Κ. Καραμανλής: Δεν είμαστε όλοι το ίδιο

Όσοι παρακολουθούν συστηματικά το Σημειωματάριο ξέρουν ότι έχω και πολιτική θέση και κομματική προτίμηση και την εκφράζω απερίφραστα και ανοιχτά. Κι αυτό γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι η σοβαρότητα, η εγκυρότητα και η αντικειμενικότητα υπάρχουν μόνο όταν κάποιος μιλάει ειλικρινά και έντιμα και όχι όταν υποκρίνεται το άγραφο χαρτί.

Ξέρουν επίσης ότι από την αρχή της χρονιάς μέμφομαι και τα δυο μεγάλα κόμματα για την αδυναμία ή την απροθυμία τους να συζητήσουν σοβαρά για τα μεγάλα προβλήματα που μας απασχολούν, αλλά περιορίζονται σε ανούσιες σκιαμαχίες, συναισθηματικές γενικολογίες και παραπολιτικά κουτσομπολιά.

Η σημερινή απόφαση του Πρωθυπουργού ανέτρεψε όμως τα δεδομένα, κι αποτελεί μια αχτίδα σοβαρότητας στο σκότος της γελοιότητας που μας περιβάλλει.

Ο Κ. Καραμανλής δεν ακολούθησε την πεπατημένη, που πήραν όλοι σχεδόν οι προκάτοχοί του τα τελευταία 150 χρόνια και που με τόση ζέση του την πρότειναν οι μεγαλοπαράγοντες του κόμματός του.

Ποια είναι αυτή;

Μην ανησυχείτε, δεν χρειάζεται να κάνουμε αναδρομή στα προπολεμικά ή τα μετεμφυλιακά χρόνια. Δεν χρειάζεται καν να θίξουμε την ηρωική εποχή του Αντρέα για να δούμε αυτόν, τον τόσο δημοφιλή στο πολιτικό προσωπικό της χώρας, δρόμο. Αρκεί να δούμε τι έκανε σε ανάλογες εποχές ο Κ. Σημίτης: Όταν οι εσωκομματικές φωνές γινόταν πολύ ενοχλητικές, ο πρώην πρωθυπουργός μοίραζε καρέκλες. Έτσι έκανε τον Κ. Κουλούρη Υπουργό Λαϊκής Αγοράς κι ο πολύς Κίμων ξέχασε όλες τις αντιεκσυγχρονιστικές κορώνες του, έπαιρνε κάθε πρωί αγκαζέ τις κάμερες και την έπεφτε σε μικροπωλητές και μπακάληδες προς τέρψιν των χιλιάδων τηλεθεατών. Έτσι ο Σημίτης κούτσα-κούτσα ροκάνισε και την δεύτερη τετραετία.

Υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει αναλόγως και ο Κ. Καραμανλής; Θα έκανε, ας πούμε, Υπουργό Οικονομέα-Καμπουράκη και Γιώργου Αυτιά τον Γιάννη Μανώλη και θα πορευόταν χωρίς γκρίνιες και κατά πάσα πιθανότητα με πιο ευνοϊκότερες δημοσκοπήσεις ως τον Μάρτιο και κει θα βλέπαμε τι θα γινόταν.

Αλλά δεν το έκανε.

Η τακτική του Κ. Καραμανλή ήταν διαφορετική και πολύ πιο οδυνηρή. Προτίμησε να συγκρουστεί με τον κακό εαυτό του κόμματός του. Ναι, ήταν ήπια από την πλευρά του αυτή η σύγκρουση, αλλά πώς αλλιώς να γίνει σε μια Δημοκρατία; Κι επειδή ο λαϊκισμός και η δημαγωγία στη χώρα μας είναι ανίκητες, προσφεύγει στην λαϊκή ετυμηγορία.

Και με τον τρόπο αυτό καταρρίπτει και το βασικό επιχείρημα της αντιπολίτευσης και των πράσινων ΜΜΕ, που από το 2007 προσπαθούν να ισοπεδώσουν και να εξομοιώσουν τα πάντα, με επιχειρήματα του τύπου: εντάξει, μπορεί να χάθηκαν στο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου οι αποταμιεύσεις 3 γενιών Ελλήνων, αλλά και η μονή Βατοπεδίου έκανε τα συμβόλαιά της στο γραφείο της γυναίκας του Βουλγαράκη.

Το μέγεθος του ηγέτη φαίνεται σε κάτι τέτοιες στιγμές.

Στο διάγγελμά του δεν εξωράισε την πραγματικότητα. Αντιθέτως πρότεινε επώδυνες και πειστικές λύσεις.

Ο Γ. Παπανδρέου απάντησε σε εντελώς διαφορετικό ύφος. Τόσο διαφορετικό, που νομιμοποιείται κανείς να τον ρωτήσει «μα τότε γιατί έκανες τόση φασαρία τους προηγούμενους μήνες;»

Αλλά αυτά θα τα πούμε και τις επόμενες μέρες.

Τώρα εγώ ελπίζω, εύχομαι, περιμένω αυτή η προεκλογική περίοδος να είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη των Ευρωεκλογών. Να συζητήσουμε για προβλήματα και λύσεις κι όχι για διαφημιστικές στρατηγικές, επικοινωνιακά τρικ και δημοσκοπικά νούμερα.

Μόνο έτσι θα είμαστε όλοι νικητές.

Advertisements

25 thoughts on “Κ. Καραμανλής: Δεν είμαστε όλοι το ίδιο

  1. Π.Κ.Μαγκαφάς 03/09/2009 στο 1:13 πμ Reply

    Ο Καραμανλής γνώριζε το ποιόν των στελεχών του κόμματός του. Μόνον οι κομπιναδόροι και οι πειναλαίοι της λαϊκίστικης ψευτοδεξιάς είχαν απομείνει στο κόμμα το ’97. Και αυτός αποφάσισε να κυβερνήσει με αυτούς. Αφού άφησε το Σημίτη να κερδίσει τις εκλογές του 2000 και έδωσε χώρο στη δημιουργία της άκρας δεξιάς με τις ανοησίες περί μεσαίου χώρου, κυβέρνησε μετριώτατα. Συνέχισε με αργούς ρυθμούς τα μεγάλα έργα του Σημίτη, δεν προχώρησε σε επώδυνες και μείζονες διαρθρωτικές αλλαγές και ανέχθηκε σαν έτοιμος από καιρό τις στρατιές ανίκανων και διεφθαρμένων στελεχών του κόμματος. Απανωτά σκάνδαλα και παραιτήσεις στελεχών στιγμάτισαν την παράταξη και τραυμάτισαν την συνείδηση του Νεοδημοκράτη. Τέλος ανίκανος να ελέγξει το κόμμα και το πολιτικό σκηνικό (παρ’ότι ζούμε σε απολύτως πρωθυπουργοκεντρική «δημοκρατία») ενέδωσε για άλλη μια φορά σε πρόωρες εκλογές, οι οποίες θα γονατίσουν οικονομικά έτι περαιτέρω το κράτος και με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσουν σε παρατεταμένη πολιτική αστάθεια, είτε με το σχηματισμό ευάλωτων κυβερνήσεων συνεργασίας, είτε με την προσφυγή για αρκετές ακόμη φορές στις κάλπες. Ο Καραμανλής στάθηκε τραγικά μικρότερος της παράταξης που ηγήθηκε και των ιστορικών ευθυνών που εκουσίως επωμίστηκε… Κρίμα…

  2. fvasileiou 03/09/2009 στο 1:35 πμ Reply

    @Π. Κ. Μαγκαφάς
    Παναγιώτη, είναι φανερό ότι διαφωνώ απολύτως μαζί σου στην αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας του Κ. Καραμανλή. Όπως είναι επίσης φανερό ότι δεν είναι απλώς μεγάλο το χάσμα ανάμεσα σε σένα και την Ν.Δ. και τον Πρόεδρό της, αλλά δεν υπάρχει καν κοινό έδαφος για συζήτηση μεταξύ σας.

    Όλα θα πάνε καλά…

  3. Π.Κ.Μαγκαφάς 03/09/2009 στο 1:52 πμ Reply

    Πράγματι το χάσμα της σημερινής ΝΔ από εμάς, τον κόσμο που αγωνιστήκαμε με προσωπικό κόστος, ώστε να βρεθεί στο τιμόνι του τόπου, είναι τεράστιο. Όπως τεράστιο είναι το χάσμα που χωρίζει τη σημερινή «δεξιά» (= κατέκτυπο του πασοκισμού του ’80) από την ιστορική σοβαρή και υπεύθυνη δεξιά στην οποία ο τόπος οφείλει σχεδόν την ίδια την ύπαρξή του.

  4. fvasileiou 03/09/2009 στο 2:03 πμ Reply

    Π. Κ. Μαγκαφάς
    Τι να σου πω, Παναγιώτη… Ίσως έχεις δίκιο… Ειλικρινά, δεν ξέρω. Βλέπεις, εγώ δεν αγωνίστηκα ποτέ για να βρεθεί ο οποιοσδήποτε στο τιμόνι του τόπου. Πάντα παρακολουθούσα, έκρινα κι αποφάσιζα -μέχρις εκεί.

    Τώρα, η συζήτηση περί Δεξιάς και της προσφοράς της στον τόπο κτλ, είναι μεγάλη κι ενδιαφέρουσα και θα ήθελα κάποτε να γράψω δυο-τρία πραγματάκια, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.

    Πέρα όμως από την ιστορική αποτίμηση της προσφοράς της κάθε παράταξης στον τόπο, η οποία εν τέλει είναι περισσότερο δουλειά των ιστορικών κι όχι των πολιτών που αγωνιούν για το μέλλον της χώρας κι όχι για το παρελθόν της, λέω ότι δεν μου αρέσει να εγκλωβιστώ στο μανιχαϊστικό δίλημμα «Αριστερά ή Δεξιά» / «Πρόοδος ή Συντήρηση» / «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» (για να θυμίσω και ένα πιο πρόσφατο σουξέ). Προτιμώ να συζητώ για προτεραιότητες και για τον γενικότερο προσανατολισμό της χώρας, ο οποίος δεν μπορεί παρά να υπερβαίνει και κόμματα και παρατάξεις για να μπορεί να μας αγκαλιάζει, ει δυνατόν, όλους. Κι αυτό όμως μια άλλη κουβέντα είναι…

  5. DeFreJus 03/09/2009 στο 2:10 πμ Reply

    Ειλικρινά, φίλοι, δεν κατανοώ γιατί «μαλώνετε» για ένα ανύπαρκτο ζήτημα! Γιατί κοντεύουμε να… τρελαθούμε εντελώς δηλαδή!!! Μα, φίλε Παναγιώτη, ο Καραμανλής είναι αυτός που αποφάσισε να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές; Δεν είναι το ΠΑΣΟΚ αυτό που ξεκαθάρισε, ότι θα προκαλέσει εκλογές το Μάρτιο με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας; Τι ήθελες δηλαδή; Να σύρετε η χώρα στην αβεβαιότητα και την ακυβερνησία επί εξάμηνο εκλιπαρώντας τον Γιωργάκη να ψηφίσει Πρόεδρο, για να μην πάμε σε εκλογές, όταν ο τελευταίος μπροστά στη βουλιμία του για εξουσία δεν υπολογίζει τίποτε άλλο; Ας ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, φίλοι, γιατί αδικούμε τους εαυτούς μας. Να κάνουμε κριτική για άλλα ζητήματα ναι, αλλά όχι και για τις πρόωρες εκλογές! Ο Καραμανλής έκανε το χρέος του απέναντι στην Ελλάδα και το Λαό της. Το αν ο λαός αυτό το αναγνωρίσει και το δικαιώσει είναι ένα άλλο ζήτημα που τον αληθινά μεγάλο ηγέτη δεν τον ενδιαφέρει, ούτε επηρεάζει τις στρατηγικές του αποφάσεις. Οι Μεγάλοι είναι στο τέλος αντιμέτωποι με την Ιστορία. Όχι με τους εφήμερους δημαγωγούς δημοσιοκάφρους και νταβατζήδες, αλλά με τον Οικουμενικό και Διαχρονικό Ελληνισμό, την επιβίωση και προκοπή του.

  6. fvasileiou 03/09/2009 στο 2:17 πμ Reply

    @DeFrejus

    Όχι – όχι, με τον Παναγιώτη γνωριζόμαστε από παλιά και μπορεί να διαφωνούμε, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μαλώνουμε. Ανταλλάζουμε απόψεις, προβληματιζόμαστε κι ο καθένας μας πορεύεται στον δρόμο του.

    Η προεκλογική περίοδος είναι όλη μπροστά μας κι ελπίζω ότι θα μπορέσουμε -και στο «Σημειωματάριο» και αλλού και διά ζώσης ακόμα- να συζητήσουμε γόνιμα.

  7. dexter 03/09/2009 στο 2:18 πμ Reply

    συμφωνώ και προσυπογράφω τα όσα πράγματι σωστά γράφεις αλλά
    σου θυμίζω χωρίς τα κωλο-ΜΜΕ δουλειά
    και η ΝΔ ελέγχει μόνο το 5% του τύπου
    ΜΟΝΟ το 5%

  8. fvasileiou 03/09/2009 στο 2:25 πμ Reply

    @dexter

    Καλό θα ήταν κανένα κόμμα να μην έλεγχε κανένα κομμάτι του τύπου -και κυρίως να μην ελεγχόταν από αυτό.

    Η κατάσταση όμως είναι δεδομένη και όλοι την ξέραμε από πιο πριν. Οπότε θα πορευτούμε έτσι, με την ελπίδα ότι τα διάφορα Συγκροτήματα δεν θα πετάν την μπάλα στην εξέδρα -εννοώ ότι θα επιμείνουν σε θέματα ουσίας κι όχι παραπολιτικής. Τα πρώτα δείγματα δεν είναι ενθαρρυντικά, αλλά θα δούμε… Είναι εν μέρει και στο χέρι μας να μην μασάμε.

  9. Alexandra Ellina 03/09/2009 στο 9:58 πμ Reply

    Εγώ με τις ταπεινές πολιτικές μου γνώσεις βλέπω κάτι σοβαρό να έρχεται στον ορίζοντα. Κάτι που θα ανατρέψει πολλά και θα γίνει καταλύτης στις μεθεπομενες πολιτικές εξελίξεις.
    Δεν θα είναι εύκολη νίκη για το Πασοκ και οι βενιζελικές δυνάμεις δεν θα θέλουν να παγιώσουν αρχηγικά τον Γιωργάκη (λυπάμαι, αλλά ο άνθρωπος ευγενής και καλοαναθρεμένος μπορεί να είναι αλλά δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε πρωθυπουργικά καθήκοντα).
    Μήπως δούμε πάλι αυτά που είχαν συμβεί στη ΝΔ επί Εβερτ, όταν πανηγύριζαν στην Αραβαντινού που έχασε το κόμμα τις εκλογές;
    Και υπάρχει και κάτι άλλο. Μήπως η αυτοκάθαρση του κόμματος, που θέτει ο Καραμανλής με τις εκλογές, εφόσον θα πετάξει από τις λίστες του ό,τι «πλήγωσε την παράταξη»είναι μια πράξη υπευθυνότητας και μακράς πνοής;
    Και εν τέλει, η πρωθυπουργία -κέρδισε δύο εκλογές με μεγάλο ποσοστό- μόνο πίκρες έδωσε στον Καραμανλή. Και στο εσωκομματικό πεδίο, αλλά και στην ευρύτερη πολιτική ζωή. Πάλεψε με Τατούληδες, Παυλίδηδες , Μανώληδες, φωτιές, καταστροφές, τρομοκρατία, κυρίως με τα πιο πουλημένα ΜΜΕ, κι ενώ υπήρξε ο ίδιος άτεγκτος και σοβαρός η εικόνα που έβγαινε -ακόμα και από την κρατική ΕΡΤ- ήταν εικόνα απαξίωσης και μηδενικού έργου. Απηύδησε πλέον!

    Στην Ελλάδα μόνον άμα είσαι κλέφτης περιοπής, λαμόγιο, λατίνος εραστής και τα τοιαύτα έχεις τύχη. Δυστυχώς αυτά παίζουν ρόλο στη δημόσια ζωή. Είναι απογοητευτικό να βλέπεις το Πασοκ να σου μιλάει για νέα αρχή, διαφάνεια και «μαζί», όταν μόνο του έφαγε χιλιάδες από τον Ελληνα φορολογούμενο (Χρηματιστήριο, Κτηματολόγιο κλπ), όταν παρέδωσε πατρίδα λειψή (γκρίζες ζώνες -Ιμια , ναι στο σχέδιο Ανάν), όταν ηγετικό του στέλεχος ο Τσουκάτος παραδέχθηκε ότι λαδώθηκε το ταμείο του Κόμματος.

  10. Έλενα 03/09/2009 στο 2:56 μμ Reply

    Θα μου πείτε…τόσες και τόσες καταπατήσεις δικαιωμάτων γίνονται στον απλό εργαζόμενο, στο φορολογούμενο πολίτη….έλα όμως που εγώ κόλλησα στη συνταγματική καταπάτηση. Πόση πολιτική ανηθικότητα μπορεί να έχει αυτός που φιλοδοξεί να κυβερνήσει τη χώρα και να εμπαίζει μ’ αυτόν το χυδαίο πολιτικά τρόπο το Σύνταγμα και τους νόμους του, σχετικά με το θέμα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Μπροστά στην ανήθικη πολιτικά στάση του Γιώργου Παπανδρέου, έχουμε τη ΓΕΝΝΑΙΟΤΑΤΗ και ΠΑΛΗΚΑΡΙΣΙΑ απόφαση του Κ. Καραμανλή να πάει εκείνος, όπως πρέπει, τη χώρα σε εκλογές. Έπραξε όπως θα ώφειλε να κάνει ο κάθε σωστός πολιτικός ηγέτης μιας χώρας. Χωρίς να παραλέπονται, ούτε να σβήνουν τα λάθη του παρελθόντος. Μικρή προεκλογική περίοδος, ευτυχώς, χωρίς αυτό να αναιρεί το κύμα και κλίμα αναταραχών στο οποίο θα μπει η χώρα μας σε λίγο καιρό.
    Είθε εμείς οι πολίτες να βγούμε κερδισμένοι.

  11. fvasileiou 03/09/2009 στο 3:23 μμ Reply

    @ Alexandra Ellina
    Το μεγάλο πρόβλημα του Καραμανλή δεν ήταν η αντιπολίτευση, αλλά η συμπολίτευση. Ήδη από σήμερα άρχισε να χωρίζεται η ήρα από το στάρι.

    Το θέμα είναι ότι στις εκλογές ο καθένας ψηφίζει με διαφορετικά κριτήρια. Κάποιος μπορεί, ας πούμε, να ψηφίσει με βάση τα πεπραγμένα της Ν.Δ. (σκεπτικό που υπονοεί την λογική της τιμωρίας) ή με τις ροζέ υποσχέσεις του ΓΑΠ (σκεπτικό που υποκρύπτει την διάθεση της αβασάνιστης επιβράβευσης). Και είναι δικαίωμά του και καλά θα κάνει.
    Όμως, αν θέλει να είναι λίγο πιο τίμιος, ας παραδεχτεί τουλάχιστον ότι και ο Καραμανλής υπόσχεται και το Πασόκ έχει πίσω του πεπραγμένα.

    @Έλενα
    Έχουμε 30 μέρες μπροστά μας – 30 γιορτές της δημοκρατίας. Είμαι πραγματικά πολύ χαρούμενος που γίνονται εκλογές. Και είμαι έτοιμος να κρίνω και προκρίνω και να κατακρίνω και, φυσικά, να συζητήσω, να διαφωνήσω και να διαπληκτιστώ.

    Όλα θα πάνε καλά!

  12. zamuc 04/09/2009 στο 12:47 πμ Reply

    Φώτη μπορεί σε άλλα θέματα να τα λέμε ωραία αλλά πραγματικά στο συγκεκριμένο δυσκολεύομαι να πιστέψω αυτά που διαβάζω. Είχα διαβάσει και στις ευρωεκλογές κάτι αντίστοιχο από εσένα αλλά προτίμησα να μην σχολιάσω. Το ξέρεις από παλαιότερο σχόλιο μου, ότι δεν υποστηρίζω ούτε το άλλο μεγάλο κόμμα και το σχόλιο μου σε καμία περίπτωση δεν πηγάζει από κρυφή υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς όμως μου δίνεις εντύπωση οπαδού και όχι ψηφοφόρου ή κριτή. Μακάρι να μου αποδείξεις ότι κάνω λάθος. Ελπίζω η συζήτηση όλο το μήνα εδώ να γίνει σε πολιτισμένα πλαίσια, προσωπικά θα απέχω γιατί με τέτοιες απόψεις δεν μπορώ να βρω το παραμικρό σημείο σύγκλισης ή έστω δημιουργικής συζήτησης. Αυτό δεν σημαίνει ότι κατά τα άλλα δεν θεωρώ σοβαρό το λόγο σου από τούτο εδώ το blog αλλά στο συγκεκριμένο θέμα είναι καλύτερα να μην επανέλθω.
    Πάντα φιλικά…

  13. fvasileiou 04/09/2009 στο 3:02 πμ Reply

    @zamuc
    Ναι, ωραία τα λέμε και είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσουμε να τα λέμε.
    Αλλά γιατί δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ό,τι διαβάζεις; Εγώ νομίζω ότι έχω μια ενιαία -και συμπαγή- άποψη για την πολιτική, την κοινωνική πραγματικότητα, την τέχνη, την λογοτεχνία, το σινεμά, την αισθητική εν γένει.

    Από κει και πέρα, επίτρεψέ μου να σου πω ότι δεν αισθάνομαι την ανάγκη να αποδείξω τίποτα σε κανέναν. Όπως άλλωστε δεν ζητάω αποδείξεις ή πειστήρια κι από κανέναν.

  14. mitso 04/09/2009 στο 6:21 πμ Reply

    Κάποιος παραπάνω σύγκρινε τους ψηφοφόρους με οπαδούς. Αυτό που πραγματικά βρίσκω στενάχωρο είναι πως η σύγκριση αυτή αδικεί τους κάφρους της Θύρας 13, 7, 21, 3 ΠΑΣολέδες και λοιπούς σκληροπυρηνικούς, καμμένους φανατικούς.

    Ακόμη και αυτοί θα βρίσουν, θα αγανακτήσουν, θα ξεσηκωθούν μπροστά στην αποτυχία. Και μπροστά στην ανικανότητα, θα κόψουν και το γήπεδο ακόμη ακόμη!

    Είναι φανερό πως θεωρώ (μαζί με τον πουλημένο τύπο και την πλειοψηφία του κόσμου) τον Καραμανλή και την κυβέρνησή του ανίκανους και γελοίους (τέτοια εξωτερική εικόνα μπανανίας δεν ξαναέχει δώσει η Ελλάδα όσο ζω).

    Για μένα όμως, το πλέον απαράδεκτο στην όλη υπόθεση είναι η προσφυγή στις κάλπες. Και η ωραιοποίηση της. Άκου «με αίσθημα ευθύνης», θέλω λέει «νωπή λαϊκή εντολή». Ακόμη και τα πιο πιστά κομματόσκυλα ξέρουν τι θα πάρει ο Κ. Αν ήθελε τη γνώμη του λαού, ας έκανε δημοψηφίσματα.

    Οι εκλογές είναι κάθε 4 χρόνια. Δεν άλλαξε ξαφνικά κάτι. Απλά κατάλαβε πως δε μπορεί να αλλάξει τίποτα και κάνει damage control. Γιατί όμως να ανεχόμαστε την κατάχρηση του συντάγματος; Τον θεωρώ ανίκανο. Αλλά τον διαλέξαμε και πρέπει να τελειώσει την 4ετία του. Ή να αλλάξει το σύνταγμα.

    Πότε θα βρεθεί ένας πρόεδρος που θα σταθεί επιτέλους στο ύψος τον περιστάσεων; Να πει, όχι, δε διαλύω τη βουλή. Κάνε συμμαχίες, κόψε το λαιμό σου, βρες λύση κακομαθημένε. Και αν επιμένεις; Διαλύω τη βουλή αλλά ούτε εσύ ούτε κανένας από τους 149 σου δικαιούστε να είστε υποψήφιοι λόγω αποδεδειγμένης ανικανότητας.

    Και οι άλλοι που ζητάγανε εκλογές από μετά τις προηγούμενες. Απαράδεκτοι και αυτοί.

    Αλλά… εμείς τους ψηφίζουμε όλους αυτούς. Εμείς και τα Φίτζι. Εκλογές κάθε 6μηνο…

  15. deninho 04/09/2009 στο 12:36 μμ Reply

    Καλησπέρα Φώτη.

    Δυστυχώς, πλέον, έχω χάσει την πίστη μου στην Ελληνική πολιτική σκηνή, και τους θεωρώ [σχεδόν] όλους άχρηστους. Ναι μεν δε θεωρώ ιδιοτελή άνθρωπο τον Καραμανλή [ούτε και τον Παπανδρέου], αλλά τον θεωρώ ανίκανο να προβλέψει κάποια στοιχειώδη πράγματα, μέσα στην κυβέρνησή του.
    Τον άλλον απλώς τον θεωρώ πολύ αθώο για αυτή τη δουλειά, και γίνεται μαριονέτα κάποιων άλλων.

    Ειλικρινά δεν βλέπω διέξοδο από αυτό το τέλμα 😦

  16. fvasileiou 04/09/2009 στο 12:39 μμ Reply

    @mitso
    Είμαι ιδιαίτερα εντυπωσιασμένος από τις βαθιές γνώσεις σου σχετικά με το πολιτικό σύστημα των Φίτζι. Και είναι πράγματι μεγάλο κρίμα που εγώ δεν ξεύρω τίποτα γι’ αυτό -όπως δεν ξέρω τίποτα για την πολιτική της Ουρακοτάγκας, της Γουαδελούπης ή της Ζουλουπολάνδης για να συζητήσουμε εις βάθος.

    Από κει και πέρα, αυτό που ξεύρω καλλίτερα από σένα, είναι να επιτίθεμαι και να στολίζω με χαρακτηρισμούς τους άλλους: Τα «καμμένος», «γελοίος», «ανίκανός» σου σε διαβεβαιώ ότι δεν θα πιάνουν μια μπροστά σε αυτά που μπορώ να εξαπολύσω.
    Έχω όμως αποφασίσει σε όλη την προεκλογική περίοδο να μην χρησιμοποιήσω τις ευκολίες μου, ούτε υπέρ, ούτε εναντίον κάποιων. Έχω αποφασίσει να γράφω με όσο το δυνατόν λιγότερα επίθετα και επιρρήματα και με περισσότερα ουσιαστικά. Ε, κάποιοι, που είτε θα συμφωνούν είτε θα διαφωνούν μαζί μου, θα μπαίνουν και θα γράφουν στο ύφος το δικό σου. ΟΚ.

  17. Ηλίας 04/09/2009 στο 1:45 μμ Reply

    Πάντως εφημερίδα συμπολιτευόμενη μόνο επί Καραμανλή έκλεισε λόγω οικονομικών προβλημάτων.

    Επίσης είναι και ο μοναδικός Έλληνας πρωθυπουργός που μετά από 5,5 χρόνια στην κυβέρνηση δεν τον στηρίζει ούτε ένα μέσο ενημέρωσης (γραπτού ή ηλεκτρονικού τύπου).

    Αυτό δεν νομίζω να συμβαίνει επειδή συμβιβάστηκε με τα συμφέροντα.

    Τώρα ο Γιώργης δεν έχει πει τίποτα ακόμη. Μόνο ότι μπορούμε, ότι θα δικαιωθούμε και ότι θα φτάνει πια.
    Φτάνει πια για τι και για πως δεν είπε πάλι.

    Ξέρει κανείς ποιος θα είναι υπουργός οικονομικών στην Κυβέρνηση του Γιώργη?
    Εσωτερικών?
    Εξωτερικών?
    Εθνικής Αμύνης?

    Ποιοι είναι οι πρωτοκλασσάτοι τέλος πάντων.

    Ο Βενιζέλος?
    Ο Λοβέρδος?
    Η Μαριλίζα?
    Ο Μάνος?
    Ο Ανδρουλάκης?
    Η Φώφη?
    Ο Σκανδαλίδης?
    Με τον Βερελή τι γίνεται? Όλα ΟΚ με την ΜΑΝ?

    Ας τσουγκρίσουμε τα ποτήρια μας με ένα δροσιστικό ροζ κρασάκι.

  18. mitso 05/09/2009 στο 3:50 πμ Reply

    @ fvasileiou

    Μα κι εμένα μου αρέσουν τα ουσιαστικά.

    Ξέρω και να τα κλίνω:
    η υπεκφυγή
    της υπεκφυγής
    την υπεκφυγή
    υπεκφυγή

  19. fvasileiou 05/09/2009 στο 4:09 πμ Reply

    Χρήστο, βαριέμαι…

    Συνέχισε όμως ακριβώς έτσι, για ψυχιατρικές διερευνήσεις και τα ρέστα. Είναι ο καλλίτερος τρόπος για να επιβεβαιώσεις δημόσια και με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο όσα σου έχω απαντήσει κατά καιρούς. Εγώ, όπως έγραψα και στον mitso, σε αυτό το επίπεδο δεν θα σας κάνω την χάρη να κατέβω.

    @Ηλίας
    Θα δούμε τι θα γίνει, ότε και αν…

    Εγώ, πάντως, δεν είμαι απαισιόδοξος είτε στην μία περίπτωση, είτε στην άλλη, είτε στην παράλλη… 😀

    @mitso
    Μπράβο, mitsάκο. Άριστα 10.

  20. mitso 05/09/2009 στο 2:14 μμ Reply

    Υπεκφυγή

    Άλλοι παίρνουν 10 στη θεωρία και άλλοι στην πρακτική εφαρμογή!!!

    (Ας φύγω πριν ανέβει πολύ το επίπεδό μου)

  21. giota 05/09/2009 στο 4:53 μμ Reply

    Φώτη, προσωπικά δεν υποστηρίζω ούτε το ένα μεγάλο κόμμα, ούτε το άλλο. Από τότε που απέκτησα πολιτική ταυτότητα δεν θυμάμαι να ψήφισα κάποιον από τους δύο και για να είμαι ειλικρινής, δεν σκοπεύω να το κάνω ούτε στις προσεχείς εκλογές.
    1ον δεν είμαι υπέρμαχος του δυκομματισμού. Δεν μπορώ να καταλάβω… πρέπει να κυβερνάει ή ο ένας ή ο άλλος; Άλλα κόμματα δεν μπορούν να έχουν ένα ισχυρό μερίδιο ψήφων ώστε να μην κάνει ο καθένας ότι γουστάρει χωρίς να χρειάζεται να δίνει λόγο;
    2ον Δημοκρατία έχουμε ή Βασιλευόμενη Δημοκρατία; ΑΠό τότε που θυμάμαι την Ελλάδα, με μικρές παύσεις, την κυβερνάει Παπανδρέου και Καραμανλήδες.
    Προσωπικά τις περιμένα αυτές τις εκλογές, το περίμενα ότι θα είναι μέσα στον Οκτώβριο και ας γέλαγαν όσοι τους το έλεγα από τις προηγούμενες κι όλας εκλογές.
    Εγώ ξέρω ότι ο Καραμανλής, μπορεί να είναι καλός πολιτικός όμως, δεν μπορεί να βρει άξια και ικανά στελέχη να τον πλαισιώσουν. Πήρε μια Ελλάδα με προβλήματα στα χέρια του και την έριξε ακόμα πιο βαθιά στον βούρκο.

  22. fvasileiou 06/09/2009 στο 12:04 πμ Reply

    Επίτρεψέ μου να σου πω ότι τα ελληνικά μου είναι αρκετά καλά για να ξέρω πότε κάποιος υβρίζει και πότε όχι: Όταν αναφέρεσαι με το υποκοριστικό του βαπτιστικού ονόματος σε κάποιον, είναι ύβρις -το λεν και τα λεξικά. Επίσης όταν αποφαίνεσαι ότι κάποιος χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης, αυτό κι αν είναι ύβρις.

    Όσο γιατί προκηρύχτηκαν εκλογές τώρα και τα ΕΣΠΑ πάνε πίσω, ρώτα τον Γιώργο Παπανδρέου σου, που ζητάει εκλογές από τον Σεπτέμβριο του 2004!

    @mitso
    Άντε γεια!

    @giota
    1. Τι να κάνουμε, βρε Γιώτα; 3 με 5% παίρνουν οι άλλοι, πώς να τους δώσουμε εντολή να σχηματίσουν κυβέρνηση; Ψηφίστε τους (τον Τσίπρα ή τον Καρατζαφέρη ή τον Τρεμόπουλο ή την Παπαρήγα ή όποιον άλλον τέλος πάντων) και να είσαι σίγουρη ότι τότε κι αυτός θα μας κυβερνήσει.
    2. Ο Καραμανλής κι ο Παπανδρέου ψηφίστηκαν και κατέλαβαν τις θέσεις που έχουν. Κι όχι μόνο μια φορά. Τι να κάνουμε, αν δεν αρέσει σε κάποιους; Έτσι λειτουργεί η Δημοκρατία…

  23. fvasileiou 06/09/2009 στο 7:56 μμ Reply

    @Χρήστος Σαβρανίδης
    Το ξέρεις ότι δεν γίνεται να ξαναγράψω το μπλογκ. Όσο και αν το ήθελα, δεν έχω τον χρόνο. Η ιστορία δεν μπορεί να διαγραφεί και να ξαναγραφεί. Δυστυχώς. Κατέθεσες εν πλήρη συνειδήσει και εν πλήρει ελευθερία τις απόψεις σου, χωρίς να τις παραποιήσω, χωρίς να τις αλλοιώσω στο παραμικρό. Υπάρχουν και οι δικές μου απαντήσεις στις οποίες απάντησες ξανά και ξανά. Όλοι μπορούν να βγάλουν ελεύθερα τα συμπεράσματά τους.

  24. Greek Rider 06/09/2009 στο 11:36 μμ Reply

    Αυτό που εμένα μου έκανε εντύπωση ήταν ότι στην ομιλία του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ ο Καραμανλής μίλησε για την περίπτωση «αδυναμίας πληρωμών».

    Μια έκφραση λίγο πιο ήπια από την «παύση πληρωμών», με το ίδιο όμως ακριβώς νόημα.

    Και πιστεύω ότι αυτό είναι 300% αλήθεια.

  25. geokalp 07/09/2009 στο 9:02 πμ Reply

    GR με πρόλαβες – συμφωνούμε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: