Ο Ακτιβισμός του FaceBook

Στο FaceBook μπήκα απρόθυμα πριν από λίγους μήνες και συνεχίζω να το αντιμετωπίζω με δυσπιστία. Κυρίως γιατί αισθάνομαι εκτεθειμένος σε πρώην φίλους και γνωστούς, σε σχέσεις που έκοψα με κόπους και προσπάθειες.

Έχει βέβαια και τα καλά του:

Χάρηκα που με βρήκανε 2-3 φίλοι και αποκαταστήσαμε επικοινωνία μετά από χρόνια και λυπήθηκα που δεν βρήκα κάποιους από εκείνους που αναζήτησα. Χάρηκα και που μπόρεσα να διευρύνω την επικοινωνία με ανθρώπους που γνωριστήκαμε μέσω του blogging.

Υπάρχει όμως κάτι στο FaceBook που με εκνευρίζει αφάνταστα:

Οι ομάδες.

Δεν αναφέρομαι στα παιχνίδια ή τα κουίζ, αλλά σε ό,τι υποτίθεται ότι επιχειρεί συλλογικά να προωθήσει ή να υπερασπιστεί μια ιδέα, έναν σκοπό, μια στάση ζωής.

Και εκνευρίζομαι γιατί μου φαίνεται σαν ένας εύκολος, γρήγορος και οπωσδήποτε ανώδυνος τρόπος για να έχει ο δυτικός άνθρωπος την συνείδησή του ήσυχη.

Δεν παραγνωρίζω την σημασία της δικτύωσης σε μια εποχή που οι πολίτες αντιμετωπίζουν κοινά ή παρόμοια προβλήματα σε κάθε γωνιά του δυτικού κόσμου, αλλά η όλη φιλοσοφία του πράγματος μου θυμίζει αυτό που είχε πει ο Joel Silver, ο παραγωγός του Matrix: «Κάνω ταινίες για κώλους που κάθονται σε καναπέδες»…

Advertisements

16 thoughts on “Ο Ακτιβισμός του FaceBook

  1. Γκρινιάρης 21/01/2009 στο 4:33 μμ Reply

    Μαζί σου.

  2. SOFIA 21/01/2009 στο 7:05 μμ Reply

    Εγώ γενικά δεν μπορώ να μπω στην διαδικασία του Facebook! Αρνούμαι κατηγορηματικά να γίνω μέρος όλου αυτού, ίσως γιατί από τα πράγματα που δεν μου αρέσουν είναι να διαφημίζω τον εαυτό μου! Να δω πόσο θα μπορέσω να αντέξω…
    Καλησπέρα Φώτη μου!

  3. wilma 21/01/2009 στο 9:39 μμ Reply

    Φώτη μου χαίρομαι που το βλέπω γραμμένο κι απο εσένα. Τον ακτιβισμό του καναπέ. Το μια στιγμή να κάνω κλικ και σε έσωσα. έχουμε μπερδέψει το Playstation με την πραγματικότητα. ο κόσμος δεν σώζεται με το Joystick.
    Κατά τα άλλα πάω να σε κάνω add στο facebook!

  4. apos 22/01/2009 στο 1:06 πμ Reply

    Αποενοχοποίηση φίλε Φώτη! Σαν τα ψιλά που πετάμε στο κουτάκι όταν αγοράσουμε τυρόπιτα στο Everest…
    Αυτό με τους ανθρώπους που επιμένουν να σε κάνουν φίλο με το ζόρι, δεν είναι απίστευτο;
    Γιατί ορισμένοι δυσκολεύονται να καταλάβουν ότι οι φιλίες δεν διατηρούνται για ιστορικούς λόγους; Τι είμαστε; Μάρμαρα;

  5. pauropsaro 22/01/2009 στο 1:27 πμ Reply

    exeis dikio file etsi einai

  6. vad 22/01/2009 στο 5:27 πμ Reply

    Ε,καλά μωρέ,το face book είναι ο μέγιστος χαβαλές,δεν το πάω,με βάλαν με το ζόρι,αλλά αν θέλω να στήσω μια ομάδα εναντίον του μπακάλη της γειτονιάς μου,την έστησα στο πι και φι!Και λοιπόν;Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται;Οχι δα…

  7. tdjm 22/01/2009 στο 9:24 πμ Reply

    Εμένα μου την σπάνε όλα στο facebook…για αυτό και μπουκάρω μόνο όταν βαριέμαι αφόρητα …για να γίνω χειρότερα…

    Δεν ξέρω ,δεν τα πήγαινα ποτέ καλά με …..την λογική του κοπαδιού!!!

    Σε φιλώ!

  8. fvasileiou 22/01/2009 στο 1:57 μμ Reply

    @Γκρινιάρης
    Είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε….

    @SOFIA
    Τα πράγματα μπορούν να γίνουν πιο απλά: Σε ώρες μεγάλης πληξης (όπως λέει και η ξανθιά) φτιάχνεις με την βοήθεια ενός φίλου σου ένα προφίλ. Βρίσκεις/σε βρίσκουν κάποιοι και συνεχίζεις χωρίς… φανατισμούς.
    Πάντως κι εγώ βαριέμαι – ξέρω όμως ανθρώπους που έχουν εξάρτηση.

    @wilma
    Σπεύδω κι εγώ να σου κάνω accept.

    @apos
    Μα και τα μάρμαρα, ιδιαίτερα τα ιστορικά, ραγίζουν και σπάνε.

    @pauropsaro
    καλώς μας ήρθες φίλε μου.

    @vad
    Φυσικά και δεν έχουμε πρόβλημα με τον χαβαλέ. Πρόβλημα έχουμε όταν τον παρουσιάζουμε σαν παρέμβαση.

    @tdjm
    Κάπως έτσι κι εγώ: Όταν βαριέμαι. Γι’ αυτό και σπάζομαι με τις προσκλήσεις σε τόσους σκοπούς και ιδέες.

  9. giota 23/01/2009 στο 9:44 πμ Reply

    Κι εγώ απρόθυμα μπήκα Φώτη! Κάποια φίλη με έβαλε και για να μπω να δω πρέπει να βαριέμαι αφόρητα. Άσε που τα περισσότερα απ’ αυτά που δέχομαι τρώνε ignore!

  10. unclescrooge 23/01/2009 στο 11:40 πμ Reply

    μην σκας, αυτές οι ομάδες άλλοτε είναι μπούρδα, άλλοτε έχουν πλάκα. ευτυχώς, το κουμπί «ignore» σου δίνει τεράστια δύναμη. εντοπίζω το θετικό του facebook στο ότι κατάφερα να βρω παλιούς φίλους και γνωστούς και να επαναθερμάνω τη σχέση και τη φιλία μας. όπως και να ‘χει, είναι δύσκολο να κρατάς επαφή με άτομα όταν έχουν σκορπίσει στις 4 γωνιές του κόσμου. κι όταν βρίσκεστε μετά από χρόνια, έχει μια μαγεία, σαν η τελευταία φορά που βρέθηκες μαζί τους να ήταν μόλις χθες! καλημέρα!

  11. fvasileiou 23/01/2009 στο 1:31 μμ Reply

    @giota
    Εγώ ούτε καν ignore δεν κάνω! Απλά τα αφήνω να συσσωρεύονται…

    @unclescroge
    Κανένας δεν παραγνωρίζει αυτή την πλευρά του FB. Ακόμα κι εγώ!! Γενικά το δίκτυο έκανε την επικοινωνία πιο εύκολη και πιο άμεση.

  12. theoprovlitos 24/01/2009 στο 12:11 πμ Reply

    Εγω ειχα προχειρογραφτει πριν μηνες και εχθες επανηλθα να δω ανμε βρηκαν τιποτα γνωστοι. Μαλιστα αναζητησα και εσαν και σε βρηκα.

    Οι παρατηρησεις σου ολοσωστες καθως ο καθενας μπροει να εχει ποροσβαση στην ζωη σου κυριως αυτοι που θα ηθελες να αποφυγεις. Αλλα σωστα ειπες πως βρισκεις ακι χαμενους φιλους.

    Σωστος και αυτος ο ακτιβισμος του καναπε και μαλσιτα χωρις να το πολυαναλυσω εκνευριζομαι οταν με καλουν να συμεμτεασχω στο Α η το Β θεμα γιατι ξερω πως δεν προκειται να κανω κατι στην πραξη.

    Ποια να ειναι αληθεια η σκοπιμοτητα;

  13. Σοφία 24/01/2009 στο 9:09 μμ Reply

    Μου αρέσει το Facebook και το βρίσκω ιδιαίτερα βολικό για να κρατώ επαφή με φίλους και γνωστούς που είναι μακριά (και είναι πολλοί). Αλλά όποτε λάβω πρόσκληση για ομάδα, τη σβήνω με τη μία. Ζήτω το ignore!!

  14. clib 25/01/2009 στο 7:27 μμ Reply

    Μα όλοι αυτοί που εθίζονται στο FB, κώλοι που κάθονται σε καναπέδες δεν είναι;

  15. fvasileiou 25/01/2009 στο 9:39 μμ Reply

    @theoprovlitos
    Η χρησιμότητα είναι αυτή που λέει η @Σοφία: Είμαστε όλοι σε ένα δίκτυο και μπορεί να βρει ο ένας τον άλλον. Αυτό είναι το καλό κι από αυτό προέρχονται ένα σωρό προβλήματα.
    Και η ιδέα της στράτευσης σε ένα σκοπό ή μια ιδέα μόνο και μόνο για να διευρύνεις τον κοινωνικό σου κύκλο, μου είναι ιδιαίτερα απεχθής.

    @Σοφία
    Έχω κι εγώ πολλούς φίλους σκορπισμένους στα 4 σημεία του ορίζοντα και βρισκόμαστε (και) μέσω Facebook. Αυτό, αναμφισβήτητα, είναι η καλή πλευρά. Φυσικά υπάρχουν και άλλες, σκοτεινές, για τις οποίες πρέπει να είμαστε ενημερωμένοι και υποψιασμένοι.

  16. δ.τζ. 26/01/2009 στο 2:44 μμ Reply

    Το fb έχει πολλά καλά: σε φέρνει κοντά με παλιούς φίλους, γεμίζει ευχάριστα τον ελεύθερο χρόνο σου, βλέπεις φωτογραφίες από γεγονότα που ούτε καν θυμάσαι κλπ. κλπ. Ωστόσο, θα ήταν λάθος να πιστέψουμε ότι γινόμαστε «ακτιβιστές» επειδή συμμετέχουμε σε κάποιο γκρούπ του fb. Είναι ένας ακίνδυνος και μάλλον πιασάρικος τρόπος να διακυρήξουμε τα πιστεύω μας, αλλά δεν παύει να γίνεται εντός μιας οθόνης. Άρα είναι ουσιαστικός μέχρι μόνο ενός βαθμού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: