Ψευδαίσθηση

Η τεχνική είναι από πολύ παλιά γνωστή.

Οι διαδοχικές εναλλασσόμενες εικόνες μας δίνουν την ψευδαίσθηση της κίνησης. Συν η τεχνολογική εξέλιξη, η ψευδαίσθηση έγινε τόσο ισχυρή, που διεκδικεί να γίνει πραγματικότητα.

Και η δική σου τεχνική απ’ τα αρχαία χρόνια είναι γνωστή:

Τα δάχτυλά σου στα μπράτσα μου, η ζεστασιά της ανάσας σου πίσω απ΄ τον λοβό του αφτιού μου, τα νύχια σου να οργώνουν τους ώμους μου, διαδοχικά μου δίνουν την ψεδαίσθηση του έρωτα. Συν το προσωπικό σου ταλέντο -το χαμόγελο, τα μισόκλειστα μάτια, ο απαλός ήχος της κάθε εκπνοής- δημιουργούν τόσο ισχυρή ψευδαίσθηση, που θέλω να κλειδωθώ μέσα της και να ξεχάσω την πραγματικότητα. Να συρρικνωθώ, να ακινητοποιηθώ, να μην αναπνέω, να σταματήσω και την καρδιά μου ει δυνατόν, να λιμνάσει το αίμα στις φλέβες μου, μήπως και σταθεί για λίγο κι ο χρόνος, η εξέλιξη, το αναπόφευκτο. Μήπως και παραταθεί για μια στιγμή για μια στιγμή έστω η βύθιση στο παιχνίδι σου.

……………………………………………………….

Σηκώνεσαι και πας στην τουαλέτα. Το δέρμα σου λευκαίνει στο σκοτάδι – στους λαγόνες σου αχνίζουν τα υγρά μας. Το σάλιο μου δεν στέγνωσε ακόμα από πάνω σου.Σε βλέπω να κλείνεις την τουαλέτα πίσω σου και ακούσια κλείνουν και τα μάτια μου. Δεν μπορώ να σε περιμένω – βυθίζομαι στον ύπνο. Η ψευδαίσθηση θρυμματίζεται. Το επερχόμενο παγώνει το δωμάτιο.

Advertisements

5 thoughts on “Ψευδαίσθηση

  1. Belbo 17/10/2009 στο 11:41 πμ Reply

    Σου έχει κάνει μεγάλη ζημιά αυτό το πίσω θρανίο αγαπητέ μου 🙂

  2. Drama Queen 19/10/2009 στο 3:36 πμ Reply

    Τελικά ήταν όντως εκεί; Ή απλά σου έδινε την ψευδαίσθηση του έρωτα ενώ ήταν κάτι πιο ζωώδες; Ταλέντο στην σαγήνη πάντως έτσι όπως την περιγράφεις.

  3. patatoula 19/10/2009 στο 4:07 μμ Reply

    no comments 😛

  4. Κρυσταλλία Κατσαρού 15/10/2011 στο 3:36 μμ Reply

    Κάπως έτσι είδα κι εγώ το ταξίδι αυτό που θέλγει και πλανεύει…

    Έλξη

    Η σάρκα να φλέγεται
    να ριγεί, να συσπάται
    εξερευνά το πρώτο φιλί
    αχόρταγα γεύεται μετά
    τον κάθε ρόδινο πόρο
    ψηλαφεί τις οσμές
    αφουγκράζεται μελωδίες
    να ηχούν σαν Σειρήνες
    να θέλγουν, να πλανεύουν
    σ’ ένα νησί
    που λυσσάς να κατακτήσεις
    σ’ ένα νησί
    που με νύχια και με δόντια
    πολεμάς

    να ηρεμήσεις…

    http://crystaurelia.wordpress.com/2011/05/22/%CE%AD%CE%BB%CE%BE%CE%B7/

  5. Elena 20/01/2012 στο 9:04 μμ Reply

    Μπορεί να μην είναι ψευδαίσθηση αλλά νοσταλγία…οτι και αν είναι, είναι όμορφο 🙂 Ας το ζήσουμε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: