Göteborg

Το Göteborg βρίσκεται στις νοτιοδυτικές ακτές της Σουηδίας, απέναντι από την Δανία. Με 500.000 κατοίκους είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας κι έχει έντονη οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα: Το λιμάνι της είναι το μεγαλύτερο της Σκανδιναβίας, το Πανεπιστήμιο της πόλης είναι αξιόλογο κι έχει όπερα, θέατρα, μουσεία, εστιατόρια, μπαρ, καφέ.

Τις μετακινήσεις τις βαριέμαι και γκρινιάζω τις παραμονές των ταξιδιών και καταντάω κουραστικός, αλλά τούτη τη φορά με είχε πιάσει μια παράξενη αδημονία. Παρότι θα έπρεπε να περιμένω 13 ώρες στη Φρανκφούρτη για την πτήση της SAC προς Göteborg. Αυτή την αδημονία την απέδιδα στον εξωτισμό που αποπνέει η Σκανδιναβία. Η Αγγλία, η Γερμανία, η Γαλλία φυσικά, μας είναι οικείες, ξέρουμε λίγο-πολύ τι να περιμένουμε πριν πάμε. Αλλά η Σκανδιναβία; Άλλος κόσμος! Βίκινγκ και πρόθυμες όμορφες γυναίκες και οργιαστική φύση –είναι τυχαίο που στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών τα ξωτικά ταυτίστηκαν με τους Σκανδιναβούς; Αφήστε πια την νεώτερη πολιτική μυθολογία περί του «σουηδικού μοντέλου».

Η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί: Έφτασα κατάκοπος γύρω στις 10.15 το βράδυ στο Göteborg και η (όμορφη) υπάλληλος στις πληροφορίες με κατατόπισε πλήρως για τα τι και τα πώς. Ο δε οδηγός του λεωφορείου που θα μας πήγαινε στην πόλη, στητός και καλοκουρεμένος στην ατσαλάκωτη στολή του, έμοιαζε πιο πολύ με λοχαγό εν ώρα επιθεωρήσεως παρά με ρουτινιασμένο οδηγό. Και οι νιφάδες του χιονιού στροβιλίζονταν νωθρά γύρω μας σαν χοντρές μπαλαρίνες.

πλατεία

Σε πιάνει μια μελαγχολία όταν περπατάς σε πόλεις σαν το Göteborg:

Δεν έχει καυσαέρια, δεν έχει μποτιλιάρισμα, τα κτήρια χαμηλά και είναι πνιγμένη στο πράσινο, που ξεκουράζει το σώμα και την ψυχή –εμείς πώς τα καταφέρνουμε και πνίγουμε τις πόλεις μας στο τσιμέντο; Πώς τα καταφέρνουμε και ακόμα και στις πιο καινούργιες συνοικίες δεν προβλέπουμε πάρκα και παιδικές χαρές, μεγάλα πεζοδρόμια και ποδηλατόδρομους; Γιατί, ρε παιδί μου, συνεχίζουμε να χτίζουμε τόσο ψηλές πολυκατοικίες που πλακώνουν την ψυχή μας; Γιατί παραμένουμε πιστοί στην παράδοση της καταστροφής του τόπου και του εαυτού μας, που συνοψίζεται εύστοχα στην ευχή/κατάρα/διαπίστωση «τσιμέντο να γίνει»;

Το κέντρο της πόλης!

Το Göteborg είναι μια καινούργια πόλη –ιδρύθηκε το 1621 από τον βασιλιά Γουστάβο-Αδόλφο της Σουηδίας. Συνεπώς μην ψάχνετε για παλαιά, μεσαιωνικά κτήρια. Μην ψάχνετε ούτε για εντυπωσιακά κτήρια:

Στην  Σουηδία η λογική ΙΚΕΑ –εμμονή στο χρηστικό– είναι πανταχού παρούσα. Έτσι τα κτήρια είναι τετράγωνα, τα ρούχα πρακτικά, τα κεφτεδάκια μικρά. Όλα προσαρμοσμένα στις πρακτικές ανάγκες και καθόλου ή μικρά περιθώρια στην απόλαυση του περιττού. Η αποθέωση του προτεσταντισμού. Που έχει όμως εξοστρακίσει και κάθε νόημα που ξεφεύγει από τον μέσο όρο και το καθημερινό –το βλέπεις στα αγάλματα που κατέβηκαν από τα βάθρα και σουλατσάρουν ανάμεσά μας, ισοϋψή μας. Τίποτα δεν ξεχωρίζει, τίποτα δεν υπερβαίνει, τίποτα δεν διακρίνεται. Η ανθρώπινη ζωή απλώς κυλάει –σέρνεται– για να την διαδεχθεί η επόμενη. Δεν προσδοκά / δεν εξυψώνεται.

Αναρωτιέμαι: Το μαύρο αίμα πού βρίσκει διέξοδο;

Ποιος είναι ο κύριος δίπλα μου;

 

Κτήριο του Πανεπιστημίου

Το φως είναι περίεργη υπόθεση στην Σουηδία.

Στην πραγματικότητα ξημερώνει στις δέκα το πρωί και νυχτώνει στη μία το μεσημέρι. Βέβαια πριν τις δέκα και μετά τη μία υπάρχει ένα είδος φωτός, ένα λυκόφως, σκοτεινό και ζοφερό, που όμοιο του στην Ελλάδα δεν έχω δει ούτε τα πιο άγρια χαράματα για να σας παραπέμψω.

Λογικό, λοιπόν, η κίνηση στην πόλη να ξεκινά ουσιαστικά μετά τις δέκα.

Και κυρίως το βράδυ. Γιατί οι Σουηδοί βγαίνουν για φαγητό και για ποτό ή για καφέ το απόγευμα. Βέβαια μην περιμένετε ελληνικούς ρυθμούς στην διασκέδαση –ούτε καν γερμανικούς– αλλά θα εκπλαγείτε όταν Σαββατόβραδο, μέσα στο ψοφόκρυο, θα δείτε τον κόσμο που κινείται στους δρόμους. ποτάμι μουσείο

 

Γενικά, για έναν άνθρωπο σαν και μένα, που του αρέσουν οι πόλεις, το Göteborg μου άφησε αντικρουόμενα συναισθήματα: Καυσαέριο δεν μύρισα, μποτιλιάρισμα δεν έζησα, κορναρίσματα δεν άκουσα, σκόνη δεν ανέπνευσα. Αλλά μου γέννησε την επιθυμία να ταξιδέψω στην σκανδιναβική ενδοχώρα. Και ίσως κάποτε να…

Όσο για το σουηδικό μοντέλο, τι να σας πω… Από πολλές απόψεις προτιμώ το παρισινό με τα κρασάκια του και τα νόστιμα τυριά…

Advertisements

12 thoughts on “Göteborg

  1. giota 15/11/2009 στο 4:38 μμ Reply

    Φώτη μου… υπέροχες φωτογραφίες!
    Με έκανες να ταξιδέψω νοερά και να ζηλέψω… με την καλή έννοια πάντα.
    Να είσαι πάντα καλά να κάνεις όμορφα ταξίδια! 🙂

  2. Academy 15/11/2009 στο 8:21 μμ Reply

    Αλλος κόσμος εκεί πέρα,προτιμότερος απο αυτόν της Αθήνας ας μην κρυβόμαστε!Βλέπεις τις φωτογραφιες και θές να βγείς περίπατο(κάτι που εδώ δεν μπορείς να κάνεις.Αφού δεν έχουμε πεζοδρόμια….).

  3. SOFIA 16/11/2009 στο 3:27 πμ Reply

    Όλα καλά, αλλά τα κεφτεδάκια μικρά; 😉
    Υπέροχες οι φωτογραφίες σου Φώτη μου κι είχα τόσο ανάγκη για ένα «ταξίδι»…
    Καλό βράδυ!

  4. fvasileiou 16/11/2009 στο 10:45 πμ Reply

    @giota
    Κάπως σκοτεινές είναι οι φωτογραφίες, αλλά δεν μου πήγαινε η καρδιά να τις φωτίσω κι άλλο. Αφού έτσι είναι η Σουηδία, πώς να την παρουσιάσω μέσα στη μεσογειακή λιακάδα;

    Ευχαριστώ.

    @Academy
    Στο Πανεπιστήμιο του Γκότεμποργκ οι αφίσες και οι ανακοινώσεις ΜΟΝΟ εντός του πλαισίου: Δεν το προσέχεις με το πρώτο, απλώς παραξενεύεσαι και ψάχνεις να δεις γιατί.

  5. fvasileiou 16/11/2009 στο 10:46 πμ Reply

    @SOFIA
    Μικρά, πολύ μικρά -μισή μπουκιά το ένα.

    Μα καλά, πού είσαι εσύ; Γιατί χάθηκες; Όλα καλά; Θα επιστρέψεις;
    Τους χαιρετισμούς και τα φιλιά μου.

  6. Σοφία 19/11/2009 στο 12:36 πμ Reply

    Λατρεύω τη Σκανδιναβία γενικότερα, αλλά δεν έχω πάει ποτέ στο Γκέτεμποργκ. Έτσι που το βλέπω από τις περιγραφές και τις φωτογραφίες, μάλλον θα προτιμήσω κάποιον άλλο (πιο γραφικό) προορισμό!

  7. fvasileiou 19/11/2009 στο 2:40 μμ Reply

    @Σοφία

    To Γκέτεμποργκ σε πολλά μου θύμισε επαρχία της Γερμανίας και λιγότερο Σκανδιναβία. Ίσως και γιατί εξαιτίας του λιμανιού είναι σταυροδρόμι.
    Έχω δει παλιότερα αναρτήσεις σου για την Σκανδιναβία με πολύ ωραίες φωτογραφίες και ξέρω ότι έχεις πιο ολοκληρωμένη γνωμη για την περιοχή.
    Γενικά, σκεφτόμουν πόσο ωραία θα ήταν να διέσχιζα την χώρα με αυτοκίνητο κάποιο Ιούλιο…

  8. mahler76 19/11/2009 στο 9:53 μμ Reply

    δείχνει πολύ όμορφο.

  9. fvasileiou 20/11/2009 στο 3:52 πμ Reply

    @mahler76
    Θα το πω διαφορετικά: Είναι σίγουρα πολύ ισορροπημένο.

  10. ezakmyworld 20/11/2009 στο 1:05 μμ Reply

    Mου άρεσε το φωτορεπορτάζ σου…απλό και περιεκτικό…

  11. fvasileiou 22/11/2009 στο 1:55 μμ Reply

    @ezakmyworld

    Χαίρομαι, φίλε μου, που σου άρεσε.

  12. Antonio Ragousi 04/11/2010 στο 11:41 μμ Reply

    Δεν είναι συνηθισμένη η ομορφιά αυτής της πόλης, όσο η οργάνωση που λείπει από εμάς στην Ελλάδα.
    Έλληνες της σουηδίας είστε τυχεροί που μένετε σε υέτοια χώρα.
    Από την άλλη μεριά είμαστε εμείς τυχεροί που ζούμε εδώ στην Καλαμάτα με τέτοια θάλασσα και με 8 μήνες Καλοκαίρι
    Με φιλικούς χαιρετισμούς
    http://messiniaka.blogspot.com
    ΣΗΜ. Μπείτε στο blog μας να δείτε και κάποιες φωτογραφίες δικές μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: