Ημερολόγιο Λαμπρής 2009

Μέγα Σάββατο

Είναι το μοναδικό Σάββατο που οι Ορθόδοξοι νηστεύουν κι από λάδι.

Περίεργη μέρα. Θεολογικά ακροβατεί ανάμεσα στην πρώτη Ανάσταση του πρωινού και την κανονική που θα γίνει το βράδυ. Η λύπη από την χαρμολύπη της Μεγάλης Παρασκευής έχει υποχωρήσει, αλλά δεν έχει γίνει ακόμα χαρά.

Κι υπάρχουν τόσες δουλειές, μικρά και μεγάλα πρακτικά πράγματα, που πρέπει να γίνουν για να μπορέσουμε να γιορτάσουμε την επομένη. Οι εντάσεις είναι λογικές και αναμενόμενες και φυσικά επιδερμικές.

Παρόλα αυτά βρήκα τον χρόνο να πάω για έναν καφέ με τον Τ.: Στου Μακρή για δυο αργές ώρες αλληλοενημερωθήκαμε για το προηγούμενο διάστημα. Το μακρύ προηγούμενο διάστημα – καιρό είχαμε να τα πούμε.

Το απόγευμα ξεφύλλιζα παλιά βιβλία. Τακτοποίησα κάπως την βιβλιοθήκη μου. Πίστευα ότι η μετακόμιση στην Κύπρο θα την αποσυμφόριζε, αλλά ακόμα υπάρχουν στοιβαγμένα βιβλία στο πάτωμα. Και εδώ και εκεί.

Ανάσταση στην Αγία Μαρίνα. Πολύς κόσμος. Η εκκλησία γεμάτη και μετά το «Χριστός Ανέστη» τελείωσε λίγο μετά την μιάμιση.

Κυριακή του Πάσχα

Κάθε χρόνο εδώ, στα Γιάννενα, έχουμε το ίδιο άγχος: Θα βρέξει; / Δεν θα βρέξει; / Θα προλάβουμε να ψήσουμε το αρνί άνετα και χαλαρά ή θα τρέχουμε να στριμωχτούμε κάτω από υπόστεγα;

Φέτος οι οιωνοί ήταν μαύροι κι άραχλοι:

Όλες οι προβλέψεις, τα κανάλια, οι εφημερίδες, το δίκτυο, έλεγαν βροχές και καταιγίδες.

Το πρωί ο ουρανός βαριά συννεφιασμένος. Και μια ανησυχητική άπνοια.

Ανάψαμε τα κάρβουνα μουδιασμένα κι αποφασίσαμε να καθαρίσουμε το γκαράζ για κάθε ενδεχόμενο. Περιμέναμε και κόσμο, φίλους και συγγενείς και περαστικούς, κι ούτε ξέραμε πού τα τους χωρούσαμε όλους.

Τελικά όλοι οι φόβοι μας διαψεύστηκαν μαζί με τις προγνώσεις τους. Δεν πολυείδαμε τον ήλιο, αλλά ο καιρός ήταν μάλλον ιδανικός. Συννεφιά, χωρίς να κάνει ψύχρα και ένα ελαφρύ αεράκι, που δεν σκορπίζει την θερμοκρασία από τα κάρβουνα, αλλά αφήνει το αρνί να σιγοψήνεται.

Και μετά, όταν πια οι σούβλες τελείωσαν και τα κάρβουνα έλιωναν, κρασί και κουβέντα στο ύπαιθρο με παλιά λαϊκά να ακούγονται στο βάθος.

Στο τέλος παγωτά.

Αργά το απόγευμα έπεσα για ύπνο κι όταν ξύπνησα τα δελτία ειδήσεων είχαν τελειώσει. Τότε άνοιξα το κινητό μου: Δεκάδες μηνύματα και ειδοποιήσεις για ματαιωμένες κλήσεις κατέφτασαν. Λυπάμαι που το είχα κλειστό, φίλοι μου, και συγγνώμη αν σας στεναχώρησα. Αλλά αν το κλείσω αισθάνομαι πιο χαλαρός κι εκείνη την ελευθερία του παιδιού που κάνει σκανταλιές -παράξενο ε;

Το βράδυ οι γονείς μου ήπιαν ένα ποτήρι κρασί με τους μουσαφιραίους. Εγώ μόνο έφαγα λίγο ψητό και λαχανόπιτα. Όταν οι άλλοι πήγαν για ύπνο, είδα μια ταινία που έχω δει και ξαναδεί.

Ναι, το Πάσχα μας φέτος ήταν προβλέψιμα υπέροχο. Καμία έκπληξη, καμία αλλαγή δεν το σκίασε.  Και του χρόνου έτσι και για μας και για σας και για όλους.

Δευτέρα του Πάσχα

Εκείνο το πρωί ανόρεχτα κάθισα στο γραφείο.

Λίγη η δουλειά που έκανα, αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι κάθισα στο γραφείο. Που έβαλα τα χαρτιά μου σε μια σειρά κι άρχισα πάλι να σκέφτομαι το υλικό μου.

Η μέρα ήταν γλυκιά και ζεστή. Αρώματα από τα λουλούδια και τα χορτάρια. Μια χήνα με 7-8 κατακίτρινους νεοσσούς σουλατσάριζε στο βάθος. Κάτι γερόντια είχαν βγει για περπάτημα. Παιδιά με ποδήλατα.

Εντάξει, δεν ήταν εύκολο να συγκεντρωθώ. Επέμεινα όμως και τους καρπούς της επιμονής θα τους θερίσω / τους θέρισα την επομένη.

Το μεσημέρι έβρασα μακαρόνια.

Οι άλλοι ήταν καλεσμένοι εδώ κι εκεί κι άδραξα την ευκαιρία να μείνω μόνος. Μετά την κοσμοσυρροή της προηγούμενης λίγη μοναξιά θα με ισορροπήσει -είμαι αμάθητος, βλέπετε, σε όλη αυτή την κοινωνικότητα. Όπως θα με ισορροπήσει και η μακαρονάδα μετά την κρεατοφαγία του Πάσχα.

Το μεσημέρι κοιμήθηκα. Άκουσα στον ύπνο μου τους άλλους να επιστρέφουν, κουδούνι να χτυπάει, επισκέπτες να έρχονται και να φεύγουν.

Ξύπνησα αργά.

Ήπια ένα δυνατό εσπρέσο γρατσουνώντας το μπουζούκι μου. Είχα καιρό να το πιάσω και τα δάχτυλά μου δύσκολα κινούνται / κουράζομαι γρήγορα. Και μετά, ενώ το σκοτάδι είχε ήδη πέσει, βγήκα για τζόκινγκ.

Όχι δεν θα βγω το βράδυ. Θα μείνω μέσα και θα δω καμιά ταινία στο DVD. Θα φάω μια σαλάτα και θα δω ταινία. Ξέρω ότι θα κοιμηθώ αργά, ότι δεν θα ξυπνήσω την ώρα που θέλω το πρωί, αλλά κάνα δίωρο αργότερα. Και ξέρω ότι αύριο, αν το προσπαθήσω, θα δουλέψω καλά…

Advertisements

11 thoughts on “Ημερολόγιο Λαμπρής 2009

  1. tdjm 22/04/2009 στο 8:02 πμ Reply

    Kαλημέρα!

    Τι όμορφα που είναι τελικά τα απλοικά ε?

    Ετσι χωρίς ένταση και θόρυβο!!!

  2. Citronella 22/04/2009 στο 1:45 μμ Reply

    Αληθώς Ανέστη! Το διάβασα και χτες -λίγο στο βιαστικό- ,έχεις πάντα ενδιαφέροντα θέματα, αλλά η ημερολογιακή καταγραφή σου μού αρέσει πολύ.

  3. fvasileiou 22/04/2009 στο 6:59 μμ Reply

    @tdjm
    …και να σου πω την αλήθεια, πολύ την νοσταλγώ αυτή την γαλήνη και την απλότητα…

    @Citronella
    Χρόνια πολλά!

  4. Belbo 22/04/2009 στο 7:05 μμ Reply

    Φώτη,

    Γράφεις ωραία, ίσως είναι κάτι που πρέπει να το ψάξεις παραπάνω. Πρέπει να σου πω ότι ζηλεύω τον τρόπο που πέρασες τις ημέρες αυτές, γιατί οι δικές μου ήταν πολύ διαφορετικές: με εξαίρεση την ημέρα του Πάσχα, τις υπόλοιπες ημέρες τις πέρασα δουλεύοντας (από το σπίτι, αλλά παραμένει δουλειά) και πίστεψέ με, δε μου άρεσε καθόλου, φιλικά,

  5. ELGRECO 22/04/2009 στο 8:08 μμ Reply

    Χρόνια πολλά Φώτη. Χριστός Ανέστη!

  6. vad 22/04/2009 στο 9:07 μμ Reply

    Κι όταν ξαναμερακλωθεις,ριξε και μια πενιά για μας τους μακρινούς:)

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

  7. fvasileiou 23/04/2009 στο 12:36 πμ Reply

    @Belbo
    Φίλε μου, ίσως δεν το πρόσεξες, αλλά κι εγώ δούλεψα όλες τις μέρες εκτός του Μ. Σαββάτου και του Πάσχα. Κι όπως εσύ: Στο σπίτι μου, αλλά η δουλειά ήταν δουλειά.
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

    @EL GRECO
    Χρόνια πολλά φίλε μου. Να είσαι καλά κι ότι επιθυμείς.

    @vad
    Ευχαρίστως. Και μακάρι κάποτε να τα πούμε και να τα πιούμε κι από κοντά

    Χρόνια Πολλά

  8. giota 23/04/2009 στο 1:06 μμ Reply

    Έτσι πρέπει να ‘ναι Φώτη μου το Πάσχα!
    Όμορφο, χαλαρό και οικογενειακό! Λιώνουμε βέβαια από το πολύ φαγητό, το πιώμα και την ξάπλα αλλά τι να κάνουμε… σαν παιδιά κι εμείς! 🙂
    Άντε… και του χρόνου να ‘μαστε καλά να τα ξανασυζητήσουμε!

  9. SOFIA 24/04/2009 στο 2:08 πμ Reply

    Κάπως έτσι έχω το Πάσχα στο μυαλό μου! Οικογένεια, φίλοι, φαγητό, ξεκούραση… Δυστυχώς το φετινό Πάσχα δεν ήταν έτσι για μένα, αλλά χαίρομαι που διάβασα την δική σου διήγηση!
    Χρόνια πολλά Φώτη μου, με υγεία και ανθρώπους που αγαπάς! Κι αν βγήκες λιγάκι έξω απ’ τα νερά σου, δεν πειράζει γιατί σύντομα θα μπεις πάλι στην καθημερινότητα σου! Φιλιά!

  10. Σοφία 24/04/2009 στο 12:53 μμ Reply

    Μια χαρά είναι η συννεφιά για Κυριακή του Πάσχα, αρκεί να μην έχει κρύο. Εμείς είχαμε πάρα πολύ ζέστη και ήλιο, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να σταθείς έξω. Στον κήπο βγήκαμε μετά τις 5 το απόγευμα που συννέφιασε. Ουφ! Με τίποτα δεν είμαστε ευχαριστημένοι……..

    Χριστός Ανέστη!

  11. fvasileiou 24/04/2009 στο 5:43 μμ Reply

    @giota
    Και του χρόνου, Γιώτα, να είμαστε καλά. Και -γιατί όχι;- καλλίτερα…

    @SOFIA
    Α, με στεναχωρείς τώρα… Ελπίζω να μην συνέβη κάτι σοβαρό…
    Υπομονή, η Πρωτομαγιά είναι μπροστά μας και μπορεί τότε να κάνεις… ρελάνς στη χαρά!

    @Σοφία
    Αυτό με την ανυπόφορη ζέστη, μου θυμίζει την Κύπρο όπου λίαν συντόμως θα ξαναβρεθώ. Και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δεν με χαλάνε οι βροχές και τα κρύα που άρχισαν την επομένη εδώ…

    Αληθώς ο Κύριος!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: