Οι παλιές αγάπες στέλνουν sms

Να σας πω κάτι για μένα:

Πιστεύω ότι όταν κάτι τελειώνει, πρέπει να τελειώνει.

Ή για να είμαι πιο ακριβής:

Θέλω όταν κάτι τελειώνει, να τελειώνει.

Τα σίκουελ είναι ωραία και διασκεδαστικά στον κινηματογράφο, δεν τα θέλω όμως στις σχέσεις. Μετά το φινάλε ο καθένας ας γυρίζει στο σπίτι του, ας τρώει το σκατό μόνος ή με παρέα, ας μαζεύει τα κομμάτια του κι όταν το μπορεί, ας προχωράει παρακάτω. Τα πισωγυρίσματα τι νόημα έχουν; Καθιστούν μια κατάσταση, που είναι ήδη δυσάρεστη και οδυνηρή, ακόμα πιο περίπλοκη. Η στιγμιαία ηδονή ή οι παρατάσεις και οι αναβολές του επικείμενου δεν ροκανίζουν μόνο τον χρόνο, αλλά και το αίσθημα.

Αυτά στη θεωρία (που λίγο-πολύ μου λειτουργεί γιατί, όπως θα καταλάβατε, παραείμαι στριμμένο άντερο.)

Η πράξη είναι διαφορετική:

Ενώ ο Βασίλης με σκουντούσε με τους αγκώνες και μου έλεγε ότι το κορίτσι από το διπλανό τραπέζι με κοιτάζει ώρα τώρα και μου χαμογελάει, το κινητό αναπήδησε και έβγαλε τον χαρακτηριστικό ήχο που δηλώνει μήνυμα:

ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΑ

ΙΩΑΝΝΙΝΑ… ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ

ΟΜΟΡΦΑ!!! ΦΙΛΑΚΙΑ

Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σας πω και πολλά. Όλοι καταλαβαίνετε την συνέχεια:

Ο Βασίλης με στραβό χαμόγελο μου πέταξε το αναμενόμενο πείραγμα. Και, βέβαια, το όποιο παιχνίδι με την γειτόνισσα σταμάτησε.

Ύστερα σοβαρέψαμε κι ο φίλος μου με ρώτησε αν θα της απαντήσω.

Με το κεφάλι σκυμμένο, διαβάζοντας το μήνυμα, του είπα ότι δεν απαντάω στα μηνύματά της.

«Καλά κάνεις», μου είπε μισοκλείνοντας τα μάτια.

Και η κουβέντα είχε τελειώσει, αν και ήθελα να την συνεχίσουμε. Αλλά τι να λέγαμε; Το θέμα είχε εξαντληθεί.

Έβγαλα από την δεξιά τζέπη το μαύρο κομπολόι μου και κάθισα βαθιά στην καρέκλα. Χαμογέλασα στη διπλανή όσο πιο ζεστά μπορούσα, αλλά, για να είμαι ειλικρινής, αμήχανα αισθανόμουν.

«Και τι είπε ο Τάκης στον βάζελο;» ρώτησα.

(Για την ιστορία στο μήνυμα απάντησα, όπως και κάποιες από τις προηγούμενες φορές.)

Advertisements

28 thoughts on “Οι παλιές αγάπες στέλνουν sms

  1. Citronella 26/02/2009 στο 11:35 μμ Reply

    Το φοβερό δεν είναι το «τι μού θυμίζεις» αλλά το timing. φαίνεται είναι η εποχή που μάς ξαναθυμούνται και μάς ξαναθυμίζουν γενικώς..

  2. astrofegia 27/02/2009 στο 2:09 πμ Reply

    υπάρχουν περιπτώσεις που ακόμα και «τελεία» να βάλουμε σε μια κατάσταση κλπ… δεν είναι η οριστική…και αυτό κάτι σημαίνει, Φώτη…

  3. SOFIA 27/02/2009 στο 4:00 πμ Reply

    Ξέρεις τι πιστεύω εγώ; Ξαναζεσταμένο φαγητό, δεν μπορεί να έχει την φρεσκάδα και την νοστιμιά του φρέσκου! Μια φορά στην ζωή μου έκανα πισωγύρισμα και το μετάνιωσα! Αν δεν αφήσεις πίσω σου το παρελθόν, δεν μπορείς να αντικρίσεις το μέλλον!!!
    Καλό βράδυ Φώτη μου!

    ΥΓ= Κι εγώ βιώνω μια παρόμοια κατάσταση τελευταία, αλλά άμα ξενερώσω μ’ έναν άνθρωπο…

  4. apos 27/02/2009 στο 9:24 πμ Reply

    Aγαπητέ Φώτη, καλή η θεωρία σου και συμφωνώ απόλυτα.

    Αλλά, όπως βλέπεις, οι άλλοι έχουν τη δική τους ατζέντα.

    Οι Γιορτές, οι περιστάσεις και οι ευκαιρίες για αυτό το ρημάδι το sms είναι πάρα πολλές, ενδεχομένως με τη στάση μας να γίνονται και περισσότερες.

  5. tdjm 27/02/2009 στο 9:46 πμ Reply

    Παράξενο συναίσθημα είναι τούτο..

    Σαν να σου έχουν τσιμεντάρει τα πόδια και εσύ να θέλεις να τρέξεις!!

    Η ξανθιά όπως και σε πολλά άλλα πράγματα έχει την δική της φιλοσοφία πάνω στο θέμα,γι αυτό άλλωστε και είναι ξανθιά.

    ….Συχνά πυκνά σε συζητήσεις ,σχεδόν πάντα , μπροστά σε καθρέπτη ,την ακούω να λέει στην συνομιλήτρια…

    …Τι τα θες κοριτσάκι μου…το τσιγάρο και οι παλιές αγάπες …κόβονται. ΜΑΧΑΙΡΙ όμως..

    (Υγ Πολύ κακώς που στην γειτόνισσα παραχωρήσατε μόνο ένα ζεστό χαμόγελο αγαπημένε Μώλντερ…Τώρα ποτέ δεν θα μάθετε ,τι μπορεί να έκρυβε το λίγο παραπάνω…)

  6. fvasileiou 27/02/2009 στο 11:01 πμ Reply

    @Citronella
    Τώρα που το λες… Μπαίνει η άνοιξη και τα σπουργιτάκια ψάχνονται…

    @astrofegia
    Το κακό είναι ότι τις περισσότερες φορές σημαίνει εγωισμούς, ναρκισισμούς και μικρότητες.

    @SOFIA
    Έχεις απολύτως δίκιο: «Ξαναζεσταμένο φαγητό» και κυρίως «άμα ξενερώσει» κανείς, τρέχα-γύρευε.

    @apos
    Το έχω σκεφτεί πολλές φορές αυτό: Με το κινητό, εκεί που περνάς καλά στις γιορτές ή στις διακοπές σου, ξαφνικά εισβάλλει από το πουθενά κάποιος τρίτος -για καλό ή κακό, μικρή σημασία έχει. Ασώματες παρουσίες που στοιχειώνουν τις ζωές μας.

    @tdjm
    Ρε παιδί μου, σε αυτό το μαχαίρι πιστεύω κι εγώ. Δεν μπορώ τα μισά πράγματα. Θέλω να ξέρω τον φίλο μου και τον εχθρό μου -πόσο μάλλον την σύντροφό μου. Δεν ξέρω, είναι μήπως εκτός μόδας, εκτός εποχής, οι ξεκάθαρες σχέσεις;

  7. tougo 27/02/2009 στο 11:43 πμ Reply

    μέχρι το σημείο που ήρθε το sms ήταν λες και διάβαζα τις σκέψεις και πράξεις μου. Αν και γενικά δεν με πειράζουν κοινωνικές επαφές μετά από μια σχεσή…αλλά στο πρώτο τέτοιο μύνημα κόβεται και η καλημέρα και όλα.

  8. astrofegia 27/02/2009 στο 12:10 μμ Reply

    όπως είπες τις περισσότερες φορές…αυτό δεν σημαίνει όμως πάντα έτσι? 😉
    καλημέρα!

  9. clib 27/02/2009 στο 12:59 μμ Reply

    Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς…

  10. tdjm 27/02/2009 στο 1:01 μμ Reply

    Οι ξεκάθαρες σχέσεις μια χαρά ,στη μόδα είναι……..

    Εγώ κι εσύ είμαστε λίγο ντεμοντέ!!!

  11. fvasileiou 27/02/2009 στο 7:33 μμ Reply

    @tougo
    Καλώς μας ήρθες!
    Δεν ξέρω, η εμπειρία μου λέει οι κοινωνικές επαφές μετά από μια σχέση είναι «κάπως» -εκτός αν μιλάμε για κανένα friendly fuck, οπότε αλλάζει το πράγμα.
    Αυτό που γενικά βλέπω είναι ότι όλοι βάζουμε «κόκκινες γραμμές», τις οποίες με λιγότερες ή περισσότερες τύψεις τις διαβαίνουμε.

    @astrofegia
    Όχι, δεν σημαίνει πάντα. Υπάρχει και το θαύμα που ανατρέπει την φυσική τάξη των πραγμάτων. Αλλά, όσο κι αν η καρδιά μου θέλει να πιστέψει, δεν ξέρω αν το μπορώ…

    Χαίρε!

    @clib
    Για μπες στο blog της ξανθιάς…

    @tdjm
    Σωστά.
    Και δεν περίμενα τίποτα καλλίτερο από τους δυο μας…

  12. tougo 27/02/2009 στο 8:18 μμ Reply

    εγώ δεν την έχω περάσει την δικιά μου κόκκινη γραμμή ακόμα. Προσωπικά όταν τελειώνει μια σχέση για μένα το κάπως δεν υφίσταται …αν αυτή είναι κάπως, τρώει delete. Γιαυτό και από τις πόσες σχέσεις που είχα στην ζωή μου μόνο 1 έχει γίνει πραγματική μου φίλες. Απλά δεν θέλω να πετάω έστω και αυτή την απειροελάχιστη πιθανότητα να τα πας καλά με κάποιον/α αφού χωρίσεις.

  13. ΚΑΤΕΡΙΝΑ 28/02/2009 στο 12:23 μμ Reply

    Μα οι αποφάσεις είναι για να καταστρατηγούνται. Σκέψου τι μιζερη, οδυνηρή, προδιαγεγραμμενη, βλακώδης θα ήταν η ζωή του καθενός μας, αν δεν ειχε μεσα της το λάθος;
    Ναι, και το μεγάλο λάθος.

  14. Belbo 28/02/2009 στο 1:36 μμ Reply

    Νομίζω ότι έχεις δίκιο γενικά (κι όχι μόνο στις σχέσεις), ότι όταν τελειώνει κάτι, τελειώνει. Από εκεί και πέρα οι εξαιρέσεις απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα: προσωπικά μια «παλιά» σχέση ξαναήρθε στην επιφάνεια και παραμένει εκεί εδώ και χρόνια, οπότε ποτέ μη λες ποτέ 🙂

  15. fvasileiou 28/02/2009 στο 3:24 μμ Reply

    @tougo
    Ακόμα;;; Άντε λοιπόν, με το καλό να την διαβείς! Γιατί, όπως λέει και η Κατερίνα από κάτω, οι αποφάσεις είναι για να καταστρατηγούνται 😉

    Καλές Αποκριές!

    @ΚΑΤΕΡΙΝΑ
    Καλωσήρθες στο χάνι μου!

    Λειτουργώ κι εγώ έτσι πολλές φορές: Παίρνω μεγάλες αποφάσεις, καταστρώνω σχέδια, θέτω πλαίσια, μόνο και μόνο για να τα ανατρέψω μετά.
    Το ξέρω εκ των προτέρων κι έτσι δεν χαλιέμαι καθόλου από την ανακολουθία μου.

    @Belbo
    Δηλαδή έχεις μια ωραία ιστορία να μας διηγηθείς κι ελπίζω σύντομα να βρεις τον χρόνο για να το κάνεις.

    Καλά να περάσεις τούτες τις μέρες…

  16. Αθανασία 28/02/2009 στο 8:16 μμ Reply

    Γειάσου φίλε fvasileiou,θα πρέπει να με θυμάσαι είμαι η Αθανασία που έχω αφήσει πολλές φορές σχόλιο στο μπλόγκ του φίλου μας Μάξιμου…..!και πρέπει να πώ ότι χτύπησες πολύυυ ευαίσθητη φλέβα με αυτό το πόστ σου διότι είμαι από αυτούς που έχουν τραβήξει,τα πάνδινα που λένε πάνω σε αυτό το θέμα……αν σου πώ ότι μετά από χωρισμό έχω πάθει το ίδιο αλλά το τρισχειρότερο όμως από το δικό σου καθότι (ο ‘ύποπτος’)….με ζάλιζε επί δύο χρόνια στο κντό μου που παρεπιπτόντως δε το έχω αλλάξει επειδή είναι απίστευτα δύσκολο να το κάνω επειδή έχω συγκεκριμένη σύνδεση,και εκείνος το έχει (δυστυχώς) κρατήσει)..με περίεργες κλήσεις στις οποίες ΔΕΝ απαντούσε ποτέ (το σήκωνα και δε μιλούσε ποτέ)…..αλλά που τον άκουγα από μέσα να μιλά με άλλες…..παρ’αυτά και αυτό το κανε και στις πιο ακατάλληλες ώρες…και ακατάπαυστα και διαρκώς (πρωί,μεσημέρι,βράδυ,χαράματα)…μιλάμε άστα φίλε ένας εφιάλτης με όλη τη σημασία της λέξης όμως….αυτός ο πόλεμος νέυρων κράτησε δύο!! χρόνια τρία….αφού είδε κάποια στιγμή ότι όμως δε βγάζει πουθενά και ίσως δε του δίνει αυτά περίμενε να δεί (ΔΕ ξέρω ΤΙ περίμενε να βγάλει μέσα από αυτό και ούτε με αφορά)….αυτό σταμάτησε…ευτυχώς….το τελευταίο που έκανε ήταν (μέχρι τώρα μιλάω,λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων),ήταν ότι με έπαιρνε στο σταθερό μου (γιατί δυστυχώς το έχει κ αι αυτό)…κατά διαστήματα (ευτυχώς όχι τόσο συχνά),και μου λεγε για κάποια (στην ουσία μου τα πρηζε αλλά τεσπά).. που γνώρισε πέρσυ στη Κρήτη και που αποφάσισε να πάει να συζήσει μαζί της….δεν έδινα σημασία…και γιατί να δώσω…..;;;δε με αφορά τίποτε που να έχει σχέση με αυτόν πιά…αυτό σταμάτησε (εξαφανίστηκε), για κάπου 8-10 μήνες (τα τηλέφωνα στο σταθερό εννοώ),αυτά έγιναν το περασμένο καλοκαίρι…..και εμφανίστηκε ξαφνικά λίγο πριν τα Χριστούγεννα με κλήση στο κντό μου,ένα απόγευμα για την ακρίβεια,δε το σήκωσα….έστειλε όμως παρ αυτά μνμα που έγραφε ότι είναι Κρήτη (πήγε εκεί τελικά,)να μείνει και ότι έχει αρραβωνιαστεί τη λεγάμενη από το Πάσχα….και ότι ζητά να μάθει τ ι κ ά νω και νέα μου, εγώ…στα τέτοια μου μετά συγχωρήσεως….καμία αντίδραση….και γιατί να αντιδράσω;;τι να κάνω δηλαδή;;;του’στειλα ένα ξερό μνμα όπου του λεγα συγχαρητήρια εντελώς τυπικά και καλά στέφανα,και αυτό….αλλά τώρα το χω μετανιώσει πικρά πολύ πικρά όμως….δε θα πρεπε να το κάνω….δεν έπρεπε να το στείλω καν….αλλά…τώρα το στειλα….απάντηση δ ε πήρα ποτέ στο μνμα αυτό…..καλύτερα όμως….έυχομαι όμως να πάψει εδώ αυτό όλο επειδή δεν αντέχω άλλο τη κατάσταση αυτή…έχω χιλιάδες προβλήματα αυτό το καιρό….όμως εσάς ρε παιδιά δε σας κάνει κάπως όλο αυτό το τελευταίο εννοώ;;;..δεν είναι κάπως αλλοπρόσαλο;;;τι ζητά με μένα εφόσον έχει α ρρα βω νια στεί κάποια άλλη και ενδέχεται να τη παντρευτεί όπως λέει;;;δεν είναι παράλογο να πηγαίνει για γάμο με κάποια άλλη αλλά όμως να επιμένει να αναζητά εμένα στα κντά,να στέλνει μνματα σε μένα κλπ,κλπ….;;για μένα πάντως είναι παράλογο και πολύ…..τι να πείς….άββυσος η ψυχή του ανθρώπου…που λένε….φίλε με συγχωρείς για το τεράστιο πόστ αλλά με τσίγλισε το πόστ σου!…..φιλάκια,καλή Σαρακοστή!………………….

  17. fvasileiou 28/02/2009 στο 8:58 μμ Reply

    @Αθανασία
    Καλωσήρθες κι από το χάνι μου!

    Κακό πράγμα η εμμονή. Αναρωτιέμαι τι πίστευε ο πρώην σου ότι πετύχαινε με την συμπεριφορά του. Γιατί είναι βέβαιο ότι ΔΕΝ κερδίζεις κάποιον έτσι. Εκτός, βέβαια, αν ήθελε απλώς να σε βασανίσει και να σου κάνει τον βίο αβίωτο.

    Να είσαι καλά. Καλά να περάσεις τις Απόκριες και καλή Σαρακοστή να έχουμε!

  18. Mara Lisha 28/02/2009 στο 11:17 μμ Reply

    Δεν τελειώνουν οι αγάπες κι οι ειδικά οι παλιές αν δε τις κρατούμε μέσα μας…Αυτή είναι η δική μου εκδοχή στο παραμύθι, μια που εγώ δεν θέλω να τελειώσει 🙂

  19. fvasileiou 01/03/2009 στο 12:38 μμ Reply

    @Mara Lisha
    Μάρα μου, πολύ φοβάμαι ότι έχεις δίκιο 😉

  20. giota 03/03/2009 στο 9:35 πμ Reply

    Φώτη είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν ότι αν το γυαλί ραγίσει δεν ξανακολλάει. Αλλά ακόμα κι αν το κάνει, πάντα θα φαίνεται η ρωγμή, θα υπάρχει εκεί να θυμίζει και να ξύνει πληγές. Τα πισωγυρίσματα ποτέ δεν είναι για καλό! Όλοι έχουμε κάποια στιγμή υποπέσει στο αμάρτημα, αλλά κάπου πρέπει να βάζουμε φρένο! 🙂

  21. fvasileiou 03/03/2009 στο 11:21 πμ Reply

    @giota
    «Σαν ραγίσει το ποτήρι, δεν τ’ αγγίζεις άλλο πια»
    έλεγε ένα παλιό τραγουδάκι και μάλλον είχε δίκιο. Γειά σου Γιώτα!

  22. giota 03/03/2009 στο 8:26 μμ Reply

    Το αγγίζεις Φώτη… αλλά αυξάνεις τις πιθανότητες να κοπείς… ξανά!

  23. kitsosmitsos 15/02/2011 στο 6:51 μμ Reply

    Δύσκολο να μην απαντήσεις. Μετά σε τρώει το εάν και τι και τα λοιπά. Άτιμο πράγμα…

    • fvasileiou 16/02/2011 στο 3:13 πμ Reply

      Κι όμως ξέρω ανθρώπους που δεν θα απαντούσαν.
      Συμπαγείς εγωισμοί.

  24. Penny 15/02/2011 στο 8:30 μμ Reply

    Αργησα πάρα πολύ να το καταλάβω, αλλά τελικώς αυτό είναι το σωστό!

    • fvasileiou 16/02/2011 στο 3:14 πμ Reply

      Αν σου πω ότι εγώ δεν έχω καταλάβει ακόμα το σωστό, θα με πιστέψεις;

  25. olympia 20/09/2011 στο 2:02 μμ Reply

    k an dn uphrxe pote kapoios idiaiteros logos gia na xwrhseis..? an para ton egwismo p uparxei k apo tis duo pleures vgainoun ksana sunaisthimata sto fws..? tote ti kaneis..?
    an t guali ragisei dn ksanakolla lene, alla autos p t eipe profanws dokimase prwta n t ksanakollhsei..
    poios kserei, h episthmh proxwra, kainourgies kolles sto emporio.. 🙂
    isws n exw k adiko..pantws egw dn kserw t n kanw k pws n t xeiristw…

    • fvasileiou 20/09/2011 στο 2:26 μμ Reply

      Στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει, γιατί δεν υπάρχει ένας γενικός κανόνας-μπούσουλας που μπορείς να τον εφαρμόσεις παντού, αφού κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή.
      Έπειτα μέσα από τις σχέσεις δεν μαθαίνουμε μόνο το να είμαστε σε σχέση ή τον άλλον, αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό. Και, για καλό ή για κακό, όλα αυτά τα μαθαίνουμε σπάζοντας κατά κανόνα τα μούτρα μας 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: