Συνέντευξη Ιερωνύμου στο «ΒΗΜΑ»: Τίποτα. Κενό. Μηδέν. Αέρας.

Η συνέντευξη του -κατά το Οικουμενικό Πατριαρχείο- Μητροπολίτη Αθηνών στο «Βήμα» έχει τίτλο «Όπου πρέπει γίνομαι και κομμουνιστής», προφανώς γιατί θεωρήθηκε εντυπωσιακό. Αν ψάχνανε μια φράση όμως του π. Ιερωνύμου, η οποία να ανταποκρίνεται στο περιεχόμενό της, θα έπρεπε να βάλουν το «Έχω κάποιες σκέψεις».

Ναι, αγαπητοί μου, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ένα χρόνο μετά την εκλογή του δεν έχει ούτε προτάσεις, δεν έχει ούτε στόχους, δεν έχει ούτε έργα -φυσικά- για να μας παρουσιάσει. Έχει «κάποιες ιδέες» για ένα-δυο θέματα όπως η εκλογή μητροπολιτών ή η αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και μέχρι εκεί. Τελεία. Όσοι περίμεναν κάτι περισσότερο, ας ανοίξουν την τηλεόραση ή ας πεταχτούν μέχρι το κοντινότερο βίντεο κλαμπ.

Δεν αμφιβάλλω ότι θα υπάρχουν κάποιοι που θα γλυκαθούν από τα λόγια του. Ο μακαριώτατος συνεχίζει να χρησιμοποιεί στρογγυλεμένες φράσεις, κενές περιεχομένου, που όμως μπορούν να του χαρίσουν την ανοχή των αδιάφορων. Για παράδειγμα η φράση του, που έδωσε και τον τίτλο της συνέντευξης:

Ακούστε, δεν έιμαι κομμουνιστής. Εκεί όμως που πρέπει όμως γίνομαι. Όπως επίσης εκεί που πρέπει είμαι πατριώτης, είμαι διεθνιστής ή ακόμη και χωριάτης.

Ακριβώς τα ίδια δεν λέει και ο Γ. Καρατζαφέρης; Ότι δεν έχει παρωπίδες και εμπνέεται και από τις προκυρήξεις της 17Ν; Τα ίδια και ο Ιερώνυμος.

Χαρακτηριστική της νοοτροπίας του είναι και η απάντηση που δίνει όταν ερωτάται περί παγκοσμιοποίησης: Αρκείται σε μια σύντομη ιστορική αναδρομή και μια εξωτερική περιγραφή του φαινομένου. Δεν μπαίνει στη διαδικασία ούτε να ασχοληθεί περισσότερο, ούτε να -πολύ περισσότερο- να μπει στον χορό, όπως ο προκάτοχός του.

Το μόνο που δίνει ενδιαφέρον από την μακρά συνέντευξη του -κατά το Οικουμενικό Πατριαρχείο- Μητροπολίτη Αθηνών είναι το δηλητήριο που χύνει ένα χρόνο μετά εναντίον του «αδελφού Χριστόδουλου». Η συνέντευξη άλλωστε έχει πιο πολύ τον χαρακτήρα σχολιασμού των πεπραγμένων του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, παρά τοποθέτησης του Ιερωνύμου στα σημερινά προβλήματα. Και γι’ αυτό, εννοείται, δεν φταίει ο δημοσιογράφος.

Εν τέλει, το μόνο που αποδεικνύει η συνέντευξη είναι η υποστήριξη που απολαμβάνει ο Ιερώνυμος από ένα συγκεκριμένο σύστημα (και δεν αναφέρομαι στον ΔΟΛ -ή μάλλον δεν αναφέρομαι μόνον και κυρίως σε αυτόν). Και για όσους αναρωτιούνται, αυτή ακριβώς η σκανδαλώδης υποστήριξη είναι που με ωθεί να συνεχίζω να ασχολούμαι και να γράφω.

Advertisements

15 thoughts on “Συνέντευξη Ιερωνύμου στο «ΒΗΜΑ»: Τίποτα. Κενό. Μηδέν. Αέρας.

  1. Belbo 08/02/2009 στο 11:30 μμ Reply

    Τι κρίμα πραγματικά να είσαι αρχηγός ενός οργανισμού με τόσα χρόνια ιστορίας και να φοβάσαι να πεις τ’ όνομά σου…

  2. eleni 09/02/2009 στο 12:11 πμ Reply

    Συμφωνώ απόλυτα με όσα γράφεις:κενό,σαν να μην υπάρχει!Άχρωμος,άοσμος…
    Γιατί όμως όλοι στα ΜΜΕ τον θεωρούν ικανό και συνεχώς του πλέκουν εγκώμια;
    Της εκκλησίας δεν είμαι,ούτε που πατάω το πόδι μου,αλλά δεν μπορώ να μην πω πως ο μακαριστός Χριστόδουλος ήταν χαρισματικός μέσα στα ελαττώματά του.

  3. fvasileiou 09/02/2009 στο 1:09 πμ Reply

    @Belbo
    Φοβάται ή δεν ασχολείται καν;
    Μεγάλα ερωτήματα….

    @eleni
    Το ζητούμενο δεν είναι ο Ιερώνυμος να λειτουργεί σαν ένας άλλος Χριστόδουλος. Το ζητούμενο είναι να λειτουργήσει.

  4. unclescrooge 09/02/2009 στο 11:05 πμ Reply

    εγώ πάλι τον ιερώνυμο τον πάω πολύ. εκκλησία και κράτος είναι πράγματα διαφορετικά. κι αν αποφεύγει να χώνεται και να λαϊκίζει, το θεωρώ προνόμιό του! καλημέρες, φίλε!

  5. fvasileiou 09/02/2009 στο 2:38 μμ Reply

    @unclescrooge
    Κανείς δεν λέει -ούτε είπε- ότι εκκλησία και κράτος είναι το ίδιο πράγμα. Το θέμα είναι ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι που είναι πολίτες του κράτους είναι και μέλη της Εκκλησίας. Κι αυτό το παραβλέπουν πολλοί.
    Ο Ιερώνυμος δεν αποφεύγει τις παρεμβάσεις. Απλώς με τη στάση του βολεύει καταστάσεις.
    Όσο για τον λαϊκισμό που λες, ξαναδιάβασε την φράση που παραθέτω και, αν μπορείς, απάντησέ μου: 1. Υπάρχει πιο λαϊκιστικό από αυτό; 2. Γιατί ενώ λέει ότι θα γίνει κομμουνιστής, διεθνιστής, χωριάτης για το συμφέρον του λαού, δεν λέει ΚΑΙ δεξιός;

  6. Cacofonix 09/02/2009 στο 4:08 μμ Reply

    Είπαμε, σύμφωνα με τους δημοκρατικούς πολίτες αυτής της χώρας – οι υπόλοιποι είμαστε κατά της δημοκρατίας – ο Ιερώνυμος ως αρχιεπίσκοπος έχει δικαίωμα να ομιλεί ενώ ο Χριστόδουλος ως αρχιεπίσκοπος δεν είχε…
    Ίδια μέτρα κι ίδια σταθμά… 😉

  7. Χρήστος Σαβρανίδης 09/02/2009 στο 10:25 μμ Reply

    Γεια σου Φώτη με τα πολύ ενδιαφέροντα θέματα που θίγεις. Την συνέντευξη τη διάβασα. Αλλά είναι σημαντικό να θυμηθούμε ότι του την πήραν για τον 1ο χρόνο του στο αξίωμα του αρχιεπισκόπου. Παρόλο που πολλοί διαφωνούν με την ηρεμία στη λήψη αποφάσεων, πρέπει να τονίσω ότι δεν είναι ο άνθρωπος πολιτικός, αλλά θρησκευτικός ηγέτης. Άρα πρέπει να κρίνεται για τις θεολογικές του απόψεις κι όχι να ζητάμε να καλύψει ή να ενισχύσει πιθανά κενά των πολιτικών, όπως π.χ. με τη «δεξιά του κυρίου». Αν θέλουμε έναν αρχιεπίσκοπο που για κάθε επίκαιρο θέμα πρέπει να εκφράζει άποψη, τότε του δίνουμε αυτομάτως και πολιτική υπόσταση κι εξουσία. Η διαφοροποίησή του είναι ότι επιδιώκει δημοκρατικό συνοδικό σύστημα. Άρα πίσω του βρίσκονται όλοι οι μητροπολίτες. Αν δεν παίρνουν ίσως τις αποφάσεις που θα θέλαμε ή αργούν στην παραγωγή έργου, τότε δεν ευθύνεται αποκλειστικά ο ίδιος, αλλά και οι άλλοι. Εξάλλου η μετάβαση εξ’ ολοκλήρου στο συνοδικό σύστημα δεν είναι εύκολη όπως και σε όλα τα δημοκρατικά συστήματα συναποφάσεων (πολλές φωνές, δύσκολη σύνθεση απόψεων). Δε θέλει να παίξει ρόλο σταρ, δε θέλει να λέει αυτός την άποψή του και να τον ακολουθούν και οι άλλοι. Θέλει να λέει αυτό που αποφασίζουν όλοι. Μπορεί να μην ακούγεται καθόλου δυναμικό σε σχέση με τον προκάτοχό του, αλλά οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι είναι μια άλλη προσέγγιση. Ας δώσουμε λίγο χρόνο, για να βγάλουμε πιο ψύχραιμα συμπεράσματα.

  8. fvasileiou 09/02/2009 στο 10:28 μμ Reply

    @Cacofonix
    Έχει δικαίωμα, αγαπητέ μου, από τη στιγμή που δεν λέει τίποτα. Ο λόγος του είναι τόσο άδειος, τόσο κενός, που αναρωτιέται κανείς: Μα γιατί σκίστηκε τόσο πολύ να εκλεγεί; Ποια είναι η ατζέντα του; Τι θέλει να προωθήσει; ΤΙ;

  9. fvasileiou 09/02/2009 στο 11:20 μμ Reply

    @Χρήστος Σαβρανίδης
    Ενδιαφέρουσα η άποψή σου: Ο Ιωαννίνων και ο Ζακύνθου μαζί με τον Ιερώνυμο ονομάζονται «Συνοδικό Σύστημα».

    Ο ρόλος που έπαιξε ο Ιερώνυμος και η παρεούλα του επί μακαριστού Χριστοδούλου στις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου είναι γνωστός. Θυμίζω μόνο ότι μια εβδομάδα μετά την καταδίκη περιοδικού από την Ιερά Σύνοδο ότι προβάλει επικίνδυνες οικουμενιστικές απόψεις, ο τότε άγιος Θηβών ανακοίνωσε την διοργάνωση συνεδρίου με το εν λόγω περιοδικό. Το ίδιο έκανε και ο άγιος Ιωαννίνων. Αυτός είναι ο σεβασμός των εν λόγω για τις αποφάσεις της Συνόδου.

    Αφού διάβασες τη συνέντευξη, εξήγησέ μου σε παρακαλώ, γιατί η μισή (για να μην πω τα 2/3) ήταν αφιερωμένα σε πολεμική εναντίον του μακαριστού Χριστοδούλου;

    Και δεν μου λες σε παρακαλώ, έγινες σοφότερος με την ιστορική αναδρομή στις περιόδους παγκοσμιότητος;

    Ζητάς και εσύ να δώσουμε χρόνο στον Ιερώνυμο. Ποιος του τον πήρε; Εγώ πάντως όχι.
    Εσύ, Χρήστο, σε άλλους έχεις δώσει χρόνο;

  10. Μάρκο Τ 11/02/2009 στο 12:11 πμ Reply

    Φώτη, σε πολλά πράγματα συμφώνησα μαζί του στη συνέντευξη, ας πούμε για τον τονισμό του πνευματικού ρόλου της Εκκλησίας, για την ανάγκη προσοχής του «έσω ανθρώπου». Αυτά δεν τα τόνιζε καθόλου ο μακαρίτης ο Χριστόδουλος και προσωπικά με ενοχλούσε σφόδρα αυτό του το έλειμμα. Θυμάμαι, συμπτωματικά είχα βρεθεί Μεγάλη Τρίτη βράδυ σε εκκλησία της Αθήνας όπου χοροστατούσε ο Χριστόδουλος. Προσπάθησε να μιλήσει για το τροπάριο της Κασσιανής, που είναι ολόκληρο μία σπαρακτική κραυγή μετάνοιας – όχι απελπισίας, αλλά μετάνοιας και ελπίδας -. Το κήρυγμά του ήταν άχρωμο, τραγικά αποτυχημένο, αισθανόσουν ότι δεν ήξερε τί να πει. Αν ήταν για κανένα πιο «κοσμικό» θέμα, εκεί έπαιρνε φωτιά. Υπήρχε φοβερό έλειμμα στο σημείο αυτό και αυτό του το έλειμμα εκδηλωνόταν σε όλη του την δραστηριότητα που διεπόταν από πνεύμα κοσμικό, εγκοσμιοκρατικό θα έλεγα, παρά τις καλές του προθέσεις τις οποίες δεν αμφισβητώ.

    Δεν με ενοχλεί το ότι ο Ιερώνυμος δεν έχει τη λάμψη του Χριστόδουλου, αυτά τα θεωρώ επιφανειακά, ακόμα και παγίδες. Στη λειτουργία ή μετά τη λειτουργία τον Ιερώνυμο μπορεί να τον προσεγγίσει ο οποιοσδήποτε, χωρίς να υπάρχουν οι μπράβοι γύρω που έβλεπες επί Χριστοδούλου. Στα θετικά επίσης να πω ότι ο νέος πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής φαίνεται κληρικός σοβαρός και με ήθος. Λυπάμαι που θα το πω, αλλά το μεγαλύτερο μέρος των κληρικών που ήταν στενά συνδεδεμένοι με τον Χριστόδουλο ήταν άνθρωποι χωρίς καθόλου βάθος, νέα παιδιά που είχαν από τα εφηβικά τους χρόνια είχαν προσκολληθεί σε ένα δεσπότη και «μύριζαν» όλο αυτό το κακώς εννοούμενο «εκκλησιαστικό περιβάλλον», κοινώς καμαρίλα. Ενίοτε είχαν μία θηλυπρέπεια. Αυτό δεν υπάρχει με τον Ιερώνυμο και πρέπει να το πω.

    Από κει και πέρα, θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι ο Ιερώνυμος, στη συνέντευξη στο «Βήμα», στο θέμα της Παγκοσμιοποίησης κατέφυγε σε υπεκφυγές, αγνόησε την ύπαρξη συγκεκριμένων λόμπυ που προωθούν συγκεκριμένες πολιτικές βαθύτατα αντιχριστιανικές, δεν άρθρωσε λόγο σαφή. Θα συμφωνήσω επίσης στο ότι είναι σκανδαλωδώς προωθούμενος από τον ΔΟΛ και τον Τεγόπουλο (δες και ποιός δημοσιογράφος του πήρε τη συνέντευξη, έχει σημασία: ο κατ’εξοχήν εκπρόσωπος του δογματικού φιλελεύθερου μετα-εθνικισμού και άθεος Στέφανος Κασιμάτης).
    Θα συμφωνήσω επίσης στο ότι ο Ιερώνυμος διαρκώς «έχει ιδέες», αλλά τελικά δεν προωθεί τίποτα. Ας θέσει το θέμα της αλλαγής στην εκλογή μητροπολιτών και αρχιεπισκόπου με τη συμμετοχή και του εφημεριακού κλήρου, των μοναχών και των λαϊκών διά αντιπροσώπων, τί περιμένει; Κάποτε είχε μιλήσει και για κλήρωση με βάση ένα τριπρόσωπο. Ας το εφαρμόσει!

    Πολύ φοβάμαι ότι με την επερχόμενη νομοθέτηση της αποτέφρωσης η Σύνοδος θα αδυνατησει να πάρει μία απόφαση σχετικά με την εκκλησιαστική κήδευση, εξαιτίας της απροθυμίας του αρχιεπισκόπου να θίξει το «προοδευτικό κατεστημένο». Οπότε, θα υπάρξει αλαλούμ, με άλλους ιερείς να αρνούνται την εκκλησιαστική κήδευση όσων επιλέγουν αποτέφρωση και με άλλους, από φόβο ή αδιαφορία, να την επιτρέπουν, ενώ ο αρχιεπίσκοπος θα κάνει τον μουγγό.

    Ένα συμπέρασμα από τα παραπάνω: Καλός ο Ιερώνυμος για μητροπολίτης κάποιας μητροπόλεως μικρομεσαίου μεγέθους, ακατάλληλος για αρχιεπίσκοπος στους καιρούς μας. Πολύ θα ευχόμουν να είχαμε έναν αρχιεπίσκοπο σαν τον Μεσογαίας Νικόλαο, αλλά μάλλον ζητάω πολλά…

  11. fvasileiou 11/02/2009 στο 1:05 πμ Reply

    @Μάρκο Τ
    Επειδή συμφωνώ απολύτως στο τελικό σου συμπέρασμα, δεν μπαίνω στον πειρασμό να απαντήσω στα όσα θετεις παραπάνω.
    Καταθέτω μόνο την προσωπική μου εμπειρία, η οποία είναι εντελώς διαφορετική από την δική σου: Όσες φορές έτυχε να συμμετέχω σε Λειτουργεία που χοροστατούσε ο μακαριστός Χριστόδουλος, είχα διαπιστώσει ότι τα κηρύγματά του ήταν πάντα ουσιαστικά και συγκεκριμένα. Κι ακόμα, μοίραζε ο ίδιος αντίδωρο σε όλους τους πιστούς, τους άκουγε και τους απαντούσε. Δεν έχω τόσο καλή γνώση των εκκλησιαστικών πραγμάτων για να ξέρω λεπτομέρειες για τους κληρικούς που έχουν σχέση με τους επισκόπους. Δεν υπάρχει πάντως αμφιβολία ότι ο Μεσογαίας είχε στενότατη σχέση με τον μακαριστό κι ότι αν δεν ήταν ο Χριστόδουλος, δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να γινόταν δεσπότης. Και πρόεδρος της επιτροπής βιοηθικής -αν συγκροτούνταν- θα ήταν ο Ιερόθεος Βλάχος.

  12. Mάρκο Τ 12/02/2009 στο 12:56 μμ Reply

    Σχετικά με τον Ναυπάκτου Ιερόθεο (Βλάχο): Είναι ένας καθ΄ όλα σεβάσμιος κληρικός, με ήθος και παιδεία. Σίγουρα ένας άνθρωπος που προσέφερε πολλά στη θεολογική παιδεία, εκλαϊκευσε και έκανε ευρύτερα γνωστή την ησυχαστική παράδοση, αφού τα βιβλία του είναι μεταφρασμένα σε πολλές γλώσσες, οπωσδήποτε το έργο του δεν θα μείνει απαρατήρητο. Από κει και πέρα, νομίζω ότι από ένα σημείο και μετά, ο λόγος του εμφανίζει σημάδια κόπωσης, επαναλαμβάνεται. Είναι σαν 1-2 μουσικά θέματα να επανέρχονται αυτούσια λίγο-πολύ σε διαφορετικά έργα του ίδιου συνθέτη και σε διαφορετικά σημεία του ίδιου έργου!
    Ο λόγος του Μεσογαίας Νικολάου είναι πολύ περισσότερο άμεσος, περισσότερο πολύπλευρος, πιο «ευφυής» ίσως. Δεν είναι τυχαίο που σε μία παλιότερη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, όταν ο Μεσογαίας είχε εκφράσει δημοσία την απογοήτευσή του από το επίπεδο των συζητήσεων εντός της ιεραρχίας, ο Ναυπάκτου «ανέλαβε» τον ρόλο του παιδονόμου, επιπλήττοντάς τον (δημοσία, εννοείται, και αυστηρότατα…). Ευτυχώς ο Νικόλαος δεν απάντησε. Προσωπικά έβγαλα το συμπέρασμα ότι ο Ιερόθεος φάνηκε σαν λίγο να ζήλεψε που έχασε τον τίτλο του «λογιου της ιεραρχίας» (όλες οι πασοκικές φυλλάδες σ’ αυτόν τρέχουν να ζητήσουν τη γνώμη του για κανένα σοβαρό ζήτημα, τον Ζακύνθου τον έχουν για χαβαλέ).

  13. fvasileiou 12/02/2009 στο 2:16 μμ Reply

    @Μάρκο Τ
    Ο Ναυπάκτου αναμφισβήτητα πρόσφερε. Δούλεψε φιλότιμα και αυτό όλοι του το αναγνωρίζουμε. Αλλά έχει ξεπεραστεί εδώ και 28 χρόνια. Η αποδελτίωση των πατερικών κειμένων δεν είναι πλέον αρκετή.
    Οι πασοκοφυλλάδες παρουσιάζουν τον Ιωαννίνων ως λόγιο και πνευματικό, πόσω μάλλον τον Ιερόθεο.

  14. Μάρκο Τ 15/02/2009 στο 8:03 μμ Reply

    Φώτη, για να ευλογήσω λίγο τα γένια μου, είχα κάνει παλιότερα ένα μικρό σατιρικό αφιέρωμα στον μέγιστο Θεόκλητο:
    http://a-ergodes.blogspot.com/2008/04/blog-post_04.html

  15. νικος 05/04/2009 στο 1:58 πμ Reply

    Δυστυχως ο μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιεροθεος ειναι ενας ανθρωπος με υπερμετρο εγωισμο, που ο ιδιος προωθει το μοντελο του συγχρονου μεγαλου θεολογου. Εχει ομως δημιουργησει μεγαλα προβληματα στην μητροπολη του εξ αιτιας αυτου του εγωισμου…περιττο δε να πω οτι απο λογια αλλο τιποτα, απο εργα ομως…..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: