Για τα εσωκομματικά της Νέας Δημοκρατίας

Σε φίλους που ρωτάνε ποια η γνώμη μου για τους υποψηφίους προέδρους της Ν.Δ. ή ποιος θα προτιμούσα να εκλεγεί, απαντώ μονότονα ότι δεν έχω γνώμη.

Και δεν έχω, γιατί πιστεύω ότι τα κόμματα είναι και πρέπει να λειτουργούν ως συντεταγμένες ομάδες ανθρώπων, που αφού αποφασίσουν, προτείνουν στην κοινωνία πρόγραμμα και ηγέτη.

Αυτή η τάση, που εγκαινίασε ο Γ. Παπανδρέου, να μπορούν να αποφασίζουν οι πάντες για τα εσωκομματικά ζητήματα, μόνο «άνοιγμα στην κοινωνία» δεν είναι. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν αποφασίζει η κοινωνία, δεν ψηφίζει η κοινωνία, αλλά μόνο εκείνος που (έχει λόγο να) γοητεύεται από την συγκεκριμένη διαδικασία. Διαδικασία που δεν δείχνει δημοκρατικότητα, αλλά αποκαλύπτει ανθρώπους που φοβούνται να αναλάβουν την ευθύνη της γνώμης τους και προτιμούν να βάλουν κάποιον τρίτο, μιαν αυθεντία, να αποφασίσει γι’ αυτούς, να τους επιβάλει το «σωστό», να τους πει την γνώμη τους.

Συνεπώς, αφού ποτέ δεν ήμουν ούτε είμαι μέλος της Νέας Δημοκρατίας, δεν βλέπω κανένα λόγο να εμπλακώ καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην διαδικασία εκλογής προέδρου. Θα περιμένω να δω που θα καταλήξουν, και κυρίως τι πολιτική θα προκρίνουν κι έπειτα θα καθορίσω την στάση μου.

Σαν ενεργός πολίτης όμως αυτό που θα περίμενα, αυτό που θέλω είναι τόσο ο προσυνεδριακός διάλογος όσο και τα κριτήρια με βάση τα οποία θα αποφασίσουν όσοι ψηφίσουν να είναι το παρόν και κυρίως το μέλλον. Γιατί η Ν.Δ. είναι μεγάλο κόμμα και σε τρία, τέσσερα το πολύ χρόνια θα κληθεί να μας παρουσιάσει σοβαρό υποψήφιο πρωθυπουργό και αξιόπιστο πρόγραμμα.

Μέχρι τώρα δεν έχω καταφέρει λόγω φόρτου εργασίας να ακούσω τους ίδιους τους υποψηφίους, παρακολουθώ όμως τα επιχειρήματα των οπαδών τους σε μπλογκ και διαδικτυακά φόρουμ και με λύπη διαπιστώνω ότι είναι εστιασμένα στο παρελθόν.

Και το χειρότερο:

Δεν βλέπουν το παρελθόν με τους όρους και τα δεδομένα του 2009, αλλά με εκείνα του ’93.

Και φυσικά, αν το ’93 επιλέξει αρχηγό, η ομάδα του θα χαρεί για λίγο, αλλά είναι βέβαιο ότι η κοινωνία θα αδιαφορήσει. Πράγμα που σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία θα μείνει στάσιμη και ο όποιος αρχηγός θα είναι –μοιραία– μεταβατικός.

Advertisements

13 thoughts on “Για τα εσωκομματικά της Νέας Δημοκρατίας

  1. geokalp 02/11/2009 στο 2:51 μμ Reply

    Καλημέρα!
    είχα το Σάββατο ραδιόφωνο και άκουσα τα περισσότερα από όσα συνέβησαν…

    1. διάβαζα τις προηγούμενες μέρες ότι και το Δημοκρατικό Κόμμα στην Ιταλία ψήφισε γραμματέα (πρόεδρο δηλαδή) με ανοικτή διαδικασία
    συνεπώς υπάρχει «ρεύμα» υπέρ ανοικτών διαδικασιών, προφανώς – από όσα καταλαβαίνω – ώστε να αισθάνεται ο οποιοσδήποτε μέρος της όλης διαδικασίας και όχι απλά ένας που ίσως να μπορεί να στείλει κάποιον αντιπρόσωπο του για να ψηφίσει για λογαριασμό του

    2. δυστυχώς δεν βλέπω εντός της ΝΔ κάποιον να θέλει να κάνει διάλογο τόσο επί του αποτελέσματος όσο και επί του ρόλου που θα ήθελε να διαδραματίσει
    υπάρχουν αλλά είναι ελάχιστοι αυτοί που το δηλώνουν

    3. συμφωνώ απόλυτα με αυτό που σημειώνεις ότι γίνεται κουβέντα για το ’93 και όχι το 2013!

    4. τέλος, μαζί με το Νο.1 το δικό μου, παραθέτω και το δικό σου: «αν το ’93 επιλέξει αρχηγό, η ομάδα του θα χαρεί για λίγο, αλλά είναι βέβαιο ότι η κοινωνία θα αδιαφορήσει»
    το βάζω μαζί με το Νο.1 το δικό μου καθώς είναι από τα λίγα πράγματα που μπορούν να στρέψουν τη προσοχή στο αύριο, μακριά από το χθες

  2. apogonos 02/11/2009 στο 5:21 μμ Reply

    Πολύ σωστά, αυτό που λείπει από τη ΝΔ είναι σαφείς θέσεις και οργάνωση δημοκρατική και όχι αρχηγοκεντρική. Οι φούσκες του λαού που έχει το λόγο απευθύνονται σε αφελείς και είναι ακ του πονηρού. Πάντως απ’ ότι έχουν πεί κι έχουν κάνει μέχρι τώρα οι 4 μνηστήρες δε βλέπω να υπάρχει σοβαρό μέλλον στο κόμμα της ΝΔ (και στην Ελλάδα που πιθανότατα θα την ξαναέχει κυβέρνηση κάποια στιγμή).

  3. fvasileiou 02/11/2009 στο 7:23 μμ Reply

    @geokalp
    Αν θυμάμαι καλά οι Ιταλοί Σοσιαλιστές εξέλεξαν γραμματέα με τρόπο παρόμοιο του Πασόκ πριν από 3 χρόνια, αλλά το συγκεκριμένο μοντέλο δεν το έχει ακολουθήσει κανείς άλλος στον κόσμο.
    Εμένα όμως πιο πολύ με ενδιαφέρει πώς χρησιμοποιείται ιδεολογικά το συγκεκριμένο μοντέλο εσωκομματικών εκλογών και πώς πρακτικά, αλλά και τι συνέπειες έχει. Νομίζω ότι από όπου κι αν το πιάσουμε, βρωμάει.

    Δυστυχώς εγώ δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω τις εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του Σαββατοκύριακου. Νομίζω όμως ότι χρειάζεται και απόσταση χρόνου και αρκετός χρόνος για να αναλυθεί το εκλογικό αποτέλεσμα, καθώς δεν ήταν αποτέλεσμα ενός ή δύο παραγόντων, αλλά ουσιαστικών μετακινήσεων στο εσωτερικό της κοινωνίας.

    @apogonos
    Η γνώμη μου είναι ότι όποιος από τους τέσσερις επικρατήσει, δεν χρειάζεται να επανεφεύρει με τους συνεργάτες του την φιλελεύθερη ιδεολογία. Αρκεί να μελετήσει τις θέσεις των ευρωπαϊκών κεντροδεξιών κομμάτων. Υπό την προϋπόθεση αυτή, εγώ είμαι αισιόδοξος.

  4. geokalp 02/11/2009 στο 8:09 μμ Reply

    δεν καταλαβαίνω αυτό που γράφεις ότι βρωμάει…
    προσωπικά θα ήθελα περισσότερο ανοικτές διαδιακασίες, πχ εκλογή Προέδρου (γλάστρας) απευθείας από το λαό
    δημοψήφισμα για Μάαστριχτ-Άμστερνταμ-Λισσαβόνα κλπ
    νομίζω ότι είμαστε πάρα πολύ πίσω σε τέτοιες διαδικασίες ενώ από την άλλη δεν συνειδητοποιούμε ότι ψηφίζουμε καθημερινά όταν γινόμαστε πελάτες ενός καταστήματος, ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας

    ειδικά με τις νέες τεχνολογίες είναι πολύ εύκολο να έχουμε ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα και πραγματικά θα τα επιθυμούσα σε τοπικό επίπεδο (δήμου-περιφέρειας) όταν πρόκειται για δρόμους-πάρκα-κλπ

    στην Αμερική όταν ψηφίζουν για Ομπάμα, σε κάποιες πολιτείες και δήμους ψηφίζουν και καμιά 10αριά ακόμα πράγματα σε τοπικό επίπεδο
    μιας και έγραψα Αμερική, είναι σίγουρο πως οι εσωκομματικές εκλογές πριν από κάθε προεδρικές εκλογές είναι ένας καλός τρόπος φιλτραρίσματος – έστω με τα αρνητικά που έχει (ένας κάπνισε μαριχουάνα ή πήδηξε μια μπαρόβια στα 18 του και αποκλείεται λόγω «σκανδάλου» στα 45 του)
    οπότε η πρόταση Μπακογιάννη για εσωκομματικές εκλογές νέου προέδρου κάθε 4 χρόνια είναι μάλλον θετική

  5. apos 02/11/2009 στο 8:55 μμ Reply

    Φίλε Φώτη,

    Διαφωνώ, αλλά και συμφωνώ.
    Προφανέστατα σε μια χώρα με τη δική μας πελατειακή αντίληψη για την πολιτική, κανείς -πλην του πελάτη- δεν έχει λόγο να τρέξει να ψηφίσει τον αρχηγό. Υπό αυτή την έννοια, όλη αυτή η συζήτηση περί φίλων και βάσης κλπ κλπ είναι αδιάφορη.
    Αν όμως θέλουμε αυτό να αλλάξει, πρέπει να το εννοούμε: και τα κόμματα (που μας καλούν να ψηφίσουμε) και η κυβέρνηση (που μας υπόσχεται να είναι άλλο από το κυβερνών κόμμα) και εμείς οι ίδιοι (που τρέχουμε σαν τους κλακαδόρους).
    Με λίγα λόγια, η «βάση» να μην είναι το άλλοθι για να μην αλλάξει τίποτα.
    Ίσως αξίζει να δώσουμε μια ευκαιρία στην όλη διαδικασία, που εδώ μοιάζει πρωτόγνωρη (με τα αρχηγικά κόμματα), αλλά στο εξωτερικό (ακόμα και σε χώρες της Νοτίου Αμερικής) είναι ρουτίνα.

    Επειδή δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και δεν ψηφίζω ΝΔ, μπορώ να καταθέσω άποψη για τις εκλογές: εφόσον πλέον έμειναν η Μπακογιάννη και ο Σαμαράς, προσωπικά προτιμώ την Μπακογιάννη.
    Παρόλο που ο Αβραμόπουλος ήταν ο μόνος που κάτι ψέλλισε προχθές στην Κεντρική Επιτροπή.
    Τον Σαμαρά τον θεωρώ πολιτικά αποτυχημένο. Με όποιους όρους και αν το δω.

  6. fvasileiou 03/11/2009 στο 12:15 πμ Reply

    @geokalp
    @apos

    Δεν διαφωνώ στο να ανοίξει η διαδικασία και να ψηφίσουν όλα τα μέλη του κόμματος. Αυτό ας γίνει – μακάρι να γίνει.
    Μου φαίνεται όμως παράλογο να έχουν δικαίωμα ψήφου και τα μη μέλη του κόμματος – με άλλα λόγια και εκείνοι που ψηφίζουν ή μπορεί να ψηφίζουν άλλα κόμματα. Για τον απλούστατο λόγο ότι εκείνοι, οι «εκτός», μπορεί να συμβάλουν στην εκλογή ενός ανθρώπου, που η πλειοψηφία των μελών δεν θα τον θέλει. Οι φίλοι και οι πάσης φύσεως ενδιαφερόμενοι που ίσως σπεύσουν σήμερα να ψηφίσουν για αρχηγό, δεν έχουν κανένα λόγο να τον ψηφίσουν και αύριο στις εθνικές εκλογές. Τα μέλη όμως του κόμματος, ούτως ή άλλως, θα πρέπει να στηρίξουν τον εκλεγμένο πρόεδρο.
    Θέλω να πω ότι μπορεί να έχουμε το φαινόμενο, αντί το κόμμα να προτείνει στην κοινωνία, ένα κομμάτι της κοινωνίας να επιβάλει στο κόμμα.

    @apos
    Δεν μου αρέσει καθόλου που οδηγούμαστε σε μια σύγκρουση Μπακογιάννη (Μητσοτάκη) – Σαμαρά. Είναι εκτός εποχής και ανόητη. Δυστυχώς δεν έχω καταφέρει να ακούσω τους υποψηφίους -ειμαι μονίμως σε ένα αεροπλάνο αυτόν τον καιρό-, αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν τροφοδοτούν οι ίδιοι αυτήν την συζήτηση. Οπότε καλό θα είναι να μαζέψουν τα τσουτσέκια τους.

  7. thanos 03/11/2009 στο 9:57 πμ Reply

    Αγαπητέ κύριε,

    θα ήθελα να θέσω μια σημείωση μόνο, έστω και αν σχετίζεται ελάχιστα με τα εσωκομματικά της Ν.Δ.:
    Ποιος θα μας προστατέψει από αυτό το χάλι του διαδικτύου;
    Αναφέρομαι στα δεκάδες blogspots που εκπορεύονται από το νυν κυβερνητικό κόμμα + συνεργαζόμενους (δεκανίκια) και συνεχώς ασχολούνται ΑΛΛΑ κυρίως ΥΒΡΙΖΟΥΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ τον πρώην πρωθυπουργό, τα στελέχη της Ν.Δ., υποψήφιους προέδρους και συνεχώς ΣΠΙΛΩΝΟΥΝ ΜΕ ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ συνειδήσεις και άτομα του ευρύτερου χώρου της Κεντροδεξιάς-Δεξιάς.
    Μια συνεχής διαφήμιση του MEGA και των εφημερίδων αυτού του χώρου λες και είναι το μόνο έγκυρο (;) μέσο ενημέρωσης
    Εκφράσεις τύπου: «ο πιο φαύλος πρωθυπουργός», «ανεπαρκής», «παραγωγός σήριαλ καταστροφής», «μπόχα στη ΝΔ», «παραμυθατζής», «αυλοκόλακας», «ενοχλητικά τσιμπούρια» κ.ά «γαλλικά» παρουσιάζονταν εδώ και καιρό για τα στελέχη του κόμματος και του ευρύτερου χώρου.
    Εμείς οι απλοί πολίτες, η βάση της Ν.Δ., οι φίλοι και όχι τα μέλη, οι τριανταπεντάρηδες, οι επιστήμονες ΑΝΗΣΥΧΟΥΜΕ και ΧΤΥΠΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΜΠΑΝΑ (όχι το κουδούνι) στο νέο πρόεδρο! Εκφράζουμε αγανάκτηση και τέλος πάντων κάποιος πρέπει κάτι να κάνει…όποιος και να εκλεγεί!
    Ο κόσμος επηρεάζεται από αυτό τον οχετό ΔΥΣΤΥΧΩΣ και πάει όπου τον πάνε!
    Χρειάζεται ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ σε θέματα προπαγάνδας…

    ΕΜΠΡΟΣ….ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΑΣ!
    Ε Ν Ο Τ Η Τ Α ΚΑΙ Α Γ Ω Ν Α Σ!

  8. Μάρκο Τ 03/11/2009 στο 1:10 μμ Reply

    H Nέα Δημοκρατία πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να κάνει τέσσερα πράγματα:

    1. Να εξετάσει, σε βάθος και χωρίς φόβο, τα αίτια της καταβαράθρωσής της. Ας θιγούν και πρόσωπα, δεν πειράζει. Και ας «καούν» όσοι υπεύθυνοι δεν «κάηκαν» ακόμα. Τόσο το καλύτερο.

    2. Να μην φοβηθεί να τα βάλει ιδεολογικά με την Άκρα Αριστερά, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. Στο πόλεμο που έχει κηρύξει αυτή στο κράτος και την κοινωνία μέσω οργανωμένων μειοψηφιών, η ΝΔ ας απαντήσει με αδυσώπητο ιδεολογικό πόλεμο. Υπάρχουν τα μέσα και η εκλογική συρρίκνωση της Άκρας Αριστεράς την ευνοεί.

    3. Να μιλήσει άφοβα και ξεκάθαρα για έναν υγιή πατριωτισμό, να απενοχοποιήσει τον πατριωτισμό, να μην τον αφήσει να γίνεται καρικατούρα στα χέρια Καρατζαφέρηδων και Ψωμιάδηδων. Αυτό σημαίνει πατριωτική πολιτική όχι μόνο στα εξωτερικά-εθνικά θέματα (όπου κορώνες δεν χρειάζονται, αλλά σοβαρή δουλειά), αλλά και σε θέματα που αφορούν στη (λαθρο)μετανάστευση, το αφρικανο-ασιάτικο λαθρεμπόριο στις πλατείες και τους δρόμους μας, την ασφάλεια, τις κάθε είδους μαφίες, τις καταλήψεις, το άσυλο (και να δεσμευτεί για την κατάργηση αυτής της πρωτότυπης εστίας εγκληματικότητας). Και ο πατριωτισμός θα περιλαμβάνει τη σύγκρουση με επιχειρηματίες-λαμόγια. Δεν γίνεται να παραδίδεται κάθε παρασκευο-σαββατοκύριακο, τις νύχτες, όλο το Κέντρο της Αθήνας σε συμμορίες λαθραίων και σε νυχτομάγαζα, με τους παρκαδόρους και τους μπράβους τους, και αυτό να μην απασχολεί κανέναν.

    4. Να δανειστεί σύγχρονα αιτήματα μιας αστικοδημοκρατικής κοινωνίας, που θα πρέπει να πάψουν να αποτελούν μονοπώλιο της κεντροαριστεράς. Πρώτιστο είναι η προστασία του Περιβάλλοντος, στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και ο σύγχρονος χωροταξικός σχεδιασμός και η πράσινη ανάπτυξη (ο όρος δεν ανήκει στον ΓΑΠ, απλά τον χρησιμοποιεί). Οι Σουφλιάδες ανήκουν στο παρελθόν. Μαυρογιαλούρειες πολιτικές Κατσιγιάννη (επί Μητσοτάκη) και Σουφλιά στο Περιβάλλον πρέπει να είναι παραδείγματα προς αποφυγή. Η ποιότητα ζωής και η αειφορία πρέπει να μπουν στις πρώτες θέσεις στο πρόγραμμα της ΝΔ.

    Αρα, για μένα τουλάχιστον, το ζητούμενο είναι:
    Ούτε ένα άχρωμο ελευθεριακό φιλελεύθερο ψευδο-δεξιό κόμμα, που δήθεν κυνηγάει τον «μεσαίο χώρο», νομίζοντας ότι ταυτίζεται με το ρετάλι «Δράση» των 100 ψήφων που πατρονάρει ο Αλαφούζος και τον Τάκη Καμπύλη.
    Ούτε ένα κόμμα της λαϊκής δεξιάς που εκπροσωπεί τους κρατιστές και τους ελληναράδες και προκαλεί αποστροφή σε πολλούς συντηρητικούς πολίτες με παιδεία.

    Μπορεί το παζλ να είναι δύσκολο, είναι όμως εφικτό.

  9. fvasileiou 03/11/2009 στο 2:42 μμ Reply

    @thanos
    Η κατάσταση είναι όπως την περιγράφεις, αλλά κανένας δεν μπορεί να «μας» προστατέψει. Δυστυχώς, ο καθένας μας είναι μόνος του σε αυτόν τον αγώνα.

  10. fvasileiou 03/11/2009 στο 2:45 μμ Reply

    @Μάρκο Τ
    Συμφωνώ μαζί σου: Από τη μια η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να δει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες στην καθημερινότητά τους και να προτείνει αξιόπιστες λύσεις κι από την άλλη να μιλήσει -επιτέλους- ιδεολογικά -αν δεν κάνω λάθος, έχει να το κάνει από την εποχή του Μητσοτάκη. Η πανωλεθρία ήρθε γιατί έχασε την ιδεολογική μάχη. Ή μάλλον γιατί δεν μπήκε καν στην διαδικασία να την δώσει.

  11. Belbo 05/11/2009 στο 5:48 μμ Reply

    Μάρκο, μου είναι προσωπικά παντελώς αδιάφορα τα ενδο-κομματικά (ΝΔ & ΠΑΣΟΚ). Από τη ΝΔ περιμένω σύγχρονη πολιτική πρόταση, τολμηρή (στα υπόλοιπα συμφωνώ με το Μάρκο όπως πάντα!), φιλικά,

  12. Belbo 05/11/2009 στο 6:07 μμ Reply

    Φώτη, Φώτη, Φώτη, Φώτη, Φώτη, Φώτη 🙂

  13. Αννα 08/11/2009 στο 12:38 μμ Reply

    Πέρασα απλά να σου πω μια καλημέρα…….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: