Σχέσεις…

Δεν ξέρω αν τις βαριέμαι ακριβώς.

Οι συζητήσεις για τις σχέσεις είναι ατέρμονες και επαναλαμβανόμενες. Κι αν η παρέα δεν είναι δεμένη, αν οι φιλίες δεν είναι στενές και δοκιμασμένες, ώστε να μιλήσουμε για συγκεκριμένα γεγονότα, οι συζητήσεις αυτές διεξάγονται με αφηρημένες αποφάνσεις, συμπεράσματα και κανόνες, σαν να μιλάμε για ένα φυσικό μέγεθος. Οι άντρες για τις γυναίκες. Οι γυναίκες για τους άντρες. Οι άντρες για τους άλλους άντρες και τις γυναίκες τους. Οι γυναίκες για τις άλλες γυναίκες -και πάει λέγοντας.

Δεν ξέρω αν τις βαριέμαι ακριβώς. Υπάρχουν και χειρότεροι τρόποι να περάσεις το βράδυ σου.

Με κουράζει όμως που σχεδόν πάντα το διά ταύτα είναι το ίδιο με την αρχική δήλωση. Ολοι προσέρχονται σ’ αυτές τις συζητήσεις (και στις σχέσεις τους;) θωρακισμένοι, αμετακίνητοι, σίγουροι για την αλήθεια τους. Θα μου πεις: Είναι κι αυτός ένας τρόπος επιβίωσης.

Αλλά ίσως τελικά αυτό ακριβώς να δημιουργεί όλα τα προβλήματα και τα προβληματικά: Που αδυνατούμε να δούμε τι και ποιον έχουμε απέναντί μας, επειδή είμαστε προσκολλημένοι στις ιδέες μας.

Κάποτε μια φίλη, που η αδερφή της ήταν χρόνια μόνη και ψαχνότανε, μου είχε πει:

«Μα δεν υπάρχει ένας άντρας γύρω στα 40, που να θέλει να πηγαίνει εκδρομές τα Σαββατοκύριακα και σε κάποιο όμορφο εστιατόριο τις Παρασκευές;»

Κι εγώ σκεφτόμουνα όλους εκείνους τους άντρες, που αναρωτιούνται αν υπάρχει κάπου μια γυναίκα, που θα θέλει τα Σαββατοκύριακα να χαλαρώνουν μαζί στο σπίτι…

Advertisements

22 thoughts on “Σχέσεις…

  1. Μιχάλης Τσαντίλας 25/01/2009 στο 9:37 μμ Reply

    Καλησπέρα! Το πρόβλημα με τις αμετακίνητες θέσεις δεν ισχύει, δυστυχώς, μόνο για τις συζητήσεις για σχέσεις. Ελάχιστους έχω συναντήσει που να θέλουν ειλικρινά να ακούσουν την άποψη του άλλου, πάνω σε οποιοδήποτε θέμα…

  2. SOFIA 25/01/2009 στο 9:40 μμ Reply

    Εγώ πάλι δεν τις βαριέμαι καθόλου αυτές τις συζητήσεις! Όχι βέβαια με τον οποιονδήποτε! Με της παρέα μου όμως είναι από τις καλύτερες στιγμές μας (φέρνω κανα δυο βράδια στο μυαλό μου), με απίστευτη ουζοποσία και αδιέξοδες συζητήσεις… Τέλεια! 😉
    Καλό βράδυ Φώτη μου, καλή εβδομάδα να ‘χουμε!

  3. fvasileiou 25/01/2009 στο 9:45 μμ Reply

    @Μιχάλης Τσαντίλας
    Μιχάλη, έχεις απολύτως δίκιο: Συνήθως θωρακισμένοι πηγαίνουμε στις συζητήσεις. Η διαφορά στις συζητήσεις περί σχέσεων είναι ότι πίσω από το ύφος του αντικειμενικού και αδέκαστου δικαστή κρύβεται πολύ πίκρα.

    @SOFIA
    Οι συζητήσεις για τις σχέσεις έχουν νόημα όταν οι συνομιλητές εκτείθενται. Όταν μιλούν για τους εαυτούς τους και δεν απαγγέλλουν θεωρήματα. Τότε, ναι, τα βράδια είναι υπέροχα. Αρκεί να συνοδεύονται με τσίπουρο κι όχι με ούζο 😀

  4. SOFIA 25/01/2009 στο 9:52 μμ Reply

    Δεν θα τα χαλάσουμε στο ποτό! 😉 Αρκεί το τσίπουρο να είναι με γλυκάνισο!!!
    Εννοείται ότι όταν κάνεις τέτοιες συζητήσεις εκτίθεσαι, αλλιώς κάτσε σπίτι σου και μίλα στον καθρέφτη σου!

  5. apos 25/01/2009 στο 10:08 μμ Reply

    Προς το παρόν, έχω βαρεθεί τις συζητήσεις. Πολύ φοβάμαι ότι στο μέλλον θα βαρεθώ και τις σχέσεις…

  6. fvasileiou 25/01/2009 στο 10:14 μμ Reply

    @SOFIA
    Σοφία, πολύ φοβάμαι ότι θα τα χαλάσουμε: Άκου με γλυκάνισο… .)

    @apos
    Αυτό που έχω να σου πω, θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μου, οπότε άστο καλλίτερα 😀

  7. monaxikoasteri 25/01/2009 στο 11:41 μμ Reply

    δεν θεωρώ τέτοιες κουβέντες ανούσιες και μη εποικοδομητικές και αν μάλιστα υπάρχει διάθεση βγαίνουν μεγάλες αλήθειες…αρκεί βέβαια να θες να εκτεθείς και να μην κρύβεσαι πίσω από το δάκτυλό σου…
    απλά αναρωτιέμαι κατά πόσο πρόθυμοι είναι οι άντρες να μπαίνουν σε τέτοιες συζητήσεις και αν τους αρέσει να τις κάνουν…πιστεύω ότι είσαστε περισσότερο των έργων, Φώτη, παρά των θεωριών…
    για τις τελευταίες δυο φράσεις σου θα ήθελα να πω, ότι παραμένω μια ρομαντική ψυχή και θέλω να πιστεύω, πώς κάπου εκεί έξω (και δεν αναφέρομαι σε x files 😆 ) υπάρχει πάντα το έτερον ήμισυ του καθενός από εμάς

  8. CrazyTourists 26/01/2009 στο 12:33 πμ Reply

    Δύσκολες οι σχέσεις δυστυχώς…Όλες!

  9. unclescrooge 26/01/2009 στο 10:40 πμ Reply

    σε κάτι τέτοιες συζητήσεις, σπανίως παιρνω μέρος. προτιμώ να κάθομαι απλώς και να ακούω. φιλτράροντας τα όσα λένε οι φίλοι. και κάθε φορά καταλήγω στο ότι πρόκειται για κουβέντες του αέρα… Booooring!!

  10. giota 26/01/2009 στο 11:06 πμ Reply

    Εμένα Φώτη μου αρέσουν αυτές οι συζητήσεις, αλλά όπως λες κι εσύ, όταν οι συνομιλητές μου εκθέτουν και τον ίδιο τους τον ευατό. Όχι απλά τι θα ήθελαν! Ειδικά αν μπορείς να αυτοσαρκαστείς και να κάνεις και πλακίτσα μέσα στην σοβαρότητα, αυτές οι συζητήσεις με καλή παρέα είναι ωραίες!

  11. fvasileiou 26/01/2009 στο 1:23 μμ Reply

    @monaxikoasteri
    Το στατιστικό δείγμα του «Σημειωματάριου» σε επιβεβαιώνει: Οι περισσότεροι άντρες της παρέας βαριούνται αυτές τις συζητήσεις.

    @CrazyTourists
    …μην το συζητάς!

    @unclescrooge
    Κι ακριβώς γι’ αυτό, χρήσιμο είναι να θυμόμαστε αυτό που μας είπε πιο πάνω η Σοφία: Χρειάζονται και πολύ αλκοόλ 🙂

    @giota
    Έχεις δίκιο. Σε μια τέτοια συζήτηση θα συμμετείχε ακόμα και ο … Σκρούτζ!

  12. Angel Vs Life 26/01/2009 στο 2:11 μμ Reply

    An sta 40 akoma anarotiesai, exeis xasei to treno (ektos ki an ftasei me kathysterisi)…

  13. δ.τζ. 26/01/2009 στο 2:39 μμ Reply

    Αυτές οι συζητήσεις έχουν ένα κάποιο ενδιαφέρον, αλλά είναι κουραστικές γιατί συνήθως ο καθένας εμμένει στις απόψεις του. Γενικά έχουμε την τάση να υποστηρίζουμε την «αλήθεια» μας, αλλά νομίζω ότι στα ζητήματα σχέσεων αυτό συμβαίνει ακόμα περισσότερο.

  14. Σοφία 26/01/2009 στο 4:45 μμ Reply

    Θα συμφωνήσω με τον Μιχάλη που λέει ότι οι περισσότεροι είναι αμετακίνητοι στις θέσεις τους, όχι μόνο σε θέματα σχέσεων αλλά σε όλα, και οι συζητήσεις γίνονται μόνο για να γίνονται. Προσωπικά αυτό που μισώ είναι όταν έρχεται κάποιος και σου λέει «έχω το εξής θέμα (συνήθως αισθηματικό ή επαγγελματικό) και θέλω τη συμβουλή σου». Εκεί βαράει το κουδουνάκι που σε προειδοποιεί ότι το μόνο πράγμα που *δεν* θέλει είναι η συμβουλή σου, ή μάλλον τη θέλει αλλά δεν έχει καμία πρόθεση να την ακολουθήσει και θα κάνει αυτό που θα έκανε έτσι κι αλλιώς, απλά σε βάζει στο τριπάκι να αναλώνεσαι να τον συμβουλέψεις και καλά. Σε αυτές τις περιπτώσεις κάνω δύο πράγματα: ή αρνούμαι να πω τη γνώμη μου ή λέω τη γνώμη μου τελείως ωμά και απερίφραστα, 100% αυτό που σκέφτομαι χωρίς συμβουλές και νουθεσίες, και κυρίως χωρίς περαιτέρω συζητήσεις επί συζητήσεων. Ακόμα δεν είμαι σίγουρη ποια τακτική έχει το καλύτερο αποτέλεσμα, πάντως και με τις δύο σε αφήνουν ήσυχο.

  15. fvasileiou 26/01/2009 στο 7:27 μμ Reply

    @Angel VS Life
    Πόσοι και πόσοι δεν έχουν φτάσει με καθυστέρηση…

    @δ.τζ.
    Και τελικά αυτή η «αλήθεια» δεν είναι παρά εγωτισμός εις τον κύβο. Και τελικά όλη η στιβαρή σταθερότητα στις ίδιες απόψεις, κρύβει ανασφάλεια και ενοχές.

    @Σοφία
    Το ίδιο κάνω κι εγώ. Και όσο λιγότερες περιστροφές χρησιμοποιοώ, τόσο πιο ήσυχο με αφήνουν.

  16. μούργος 26/01/2009 στο 11:24 μμ Reply

    η Κικη Δημουλα το εχει πει πολυ ωραια.
    «στους ομοιους μου ομιλω.
    στους διαφορετικους μιλησα παλιοτερα γελωντας πως υπαρχουν» (ή καπως ετσι).
    ακουγετε εγωιστικο αλλα νομιζω πως δεν ειναι!

  17. wilma 27/01/2009 στο 12:03 πμ Reply

    Α το ότι οι άντρες βαριούνται τις συζητήσεις για τις σχέσεις το ξέρω πολύ καλά! τόσο καλά που πλέον το χρησιμοποιώ ως απειλή: «Αν δεν μου κάνεις το χατήρι θα πρέπει να συζητήσουμε για τη σχέση μας». :ΡΡΡΡΡ
    (έλα Φώτη μη θυμώνεις, πλάκα κάνω).

  18. tdjm 27/01/2009 στο 10:05 πμ Reply

    Ax….καλέ μου άνθρωπε……

    Εγώ γιατί πιστεύω ότι όλα αυτά δημιουργούνται από το γεγονός ότι ακόμα δεν έχουμε καταλάβει ,παραδεχτεί καλύτερα, πως ο άνθρωπος (μελισσούλα ή μελισσούλος) είναι κατά βάση άκρως μοναχικό όν!

    Τώρα θα μου πεις γιατί τότε οι σχέσεις….???

    Μήπως , για να επιβεβαιώνουμε το απέραντο εγώ μας???

    Καλά….εντάξει….όχι όλοι…
    Υπάρχουν και κάποιοι….που είναι διαφορετικοί….
    Εξ ακοής μόνο το γνωρίζω αυτό ,γιατί ιδίοις όμμασι …..ακόμα τους ψάχνω!!

  19. fvasileiou 27/01/2009 στο 10:35 πμ Reply

    @μούργος
    Πιθανόν να είναι εγωιστικό, αλλά φέρνει ηρεμία και στους όμοιους και στους ανόμοιους.

    @wilma
    Μα τι να θυμώσω; Αφού εκτός από μένα, όσοι άρρενες σχολίασαν, δήλωσαν οτι κουράζονται από αυτές τις συζητήσεις.

    @tdjm
    Δεν υποκλίνομαι, προσχωρώ στην άποψη: Ο άνθρωπος είναι κατά βάση μοναχικό ον.

    Καλημέρες!

  20. ELGRECO 27/01/2009 στο 10:49 πμ Reply

    Άμα δεν υπάρχει και ο αυτοσαρκασμός σαν κομμάτι της συζήτησης, τότε ίσως και να μην αξίζει.
    Μ άρεσε πολύ το κείμενό σου, λέει πολλά μέσα σε λίγες γραμμές…
    Να σαι καλά φίλε μου

  21. thogias 27/01/2009 στο 7:00 μμ Reply

    Μα αυτές οι απόψεις είναι ένα από τα πράγματα που διαφοροποιούν τους ανθρώπους. Είναι σαν τισ συμβουλές: Όσες και να ακούσεις, σε θέματα σχέσεων πάντα, θα κάνεις αυτό που είχες στο μυαλό σου από την αρχή, μένοντας τελείως ανεπηρέαστος από τις συμβουλές των άλλων. Έτσι γίνεται και με τις απόψεις γενικά πάνω στο θέμα «σχέσεις».
    Και τα δύο διαμορφώνονται μέσα από βιώματα, και επειδή κανείς δεν αλλάζει τα βιώματα του άλλου, κατά συνέπεια δεν αλλάζει και τις απόψεις του. (εξέπληξα ακόμα και τον εαυτό μου με αυτή τη σκέψη!! 🙂 )

  22. fvasileiou 30/01/2009 στο 6:41 μμ Reply

    @ELGRECO
    Ευχαριστώ, φίλε μου, για τα καλά σου λόγια.

    @thogias
    Δεν έχεις άδικο: Μια αρχέγονη δύναμη, που πολλές φορές όσο και να προσπαθούμε δεν εξηγείται με την λογική, καθοδηγεί τις αποφάσεις μας, ιδιαίτερα σε θέματα που έχουν να κάνουν με σχέσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: