Στ. Ξαρχάκος – Ν. Γκάτσος: Δάκρυ με το Δάκρυ

…και ξαφνικά, στον τελευταίο ελαφρολαϊκό δίσκο του Γιώργου Νταλάρα (είναι ν’ απορεί κανείς πώς ο άνθρωπος, ο οποίος την περασμένη δεκαετία έκανε δίσκους όπως Τα κατά Μάρκον, Συγγνώμη για την Άμυνα, Ερωτική πρόβα, κατάντησε να βγάζει δίσκους με τραγούδια προορισμένα για απόφοιτους του Fame Story –αλλά αν κάποιος και μάλιστα στα γεράματα δεν σέβεται μόνος του τον εαυτό του, ας μην περιμένει να τον σεβαστούν οι άλλοι..), ο οποίος δίσκος φέρει τον απίθανο τίτλο Γι’ αυτό υπάρχουνε οι φίλοι (!!!), εκεί λοιπόν, ξαφνικά, έκανε την εμφάνισή του ένα ανέκδοτο τραγούδι του Νίκου Γκάτσου σε μουσική Στ. Ξαρχάκου, το Δάκρυ με το Δάκρυ.

Η μουσική του τραγουδιού είχε γραφτεί για την ταινία του Κ. Φέρρη Ρεμπέτικο –εκεί έχει τον τίτλο Χασάπικο 22. Οι στίχοι όμως γράφτηκαν αργότερα από τον Νίκο Γκάτσο και μάλιστα, αν δεν κάνω λάθος, ύστερα από παράκληση του Γ. Νταλάρα, αλλά δεν είχε ηχογραφηθεί μέχρι σήμερα. Τα λόγια του βέβαια τα είχαμε διαβάσει στο βιβλίο Φύσα αεράκι φύσα με μη χαμηλώνει ίσαμε (Ίκαρος), που είχε επιμεληθεί ο ίδιος ο ποιητής. Εκεί εντάσσεται κανονικά στον κύκλο Ρεμπέτικο. Στον τόμο Όλα τα τραγούδια (Πατάκης), που κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του Γκάτσου, υπάρχει στην ενότητα με τους ανέκδοτους στίχους.

Ομολογώ ότι φανταζόμουνα το τραγούδι αυτό να κυκλοφορεί σε ένα διαφορετικό μουσικό περιβάλλον. Αλλά δεν πειράζει, καλά είναι κι έτσι: Τα τραγούδια ζουν όταν τραγουδιούνται κι όχι όταν μένουν κρυμμένα σε κατάστιχα και βιβλία.

Κι έπειτα, έτσι όπως στέκει, μοναχικό, στο τέλος τούτου του ανυπόφορου δίσκου, δείχνει την διαφορά ανάμεσα στα τραγούδια που έγραφε ο Γκάτσος και οι συν αυτώ, με τα τραγούδια που γράφονται σήμερα.

Και δεν εννοώ ότι είναι σώνει και καλά καλλίτερα τα εκείνων –αυτό είναι το λιγότερο.

Το θέμα είναι ότι κουβαλάνε ένα εντελώς διαφορετικό ήθος…

Advertisements

4 thoughts on “Στ. Ξαρχάκος – Ν. Γκάτσος: Δάκρυ με το Δάκρυ

  1. nomansland 12/12/2009 στο 1:02 πμ Reply

    Εμ τα λέω εγώ καιρό τώρα για το Νταλάρα αλλά….Αυτό το τραγούδι θα ήθελα να το ακούσω αλλά δίσκο του Νταλάρα εγώ ως γνωστόν δεν αγοράζω…άσε που θα μου κακοφανεί να ακούσω και τη φωνή του αλλά για το Γκάτσο μάλλον θα το αντέξω.

    Καλημέρες.

  2. Academy 12/12/2009 στο 7:31 μμ Reply

    Δάκρυ με το δάκρυ άδικα στον κόσμο μοιρασμένες οι χαρές….Είναι ακριβώς αυτό που λές.Η ευαισθησία,το ήθος που ανέδιδαν τα τραγούδια σε σχέση με τα σημερινά,Η αγάπη προς τον άνθρωπο ολα αυτά λείπουν σήμερα.Μου αρέσει τό τραγούδι το λέω…

  3. hplusk 12/12/2009 στο 8:20 μμ Reply

    Οι παλαιοί είχαν και το ήθος αλλά και το ύφος στα τραγούδια τους – το ύφος που ταιριάζει σε έναν πραγματικό καλλιτέχνη και τραγουδοποιό…

    «Τα τραγούδια ζουν όταν τραγουδιούνται κι όχι όταν μένουν κρυμμένα σε κατάστιχα και βιβλία.»

    Έχεις πολύ ωραία γραφή. Μ’ άρεσε πολύ αυτή η φράση σου. Θα την κρατήσω…

  4. fvasileiou 13/12/2009 στο 11:06 μμ Reply

    @nomansland

    Εντάξει, εγώ δεν διαγράφω κάτι φοβερούς δίσκους που έχει βγάλει ο Ντ. με σπουδαίους δημιουργούς και τις πολύ καλές ερμηνείες του, επειδή τα τελευταία χρόνια κάνει την μια πατάτα μετά την άλλη.

    @Academy

    Αμ εμένα δεν μ’ αρέσει;

    @hplusk

    Ναι, ρε παιδί μου, υπήρχε για 30-40 χρόνια μια ανθηρή βιομηχανία (βιοτεχνία μάλλον) τραγουδιού στην Ελλάδα. Πού είναι τώρα;

    Έχει ακούσει κάποιος έναν ενδιαφέρον καινούργιο ελληνικό δίσκο με καινούργια τραγούδια φέτος;
    Πείτε το μου, γιατί εγώ μόνο πατάτες ακούω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: