Αλαφουζιές: Μεγάλοι Έλληνες

1.

Εδώ και δεκαετίες οι ιστορικοί «ξαναδιαβάζουν» και «ξαναγράφουν» την ιστορία. Αναθεωρούν παλαιές και εδραιωμένες απόψεις για πρόσωπα και πράγματα. Κατεδαφίζουν ήρωες και πρότυπα. Ισοπεδώνουν ό,τι μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε μεγάλες στιγμές. Τα απόνερα αυτής της επιστημονικής εργασίας έφτασαν και στις καθημερινές συζητήσεις μεταξύ φίλων.

Κι από μια άποψη είναι δείγμα υγείας:

Δεν είναι άσχημο να φτύνεις την μασημένη τροφή και να απαιτείς να χρησιμοποιείς τα δικά σου σαγόνια. Και είναι καλό να ψάχνουμε ή και να δημιουργούμε την άλλη άποψη. Ασκούμε την κριτική μας ικανότητα. Εθιζόμαστε στις λεπτές διακρίσεις.

Η τηλεοπτική εκπομπή «Μεγάλοι Έλληνες» όμως δεν κάνει κάτι τέτοιο.

Αντιθέτως ισοπεδώνει ανθρώπους, προσωπικότητες, αξίες. Τα βάζει όλα σε ένα αυτοσχέδιο προκρούστειο κράβατο για να χωρέσουν στο καλούπι του «μεγάλου».

Γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους το τηλεοπτικό προϊόν «Μεγάλοι Έλληνες» δεν απευθύνεται στο ασκημένο κοινό. Στόχος του δεν είναι όσοι ασχολούνται επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά με την ιστορία. Ούτε καν όσοι ενδιαφέρονται για το παρελθόν.

Τι κάνει τότε;

1.1

Εποχή αμφισβήτησης, ανατροπής, αποκαθήλωσης.

Στις συνειδήσεις, την λογική και τις ψυχές δημιουργείται ένα κενό.

Μέσα σε αυτό το κλίμα έρχονται και οι «Μεγάλοι Έλληνες» του Συγκροτήματος Αλαφούζου.

Τα ερωτήματα εύλογα:

Θέλει να εκμεταλλευτεί την αποδόμηση των παραδοσιακών αξών για να προωθήσει άλλες, μοντέρνες και καινούργιες;

Οικολογικές;

Επιχειρεί με το Ριάλιτι των Νεκρών να προσδόσει κύρος στο τηλεοπτικό κανάλι του Συγκροτήματος, του οποίου τις ειδήσεις όλοι θαυμάζουμε, αλλά κανείς μας δεν βλέπει;

Επιχειρεί να εδραιώσει το προφίλ του Παπαχελά ως εναλλακτικού, τουτέστιν κουλτουριάρη-αριστερού, showman;

Κάτι άλλο;

2.

Το concept της τηλεοπτικής εκπομπής που αναζητά τους μεγάλους Έλληνες ΟΛΩΝ των εποχών μπορεί να πιάσει σε έναν λαό, όπως οι Βρετανοί ή οι Γερμανοί, που η ιστορία τους αρχίζει τον Μεσαίωνα, λίγους αιώνες πριν δηλαδή.

Σε λαούς όμως όπως ο Κινεζικός ή ο Ελληνικός, που η ιστορία τους ξεπερνά τα 3.000 χρόνια τι να αποτιμήσει;

Θα μπορούσα ίσως να ασχοληθώ κάπως πιο σοβαρά με το συγκεκριμένο reality show -και σαν άνθρωπος του χώρου, βρε αδερφέ- αν το περιόριζε κάπως χρονικά, π.χ. οι μεγάλοι του νεώτεροι Ελληνικού κράτους. Αλλά δεν το κάνει, οπότε το χάος: Περικλής ή Βενιζέλος; Μιλτιάδης ή Κολοκοτρώνης;

Και η συνεπαγόμενη αφέλεια και ανοησία.

2.1

Ειδικά για τους Έλληνες -δεν ξέρω για τους Κινέζους- υπάρχει και το εξής πρόβλημα:

Οι πρωτοπόροι είναι μέγιστοι, σπουδαίοι, αξεπέραστοι.

Παράδειγμα:

Πρώτος ποιητής της Ελλάδας και της Ευρώπης, ο Όμηρος. Ποιος μπορεί στα σοβαρά να αναμετρηθεί μαζί του; Τα νόμπελ και τα όσκαρ χλωμιάζουν μπροστά του. Τι να πιάσει ο φουκαράς ο Ρωμανός κι ας ήταν ο μεγαλύτερος ποιητής του Μεσαίωνα; Ή ο Σολωμός κι ας έφτιαξε σύγχρονη ποιητική γλώσσα; Ή ο Καβάφης κι ας θεωρείται από πολλούς ο μεγαλύτερος ποιητής του περασμένου αιώνα;

Τα ίδια και στο θέατρο, την φιλοσοφία, την ιστορία, την αρχιτεκτονική, την πολιτική θεωρία και πράξη, την στρατηγική.

3.

Και ποιος είναι Έλληνας;

Υπάρχει κάτι που σκόπιμα αφήνεται να αιωρείται.

Βλέπω τους προοδευτικούς κάθε χώρου να μειδιούν ειρωνικά ή να βγάζουν την χατζάρα έτοιμοι να μας ορμήσουν επειδή κάποιοι έστειλαν sms με το όνομα του Μεγάλου Κωνσταντίνου ή του Ιουστινιανού για παράδειγμα.

«Χο, χο, χο», λένε. «Μα ο Κωνσταντίνος δεν ήξερε καν ελληνικά. Αφήστε που…»

Τέτοιου είδους επιχειρήματα πολύ μου αρέσουν. Διότι αποκαλύπτουν όσους τα χρησιμοποιούν:

Αυτοί που κατηγορούν τους άλλους ως «ρατσιστές», ξενόφοβους» ή «φασίστες», που αίρουν τα πτώματά τους πάνω από το έθνος τους και περιφρονούν τον λαό τους, αυτοί είναι οι πρώτοι οπαδοί της εθνοφυλετικής καθαρότητας. Αυτοί είναι οι πιο φανατικοί και οι πιο ακραίοι ρατσιστές.

Όσο για τα άλλα, αποδεικνύουν ότι δεν μπορούν να χωρίσουν δυο γαϊδουριών άχυρα.

Πάρτε για παράδειγμα τον Κωνσταντίνο που προανέφερα:

Συζητάνε με ύφος Λαμπίρη τα οικογενειακά του και δεν καταλαβαίνουν ότι ο άνθρωπος θεμελίωσε ένα κράτος που κράτησε κοντά χίλια χρόνια.

Όσο για το αν μίλαγε ή όχι τα ελληνικά -τι να σας πω, δεν ξεύρω.

Ξεύρω όμως πως χιλιάδες πρόσφυγες ήρθαν το ’22 μετά την Καταστροφή μη ξέροντας γρι Ελληνικά, κουβαλώντας τα εικονίσματα και τα λείψανα των αγίων τους από τις εκκλησιές τους. Και ξεύρω ότι το όνομα Κωνσταντίνος είναι ένα από τα πιο κοινά σήμερα στους Έλληνες και ανύπαρκτο στις άλλες χώρες της Δύσης.

4.

Δεν θέλω να μηδενίζω.

Μπράβο στον Αλαφούζο, που ενέταξε αυτό το reality show στο πρόγραμμα του καναλιού του.

Μπράβο.

Από το να μας δείχνει το America’s Next SuperModel, το Κάστρο του Τακέσι ή τσόντες, καλλίτερα τον πρώην βουλετή του Πασόκ και νυν αρθρογράφο και σχολιαστή του Συγκροτήματός του και συνάμα κομματάρχη να μιλάει για τα παλιά…

Συνεχίζεται…

Advertisements

12 thoughts on “Αλαφουζιές: Μεγάλοι Έλληνες

  1. Cacofonix 04/05/2009 στο 1:10 μμ Reply

    Χαρά στο κουράγιο σου φίλε Φώτη να ασχολείσαι με περιττώματα – αδιάφορο αν είναι κι αυτοί Έλληνες…

    Όσο για τον κομματάρχη, τη γελοιότητά του δεν την σκεπάζει πλέον ούτε η ηλικία του…

  2. Μάρκο Τ 04/05/2009 στο 2:44 μμ Reply

    Λίγες μέρες πριν άκουσα τυχαία – στο αμάξι ήμουν – ομιλία του Γιάννη Αλαφούζου σε ημερίδα για την οικονομική κρίση. Κάποια στιγμή, στο τέλος, λέει «όλοι μας αποδεχόμαστε τη θεωρία της εξελίξεως. Εν πάση περιπτώσει, όχι όλοι, γιατί θα υπάρχουν και μερικοί Χριστιανοί»! Ακριβώς έτσι.
    Δηλαδή, με το έτσι θέλω πρεπει οι Ορθόδοξοι – αλλά και οι άλλοι Χριστιανοί – να φανούν όλοι αντιεξελικτές, καθυστερημένοι, φονταμενταλιστές σαν κάτι αμερικανούς Ευαγγελιστές (είχα γράψει και σχετικά στο ιστολόγιό μου, λίγο καιρό πριν: http://a-ergodes.blogspot.com/2009/02/blog-post_15.html).
    Ο Γιάννης Αλαφούζος έδειξε το στίγμα που επικρατεί στην «Καθημερινή» σήμερα: Αντιχριστιανισμός και πολιτική ορθότητα. Νομίζω αυτή είναι η κυρίαρχη συνιστώσα.

    Η δεξιά παράταξη στη χώρα μας διακρινόταν ανέκαθεν για βλακεία και έλλειψη ιδεολογικού μπούσουλα, με ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις. Αυτή τη στιγμή, η «πεφωτισμένη δεξιά» δεν έχει καλά καλά ούτε μία σοβαρή δική της εφημερίδα. Αυτό είναι τραγικό έλλειμμα.

    Άσχετο και σχετικό με τα παραπάνω: Αγόρασα το βιβλίο του Ζήσιμου Λορεντζάτου, Collectanea. Αποκάλυψη! Σε μερικά σημεία δάκρυσα. Ειμαι βέβαιος πως το βιβλίο αυτό θα θαφτεί από τους παρασιτικούς γυμνοσάλιαγκες της Life-Style ψευτοαριστεράς, με τα διάφορα Lifo και Athens Voice.

  3. Μιχάλης Τσαντίλας 04/05/2009 στο 3:05 μμ Reply

    Πέρα από τα της φυλετικής καθαρότητας, αν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε αν ο Κωνσταντίνος ήταν Έλληναςή όχι, καλύτερα να πάμε για ύπνο…

  4. fvasileiou 04/05/2009 στο 4:02 μμ Reply

    @Cacofonix
    Αδερφέ, ας καταγράφονται και διαφορετικές απόψεις στην καταβόθρα του δικτύου. Μόνο γι’ αυτό…

    @Μάρκο Τ
    Το βασικό πρόβλημα της δεξιάς στον τόπο μας -και του Κέντρου, αλλά αυτό να το συζητήσουμε κάποια άλλη φορά- είναι οι ενοχές και το σύνδρομο κατωτερότητας που κουβαλάει στο DNA της.

    Μα τι να πουν οι φρι σκατούλες για τον Λορεντζάτο; Τι μπορούν να πουν;

    @Μιχάλης Τσαντίλας
    Μα αφού όλοι το ξέρουμε ότι ειδικά για τον Μ. Κωνσταντίνο το ζόρι που ορισμένοι τραβάνε δεν έχει σχέση με την εθνικότητά του.
    Έπειτα έθνος, όπως το ορίζουμε εμείς σήμερα, δεν υπήρχε εκείνη την εποχή. Φυσικά και υπήρχαν διαχωρισμοί εντός της Αυτοκρατορίας, αλλά οι παράμετροι είναι πολλοί και ίσως κι αντιφατικοί.

  5. Μάρκο Τ 04/05/2009 στο 11:40 μμ Reply

    Το «φρι σκατούλες» το κρατώ γιατί είναι άκρως πετυχημένο για τα έντυπα του Φώτη Γεωργιλέ και του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου και, με την άδειά σου, θα το χρησιμοποιώ.
    Και η παρατήρησή σου για τον Μέγα Κωνσταντίνο είναι καίρια και την προσυπογράφω, όπως και αυτά που γράφεις για τα κόμπλεξ της Δεξιάς και του Κέντρου.
    Γιατί όμως αυτό το κόμπλεξ όταν υπήρξε ένας Παναγιώτης Κανελλόπουλος, ένας Κωνσταντίνος Τσάτσος, ένας Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, ένας Ζήσιμος Λορεντζάτος, ένας Γιώργος Σεφέρης;

    Παραμένει το ερώτημά μου: Γιατί να μην υπάρχει μία σοβαρή εφημερίδα στον κεντροδεξιό χώρο, πλην της – κάπως «περιθωριακής» και «κλειστής» – «Εστίας»; Βγαίνει ο ιδιοκτήτης και άτυπος διευθυντής της πάλαι ποτέ κεντροδεξιάς «Καθημερινής» και βάζει δημοσία τους Ορθόδοξους Χριστιανούς συλλήβδην στον ίδιο σάκκο με κάτι απίθανους «δημιουργιστές ευαγγελιστές» των μεσοδυτικών Πολιτειών της Αμερικής και όλα ωραία και καλά. Δημοσιεύει η «Καθημερινή» ένα γελοίο πολιτικώς ορθό διήγημα κάποιου μέγιστου αριστερού λογοτέχνη που μου διαφεύγει το όνομα και το δημοσιεύει ως «πασχαλινό διήγημα» (και αν βρείτε Πάσχα εκεί μέσα, τότε σας γράφω κινέζικα).

    Ειλικρινά, προτιμώ το «Βήμα» που ανήκει παραδοσιακά στον κεντροαριστερό χώρο και αυτό που είναι, είναι. Είναι πιο τίμιο με το αναγνωστικό του κοινό.

  6. apos 06/05/2009 στο 5:52 μμ Reply

    Φώτη μου, κατά την ταπεινή μου άποψη ο Μεγαλύτερος Έλλην υπήρξε ο Καραγκιόζης. Με «Κ» κεφαλαίο. Αυτό το ξέχασε ο Αλαφούζος…

  7. fvasileiou 06/05/2009 στο 7:31 μμ Reply

    @Μάρκο Τ
    Γιατί οι Δεξιοί -και οι Κεντρώοι- στον τόπο μας τουλάχιστον έχουν μια εκ γεννετής μειωνεξία και αίσθημα κατωτερότητας. Το γιατί το έχουν, θέλει πολύ κουβέντα…

    @apos
    Αυτόν ακόμα κι εγώ θα τον ψήφιζα… 😀

  8. Dimitris Ag 07/05/2009 στο 12:25 πμ Reply

    Ενδιαφέρουσες οι απόψεις σου σε αυτό το post. Πρώτη φορά μπαίνω σ’ αυτό το blog μιας και είμαι νέος στην blogσφαιρα και από ότι φαίνεται θα περνάω να βλέπω τις δημοσιεύσεις σου

  9. fvasileiou 07/05/2009 στο 12:25 μμ Reply

    @Dimitris Ag
    Καλωσήρθες και στο μπλογκοχώρι και στο χάνι μου.

    Πέρνα να τα λέμε…

  10. ppanos 09/05/2009 στο 12:57 πμ Reply

    Ο Κωνσταντίνος, όντως δεν ήξερε ελληνικά, ούτε είχε καμιά σχέση με την ελληνική παιδεία, αν πιστέψουμε τον αρειανίζοντα Ευσέβιο Καισαρείας. Για την Εκκλησία είναι αδιάφορο. Αλλά στο πλαίσιο «μεγάλοι Έλληνες» νομίζω πως είναι άσχετη η καταχώρησή του (ή η μη-καταχώρησή του) ακριβώς διότι δεν καταλήξαμε στο τι είναι Έλληνας. Εγώ ίσως ψήφιζα τον Λουκιανό (της Βατραχομυομαχίας) ο οποίος ίσως σήμερα να είχε συριακή υπηκοότητα, όπως και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

  11. fvasileiou 09/05/2009 στο 8:00 μμ Reply

    @ppanos
    Όσα λες σωστά είναι. Το πρόβλημα όμως βρίσκεται στο ότι το έθνος είναι νεώτερη έννοια, υφίσταται εν πολλοίς από την Γαλλική επανάσταση και μετά, ενώ στα Βαλκάνια ήρθε αιώνες αργότερα. Κι έπειτα, όπως σημείωσα και στο κείμενό μου, κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών κριτήριο για την διάκριση των Ελλήνων από τους Τούρκους δεν ήταν η γλώσσα, αλλά η θρησκεία, γι’ αυτό και χιλιάδες τουρκόφωνοι χριστιανοί με ελληνική συνείδηση ήρθαν εδώ ενώ στην Τουρκία πήγαν ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι με τουρκική συνείδηση. Συνεπώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο φαίνονται.

    Για μένα το πρόβλημα δεν είναι ο Κωνσταντίνος, ο Αλέξανδρος ή ο Βενιζέλος. Το πρόβλημά μου είναι η όλη λογική του Ριάλιτι των Νεκρών.

  12. Στέλιος 12/05/2009 στο 10:01 πμ Reply

    Μάρκο Τ, νομίζω ότι έχεις «χάσει επεισόδια». Η «Κ» έχει πάψει να εκπροσωπεί την λεγόμενη Δεξιά και μην ακούω πια αυτό το παραμύθι. Καλύτερα την εκπροσωπεί το Βήμα πια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: