Το σπάσιμο του δοντιού

Μεσημέρι Σαββάτου.

Λευκωσιάτικου Σαββάτου, ζεστού και άπνοου, πήγαινα στο σπίτι ενός φίλου ελλαδίτη. Η άσφαλτος λιωμένη από την ζέστα υποχωρούσε σε κάθε βήμα μου και η αψεγάδιαστη διαύγεια του ουρανού μου βασάνιζε το σώμα και μου ίδρωνε την καρδιά.

Το είχα αποφασίσει: Τέρμα τα μεσημεριανά τραπέζια μέχρι τον Νοέμβριο. Θα το δηλώσω απερίφραστα και κατηγορηματικά. Δεν αντέχω να κυκλοφορώ με τέτοια ζέστη – δεν αντέχω να βγαίνω από το σπίτι.

Το φαγητό όμως με αποζημίωσε και με το παραπάνω: Μοραΐτικη γουρουνοπούλα  ψητή και δροσερή σαλάτα και κρύο λευκό κρασί. Ναι, η επώδυνη πεζοπορία είχε οριστικά ξεχαστεί. Ναι, ήμουνα έτοιμος να την επαναλάβω για ένα τέτοιο γεύμα.

Είχαμε κέφι.

Γελώντας, νομίζω, άπλωσα το δεξί μου χέρι. Άκουγα την διήγηση του οικοδεσπότη μου, αλλά τα μάτια μου είχαν στυλωθεί στην ροδοκόκκινη πέτσα που είχα τσιμπήσει. Έκοψα ένα κομμάτι και το έφερα στο στόμα μου.

Όχι, εκείνη την ώρα δεν με ένοιαξαν ούτε οι θερμίδες ούτε οι χοληστερίνες. Δεν σκέφτηκα τίποτα. Πρόβλημα δεν φαινόταν στον ορίζοντα, όλα ήταν γαλανά και διαυγή σαν τον βασανιστή ουρανό. Περνούσαμε καλά – όλα ήταν ωραία.

Η πέτσα, σκληρή και νόστιμη, περιηγήθηκε στη στοματική μου κοιλότητα. Γνωρίστηκε με τον ουρανίσκο, τον φάρυγγα, την γλώσσα, τα χείλη, τα μάγουλα, πλύθηκε στο σάλιο μου και στρώθηκε πάνω στους προγόμφιους.

Το σαγόνι έκλεισε.

Και τότε το ένιωσα.

Κοιτάχτε, έχω μια θεωρία: Όλα πάνε καλά στον οργανισμό σου, είσαι απολύτως υγιής, όταν δεν νιώθεις το σώμα σου. Όταν όλα τα όργανά σου λειτουργούν σαν να μην υπάρχουν. Αν αρχίζεις και νιώθεις την ύπαρξη κάποιου, τότε κάτι δεν πάει καλά.

Εγώ, εκείνη τη στιγμή που έκλεισε το σαγόνι μου εγκλωβίζοντας την γουρουνόπετσα ανάμεσα στα δόντια, ένιωσα την ύπαρξη του πάνω αριστερού προγόμφιου.

Σκατά.

Έφτυσα την μπουκιά μου και προσπάθησα να εξηγήσω στον διαπορόντα οικοδεσπότη μου τι συνέβαινε. Έτρεξα στην τουαλέτα να ψηλαφήσω τη ζημιά.

Φυσικά δεν χρειαζόταν.

Ήξερα ακριβώς τι είχε συμβεί…

Advertisements

6 thoughts on “Το σπάσιμο του δοντιού

  1. apos 16/06/2009 στο 9:03 μμ Reply

    άουτς…

  2. astrofegia 17/06/2009 στο 12:24 πμ Reply

    περαστικά φωτάκη!!!

  3. SOFIA 17/06/2009 στο 12:29 πμ Reply

    Δεν έχω χειρότερο! Να φανταστείς είναι ο χειρότερος εφιάλτης μου, ξυπνάω πάντα με χάλια διάθεση και κάνω ώρες να συνέλθω! Ελπίζω να είναι κάτι που διορθώνετε και να μην σου χαλάει την μόστρα και ακόμα περισσότερο την διάθεση!
    Καλό βράδυ Φώτη μου με ένα φιλί συμπαράστασης!

    Υ.Γ.= Παρ’ ότι ανατρίχιασα με την διήγηση (είπαμε, δόντι!), τολμώ να σου πω ότι μου άνοιξες την όρεξη και κάνω δίαιτα…

  4. fvasileiou 17/06/2009 στο 12:40 μμ Reply

    @apos
    Ευτυχώς ήταν απονευρωμένο και ο πόνος ήταν μόνο ψυχικός.

    @astrofegia
    Ευχαριστώ-ευχαριστώ

    @Sofia
    Θα του βάλουμε θήκη και θα μπορώ να χαμογελάω πλατιά-πλατιά όπως πάντα.

    Υ.Γ. Σου ΑΝΟΙΞΑ ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ για ΔΙΑΙΤΑ; Μα πώς τα κατάφερα;;;

  5. giota 22/06/2009 στο 11:06 πμ Reply

    Περαστικά Φώτη! Δεν έχω κακές εμπειρίες από δόντια (ακόμα) παρά τα γλυκά που σαβουρώνω, αλλά δεν με βλέπω να την σκαπουλάρω αιωνίως. Θα έρθει και η δική μου σειρά!

  6. fvasileiou 22/06/2009 στο 6:15 μμ Reply

    @giota
    Δεν είναι απαραίτητο, ρε συ, να ταλαιπωρηθείς από τα δόντια. Μπορεί να είναι απλώς γερά και δυνατά. Τα αδέρφια μου και ο πατέρας μου για παράδειγμα δεν έχουν ιδιαίτερα προβλήματα με τα δόντια τους. Απλώς φρόντιζέ τα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: