Ήταν τα ’80s μια Εποχή Αθωότητας;

Ο θάνατος του Michael Jackson έγινε αφορμή να θυμηθούν τα διεθνή ΜΜΕ και άλλους διάσημους θανάτους: Η Μέριλυν, ο Έλβις, ο Μόρισον, ο Λένον. Μύθοι που με τον θάνατό τους όρισαν το τέλος μιας εποχής και μιας αθωότητας.

Πέρασα ένα σαββατοκύριακο με μουσικές και συζητήσεις για κείνες τις δυο δεκαετίες. Ένα σαββατοκύριακο με αναμνήσεις δανεικές -μια που κανένας από μας δεν ζούσε τότε. Όταν αναφερόμασταν στα δικά μας παιδιάτικα χρόνια, γελούσαμε με τις βάτες και τα πουλόβερ, τα στρας και τα στενά παντελόνια, τα σακάκια με τα διπλωμένα μανίκια, αλλά υπήρχε ένα κούμπωμα. Σαν να έλειπε μια ανεμελιά.

Έτσι αναρωτήθηκα: Ήταν τα ’80s μια εποχή αθωότητας;

Κι επειδή η αθωότητα είναι ασύμμετρο μέγεθος, θολή έννοια, μπλεγμένη με μπόλικο συναισθηματισμό σε ροζέ απόχρωση, για να την κατανοήσω ρωτώ ξανά:

Η δεκαετία του ’50 και του ’60 ήταν εποχές αθωότητας;

Στις ΗΠΑ και τον κόσμο εκείνη την εποχή είχαμε την πυρινική ισορροπία του τρόμου.Ψυχρός Πόλεμος, μακαρθρισμός, διάδωση ναρκωτικών, πόλεμος του Βιετνάμ, Άνοιξη της Πράγας, Μαφία και teamsters, Χούβερ, Κόλπος των Χοίρων.

Στην Ελλάδα ζούσαμε την επαύριο του Εμφυλίου: Μια χώρα εκχερσωμένη. Φτώχεια, ανεργία, μετανάστευση. Πολιτική αστάθεια, Ανένδοτος και δικτατορία.

Βέβαια άρχισε η σεξουαλική απελευθέρωση. Ροκ, χίπις, Woodstock, συλλογικά νεανικά κινήματα.

Συνεπώς οι δεκαετίες του ’50 και του ’60 δεν ήταν αθώες. Ήταν εποχές βίας και σκοταδιού, εξωτερικών περιορισμών και βίαιων αντιδράσεων.

Ό,τι ονομάζεται εκ των υστέρων αθωότητα είναι μάλλον άγνοια του κινδύνου. Αφέλεια στην καλλίτερη περίπτωση. Αποστροφή του βλέμματος από το επερχόμενο.

Την δεκαετία του ’80 δεν σε έπαιρνε να πεις «δεν ήξερα», «δεν κατάλαβα».

Η βαριά σκιά του AIDS, σκιά θανάτου κυριολεκτικά, κάλυψε σταδιακά τα πάντα. Όλοι γίναμε υπεύθυνοι για τον εαυτό μας και τον Άλλο. Ο χαβαλές είχε τελειώσει. Οι ψευδαισθήσεις είχαν καταρρεύσει, όπως κατέρρευσε και η Σοβιετική Αυτοκρατορία, εν μιά νυκτί. Τα χτεσινά παιδιά των λουλουδιών ψήφιζαν δαγκωτό Ρήγκαν κι απολάμβαναν την πατρική προστασία που τους παρείχε. Κι εμείς, εδώ στην Ελλάδα, ζούσαμε με τις ψευδαισθήσεις του Τρίτου Δρόμου, που μας πρόσφερε γενναιόδωρα ο Αντρέας και η Κυβέρνηση της Αλλαγής καταπραΐνοντας τις ενοχές μας με επαναστατική ρητορία.

Για να το πω και διαφορετικά:

Η δεκαετία του ’80 ήταν μια εποχή που το χάσμα των γενεών άρχισε να κλείνει. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

Καταλάβαμε τότε ότι το δάχτυλό μας είναι πολύ μικρό και δεν μπορεί να μας κρύψει. Αν αυτό ονομάζεται απώλεια της αθωότητας, τότε, ναι, τα 80s δεν ήταν αθώα.

Ήταν κι αυτά μια εποχή ενοχής.

Advertisements

6 thoughts on “Ήταν τα ’80s μια Εποχή Αθωότητας;

  1. Theoprovlitos 13/07/2009 στο 5:33 μμ Reply

    Εξαρταται τι εννοεις ενοχη και τι αθωωοτητα. Αλλα ναι η καλυτερη εποχη για μενα ηταν οι πενταετιες 75-80 και 85-90. Αφηνω ενα διαστημα 80-85 εκτος για τον Ελλαδικο χωρο διοτι ολοκληρο μερος του πληθυσμου ειχε περιθωριοποιηθει από το ΠΑΣΟΚ υπο την φιλοσοφια του οποιος δεν ειναι με το μερος μας ειναι εναντιον μας. Απο το 90 και μετα αρχιισε η παρακμη σε ολα τα επιπεδα.

  2. Ηλίας 13/07/2009 στο 7:29 μμ Reply

    Νομίζω ότι εποχή της αθωότητας υπάρχει για κάθε γενιά και είναι από τα 15 μέχρι την είσοδο στην αγορά εργασίας.

    Είναι τα χρόνια ανεμελιάς της κάθε γενιάς.

    Όταν έκαναν κουμάντο οι σημερινοί 65άριδες η εποχή της αθωότητας ήταν το 60.

    Σήμερα που τα ηνία της χώρας κρατάν οι συνομήλικοι του Χατζηνικολάου η εποχή της αθωότητας είναι το 80.

    Σε καμμιά 20αριά χρόνια θα λέμε ότι τα 00 ήταν εποχή αθωότητας.

  3. Σοφία 14/07/2009 στο 12:32 πμ Reply

    Ποιος την έχασε την αθωώτητα να τη βρούμε εμείς…..

  4. Δύτης των νιπτήρων 14/07/2009 στο 11:14 πμ Reply

    Ποτέ δεν κατάλαβα τι σημαίνει «εποχή της αθωότητας». Λόγου χάριν θυμάμαι όλους να μιλάνει για «το τέλος της αθωότητας των ΗΠΑ» μετά τις 11 Σεπτ. Ανάθεμα αν κατάλαβα τι εννοούσαν. Υποθέτω ότι νοσταλγώντας τα νιάτα του κανείς, ταυτίζει τη δική του αθωότητα (ή εθελοτυφλία;) με την εποχή…

  5. oikonomou 19/07/2009 στο 5:56 μμ Reply

    Poly wraia ta les, kai symfwnw kai me ton Hlia
    pou leei oti mexri tin eisodo stin epiviwsh, ola einai
    sxetika athwa…

  6. MKMAN 20/07/2009 στο 4:10 μμ Reply

    Καμία αθωότητα. Αντίθετα. Τα 80s ήταν το αποκορύφωμα όλων αυτών που λες για 50s 60s 70s. Και για να λογοτεχνήσουμε λίγο βλ. το Less than a zero και την Αμερικάνικη Ψύχωση του B.E.Ellis. Μια αθωότητα του κώλου που σε μας έφτασαν κάτι απονέρια και μας βρήκαν ανίκανους να τα διαχειριστούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: