Πλάτρες

Ποιες είναι οι Πλάτρες; Ποιος το γνωρίζει ετούτο το νησί;

«Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες».

Ήταν εκεί στα χείλια της ερήμου

Έζησα τη ζωή μου ακούγοντας ονόματα πρωτάκουστα:

καινούργιους τόπους, καινούργιες τρέλες των ανθρώπων

ή των θεών

Τυφλή φωνή, που ψηλαφείς μέσα στη νυχτωμένη μνήμη

βήματα και χειρονομίες. δε θα τολμούσα να πω φιλήματα.

Το ριζικό μου, ενός ανθρώπου που ξαστόχησε.

Σκόρπιοι στίχοι από την Ελένη του Γ. Σεφέρη (Ίκαρος, σελ. 239-42) και φωτογραφίες που τράβηξα 22 και 23 Οκτωβρίου στις Πλάτρες.

Advertisements

11 thoughts on “Πλάτρες

  1. mahler76 05/12/2009 στο 6:25 μμ Reply

    Πρώτη φορά το ακούω άλλα δείχνει μαγευτικό. Καλησπέρα 🙂

  2. Δύτης των νιπτήρων 05/12/2009 στο 6:42 μμ Reply

    Με γύρισες σχεδόν είκοσι χρόνια πίσω, τότε στην πενταήμερη. Κι εγώ έψαχνα τους στίχους του Σεφέρη στις Πλάτρες. Δεν μοιάζουν να έχουν αλλάξει πολύ από τότε.

  3. fvasileiou 05/12/2009 στο 7:50 μμ Reply

    @mahler76

    Οι Πλάτρες είναι γνωστές από το σεφερικό ποίημα. Δεν είναι απλώς μαγευτικές, αλλά καταπράσινες και με τα νερά να τρέχουν, εντελώς διαφορετικές από το υπόλοιπο νησί -τουλάχιστον το ελεύθερο κομμάτι του, που έχω πάει.

    @Δύτης των νιπτήρων

    Είναι τρομερό, αλλά ο στίχος με τα αηδόνια αντιλαλούσε στα αυτιά όλων μας.
    Πενταήμερη στην Κύπρο κι όχι σε Ρόδο ή Κέρκυρα; Ωραίοι…

  4. Μύρων Κατσούνας 05/12/2009 στο 8:54 μμ Reply

    Εζησα τη ζωή μου ακούγοντας ονόματα πρωτάκουστα…

    Ετσι δολιχοδρομώντας κατά το όρος Τροόδος για να φτάσομε στον Αγ. Νικόλαο της Στέγης περάσαμε από το χωριό Αστρομερίτης. Τρόμαξα σχεδόν από την δύναμη του ονόματος και πικραναλογίστηκα τα πλαστικά ελληνικά που μαθαίνομε στο φαιό νταμάρι της ελλαδίτικης Αττικής.

    Σε λίγες μέρες πάλι, κοντά στο Μεγάλο Κάστρο, κατηφορίζοντας τούτη τη φορά κατά το Λιβυκό, συνάντησα ένα μικιό χωρίο, ονόματι Αστρίτσι. Τι κι αν οι εγκυκλοπαίδειες μου λένε ότι το όνομα είναι παραφθορά της ρωμαϊκής Τριτωνίας;Το ριζίτικο «αστρι κι αστρίτσι μου» με πηγαίνει κατευθείαν στην ίδια υποβλητική δύναμη της ελληνικού παραγωγικού λεξιλογίου στην άλλη Μεγαλόνησο.

    Κύπρος και Κρήτη. Αρκούσε κάποτε στουε ανθρώπους να ονοματίζουν και να ζουν. Μείζων Ελληνισμός…

  5. vad 06/12/2009 στο 12:09 μμ Reply

    Κι αναμεσα τους,ποιος να τολεγε,η Ελένη…
    ΄ήταν εκεί,την άγγιξα,μου μίλησε,δεν είν’αλήθεια,δεν είν’αλήθεια,φώναζε,ποτέ δεν πάτησα την αντρειωμενη Τροία…

    Μαγεμένο ποίημα,μαγεμενο νησι….

  6. Academy 06/12/2009 στο 11:40 μμ Reply

    Ωραιότατο μέρος.Οπου υπάρχει φύση χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση είναι μαγεία.Δεν έχω πάει αλλά είναι ωραιότατο.Οπως και οι φωτογραφιες σου.Good work για άλλη μια φορά!!

  7. apos 08/12/2009 στο 12:36 πμ Reply

    εξαιρετικές φωτογραφίες. στην Κύπρο έχω πάει μόνο στη Λάρνακα και μάλλον έχω δει το χειρότερο του νησιού (και των ανθρώπων του).

  8. SOFIA 08/12/2009 στο 3:22 μμ Reply

    Υπέροχες οι φωτογραφίες σου Φώτη μου και ήρθαν την κατάλληλη στιγμή… Έχω στείλει βιογραφικό για Κύπρο και έχω μια κρυφή ελπίδα! Λες να μπορέσω να τα δω κάποια στιγμή από κοντά; 😉
    Φιλιά!

  9. nomansland 08/12/2009 στο 3:47 μμ Reply

    Τι είναι θεός τι μη-θεός και τι τ’ανάμεσό τους;. Μόνιμη απορία…

    🙂

  10. kat. 08/12/2009 στο 4:43 μμ Reply

    φανταστικές εικόνες φυσικής ομορφιάς.. ζηλεύω! τόσο απλά..

  11. deninho 10/12/2009 στο 12:35 μμ Reply

    Πολύ όμορφο μέρος δείχνει 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: