Ο Άνθρωπος χωρίς Ώμους

Σήμερα ξύπνησα με εκείνους τους χαρακτηριστικούς πόνους στην πλάτη και τα πλευρά:

Ναι, ξεκίνησα πάλι γυμναστήριο.

Μου είχε λείψει η σωματική άσκηση τους τελευταίους μήνες. Και μου έλειψε τόσο για την σωματική όσο και για την πνευματική ευεξία που μου χαρίζει. Γιατί όταν ασκούμαστε, δεν γυμνάζεται απλώς το κορμί μας, δεν καίμε μόνο θερμίδες, ούτε χτίζουμε σώμα. Η γυμναστική ξεκουράζει το μυαλό και το πνεύμα μας. Πολύ πιο αποτελεσματικά από ότι η τηλεόραση ή το κωλοβάρεμα. Όπως και το βάδισμα, από την άλλη, βοηθάει να βάζουμε τις σκέψεις μας σε σειρά.

Γράφτηκα, που λέτε, σε ένα μικρό, οικογενειακό γυμναστήριο, πολύ κοντά στο σπίτι και τη δουλειά μου.

Το έχει μια κυρία γύρω στα 50, που είναι εκεί συνήθως τα απογεύματα, ενώ τα πρωινά το κρατάει ένας άλλος γυμναστής, λίγο πιο νεότερος από μένα, με τον οποίο μιλάμε για την Αθήνα ή τις ηπειρώτικες πίτες.

Μου αρέσει.

Δεν έχει πολύ κόσμο => Δεν χρειάζεται να περιμένεις στην ουρά για διάδρομο ή για να κάνεις πιέσεις στήθους => Ο γυμναστής έχει τον χρόνο να σε παρακολουθεί και να σε διορθώνει.

Παρόλα αυτά ξύπνησα με τον αυτόν τον πόνο στα πλευρά και την πλάτη, που ακόμα τον νιώθω. Η υπερπροσπάθεια, βλέπετε.

Για την οποία μάλλον ευθύνεται η συζήτηση που είχα με την κυρία ιδιοκτήτρια την πρώτη φορά που πήγα.

«Δεν χρειάζεται να τρέχεις πολύ», μου είπε, «δεν πρέπει να χάσεις κιλά.»

Πιθανόν, αλλά επειδή μου αρέσει το τρέξιμο, απάντησα με ένα διφορούμενο μουγκρητό.

«Να κάνεις λίγο στήθος», συνέχισε, «και χέρια…»

Κουνούσα το κεφάλι συμφωνώντας.

«…και ώμους. Δεν έχεις ώμους», κατέληξε.

Την κοίταξα αιφνιδιασμένος.

«Να βγάλουμε πρόγραμμα», μουρμούρισα και πήγα στον διάδρομο με το κεφάλι κατεβασμένο να στηρίζεται στο άωμο κορμί μου.

Αλλά για το μόνο που δεν χρειάζεται ανησυχία είναι αυτό:

Η άσκηση άλλωστε προϋποθέτει όχι απλώς την ατέλεια, αλλά την παραδοχή της ατέλειας. Και την προσπάθεια για βελτίωση -τελείωση, αν είναι δυνατόν.

CU

Advertisements

8 thoughts on “Ο Άνθρωπος χωρίς Ώμους

  1. apos 06/02/2009 στο 10:51 μμ Reply

    Καλή αρχή, φίλε μου Φώτη.

    Έχεις την αλληλεγγύη μου, καθότι ιδρώνω και εγώ τρεις φορές την εβδομάδα (το τέσσερις το πάλεψα, αλλά να μην πεθάνουμε κιόλας! άσε που δεν βλέπω και τηλεόραση..)

  2. clib 07/02/2009 στο 1:45 πμ Reply

    Η προσπάθεια για βλετίωση δείχνει άνθρωπο ουσιασστικά αισιόδοξο.

    (Αυτό για όσους μιλάν για μαυρίλα και σε δαχτυλοδείχνουν)

  3. giota 07/02/2009 στο 9:41 πμ Reply

    Καλή αρχή εκ νέου Φώτη!
    Εγώ τώρα και να θέλω δεν μπορώ να γυμναστώ λόγω συνθηκών… 😛
    Βέβαια σε νιώθω στο θέμα πόνου! Έφαγα μια ξεγυρισμένη σαβούρα τις προάλλες (δεν έφταιγα εγώ, αλλά ένας συνάδελφος), με αποτέλεσμα να τσακίσω τον δεξί αστράγαλο και πολύ περισσότερο τον αριστερό ώμο εώς τον αγκώνα! Ούτε να κοιμηθώ δεν μπορώ!

  4. fvasileiou 07/02/2009 στο 6:25 μμ Reply

    @apos
    Άσε… Αυτό το τέσσερις κι εγώ το πάλεψα, το ξαναπάλεψα, με παράτησε, το παράτησα. Συνεχίζω όμως ώρες-ωρες να το… ποθώ!

    @clib
    ΧοΧοΧο

    @giota
    Αχ βρε κορίτσι μου… Απο κει που δεν το περιμένεις… Κάνε λίγο υπομονή και θα περάσει.

    Όσο για το άλλο, μην το σκέφτεσαι καθόλου. Χαλάρωσε κι απόλαυσε ετούτη την περίοδο που όλοι σε προσέχουν και σε σου κάνουν τα χατίρια και θα έρθει η ώρα που θα επιστρέψεις στα γυμναστήρια.

  5. Belbo 07/02/2009 στο 7:53 μμ Reply

    Είμαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση για ακριβώς τον ίδιο λόγο 🙂 δεν το αλλάζω όμως γιατί η άσκηση μου δίνει ενέργεια, ωραίο πράγμα, φιλικά,

  6. unclescrooge 07/02/2009 στο 11:48 μμ Reply

    γυμναστήριο, ε? δεν φαντάζεσαι πόσο το βαριέμαι. ίσως φταίει το ότι το δικό μου έχει πάντα πάααααρα πολύ κόσμο 😦 καλή είναι η γυμναστική, βοηθάει πολύ το σώμα. για το μυαλό δεν είμαι σίγουρος, αλλά για να το λες, μάλλον το έχεις ψάξει. με μέτρο όμως. είπαμε να γυμναστείς, όχι να πιαστείς ολόκληρος!

  7. monaxikoasteri 08/02/2009 στο 3:26 μμ Reply

    Με το γυμναστήριο έχω καταπιαστεί τρεις φορές, αλλά το βαριέμαι και το παρατάω…ίσως το ξαναρχίσω πάλι…Ίδωμεν…
    Εσύ βρε μην το παρακάνεις…άντε που δεν έχεις ώμους…τι ήθελε η ιδιοκτήτρια δλδ? χαχαχαχαχααχαχα!

  8. fvasileiou 09/02/2009 στο 1:05 πμ Reply

    @Belbo
    Ούτε κι εγώ το αλλάζω – με στεναχώρια αναγκάζομαι κατά περιόδους εξαιτίας ταξιδιών ή άλλων λόγων να διακόπτω το γυμναστήριο.
    Περαστικά μας!

    @unclescroge
    Τα γυμναστήρια με τον πααααρα πολύ κόσμο έχουν και τα καλά τους: Υποτίθεται ότι μπορείς να γνωρίσεις ενδιαφέροντα (γκουχ!) άτομα, αλλά εμένα ποτέ δεν μου έχει συμβεί.

    @monaxikoasteri
    Η λελογισμένη άσκηση μονο καλό κάνει, οπότε ξεκίνησέ το.
    Δεν ξέρω τι είχε στο νου της η ιδιοκτήτρια όταν μου το έλεγε, πάντως σίγουρα δεν είχε τους συναδέλφους μου 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: