθήσω. Αλλά όπως σε όλα τα θέματα, έτσι κι εδώ υπάρχουν άνθρωποι που επηρεάζονται… Δυστυχώς!
    Καλό βράδυ Φώτη μου και καλό Σαββατοκύριακο!

  8. Χρήστος Σαβρανίδης 17/01/2009 στο 11:40 πμ Reply

    Καλύτερη δημοσκόπηση από το τι γράφεται στο διαδίκτυο και περισσότερο τι ισχύει στην πραγματική ζωή δεν υπάρχει. Όλοι οι πολιτικοί και το πολιτικό σύστημα, γνωρίζουν τα κακά χάλια της οικονομίας, την κακή πορεία της κοινωνίας μας προς τον λαϊκισμό και τη διαφθορά. Όμως τι να κάνουν οι πολιτικοί; Να κάνουν προτάσεις και να πάρουν πραγματικά μέτρα ανάπτυξης την στιγμή που μπορούν να κάνουν τον κόσμο να ασχολείται με ψευτοπολώσεις, γκάλοπ, ψευτοδιλήμματα; Όταν όλη η κομματική πελατεία πρέπει να βολευτεί με διορισμούς στο δημόσιο, τοποθέτηση συμβούλων στον κρατικό διοικητικό μηχανισμό (Διοικητές ΔΕΚΟ, κ.λ.π.) και μπορούν να το κάνουν αυτό, να μην το κάνουν; Όταν οι σύμβουλοι αυτοί μπορούν να αυξάνουν τους μισθούς τους 2 και 3 φορές παραπάνω από τον ήδη καθορισμένο να μην το κάνουν (golden boys). Από που δικαιολογείται όλη αυτή η κατάσταση και ποιος τα δέχεται αυτά; Σε ένα κράτος με αναξιοκρατία, μαύρο χρήμα, διαφθορά (ξεπεράσαμε και την Ουγκάντα διεθνώς), κάτι πρέπει να γίνει. Και πρέπει να γίνει το αυτονόητο: Αφού δεν υπάρχουν λεφτά, να μειωθούν οι μεγάλοι μισθοί των συμβούλων, να μειωθούν οι κομματικές προσλήψεις, να υπάρξει μάζεμα των φόρων (που δεν υπάρχει), να μειωθεί η γραφειοκρατεία, να τονωθούν οι παραγωγικές και εξαγωγικές δυνάμεις, να μειωθούν οι εξαγορές δημοσιογράφων και ΜΜΕ, κ.λ.π. Όλοι γνωρίζουν πάνω κάτω τι είναι σωστό να πράξουμε. Πρέπει να πιέσουμε τους πολιτικούς να τα βρουν διακομματικά και να εφαρμόσουν επιτέλους ένα ολοκληρωμένο σχέδιο σωτηρίας της οικονομίας μας. Όποιος δεν μπορεί ας φύγει. Όποιος αντέχει να κάνει έργο ας μείνει. Σε λίγο θα βγούμε εκτός ΟΝΕ και θα βαράνε τα βιολιά ότι βγήκαμε γιατί μπήκαμε πιο πριν με ψεύτικα οικονομικά δεδομένα. Για το τώρα θα μιλήσει κανείς; Θα πάρει κανείς πραγματικά κι απτά μέτρα; Που να τα καταλαβαίνουν όλοι (να δικαιολογούν την επερχόμενη αυστηρή λιτότητα); Η θα μοιράζουν κι αυτά που δεν έχουν κατά το Τσοβόλα δώστα όλα;Μετά αναρωτιόμαστε για τις πολλές δημοσκοπήσεις; Βρήκαν τον τρόπο να μας απασχολούν χωρίς να τους ενοχλούμε! Κοιμούνται μακάρια και χαίρονται τα οφίκια και τα χρήματα του Δημοσίου. Ας απαιτήσουμε να ξυπνήσουμε, να μην κοιτάμε δημοσκοπήσεις, να κάνουμε κάτι για το κοινό καλό, να δώσουμε μήνυμα στους ψεύτες πολιτικούς και στα ψεύτικα μηνύματα. Αρκετά εγωιστές γίναμε οι Έλληνες. Ας απαιτήσουμε και λίγη κοινή λογική.

  9. δ.τζ. 17/01/2009 στο 1:56 μμ Reply

    Στο βαθμό που υπάρχουν δύο παράλληλοι κόσμοι, ο τηλεοπτικός και ο πραγματικός, όντως υπάρχουν και άνθρωποι που διαμορφώνουν απόψεις κατ’ αποκλειστικότητα απ’ ότι βλέπουν στο γυαλί. Ας μη γελιόμαστε όμως: όλοι μας, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο επηρεαζόμαστε από όσα βλέπουμε στην τηλεόραση, ή διαβάζουμε στην εφημερίδα. Καλό όμως είναι να κρατάμε μικρό καλάθι και να είμαστε υποψιασμένοι. Να μην δεχόμαστε την οποιαδήποτε πληροφορία επειδή την είπε ο χ ή ο ψ τηλεδημοσιογράφος.

    Όσο για τις δημοσκοπήσεις θα χρησιμοποιήσω ένα κλισέ των πολιτικών, που όμως περιγράφει καλά τον σκοπό και το νόημά τους: είναι εργαλεία πολιτικής, φωτογραφίες τις στιγμής. Έτσι θα πρέπει να τις βλέπουμε και όχι ως προσομοίση εκλογών. Βέβαια, αν ξεφύγουμε λίγο από τις «προθέσεις ψήφου» και τις «καταλληλότητες», ίσως δούμε τα πιο σημαντικά, δηλαδή σκέφτονται οι πολίτες για πολλά και κρίσιμα ζητήματα…

  10. Belbo 18/01/2009 στο 12:41 μμ Reply

    Το πρόβλημα δεν είναι ότι υπάρχουν πολίτες που επηρεάζονται από δημοσκοπήσεις, αλλά πολιτικοί που χαράσουν τις προτάσεις τους με βάση αυτές: γιατί πως μπορείς πραγματικά να συνθέσεις ένα όραμα κοιτάζοντας ποσοστά, target groups και λοιπά τεχνοκρατικά δεν είμαι σίγουρος, φιλικά,

  11. fvasileiou 18/01/2009 στο 6:32 μμ Reply

    @unclescroodge
    …και ο πολίτης ποτέ δεν θα μπορέσει να έχει την δύναμη της ψήφου του, αν δεν κοπεί ο ομφάλιος λώρος. Κάτι πρέπει να κάνουμε, αλλά δεν ξέρω τι.

    @vasilis
    Έχεις δίκιο: Υπάρχουν μηνύματα που επιβεβαιωνουν την απεξάρτηση του πολίτη από τα μέσα. Νομίζω ότι δίνουμε καθημερινά έναν πόλεμο, τον οποίο αν κερδίσουμε θα εμπεδώσουμε και θα εμβαθύνουμε την δημοκρατία μας.

    @Ηλίας
    Πραγματικά, μια ανατροπή των προβλέψεων (οι οποίες στη χώρα μας κατάντησαν γεγονότα) θα σπάσει τον κύκλο.

    @Cacofonix
    Και νά ‘ταν μόνο δύο. Τον κόσμο των μπόγκερ πού τον πας;

    @Σοφία
    @giota
    Κι εγώ φοβάμαι πολύ ότι έτσι δύσκολα είναι τα πράγματα. Και είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Αλλά τις μάχες θα τις δώσουμε…

    @Σοφία
    Μα δεν είναι για γέλια; Και σήμερα δημοσιεύονται τρεις δημοσκοπήσεις. Ίσως είναι αποτέλεσμα μιας γενικότερης ανοίας…

    @Χρήστος Σαβρανίδης
    Όχι, το τι γράφεται στο διαδίκτυο δεν είναι η καλλίτερη δημοσκόπηση. Είναι η χειρότερη – η πιο μονόπλευρη. Είναι γνωστό ότι το διαδίκτυο αριστεροκρατείται κι ότι χρηματοδοτείται και πριμοδοτείται από πολύ συγκεκριμένα κέντρα.

    @δ. τζ.
    Θίγεις ένα θέμα που το σκέφτομαι κι εγώ πολύ συχνά, Δημήτριε: Τα ερωτήματα που δεν δημοσιοποιούνται φαίνεται ότι είναι τα πιο ενδιαφέροντα. Τα άλλα είναι μάλλον προς κατανάλωση από το πόπολο.

    @Belbo
    Θίγεις την άλλη όψη του νομίσματος κι έχεις απολύτως δίκιο. Η πολιτική έχει ανάγκη από πολίτες και πολιτικους για να υπάρξει. Όχι από δημοσκοπήσεις.

  12. Χρήστος Σαβρανίδης 19/01/2009 στο 9:27 πμ Reply

    Αγαπητέ Φώτη, αν δε θέλουμε πολλές δημοσκοπήσεις (και ειδικά για εκλογές) ας κάνει μια δήλωση ο Πρωθυπουργός ότι δεν πρόκειται να προκαλέσει εκλογές τουλάχιστον μέχρι τις Ευρωεκλογές. Έτσι θα πάρουν κι ένα μήνυμα οι ξένοι οργανισμοί ότι δεν υπάρχει πολιτική αστάθεια και εκλογολογία κι ελπίζω να σταματήσει η υποβάθμιση της οικονομίας μας από αυτούς. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην μάχη Δολαρίου/Στερλίνας με Ευρώ είμαστε τα εύκολα θύματα όσο δεν διατυπώνεται με σαφήνεια, ότι δεν πρόκειται να γίνουν εκλογές σύντομα. Οφείλουμε να παρουσιάσουμε κι ένα σχέδιο σταθερότητας πειστικό που να μας διασφαλίζει ότι μιλάμε πειστικά και που μπορούμε να το εφαρμόσουμε. Αν δε γίνουν αυτά τα δυο, τότε φοβάμαι ότι θα βλέπουμε πιο συχνά δημοσκοπήσεις και μια εντεινόμενη συζήτηση για εκλογές. Από εκεί και πέρα οι δημοσκοπήσεις είναι ένα εργαλείο αποτύπωσης τάσεων σε δεδομένες στιγμές. Αν δεν υπάρχει συζήτηση έντονη για εκλογές, ποιον θα βολέψει να παραγγέλνει τόσο συχνά δημοσκοπήσεις;

  13. fvasileiou 19/01/2009 στο 11:21 πμ Reply

    @Χρήστος Σαβρανίδης
    Χρήστο, παρεξήγησες: Εγώ δεν έχω πρόβλημα με το να γίνονται ή να δημοσιοποιούνται δημοσκοπήσεις. Καλώς γίνονται, καλώς δημοσιοποιούνται, όλα ΟΚ. Έχω πρόβλημα όμως με την μετάθεση της συζήτησης από το καίριο στο επιφανειακό.

  14. Χρήστος Σαβρανίδης 19/01/2009 στο 11:43 πμ Reply

    Συμφωνούμε στην επιφανειακή ανάλυση. Μην ξεχνάμε ότι οι δημοσκοπήσεις γίνονται από στατιστικές εταιρείες με έτοιμες λίγο πολύ συνταγές. Επίσης όταν έχουν τόση δουλειά, γιατί να κάνουν και ποιοτικές σε βάθος αναλύσεις; Αρκούνται σε ποσοτικές αναλύσεις σε τυχαία δείγματα μέσω τηλεφώνου. Το σίγουρο είναι πως ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για τα επιφανειακά, αλλά για την ουσία. Και η ουσία για όλο τον κόσμο αυτή την περίοδο είναι τα οικονομικά και οι σταθερές και σίγουρες λύσεις. Κανείς δε θέλει εκλογές, κανείς δε θέλει περιπέτειες στα οικονομικά. Γι’ αυτό οι πολιτικοί πρέπει να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στην εξεύρεση των καλύτερων λύσεων στα οικονομικά του κράτους. Κανείς δε θέλει να βγούμε από την ΟΝΕ, κανείς δε θέλει περιπέτειες χωρίς λόγο. Γι’ αυτό το μήνυμα των πολιτών πρέπει να είναι σε αυτή την κατεύθυνση. Γενικά πάντως οι σοβαροί δημοσιογράφοι και bloggerrs το έχουν επισημάνει αυτό τώρα τελευταία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: