Γιατί ο Καραμανλής θα κάνει τώρα όσα δεν έκανε πριν;

Χωρίς υπερβολή είναι το ερώτημα που βασανίζει χιλιάδες συμπολίτες μας και κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει να τους βασανίζει μέχρι τη στιγμή που θα ρίξουν το ψηφοδέλτιο στην κάλπη:

Γιατί να τον εμπιστευτώ πάλι;

Γιατί ο Καραμανλής θα κάνει τώρα όσα δεν έκανε πριν;

Γιατί τώρα θα λειτουργήσει διαφορετικά;

Τι άλλαξε;

Η απάντηση είναι προφανής:

Τα πάντα έχουν αλλάξει σε όλους τους τομείς. Το 2004 η παγκόσμια οικονομία ήταν σε άνοδο κι επέτρεπε την «ήπια προσαρμογή» – σήμερα βρισκόμαστε σε κρίση και χρειάζονται έκτακτα μέτρα.

Κι ακόμα, μέχρι και ένα – ενάμιση χρόνο πριν υπήρχε η ελπίδα ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί μια μίνιμουμ συναίνεση στα βασικά και τα αυτονόητα.

Μην πάτε μακριά:

Ποιος θα πίστευε ποτέ ότι ο Γ. Παπανδρέου θα εμφανιζόταν αντίθετος με την ίδρυση μη-κρατικών, μη-κερδοσκοπικών πανεπιστημίων; Ποιος θα πίστευε ότι αυτός ο ήπιος και ανοιχτόμυαλος και ευρωπαίος και αμερικανοθρεμμένος πολιτικός θα σαμποτάριζε εν ψυχρώ και χωρίς ενδοιασμούς μια τέτοια ρύθμιση μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει εσωκομματική εύνοια;

Και όμως…

Κι είναι επίσης και η αριστερά: Η Ν.Δ. ακολούθησε μετά το 2004 κατευναστική πολιτική, η οποία όμως δεν απέδωσε καθόλου. Όταν οι γνωστοί-άγνωστοι ένιωσαν ότι απειλούταν το τσιφλίκι τους με τον νόμο-πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση, παρέλυσαν την οικονομική και κοινωνική ζωή των πόλεων με τις συνεχείς επεισοδιακές διαδηλώσεις και διέκοψαν κάθε εκπαιδευτική και ερευνητική διαδικασία μέσα στα ιδρύματα.

Οπότε περιθώρια για κατευνασμούς κι από αυτή την πλευρά δεν υπάρχουν. Αντιθέτως, κάποια πράγματα πρέπει να προχωρήσουν και γιατί ο πολίτης τα επιθυμεί και γιατί η κοινή λογική τα απαιτεί και γιατί τα επιτάσσει η συμμετοχή μας στην Ε.Ε.

Μα, στα σοβαρά, ρε Φώτη, μπορεί να αλλάξει έτσι ένας άνθρωπος; Λυπάμαι, αλλά δυσκολεύομαι να το πιστέψω αυτό…

Κι όμως, η πρόσφατη πολιτική ιστορία έχει πολιτικούς που άλλαξαν, και κυβέρνησαν διαφορετικά. Και δεν χρειάζεται να πάμε στον γερο-Καραμανλή. Ο Ανδρέας είναι επίσης ένα καλό τέτοιο παράδειγμα: Η δεύτερη περίοδος που κυβέρνησε ήταν εντελώς διαφορετική από την πρώτη οχταετία. Μετά το ’93 εγκατέλειψε τους «τρίτους δρόμους για τον σοσιαλισμό» και τις παράξενες (για να μην πω επικίνδυνες) συμμαχίες και στράφηκε αποφασιστικά προς την Δύση, την Ευρώπη και την Αμερική.

Συνεπώς, δεν βλέπω τον λόγο γιατί ο Κώστας Καραμανλής να μην διορθώσει τις αδυναμίες των προηγούμενων χρόνων.

Όταν μάλιστα η προεκλογική περίοδος αποδεικνύει ότι το μάθημά του το πήρε: Απόρριψε εντελώς τα συνήθη κι εύκολα καθησυχαστικά λόγια. Μιλάει με ειλικρίνεια και μας λέει πράγματα που, ενώ όλοι τα ξέρουμε ή τα υποψιαζόμαστε, κανείς εν ενεργεία πολιτικός δεν είχε τολμήσει να πει δημόσια.

Οπότε η μπάλα γυρίζει πάλι σε μας: Θα ψηφίσουμε με κριτήριο να τιμωρήσουμε ό,τι μας πλήγωσε στο παρελθόν ή για να χτίσουμε το μέλλον;

Advertisements

6 thoughts on “Γιατί ο Καραμανλής θα κάνει τώρα όσα δεν έκανε πριν;

  1. Belbo 25/09/2009 στο 9:41 μμ Reply

    Φώτη,

    Θα μπορούσε, όμως το πρόβλημα δεν είναι 1 ατόμου νομίζω αλλά συνολικά της ομάδας που θα κυβερνήσει. Όσο μεγάλος ηγέτης και να είναι κάποιος δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνος του και η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι και τα δύο μεγάλα κόμματα πάσχουν από στελέχη με άποψη και ιδέες, η Νέα Δημοκρατία ίσως λίγο περισσότερο. Χρειάζεται ανανέωση και να φέρει άτομα από την αγορά, επιτυχημένους επιχειρηματίες, στελέχη, Πανεπιστημιακούς (και φυσικά όχι άλλα celebritiesssssss!), φιλικά,

  2. fvasileiou 25/09/2009 στο 9:58 μμ Reply

    @Belbo

    Συμφωνώ ότι δεν είναι θέμα ενός ατόμου, αλλά από κει και πέρα διαφωνώ. Εν ολίγοις:
    1. Ιδεολογικό και, κυρίως, υπαρξιακό πρόβλημα έχουν σε όλον τον κόσμο τα κεντροαριστερά και τα σοσιαλιστικά κόμματα. Και μην πας μακριά: Ρίξε μια ματιά στην κατάντια των Γάλλων, των Ιταλών ή των Γερμανών σοσιαλιστών. Αλλά κι οι δικοί μας, όπως θα διαπιστώνεις, εκφέρουν πολιτικό λόγο αναμάσημα των παλιών καλών εποχών, γαρνιρισμένο με ολίγη από οικολογία.
    2. Ήταν μια κακή διετία για τη ΝΔ η προηγούμενη, με την έννοια ότι τα ΜΜΕ, για ευνόητους λόγους, έδιναν βήμα σε ό,τι πιο σκοτεινό και άθλιο έχει αυτή η παράταξη, κρατώντας στην αφάνεια τα εξαιρετικά στελέχη της. Και δες πόσοι νέοι άνθρωποι με εξαιρετικά βιογραφικά μπήκαν στις λίστες σε τούτες τις εκλογές. Είναι και ευθύνη των πολιτών να τους επιλέξουν.
    Αλλά ρίξε και μια ματιά στο στελεχειακό δυναμικό των άλλων κομμάτων και δη του Πασόκ, όπου 9/10 των στελεχών του είναι αυτά των κυβερνήσεων Σημίτη και Ανδρέα Παπανδρέου.

  3. Μάρκο Τ 28/09/2009 στο 6:38 μμ Reply

    Φώτη, φοβούμαι δύο πράγματα ως προς τη ΝΔ:

    1. Ότι ο Καραμανλής δεν μπορεί να κάνει κάτι, όχι λόγω έλλειψης καλών προθέσεων, αλλά λόγω έμφυτης αναβλητικότητας και, δευτερευόντως, λόγω φοβίας έναντι της Αριστεράς. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν τον ρώτησε ο Παπαχελάς για τον Δεκέμβρη, είπε ότι δεν μπορούσε να γίνει τίποτα άλλο από τον φόβο της αιματοχυσίας. Και όμως, από φίλο μου εργαζόμενο σε κατάστημα της Ομόνοιας έμαθα ότι την 1η και καθοριστική μέρα των επεισοδίων, τη Δευτέρα, το απόγευμα, τα σπασίματα από οργανωμένες ομάδες αντιεξουσιαστών έγιναν με διαφορά 1 ώρας τουλάχιστον πριν από την εμφάνιση της αστυνομίας! Ο Καραμανλής δεν μπόρεσε να παραδεχτεί ότι τον Δεκέμβρη μπορούσε να κάνει πολύ περισσότερα από ό,τι έκανε. Επανέρχομαι στο θέμα της Αριστεράς, όχι από μονομανία, αλλά επειδή νομίζω ότι έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι με την ελληνική Αριστερά, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και διάφορα γκρουπούσκουλα, δεν μπορεί να γίνει κανείς ουσιαστικός διάλογος, αφού γι’ αυτούς το πεζοδρόμιο και η εγκαθίδρυση «νησίδων» ανομίας (Πανεπιστήμια πάνω από όλα, στη συνέχεια σχολεία μέσω των καταλήψεων) είναι θέμα αρχής και επιβίωσης. Είναι σαν να προσπαθήσεις να κάνεις τα χρυσόψαρα να ζήσουν σε αλμυρό νερό. Ο Καραμανλής, θυμίζω, είχε αφήσει τον νόμο-πλαίσιο να σέρνεται για πάνω από 1 εξάμηνο, προσπαθώντας να αποσπάει τη συγκατάθεση της Αριστεράς (αν είναι δυνατό! δηλαδή να χάσει η Αριστερά τον ζωτικό της χώρο και να συγκατατεθεί!). Επειδή τα έζησα από κοντά, καθώς η δουλειά μου είναι στο Κέντρο, κάθε εβδομάδα το Κέντρο έκλεινε από δήθεν «εκπαιδευτικά» (βλ. αριστερίστικα-κομμουνιστικά) συλλαλητήρια. Μόλις ο νόμος-πλαίσιο ψηφίστηκε, τουλάχιστον αυτά σταμάτησαν. Το αυτονόητο, δηλαδή ότι όσο σέρνεται ένα νομοσχέδιο δεν βγαίνει τίποτα, δεν το είχε καταλάβει ο Καραμανλής.

    2. Ότι ο Καραμανλής δεν έχει συνεργάτες. Πιστεύω πως με ένα επιτελείο ολιγάριθμων, αλλά απόλυτα ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΩΝ συμβουλων γύρω του (ας μην είναι επαγγελματίες πολιτικοί, ας είναι διαπρεπείς πανεπιστημιακοί ειδικοί ο καθένας σε διάφορους τομείς και με εμπειρία στη διοίκηση) θα μπορούσαν να ελεγχθούν οι υπουργοί, για το αν παράγουν έργο ή κοροϊδεύουν. Αυτό δεν φάνηκε. Το επιτελείο του πρωθυπουργού φάνηκε να το αποτελούν μόνο δημοσιογράφοι και επικοινωνιολόγοι, ενώ ο Σουφλιάς φάνηκε να κατέχει θέση υπερυπουργού-αντιβασιλέως. Το ξέρω ότι διαφωνούμε ως προς την αποτίμηση της πολιτείας Σουφλιά, εγώ πάντως εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο άνθρωπος αυτός δούλεψε για τον εαυτό του και ότι έβλαψε και τον Καραμανλή και την κεντροδεξιά παράταξη (και το περιβάλλον, βέβαια…). Να πω και κάτι άλλο; Την περίοδο που καιγόταν η Αθήνα για τον νόμο-πλαίσιο, ο Σουφλιάς ήταν αυτός που συμβούλευε τον Καραμανλή να τρενάρει και άλλο το θέμα. Και τον Δεκέμβρη θυμόμαστε τι επαμφοτερίζουσα στάση κράτησε. Ποτέ στα δύσκολα δεν βγήκε μπροστά και ποτέ δεν συγκρούστηκε με το αριστερό κατεστημένο.

  4. fvasileiou 28/09/2009 στο 8:17 μμ Reply

    Μάρκο Τ

    Νομίζω ότι η εμπειρία του νόμου-πλαισίου ήταν ένα σοκ για τον Καραμανλή. Εγώ τουλάχιστον αυτό κατάλαβα βλέποντάς τον να αναφέρεται σε αυτή την περίοδο: Γιατί ποιος θα περίμενε ότι θα γινόταν όσα έγιναν για ένα νομοσχέδιο που προβλέπει το αυτονόητο. Οπότε ειδικά σε αυτό το επίπεδο της σχέσης με την Αριστερά, είμαι βέβαιος ότι το πήρε το μάθημα.
    Για τον Δεκέμβη η εκτίμησή μου είναι διαφορετική: Και στην Γαλλία, όταν βγήκαν οι φοιτητές στους δρόμους φέτος τον χειμώνα, ο Πρόεδρος Σαρκοζί απέσυρε το επίμαχο νομοσχέδιο. Γιατί, πολύ απλά, αλλιώς αντιμετώπισε τους μετανάστες κι αλλιώς τα παιδιά της μεσαίας τάξης. Το ίδιο κι εδώ: Εκ των πραγμάτων η αστυνομία δεν μπορούσε να κρατήσει πιο επιθετική στάση. Όχι, φυσικά, ότι δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει πιο αποτελεσματικά. Αλλά, νομίζω το καταλαβαίνουμε όλοι, ήταν μια πρωτοφανής κατάσταση και κανένας, ούτε πολιτικός, ούτε επιχειρησιακός προϊστάμενος, δεν μπορούσε να την εκτιμήσει σωστά.
    Έχω την αίσθηση ότι έχει υπερεκτιμηθεί η σχέση του Καραμανλή με δημοσκόπους/επικοινωνιολόγους. Επειδή ακριβώς δεν έχουν πώς αλλιώς να τον πλήξουν προσωπικά -η ζωή του είναι ήσυχη και αθέατη και καθόλου προκλητική όπως άλλων πρωθυπουργών- βρήκαν μερικά τέτοια χαζά: Ο Καραμανλής δεν κάνει πολιτική, κάνει επικοινωνία / Ο Καραμανλής είναι χοντρός και τρώει σουβλάκια / Ο Καραμανλής είναι τεμπέλης / Ο Καραμανλής είναι ανίκανος.
    Ο Σουφλιάς: Είναι ο άνθρωπος που στοχοποίησε από την πρώτη στιγμή ο πρώτος των νταβατζήδων, ο πιο προκλητικός κι ο πιο αποτελεσματικός: Ο Αλαφούζος. Εγώ ξέρω ότι επί Σουφλιά έγιναν τα μεγαλύτερα έργα τουλάχιστον στην περιφέρεια. Για την περιβαντολλογική πολιτική, μπορούμε να συζητήσουμε, αλλά θα πρέπει να το κάνουμε σε σχέση με το τί παρέλαβε ο Σουφλιάς από τους πράσινους (παράνομες χωματερές, Ασωπό, κτλ) και σε τι προτεραιότητα έχει το περιβάλλον η κοινωνία -και δεν εννοώ οι μπλόγκερ ή σε ρητορικό επίπεδο. Μη μου πεις πάντως ότι ήταν χειρότερος Υπουργός Περιβάλλοντος από τους προκατόχους του, Κ. Λαλιώτη και Β. Παπανδρέου…

    Το ερώτημα για μένα είναι: Με την ψήφο μας επαναφέρουμε τους Σοσιαλιστές, διαιωνίζοντας το ελληνικό παράλογο; Ή έστω με ενστάσεις, έστω με διαφωνίες, με αστερίσκους (που θα έλεγε κι ο Ανδρέας) συνεχίζουμε στον δρόμο που προχωράνε και οι άλλοι στην Ευρώπη.

  5. ge67 01/10/2009 στο 8:13 πμ Reply

    Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες
    Η απάντηση στο ερώτημα είναι απλή:

    Γιατί έχει πλέον εμπειρία!
    Και εμπειρία κυρίως στη διαχείριση ακόμα και των πιο στενών συνεργατών του. Είναι σίγουρο πλέον ότι δε θα εμπιστεύεται ούτε τη σκιά του που λένε.
    Άλλωστε οι μεγάλοι ηγέτες από τα αρχαία χρόνια δεν έκαναν πολιτική με συμβουλές και υποδείξεις. Μόνο όταν αφουγκράζονταν το λαό και προχωρούσαν χάρη στις δικές τους δυνάμεις με γνώμονα το συλλογικό συμφέρον. Και επειδή δεν περιμένω να πουν τα ΜΜΕ μια καλή κουβέντα για τα έργα και ημέρες Καραμανλή (εκείνα τέλος πάντων που άφησαν κάτι γι αυτή την έρμαια χώρα και το λαό της) και επειδή είναι σίγουρο έτσι κι αλλιώς πως μετεκλογικά θα ακούμε κάτι για αυτόν πριν τα «αθλητικά» των δελτίων ειδήσεων, νομίζω πως ο κόσμος χρειάζεται επαγρύπνηση και να τον στηρίξει στο δύσκολο δρόμο που επέλεξε να διαβεί:

    ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΟΛΩΝ! Και εμείς μαζί του…

  6. ellen 02/10/2009 στο 9:56 μμ Reply

    Συμφωνω με ολα οσα γραφτηκαν πιο πανω…

    ακομη: ge67….Γιατί έχει πλέον εμπειρία!

    Ναι γι’αυτο το λογο αλλα και γιατι: ΤΟΥ ΕΧΩ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ

    ΜΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΟΛΩΝ! Και εμείς μαζί του…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: