Οι παλιοί μας φίλοι

Μου γράφει:

Μην το παίρνεις κατάκαρδα. Είναι φίλοι. Κι εγώ πιστεύω στις φιλίες τις παλιές.

Τι να σας πω… Πιθανόν, αν πίστευα κι εγώ στις παλιές φιλίες, να το έπαιρνα και κατάκαρδα. Αλλά επειδή ακριβώς πιστεύω στην κίνηση των πραγμάτων, στην αλλαγή, στη συνέχεια της ζωής, δεν το παίρνω καθόλου κατάκαρδα.

Στην πραγματικότητα: Δεν με νοιάζει.

Όλα όσα γεννιούνται στον κόσμο μεγαλώνουν, ακμάζουν, φθείρονται και πεθαίνουν. Οι άνθρωποι, τα ζώα, τα κτήρια, η τέχνη, οι ιδέες, τα οράματα, οι έρωτες.

Και οι φιλίες.

Γιατί δηλαδή αυτές να εξαιρούνται από τον κοινό της φύσεως νόμο; Ή γιατί να μας κάνει τόσο μεγάλη έκπληξη αν κι αυτές υποτάσσονται στην γενική φθορά;

Καταλαβαίνω ότι υπάρχουν άνθρωποι, που διανύουν ευθύγραμμες ή, τέλος πάντων, παράλληλες ζωές κι έτσι καταφέρνουν και συντηρούν παλιές φιλίες. Δεν ανήκω σε αυτήν την κατηγορία.

Έχω τρεις δεκαετίες πίσω μου γεμάτες – περπατώ την τέταρτη. Τα εσωτερικά, αλλά και τα εξωτερικά μονοπάτια που περπάτησα όλα αυτά τα χρόνια είναι πολλά / αλληλοσυγκρουόμενα / αλληλοϋπονομευόμενα. Φίλοι βρέθηκαν και συνοδοιπορήσαμε – κάποια στιγμή εγώ / εκείνοι αλλάξαμε μονοπάτι, αλλάξαν τα ενδιαφέροντα / οι αγωνίες μας, χωρίσαν οι ζωές μας.

Δεν υπάρχει λόγος ούτε για πικρίες, ούτε για μνησικακίες.

Το αποδέχεσαι και προχωράς μπροστά.

Advertisements

6 thoughts on “Οι παλιοί μας φίλοι

  1. Αθανασία 27/03/2009 στο 7:10 μμ Reply

    Καλησπέρα καλέ μου….ε,κοίταξε πάνω σ αυτό που λές θα μου επιτρέψεις,να διαφωνήσω λίγο οκ;;…έχει σημασία γιατί χαλά μιά φιλία,ένας έρωτας,μιά σχέση οκ;;…και έχει επίσης σημασία και το με τί τρόπο χαλάει,εγώ πιστέυω ότι όταν μια φιλία (γιανά έρθουμε στο θέμα μας) είναι αληθινή ΔΕΝ μπορεί να την επηρρεάσει τίποτε μα τίποτε και λογικά και να τη χαλάσει έτσι;;…ένα παράδειγμα: ο πατέρας μου έχει ένα φίλο τον Larry (Lawrence), (είναι ελληνο-αμερικάνος)… γνωρίστηκαν εδώ στην Αθήνα,εκείνος ζούσε για ένα διάστημα εδώ…ήταν φίλοι από πολύ νέοι,εκείνος έφυγε πήγε να ζήσει στην Αμερική…παρ αυτά ακόμη ο πατέρας μου κι εκείνος δεν έχουν κόψει, την επικοινωνία τους μιλούν ακόμη ο πατέρας μου του στέλνει, δώρα από δώ από Ελλάδα,μιλάμε είναι όπως τότε αν και μιλάνε μόνο στο τηλέφωνο…μιλάμε ο Larry τον παίρνει τηλέφωνο και μιλάνε ώωωωρες!…είναι τόσο πολύ δεμένοι που μου κάνει τόση εντύπωση!,και όταν κάποια στιγμή,χρειάστηκε να πάμε εμείς στην Αμερική (για σοβαρούς λόγους υγείας δικούς μου) εκείνος ήρθε μας βρήκε,μας βοήθησε,μας στάθηκε….είναι φίλοι πάνω από τριάντα χρόνια και όπως δείχνει θα είναι και μέχρι να πεθάνουν,(χτύπα ξύλο)..εγώ πιστέυω ότι το αν μία σχέση, φιλία κυρίως θα χαλάσει θα κοπεί,αφορά και στο ότι οι εμπλεκόμενοι στη σχέση αυτή, κάνουν διάφορα που κόβουν τους ‘κρίκους και τους διάυλους’επικοινωνίας μεταξύ τους,το επιδιώκουν δηλαδή οι ίδιοι να κόψουν τους διάυλους επικοινωνίας μεταξύ τους…ή δεν κάνουν κάτι να κρατηθεί η σχέση αυτή…και φυσικά παίρνω παράδειγμα από μένα που έχω κάνει το ίδιο βέβαια εκεί,οι ‘φιλίες’ αυτές ήταν ανεπιθύμητες..αλλά ντάξει… είναι στο δικό σου χέρι πιστέυω εάν θα συνεχίσει να υπάρχει ή όχι μιά σχέση στη ζωή σου…και τώρα αυτά που λέγονται περί παιχνιδιών της μοίρας, περίεργων συνθηκών, διαφόρων καταστάσεων,κοσμογονικών αλλαγών στις ζωές των εμπλεκομένων που επηρρεάζουν τις φιλίες αυτές, και δε τις αφήνουν να συνεχίσουν κλπ,κλπ,κλπ….ε,ντάξει λίγο παίζουν αυτά νομίζω………φιλάκια,καλησπέρες….

  2. Hellenic.Potion 27/03/2009 στο 11:19 μμ Reply

    Έτσι όπως τις περιγράφεις τις φιλίες, έτσι τις έχω αντιληφθεί κι εγώ στη ζωή μου. Τυχαίνει να χάσεις κάποιους ανθρώπους λόγω απόστασης, λόγω αλλαγής περιβάλλοντος, λόγω αλλαγής τρόπου ζωής.

    Απλά το αποδέχεσαι, χωρίς περιττές αναλύσεις και προχωράς μπροστά.

  3. fvasileiou 28/03/2009 στο 2:39 μμ Reply

    @Αθανασία
    Πολύ όμορφη η ιστορία του πατέρα σου και του Λάρρυ. Αποδεικνύει, αν μη τι άλλο, ότι δεν είναι η απόσταση που χωρίζει τους ανθρώπους, αλλά η αλλαγή προτεραιοτήτων, ιδεών, τρόπων.
    Νομίζω, δηλαδή, ότι κατά βάθος δεν διαφωνούμε… 🙂

    @Hellenic.Potion
    Καλωσήρθες στο χάνι μου!
    Και δεν είναι έτσι μόνο οι φιλίες, αλλά ακόμα και οι οικογενειακές σχέσεις, οι σχέσεις αίματος -πόσες φορές σύζυγοι, αδέρφια ή γόνεις και παιδιά δεν απομακρύνονται;

  4. giota 28/03/2009 στο 3:06 μμ Reply

    Κάποιες φιλίες είναι φτιαγμένες για να κρατήσουν για πάντα, άλλες πάλι για λίγο. Εξαρτάται από το πόσα πράγματα μπορούμε να αντέξουμε σε μια σχέση, νομίζω ότι το έχουμε ξαναπεί αυτό Φώτη μου.
    Καλώς ή κακώς, οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. Αλλά ακόμα κι έτσι, δεν σημαίνει ότι φεύγουν μαζί τους τα αισθήμτα ή και οι αναμνήσεις.

  5. fvasileiou 29/03/2009 στο 8:52 μμ Reply

    @giota
    Τις αναμνήσεις κανείς δεν μπορεί να μας τις αφαιρέσει. Ή, αντίθετα, να μας τις επιβάλλει!

    (Ωραίο θέμα για ποστ…) 😛

  6. Σοφία 02/04/2009 στο 10:56 μμ Reply

    ‘Εχω χάσει, έχω διατηρήσει και έχω ξαναβρεί πολλές ως τώρα. Για κάποιες που θεωρώ ότι αξίζουν, κάνω μια παραπάνω προσπάθεια. Τις υπόλοιπες τις αφήνω στην τύχη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: